15 november 2018

​2018-11-15 Heldhaftigheid is onze enige optie - Heroism is our only option

Israëlische woning geraakt door raketten (Foto: צילום: צעירי חב"ד) - Israeli house hit by rockets (Photo: צילום: צעירי חב"ד)


Nederlands en/and English

NEDERLANDS

Israëls strijd is daadwerkelijk een lange en lelijke oorlog, zowel op de grond als in termen van propaganda

Bron: Arutz Sheva, Prof. Phyllis Chesler, 14 november 2018


Iran liet zonder mededogen een gordijn neerkomen van honderden raketten op de burgers van Israël - 460 vurige bliksemstralen van bovenaf en nog steeds komend. Waarom nu?

Is Israël de zondebok voor het besluit van Amerika om de sancties op Iran opnieuw in te voeren? Is de Joodse staat de permanente Azazel voor de zonden van degenen die ons haten? Is dit de manier waarop de financiering door Qatari, bedoeld om Palestijns burgerleed te verlichten opgelegd door hun moorddadige leiderschap, wordt ingezet?

Iran heeft 460 raketten afgevuurd op Israëlische burgers met genocidale bedoelingen. Heeft de westerse media het gemerkt of kan het ze iets schelen? Niet echt. De kop in de New York Times luidde: "Geweld escaleert na een mislukte aanval op Gaza door Israëliërs". Het is de schuld van Israël.

De langdurige en gewelddadige belegering aan de grens met Gaza, vol met terreurvliegers en brandende autobanden (die materiele schade veroorzaken en schade aan het milieu toebrengen, evenals onder ‘psychologische terreur’ vallen) werd consequent omschreven als een "protest". Het was vandaag weer raak. In de regel worden de Arabische en Iraanse moslimterroristen en jihadisten beschreven als 'militanten'.

Vandaag, op pagina A8, brengt de New York Times een foto met vijf kolommen commentaar: "Een huis in Gaza was één van de tientallen die tijdens de 24-uursstrijd werd verwoest. Dit huis lag dicht bij het kantoor van de TV zender Al Aqua, een TV station van Hamas dat maandag door Israël werd gebombardeerd”. Daarnaast laten ze nog twee vier-koloms foto’s zien, waarop een huilende Arabische vrouw wordt getroost door een andere vrouw; beiden dragen een hijab en een begrafenis van een gedode Palestijn. Het onderschrift luidt: "Acht mensen werden gedood in 24 uur durende gevechten. Eén van de mensen was Mohammed Ouda, een Palestijn uit Beit Lahia in de noordelijke Gazastrook. Gaza trof Israël met 460 raketten en mortieren. Israël richtte een handjevol hoogbouw in Gaza ten gronde. Op dinsdag was het afgelopen”.

In een tweede artikel beschrijft de Times, Hamas opnieuw als "Islamitische militant (en)" maar nooit als islamitische jihadistische terroristen. Het beschrijft de 460+ raketten als "een uitbarsting van vijandelijkheden tussen Israël en Hamas-militanten".

Stelt u zich de indoctrinatie voor die deze enkele media-outlet bereikt met stukjes en foto's zoals deze, dag in dag uit, jaar in jaar uit.

Tot zover de New York Times. Hoe zit het met de Joodse media? Volgens een lezer die anoniem wil blijven, onthulde een zorgvuldige zoektocht van 11 november tot 13 november door de twitteraccounts van de redacteuren van The Forward, dat Jane Eisner, de hoofdredacteur, de raketten negeerde, evenals Uitvoerend redacteur Dan Friedman; Nieuwsredacteur Helen Chernikoff, plaatsvervangend nieuwsredacteur Aiden Pink, plaatsvervangend opinie-redacteur Laura Adkins, hoofdredacteur J.J. Goldberg en schrijver Josh Nathan-Kazis, allemaal niets hadden om over te twitteren.

En verdere informatie over de Forward en in dezelfde periode: Opinie-redacteur Batya Ungar-Sargon twitterde niets over de raketten, maar schreef een stuk ter ondersteuning van de Women's March; J.J. Goldberg (die niets van zich liet horen) twitterde iets over de Hollywood Walk of Fame; en Life/Features-redacteur Avital Chizhik-Goldschmidt heeft iets getwitterd over "het zijn van een echte Upper Eastside (Manhattan, New York) moeder".

Iran brengt dood en terreur over Israël. Hebben de Verenigde Naties deze eenzijdige aanval op burgers aan de kaak gesteld? Of roepen ze, op hun gebruikelijke manier, beide partijen op om terughoudend te zijn? Ja, dat zijn beide partijen zeker.

O, ik weet het. Hebben de naar verluidt berouwvolle leiders van de zogenaamde Vrouwenmars (die nu zeggen dat ze antisemitisme in al zijn vormen afkeuren, maar die nog steeds weigeren dominee Farrakhan aan te klagen) - op z‘n minst deze raketten aan de kaak gesteld? Nee, ik denk het niet. Laat het me a.u.b. weten als ze dat doen.

Onlangs begon een feministe die ik amper ken, me uit te schelden over mijn zionisme. Was ik niet langer voor "vrede?" "Hoe kon ik de koloniale kolonisten die Joden in de hele wereld in gevaar brachten, echt steunen?" Heb ik geen sympathie voor de Palestijnen?" "Heeft mijn persoonlijke ervaring in Kabul mij voor altijd verdorven voor Arabieren?”

Tjeetje, ik wist niet waar ik moest beginnen. Weet ze dat Afghanen geen Arabieren zijn? Dat zij allemaal Boeddhisten en heidenen waren totdat islamitische kruisvaarders het land via het zwaard bekeerden? Begrijpt ze dat de echte nederzettingen in kwestie, de graten in de keel van Jodenhaters, Tel Aviv en Haifa zijn, niet Judea en Samaria? Weet ze eigenlijk wel dat Israël niet langer Gaza bestuurt?

Mijn reactie op haar vragen: "Je weet hoe vrouwen verguisd zijn, gezien als boosaardig en doorgedraaid? Zo is ook Israël belasterd en gelogen. Tot het moment dat je dit niet begrijpt, ben je echt niet klaar om dit gesprek te voeren”.

Dit is inderdaad een lange en lelijke oorlog, zowel op de grond als in termen van propaganda. Voor Joden is heldendom onze enige optie. We kunnen niet stoppen. We moeten het ondergaan. En we moeten ons recht op overleven winnen.

----------

Prof. Phyllis Chesler

De schrijfster, een Shillman-Ginsburg-fellow bij het Midden-Oostenforum en ontvanger van de National Jewish Book Award 2013, is de auteur van zestien boeken, waaronder Women and Madness, Woman's Inhumanity to Woman en The New Anti-Semitism. Ze schreef vier studies over eerwraak, haar nieuwste boeken zijn An American Bride in Kabul, (Palgrave Macmillan) en Living History: On The Front Lines voor Israël en de joden. Professor Chesler is te bereiken op haar website  www.phyllis-chesler.com

____________

ENGLISH

Israel's fight is indeed a long and ugly war, both on the ground and in terms of propaganda

By: Arutz Sheva, Prof. Phyllis Chesler, November 14, 2018


Iran relentlessly rained  hundreds rockets down on civilian Israel — 460 fiery thunderbolts from above and still counting. Why now?

Is Israel the scapegoat for America’s decision to reimpose sanctions on Iran? Is the Jewish state the permanent azazel for the sins of those who hate us? Is this how Qatari funding, meant to alleviate Palestinian civilian suffering at the hands of their murderous leadership, is being used?

Iran has fired 460 rockets into civilian Israel with genocidal intent. Has the Western media noticed or cared? Not exactly. The headline in the New York Times read: “Violence Escalates After a Botched Raid Into Gaza By Israelis”.  It’s all Israel’s fault.

The long-lasting and violent siege at the Gaza border, filled with fiery kites and fiery tires (which wreaked environmental and property damage as well as psychological terror) was consistently described as a “protest”. It was again today. Also, as a rule, the Arab and Iranian Muslim terrorists and Jihadists are described as “militants”.

Today, on page A8, the New York Times leads with a five column photo captioned thusly: “A home in Gaza was one of the dozens destroyed in the 24-hour battle. This house was close to Al Aqua television, a Hamas-owned station that Israel bombed on Monday.” In addition, they have two more four-column photos which show a weeping Arab woman being consoled by another woman; both are wearing hijab and a funeral for a slain Palestinian. This caption reads: “Eight people were killed in 24 hours of fighting. One was Mohammed Ouda, a Palestinian fro Beit Lahia in the northern Gaza Strip. Gaza hit Israel with 460 rockets and mortars. Israel leveled a handful of Gaza high-rises. By Tuesday, it was over”.

In a second article, the Times again describes Hamas as “Islamic militant(s)” but never as Islamic Jihadist terrorists. It describes the 460+ rockets as “an eruption of hostilities between Israel and Hamas militants”.

Imagine the indoctrination that this single media outlet has accomplished with pieces and photos like this day after day, year after year.

So much for the New York Times. What about the Jewish media? According to a reader who prefers to remain anonymous, a careful search of the twitter accounts of the Editors at the The Forward from November 11th to November 13th, revealed that Jane Eisner, the Editor-in-Chief ignored the rockets as did Executive Editor Dan Friedman; News Editor Helen Chernikoff, Deputy News Editor Aiden Pink, Deputy Opinion Editor Laura Adkins, Editor-at-Large J.J. Goldberg, and writer Josh Nathan-Kazis, all of whom had nothing to tweet.

Also at the Forward and in this same time period: Opinion Editor Batya Ungar-Sargon tweeted nothing about the rockets but wrote a piece in favor of supporting the Women’s March; J.J. Goldberg (who has been quiet) tweeted something about the Hollywood Walk of Fame; and Life/Features Editor Avital Chizhik-Goldschmidt tweeted something about “being a real upper east side mom”.

Iran is raining death and terror down on Israel. Has the United Nations denounced this one-sided attack against civilians? Or, in their usual fashion, are they calling for both sides to exercise restraint? That they are.

Oh I know. Have the allegedly repentant leaders of the so-called Women’s March (who now say that they oppose anti-Semitism in all its forms but who still refuse to denounce Minister Farrakhan) —have they at least denounced these rockets? No, I don’t think so. If and when they do, please let me know.

Recently, a feminist whom I barely know began berating me about my Zionism. Was I no longer for “peace?” “How could I actually support the colonial settlers who were endangering Jews around the world?”Did I have no sympathy for the Palestinians?” “Has my personal experience in Kabul soured me forever on Arabs?”

Oy, I did not know where to begin. Does she know that Afghans are not Arabs? That they all used to be Buddhists and pagans until Islamic crusaders converted the country via the sword? Does she understand that the real settlements at issue, the bones in the throat of Jew-haters, are Tel Aviv and Haifa, not Judaea and Samaria? Does she even know that Israel is no longer in Gaza?

What I said: “You know how women have been maligned, viewed as evil and crazy? So, too, has Israel been defamed and lied about. Until or unless you understand this, you’re really not ready to have this conversation”.

This is indeed a long and ugly war, both on the ground and in terms of propaganda. As Jews, heroism is our only option. We cannot quit. We must endure. And we must win our right to survive.

----------

Prof. Phyllis Chesler 

The writer, a Shillman-Ginsburg Fellow at the Middle East Forum and recipient of the 2013 National Jewish Book Award, is the author of sixteen books, including Women and Madness, Woman's Inhumanity to Woman, and The New Anti-Semitism. She has written four studies about honor killing, Her latest books are An American Bride in Kabul, (Palgrave Macmillan) and Living History: On The Front Lines for Israel and the Jews.Professor Chesler may be reached at her website www.phyllis-chesler.com

115 views


Comments