03 september 2018

2018-09-03 ​‘Herstel de Tempelberg tot zijn Bijbelse bedoeling en breng redding binnen bereik’ - ‘Restore the Temple Mount to its Biblical intent and usher in redemption’

(Foto: Yonatan Sindel/Flash90) - (Photo: Yonatan Sindel/Flash90)

Nederlands en/and English

NEDERLANDS

'... hem breng ik naar mijn heilige berg, hem schenk ik vreugde in mijn huis van gebed; zijn offers zijn welkom op mijn altaar. Mijn tempel zal heten ‘Huis van gebed voor alle volken’ (Jesaja 56:7)

Bron: Breaking Israel News, Eliana Rudee, 19 augustus 2018


In de Bijbel wordt de Tempelberg beschouwd als een plaats van gebed voor alle naties en algemeen aanvaard als een heilige plaats voor zowel Joden, als Christenen als Moslims.

In Jesaja 56 staat geschreven dat “vreemdelingen die ‘Hashem’ (G’d) aanhangen”, naar zijn heilige berg gebracht zullen worden en vreugde zullen beleven in Zijn huis van gebed.

'... hem breng ik naar mijn heilige berg, hem schenk ik vreugde in mijn huis van gebed; zijn offers zijn welkom op mijn altaar. Mijn tempel zal heten ‘Huis van gebed voor alle volken’ (Jesaja 56:7)

Joodse activisten, politici en rabbijnen waarschuwen echter dat deze Bijbelse ambitie heden ten dage nog niet waar gemaakt is, omdat gebed op de Tempelberg beperkt toegestaan is voor hen die geen Moslim zijn.

Lid van de Knesset, Rabbi Yehuda Glick, vertelde Breaking Israel News, dat de huidige en officiële status quo is dat Joden en Christenen niet op de Tempelberg mogen bidden.

Rabbi Yehuda Glick,chairman Temple Institute Heritage Foundations, (Foto: IP_RedHeifer_Invu-Salomon1_OP)


Joden en christenen mogen op bepaalde tijden de Tempelberg bezoeken, maar het is verboden te bidden, te zingen of welk protest of uiting van religieuze aard ten toon te spreiden.

Omdat Jeruzalem momenteel een tijd van relatieve kalmte meemaakt, komt, volgens Glick, de politie zelden tussenbeide als er stil gebeden wordt, “tenzij de Waqf (een islamitische religieus talent), vindt dat het hen beledigt”. Glick legde verder uit, dat de Waqf voorheen heel secuur was. Zij volgden elke beweging van een bezoeker, en Joodse groepen kregen begeleiding van de politie, die naar de lippen van bezoekers keek om er zeker van te zijn dat zij niet aan het bidden waren.

Ondanks het verlangen van duizenden jaren naar Joodse soevereiniteit over de meest heilige plaatsen binnen het Judaïsme, heeft de toenmalige Minister van Defensie, Moshe Dayan, in 1967 het beheer van de Tempelberg aan de Waqf overgelaten.

Volgens Rabbi Pinchas Winston, specialist op het gebied van de Eindtijd en ‘geula’ (verlossing), heeft God de controle over de geschiedenis gehouden, “zodat het Joodse volk zich vasthoudt aan de beloften”. Hij zei dat Dayan’s beslissing er debet aan was, dat 1967 niet een jaar van ‘geula’ is geworden.

“Toen we Jeruzalem en de Kotel (de Westmuur) terugkregen was dat een ‘geula’-gebeurtenis in de tijd dat ook seculiere Joden spraken over de Messias”, zei Winston. “Het was goddelijke voorzienigheid, precies zoals de onafhankelijkheid van Israël in 1948: een stap in de richting van verlossing, die mogelijk een hele reeks van gebeurtenissen in gang had kunnen zetten, zoals de ‘geula’ en de bouw van de derde Tempel".

“We hebben het echter niet serieus genoeg genomen", ging Winston verder, “en God heeft de Tempelberg ‘in de wacht gezet’”.

Glick heeft het afstand doen van het beheer van de Tempelberg een naïeve zet genoemd. Israël geloofde ten onrechte dat afstand doen van het beheer van een plaats die heilig is voor Moslims, Joden en Christenen een blijvende vrede zou bewerkstelligen tussen Israël en haar Arabische buren.

Joshua Wander, een onafhankelijke public relation adviseur rond de Oude Stad van Jeruzalem, noemde deze gebeurtenis ook “één van de grootste tragedies uit de Joodse geschiedenis”, gelijk aan de zonde van het gouden kalf.

Joshua Wander (Foto: Twitter)


Zoals zoveel Joden het belang van Israël als centraal land voor het Joodse volk niet erkennen, zo erkennen veel mensen ook niet dat Jeruzalem en de Tempelberg de heiligste plekken op aarde zijn.

“Daar waar het heiligste is, is ook het meest onzuivere aanwezig”, legt Wander uit, "een onzuiverheid, dat veel vergissingen en onbegrip heeft veroorzaakt, mede verkondigd door sommige Israëlische wettige overheden, religieuze overheden en rijksoverheden".

Hoewel de Tempelberg wordt beheerd door de Waqf, heeft de Israëlische regering ook grenzen gesteld aan de entree vanwege politieke beperkingen en veiligheid. Wanneer men de Tempelberg nadert is er een waarschuwingsbord van het Hoofdrabbinaat van Israël, waarop staat: “Volgens de wetten uit de Torah is het streng verboden het gebied van de Tempelberg te betreden vanwege de heiligheid van deze plaats”.

Maar volgens Wander is dit bord verouderd. Na 1967, toen Israël van Jeruzalem weer een geheel had gemaakt en toegang kreeg tot de Tempelberg, kwamen Joden daar weer samen, zich niet bewust van de voorwaarden die de Joodse wet daaraan stelt.

Vandaag, vanwege uitgebreid archeologisch en historisch onderzoek, is er meer bekend over waar je je wel of niet mag bevinden volgens de Joodse reinheidswetten.

Nu is het de verplichting van Israëls Premier Benjamin Netanyahu om bij wet dit gebied open te stellen voor Joods gebed, vervolgt Wander.

“De grondwet van Israël staat vrijheid van aanbidding toe en ieder heeft het recht in vrijheid te bidden in dit land”, zei hij, waarbij hij de beperkende maatregelen rondom het bidden op de heiligste plaats in hun eigen land, “absurd, duidelijk discriminerend en compleet onacceptabel” noemt.

“Evenzo”, zei Glick, “gebed moet aan iedereen toegestaan worden, omdat de Tempelberg een huis van gebed is voor alle naties en bidden daar nooit als belediging beschouwd mag worden”.

Hij stelt een systeem voor, waarbij heilige plaatsten gedeeld worden, zoals het geval is bij de Grot van de Patriarchen (ook wel Grot van Machpelah genoemd) in Hebron.

“De droom is, dat het een centrum voor vrede en tolerantie wordt en niet van haat”, zei hij.

_________________

ENGLISH

'I will bring them to My sacred mount And let them rejoice in My house of prayer. Their burnt offerings and sacrifices Shall be welcome on My mizbayach; For My House shall be called A house of prayer for all peoples’ (Isaiah 56:7, The Israel Bible)

By: Breaking Israel News, Eliana Rudee, August 19, 2018


In the Bible, the Temple Mount is considered a place of prayer for all nations and is commonly understood to be a holy place for Jews, Christians and Muslims alike. In Isaiah 56, it is written that, “foreigners Who attach themselves to Hashem” will be brought to his sacred mount to rejoice in his house of prayer:

'I will bring them to My sacred mount And let them rejoice in My house of prayer. Their burnt offerings and sacrifices Shall be welcome on My mizbayach; For My House shall be called A house of prayer for all peoples' (Isaiah 56:7).

However, warn Jewish activists, politicians and rabbis, this Biblical aspiration is not being fulfilled today as prayer on the Temple Mount is restricted for those who are not Muslim.

“The status quo presently and officially is that Jews and Christians are not allowed to pray on the Temple Mount", Member of Knesset Rabbi Yehuda Glick told Breaking Israel News.

Rabbi Yehuda Glick,chairman Temple Institute Heritage Foundations, (Photo: IP_RedHeifer_Invu-Salomon1_OP)


Jews and Christians may visit the Mount at certain times, but are forbidden from praying, singing or making any religious displays or protests.

According to Glick, because Jerusalem is currently experiencing a time of relative calm, rarely do police interfere with quiet prayer “unless the Waqf claims it’s offending them", whereas previously the Jordanian Waqf (an Islamic religious endowment) was very strict. The Waqf would follow each visitor’s every move and Jewish groups would be accompanied by policemen who watched the visitors’ lips to ensure they were not praying, Glick explained.

In 1967, despite thousands of years of yearning for Jewish sovereignty over Judaism’s holiest sites, Moshe Dayan, then Israeli defense minister, relinquished control of the Temple Mount to the Waqf.

According to Rabbi Pinchas Winston, specialist on the End of Days and geula (redemption), God controls history based on “where the Jewish people are holding", and said that “1967 could have been a time of geula if not for Dayan’s actions".

“When we got back Jerusalem and the Kotel, that was a geula event in a time when even secular Jews were talking about moshiach (messiah)", said Winston.  “It was divine providence just like Israel’s independence in 1948: a step in the direction of redemption that would have likely triggered a series of events that triggered the geula and building of third Temple".

However, Winston maintained, "we didn’t take it seriously enough, and God put the Temple Mount 'on hold'".

Glick called the 1967 Temple Mount relinquishment a naïve move, in which Israel incorrectly believed that relinquishing control of a site holy to Muslims as well as Jews and Christians would create a lasting peace between Israel and her Arab neighbors.

Joshua Wander, an independent public relations consultant in and around the Old City of Jerusalem, similarly called this event “one of the greatest tragedies in Jewish history,” equal to the sin of the golden calf.

Joshua Wander (Photo: Twitter)


Still, many Jews today do not recognize the centrality of the land of Israel to the Jewish people in the same way that people do not recognize centrality of Jerusalem and the Temple Mount as the holiest place on earth.

“Wherever the most holiness is, you also have the most impurity", Wander explained – an impurity which has caused many errors and misconceptions also promulgated by some Israeli legal, religious and governmental authorities.

While the Temple Mount is managed by the Waqf, the Israeli government sets entry limits because of political constraints and security. When entering the Temple Mount, there is also a warning sign by the Chief Rabbinate of Israel that announces, “According to Torah Law, entering the Temple Mount area is strictly forbidden due to the holiness of the site".

But according to Wander, this sign is out of date. After 1967 when Israel reunited Jerusalem and received access to the Temple Mount, Jews began flocking there, unaware of the conditions upon which one is allowed to go up according to Jewish law.

Today, because of vast archaeological and historical research, there is more understanding about where one may go or must avoid according Jewish purity laws.

Now, it is Israeli Prime Minister Benjamin Netanyahu’s obligation to open the site for Jewish prayer, as per Israeli law, maintained Wander.

“Israeli basic law provides for freedom of worship and anybody has the right to pray freely in this country,” he said, calling Jewish restriction from prayer at their holiest site in their own country “absurd, clear discrimination and completely unacceptable".

Similarly, said Glick, prayer should be allowed for all, as the Temple Mount is a house of prayer for all nations and prayer there should never be considered offensive.

He suggested a system of sharing holy sites, similar to the system of sharing at the Cave of the Patriarchs in Hebron.

“The dream is that it should be a center for peace and tolerance and not hate”, he said.

371 views


Comments