16 september 2018

2018-09-16 De Bijbel zegt: Israël behoort toe aan de Joden, al meer dan 3000 jaar - The Bible says Israel belongs to the Jews, and has for over 3,000 years​

Rabbi Tuly Weisz spreekt tijdens de Israël Bijbel siyum (Foto: D2 Photography / Breaking Israel News) - Rabbi Tuly Weisz speaking at the Israel Bible siyum (Photo: D2 Photography / Breaking Israel News)


Nederlands en/and English

NEDERLANDS

De Amerikanen, de Britten en Arabische landen kunnen debatteren over welk Middenoosten-vredesplan dan ook, maar niets kan dit feit bij uitstek veranderen: de Joden hebben recht op hun land waar ze nu wonen, al meer dan 3000 jaar

Bron: Rabbi Tuly Weisz / Fox News, september 2018

 

Dit staat in de Bijbel, het meest historisch betrouwbare document uit de geschiedenis.

Het land Israël werd door God aan de nakomelingen van Abraham gegeven. In het boek Genesis verschijnt God aan Abraham en zegt: “Dit land geef ik aan jouw nakomelingen" (Genesis 15:18-21NBV). In dit gedeelte sluit God een verbond - overeenkomst of contract - met Abraham. Hij (God) herhaalt door de hele Bijbel, dat dit verbond voor eeuwig is en onvoorwaardelijk.

De middeleeuwse wetenschapper en Bijbel deskundige, Rashi (Rabbie Shlomo Yitzchaki) vroeg zich af: “Waarom, als de Torah een wetboek voor het Joodse volk is, begint het met de geschiedenis van de schepping en onze Joodse voorvaders?” Rashi’s antwoord op deze vraag was, omdat er een tijd zal komen dat landen zullen beweren dat de Joden “het land Israël hebben gestolen”, en dat het land anderen toebehoort en niet hen. Rashi legt uit dat de Bijbel begint met de schepping, om vanaf het begin vast te stellen, dat de wereld aan God toebehoort en Hij het alleenrecht heeft om het te verdelen. En volgens de verhalen over Abraham, Isaak, Jakob en Mozes heeft God het land van Israël beloofd aan het volk van Israël.

In de Bijbel maakt God duidelijk, dat het land van Israël niet aan de nakomelingen van Abrahams zoon Ismaël gegeven zou worden, maar aan Isaak. In Genesis 17:19 (NBV) zegt God tegen Abraham: “... je vrouw Sara zal je een zoon baren, die je Isaak moet noemen, en met hem zal Ik Mijn verbond voortzetten. Het zal een eeuwigdurend verbond zijn, dat ook voor zijn nakomelingen zal gelden”. In Gen. 17:20-21 belooft God Ismaël, de voorvader van de Moslims, te zegenen en hem te gebruiken om een grote natie voort te brengen. Maar het verbond met Abraham, dat duidelijk de belofte van land inhield, zou onomstotelijk voortkomen uit Isaak, en niet uit Ismaël.

Wanneer gelovigen de Bijbel lezen, begrijpen zij de intrinsieke connectie tussen het Joodse volk en het land Israël. In feite staat er in de Israël Bijbel een aantekening, dat er in de Hebreeuwse Bijbel meer dan duizend verzen staan, die het Joodse volk met het land Israël verbinden. Maar zij die hun twijfels over God hebben, zullen ook de historische betrouwbaarheid van de Bijbel in twijfel trekken of zullen onterecht aannemen dat het, zoals vaker in het geval van iets doorvertellen, veranderd is in de loop van de jaren.

Joodse schrijvers hebben door de eeuwen heen uitgebreide technieken gebruikt om er zeker van te zijn, dat de Bijbel die we vandaag de dag gebruiken, het meest historisch accuraat document is dat de oude geschiedenis weergeeft. Het kopiëren van geschriften werd altijd beschouwd als een heilige taak. Om zeker te zijn van de betrouwbaarheid werden er letterlijk duizenden methoden voor kwaliteitscontrole ingebouwd. Bijvoorbeeld, de Torah moet letter voor letter met de hand geschreven worden door een scriba. Dat betekent dat het schrijven van een Torah meer dan drie jaar kan duren. En, eenmaal klaar, wordt het document nog een keer gecontroleerd op zorgvuldigheid, voordat het in gebruik kan worden genomen.

Verder ondersteunt een grote hoeveelheid archeologisch bewijs het gegeven, dat Joden al zo lang in dit land is geweest als de Bijbel vertelt en dat de woorden van de Schriften historisch waar zijn. Bijna elke archeologische opgraving in Israël ondersteunt het feit, dat Joden al duizenden jaren in Israël aanwezig zijn geweest. Joodse en niet-Joodse archeologen hebben munten, aardewerk en letterlijk hele steden gevonden, die laten zien dat de Joodse aanwezigheid in Israël al van een veel eerdere datum is dan die van andere bewoners in de regio.

We weten dat de Joden in Israël aanwezig waren totdat de Romeinen het land veroverden. De Joden werden uiteindelijk door twee verbanningen verdreven, in de jaren 70 en 135.

De Ottomaanse Turken overheersten tot aan de Eerste Wereldoorlog, toen zij aan Duitse zijde tegen de Britten vochten. De Britten vochten in Het Heilige Land tegen de Turken, onder leiding van de in de Bijbel gelovende christen, Generaal Edmund Allenby. In 1917 werd Berseba door Allenby veroverd op het Ottomaanse Rijk. Hij bevond zich zo dicht bij Jeruzalem, dat hij het bijna kon innemen en hoopte de stad te kunnen bevrijden als een kerstgeschenk aan het Britse volk. De nacht voor de aanval op Jeruzalem bad hij, dat God hem zou toestaan de stad te veroveren zonder de heilige plaatsen te beschadigen.

Generaal Edmund Allenby (Foto: Curtis Jackson)


De volgende dag liet Allenby tweedekkers uit de eerste Wereldoorlog een verkenningsvlucht boven Jeruzalem maken. De Turken hadden nog nooit een vliegtuig gezien en wisten niet wat het was. Toen zij naar boven keken en deze vliegtuigen zagen, werden ze doodsbang. Bovendien werd hen verteld, dat de vijand aangevoerd werd door een man die Allenby heette. In hun taal betekende dat ‘Profeet van God’. De Turken durfden niet tegen een profeet van God te vechten. Dus toen Allenby Jeruzalem naderde, kon hij de stad innemen zonder een schot te lossen. Allenby nam de religieuze betekenis van zijn rol serieus. Toen hij de Jaffapoort binnenging op die 11e december, stapte hij van zijn paard uit respect voor de heilige stad, want hij geloofde dat alleen de Messias de stad binnen mocht rijden op een dier.

Gedurende de tijd tussen de strijd om Berséba en de inname van Jeruzalem – om precies te zijn 40 dagen - werd door het Britse Parlement de Balfour Declaration gepubliceerd. De declaratie was een korte brief van de Britse minister van Buitenlandse Zaken, Arthur James Balfour, aan een prominente Britse Jood, Baron Lionel Walter Rothschild, waarin de Britse regering haar steun betuigde aan een Joods thuisland in Palestina. De Balfour Declaration betrof de lokale inwoners van Palestina, maar was vooral gericht aan de christenen van Engeland.

"Engeland had vooral een morele reden nodig toen Allenby Jeruzalem wilde innemen, niet voor het geweten van de Joden, maar voor het christelijke geweten”, schreef Barbara Tuchman in haar klassieke boek: Bijbel en Zwaard, Engeland en Palestina van de Bronzen Eeuw tot Balfour.

Die reden kwam uit de Bijbel, want de Bijbel zegt dat Israël aan de Joden behoort.

----------    

Rabbi Tuly Weisz is de redacteur van De Israëlbijbel, de eerste studiebijbel die door Joden voor christenen is opgesteld, en zich tot taak heeft gesteld het land en het volk van Israël voor het voetlicht te brengen. Hij is de CEO van Israël365

______________

ENGLISH

The Americans, British and Arab states can debate whatever Mideast peace plan they want. But nothing can change this pre-eminent fact: Israel is entitled to the land it has, and has been for over 3,000 years   

By: Rabbi Tuly Weisz / Fox News, September 2018


It says so in the most historically accurate document in history: the Bible.

The land of Israel was given by God to the descendants of Abraham. In the Book of Genesis, God appeared to Abraham and said: “I will assign this land to your offspring” (Genesis 15:18-21). In this passage, God made a covenant – an agreement or contract – with Abraham. He repeats this covenant is eternal and unconditional throughout the Bible.

The medieval scholar and Bible commentator Rashi (Rabbi Shlomo Yitzchaki) asked: “Why, if the Torah is a book of laws for the Jewish people, does it begin with the history of creation and the lives of our Jewish forefathers?” Rashi’s answer was that there will be a time when nations will claim the Jews “stole the Land of Israel,” and that the land belongs to others and not them. Rashi explains that the Bible begins with the story of creation first to establish that all the world belongs to God, and only He has the right to apportion it. And according to the stories of Abraham, Isaac, Jacob and Moses, God promised the land of Israel to the nation of Israel.

God in the Bible makes clear that the land of Israel would not be given to the descendants of Abraham’s son Ishmael, but rather Isaac. In Genesis 17:19, God tells Abraham: “Sarah your wife shall bear you a son, and you shall name him Isaac; and I will maintain My covenant with him as an everlasting covenant for his offspring to come.” In 17:20-21 God promises to bless Ishmael, the ancestor of the Muslims, and use him to create a great nation, but His covenant to Abraham, which again prominently included the specific promise of land, was to be accomplished through Isaac, not Ishmael, removing any ambiguity.

When people of faith read the Bible, they understand the intrinsic connection between the Jewish people and the land of Israel. In fact, as we note in The Israel Bible, there are over 1,000 verses in the Hebrew Bible connecting the Jewish people with the land of Israel. But those who question God might also question the historical veracity of the Bible or might incorrectly assume that in a proverbial game of telephone, it could have been altered over the years.

Extensive techniques have been used by Jewish scribes for centuries to make sure the Bible we hold in our hands today is the most historically accurate document from the ancient world. Copying scriptures has always been considered a sacred task and therefore literally thousands of quality-control methods were put into place to ensure reliability. For instance, the Torah must be written by hand by a scribe, one letter at a time. This process means writing a Torah can take more than three years. And, upon completion, the document is once again checked for accuracy before it can be used.

Further, massive amounts of archeological evidence support the notion that Israel has been in its land for as long as the Bible recounts and that the words of scripture are historically true. Nearly every archaeological dig in Israel supports the understanding that Jews have had a presence in Israel for thousands of years. Jewish and non-Jewish archaeologists have found coins, pottery and literally full cities that reveal that the Jewish presence in Israel predates any claims that other people in the region may have.

We know that Jews had a presence in the land of Israel until the Romans conquered it. However, the Jews were ultimately driven from the land in two dispersions, in the years 70 and 135.

The Ottoman Turks had control until World War I when they fought against the British on Germany’s side. The British sent troops against the Turks in the Holy Land under the leadership of Bible-believing Christian Gen. Edmund Allenby. In 1917, Allenby captured Beersheba from the Ottoman Empire and saw himself within striking distance of Jerusalem, hoping to deliver the city as a Christmas present for the British people. The night before the attack against Jerusalem, Allenby prayed that God would allow him to capture the city without damaging its holy places.

General Edmund Allenby (Photo: Curtis Jackson)


That day, Allenby had sent World War I biplanes over Jerusalem on a reconnaissance mission. The Turks had never seen an airplane and when they looked into the sky and saw these planes they did not know what they were and were terrified. Further, they were told they were going to be opposed by a man named Allenby, whose name in their language means “prophet from God.” The Turks dared not fight against a prophet from God. So the next morning, when Allenby went to take Jerusalem, he captured it without firing a shot. Not taking the religious significance of his role lightly, when Allenby entered Jaffa Gate on Dec. 11, he dismounted as a sign of respect for the holy city, believing only the Messiah could enter Jerusalem riding on an animal.

It was in those short weeks – 40 days to be precise – between the Battle of Beersheba and the capture of Jerusalem – that the Balfour Declaration was issued by the British government. The declaration was a short letter from British Foreign Secretary Arthur James Balfour sent to prominent British Jew Baron Lionel Walter Rothschild and expressed the British government’s support for a Jewish homeland in Palestine. The Balfour Declaration considered the local inhabitants of Palestine. But most of all, it was addressed to the Christians of England.

“England more than anything needed a moral case in advance of Allenby’s taking Jerusalem, not for the Jewish conscience but for the Christian one,” wrote Barbara Tuchman in her classic book, “Bible and Sword: England and Palestine from the Bronze Age to Balfour.”

That case came from the Bible, because the Bible says Israel belongs to the Jews.

----------

Rabbi Tuly Weisz is the editor of The Israel Bible, the first study Bible edited by Jews for Christians and dedicated to highlighting the land and the people of Israel. He is the CEO of Israel365.

493 views


Comments