16 november 2018

2018-11-16 Verbluffende 1.600 jaar oude Bijbelse mozaïeken geven een nieuw beeld van het Galileïsche leven - Mind-blowing 1,600-year-old biblical mosaics paint new picture of Galilean life

Een mozaïek gevonden bij de Huqoq-opgraving van 2018 wordt aangeduid als 'een stok tussen beiden' en geeft een Bijbelse scène weer uit Numeri 13:23. De afbeeldingen laten twee verspieders zien, die door Mozes zijn gestuurd om Kanaän te verkennen, met een stok met een tros druiven eraan (Foto: Jim Haberman) - A mosaic found in the 2018 Huqoq excavation is labeled 'a pole between two' and depicts a biblical scene from Numbers 13:23. The images show two spies sent by Moses to explore Canaan carrying a pole with a cluster of grapes (Photo: Jim Haberman)

 

Nederlands en/and English

NEDERLANDS

Met de rijke en levendige vondsten in de Byzantijnse-synagoge van Huqoq, worden eerdere ideeën van geleerden over een saaie Joodse nederzetting in verval, tegengesproken

Bron: TOI,  AMANDA BORSCHEL-DAN, 9 juli 2018


In het achtste opgravingsseizoen blijft de levendige mozaïekvloer van een synagoge uit de 5e eeuw, opgegraven in het kleine oude dorp Huqoq in Galilea, verrassen. De Huqoq-opgraving van 2018 heeft ongekende afbeeldingen van Bijbelverhalen blootgelegd, waaronder de Israëlische verspieders in Kanaän.

De rijke vondsten in de synagoge uit de Byzantijnse periode, weerspreken het eerdere idee van geleerden, dat het om een vervallen Joodse nederzetting gaat.

"Wat we dit jaar hebben gevonden, is buitengewoon opwindend", vertelde  Prof. Jodi Magness van de Universiteit van North Carolina in Chapel Hill aan   The Times of Israël. “De Bijbelse afbeeldingen zijn "ongeëvenaard" en in geen enkele andere oude synagoge gevonden”. 

"In de synagoge komen steeds meer mozaïeken tevoorschijn, die hun weerga niet kennen en ze verrijken ons begrip van het Jodendom uit die periode", zei Magness.

Een onlangs opgegraven mozaïek toont twee mannen die een stok op hun schouders dragen waaraan een enorme tros met druiven hangt (gelijk aan het makkelijk herkenbare logo van het Israëlische Ministerie van Toerisme). Met een duidelijke Hebreeuwse inscriptie waarin staat "een stok tussen beiden”, illustreert het Numeri 13:23, waarin Mozes twee verspieders wegstuurt om Kanaän te verkennen.

Een mozaïek, gevonden in de Huqoq-opgraving van 2018, wordt aangeduid als 'een stok tussen beiden', een afbeelding van een Bijbelse scène uit Numeri 13:23. De afbeeldingen laten twee verspieders zien met een stok waaraan een tros druiven hangt. Mozes stuurde hen om Kanaän te verkennen (Foto: Jim Haberman)

 

Voordat het afgravingsseizoen vorige week werd afgesloten, onthulde het team van 20 medewerkers een nieuw bijbels mozaïekpaneel, waarop een jongeman een dier aan een touw leidt en het opschrift zegt: "een klein kind zal hen leiden”. Het is een verwijzing naar Jesaja 11: 6 (NBV): "Dan zal een wolf zich neerleggen naast een lam, een panter vlijt zich naast een bokje neer; kalf en leeuw zullen samen weiden en een kleine jongen zal ze hoeden”.

In een artikel uit 2013 in de Bijbelse Archeologie Review van Magness staat, dat "Huqoq een welvarend dorp was, ongeveer 3 mijl ten Westen van Magdala (thuisbasis van Maria Magdalena) en Kapernaum (waar Jezus onderwees in de synagoge), gelegen naast een nieuwe bron”. Het wordt tweemaal in de Hebreeuwse Bijbel genoemd, in Jozua 19: 32-34 en 1 Kronieken 6: 74-75.

“We zijn nog niet zover dat we deze vroege nederzetting al bereikt hebben”, schrijft ze.

Deze laatste twee gepubliceerde mozaïeken (de verspieders en ‘een klein kind zal hen leiden’) sluiten aan bij een reeks van andere mozaïeken. In 2012 en 2013 werden twee Simson-voorstellingen ontdekt,  fantastische olifanten en mythische wezens  in 2013-2015, De Ark Noach in 2016 (kleurrijk en tot nu toe niet gepubliceerd) en Jona en de walvis in 2017.

In vorige seizoenen werden 1600-jaar-oude kolommen blootgelegd. Ze waren bedekt met geverfd gips met rode, oranje en gele plantaardige motieven. Het team ging dit jaar door met exposeren en bestuderen. “Andere ontdekte kolommen”, zei Magness, “werden op zo’n manier geschilderd, dat het op marmer leek”.

“Ondanks deze kolommen met ‘imitatiemarmer’, was deze synagoge echter geen synagoge voor arme mensen. Zoals koning Herodes zijn paleizen decoreerde met geschilderde nep-marmeren fresco's, wijzen de kolommen en prachtige mozaïeken op een rijke, bloeiende 5e-eeuwse Joodse nederzetting”, zei Magness.

"In het algemeen zul je, tenzij je in een echt belangrijke kerk in de Byzantijnse periode zit, geen marmer vinden, maar eerder een gemeenschappelijk alternatief lokaal," zei ze. Ze lachte en zei dat er een gevoel van 'one-ups-manship' (de techniek of praktijk van het verkrijgen van een gevoel van superioriteit ten opzichte van een andere persoon) leek te zijn bij de bouw van de Huqoq-synagoge.

Een mozaïek uit de 5e-eeuwse synagoge in Huqoq, in het Noorden van Israël over de splitsing van de Rode Zee uit het Exodus-verhaal. Een vis slikt een Egyptische soldaat in (Foto: Jim Haberman / Chapel Hill, University of North Carolina)

 

"Elk dorp heeft zijn eigen synagoge”, zei Magness. "In Huqoq heerste het gevoel bij de dorpelingen om ‘het grootste en beste te bouwen’. Het is alsof ze besloten hadden er vol tegenaan te gaan”.

“De duidelijke rijkdom en beschikbare inkomen, te zien in de synagoge, is "in tegenspraak met een wijdverbreide opvatting - niet mijn opvatting - dat de Joodse gemeenschap in verval was”, zei ze.

Echter, niet alleen de synagoge was rijk en divers, maar ook het Jodendom zelf.

"De mozaïeken die de vloer van de Huqoq-synagoge versieren, brengen een revolutie teweeg in ons begrip van het Jodendom in die periode", zei Magness in een persbericht. "Er wordt vaak gedacht dat Oude Joodse kunst niet weelderig was en geen voorstellingen bevatte. Maar deze mozaïeken, kleurrijk en vol met gedetailleerde scènes, getuigen van een rijke visuele cultuur en van de dynamiek en diversiteit van het Jodendom in de laat-Romeinse en Byzantijnse periode”.

Het vijfde-eeuwse mozaïek van de Huqoq-synagoge, met in het bovenste register een oorlogsolifant (Foto: Jim Haberman)

 

Volgens Magness, "geven Rabbijnse bronnen aan dat Huqoq een bloeiend dorp was tijdens de laat-Romeinse en Byzantijnse perioden (4e-6e eeuw v. Chr.). Het dorp wordt genoemd in de Jeruzalem Talmoed in verband met de teelt van de mosterdplant”.

Afgezien van de opmerkelijke mozaïeken en kleurrijk beschilderde kolommen, zijn er andere kenmerken van die strekking in deze synagoge: een in 2012 ontdekte inscriptie geflankeerd door de gezichten van twee vrouwen en een man (een vierde gezicht, vermoedelijk van een man, is niet bewaard gebleven) kunnen de eerste gedoneerde portretten zijn die in een Joods huis van gebed zijn gevonden. “Dit soort afbeeldingen was niet ongebruikelijk in Byzantijnse kerken", zei Magness, “maar kwam normaal gesproken niet voor in een synagoge in die tijd”.

Hoewel er aspecten van de synagoge zijn die kunnen wijzen op een christelijke invloed, bijvoorbeeld de mogelijk gedoneerde portretten, gelooft Magness niet dat de Huqoq-gemeenschap meer beïnvloed was dan andere naburige gemeenschappen.

Detail uit het 5e-eeuwse mozaïek van de Huqoq-synagoge, waarin Simson de poort van Gaza draagt (Richteren 16) (Foto: Jim Haberman)

 

"Over het algemeen was er enige interactie tussen Joden en christenen, evenals tussen het Jodendom en christendom, in die zin, dat beide religies aanspraak maakten op dezelfde traditie en zichzelf het 'ware Israël' noemden”, zei Magness. “Het is niet toevallig dat dezelfde Bijbelse thema's in beide stromingen te vinden zijn”.

"Ze zijn duidelijk in grote lijnen een soort van dialoog. Veel van wat we zien in  Huqoq kan worden begrepen tegen de achtergrond van de opkomst van het christendom”, zei ze.

"Op de plek is er bewijs van bezetting gevonden tijdens de Perzische, Hellenistische, Vroeg-Romeinse, Abbasische, Fatimide en Crusader-Mamluke-periode. Het dorp werd in 1948 verlaten tijdens de gevechten in Israël's Onafhankelijkheidsoorlog. In de jaren zestig werd de locatie met de grond gelijk gemaakt", schrijft Magness in BAR.

2018 Huqoq opgraving, met studenten van de Universiteit van North Carolina-Chapel Hill, rondom Hoofd van de opgraving Dr. Jodi Magness (Foto: Jim Haberman via UNC-Chapel Hill)

 

Het lijkt erop dat de Huqoq-synagoge de voorloper is van wat later een, 12e-13e-eeuws Joods-huis-van-gebed zou worden. Vage, gebroken overblijfselen van de mozaïekvloeren van die incarnatie zijn ook een meter boven de dynamische mozaïeken uit het Byzantijnse tijdperk ontdekt.

“Het is mogelijk”, zei Magness, “dat dit een synagoge is die wordt genoemd door de 14e-eeuwse Joodse Franse arts (later reiziger) Isaac HaKohen Ben Moses, alias Ishtori Haparchi, in zijn geografie van het Heilige Land uit 1322, "Sefer Kaftor Vaferach”.

Twee ezels in de Ark van Noach bij de opgraving van Huqoq (Foto: Jim Haberman via UNC-Chapel Hill)

 

Beide vondsten - de middeleeuwse synagoge en prachtige Byzantijnse mozaïeken - zijn des te opmerkelijker omdat ze een bijproduct zijn van een andere wetenschappelijke zoektocht: Magness besloot om bij Huqoq opgravingen te verrichten om een wijdverspreid Galileïsch dateringsysteem voor synagogen te testen, dat de gebouwen dateert op basis van hun architectonische structuren.

"Sinds het begin van de 20e eeuw, toen deze synagogen tevoorschijn kwamen, ontwikkelden geleerden een tripartiete chronologie: de vroegste, de zogenaamde 'synagogen van het Galileïsche type' die gedateerd waren uit de 2e en 3e eeuw v. Chr., gevolgd door 'overgangssynagogen' in de 4e eeuw, en vervolgens door ‘Byzantijnse synagogen' in de 5e en 6e eeuw', schrijft Magness in het artikel in BAR.

Hoewel gehuisvest in een 5e-eeuws dorp, had de Huqoq synagoge, gebaseerd op zijn architectonische kenmerken, naar eerdere wetenschappelijke consensus, moeten worden geclassificeerd als een "synagoge van het Galileïsche type", gedateerd uit de 2e of 3e eeuw. Dit is, volgens de bewijzen van Magness, duidelijk niet het geval.

Afgebeeld is het Huqoq synagoge-mozaïek met de afbeelding van de maand Teveth (december-januari) in het teken van de Steenbok (Foto: Jim Haberman UNC Media Relations)

 

Wat oorspronkelijk een korte opgraving zou zijn, is een opgraving van acht seizoenen geworden. En hoewel Magness wordt bijgestaan door Shua Kisilevitz van de Israel Antiquities Authority (IAA) en Tel Aviv University, wordt de opgraving onafhankelijk van de IAA gefinancierd, namelijk door sponsors waaronder UNC-Chapel Hill, Baylor University, Brigham Young University, de University of Toronto, de Friends of Heritage Preservation, de National Geographic Society, de William R. Kenan Jr. Charitable Trust en het Carolina Center for Jewish Studies.

“Er komt een afgravingsseizoen 2019”, zei Magness, die inschatte dat ze nog minstens vier jaar nodig heeft om het steeds evoluerende project te voltooien.

"Elk jaar is er weer een verbluffende, onverwachte ontdekking", zei Magness.

____________

ENGLISH

With its rich and vivid finds, Byzantine-period synagogue at Huqoq busts scholars’ earlier notions of a drab Jewish settlement in decline

By: TOI, AMANDA BORSCHEL-DAN, July 9, 2018


In its eighth dig season, the vibrant mosaic flooring of a fifth century synagogue excavated in the small ancient Galilee village of Huqoq continues to surprise. The 2018 Huqoq dig has uncovered unprecedented depictions of biblical stories, including the Israelite spies in Canaan.

With its rich finds, the Byzantine-period synagogue busts scholars’ preconceived notions of a Jewish settlement in decline.

“What we found this year is extremely exciting", University of North Carolina at Chapel Hill Prof. Jodi Magness told The Times of Israel, saying the biblical based depictions are “unparalleled” and not found in any other ancient synagogue.

“The synagogue just keeps producing mosaics that there’s just nothing like and is enriching our understanding the Judaism of the period", said Magness.

A recently unearthed mosaic shows two men carrying between them a pole on their shoulders from which is hung a massive cluster of grapes (the same as the easily recognizable symbol of Israel’s Ministry of Tourism). With a clear Hebrew inscription stating, “a pole between two", it illustrates Numbers 13:23, in which Moses sends two scouts to explore Canaan.

A mosaic found in the 2018 Huqoq excavation is labeled ‘a pole between two,’ depicting a biblical scene from Numbers 13:23. The images show two spies sent by Moses to explore Canaan carrying a pole with a cluster of grapes (Photo: Jim Haberman)


Before wrapping up the dig season last week, the team of 20 excavators uncovered a further biblical mosaic panel, which shows a youth leading an animal on a rope and includes the inscription, “a small child shall lead them". It is a reference to Isaiah 11:6, “The wolf also shall dwell with the lamb, and the leopard shall lie down with the kid; and the calf and the young lion and the fatling together; and a little child shall lead them".

According to a 2013 Biblical Archaeology Review article by Magness, “Huqoq was a prosperous village about 3 miles west of Magdala (home of Mary Magdalene) and Capernaum (where Jesus taught in the synagogue),” located next to a fresh spring. It appears twice in the Hebrew Bible, in Joshua 19:32–34 and 1 Chronicles 6:74–75. “Our excavations have not reached these early occupation levels, however", she writes.

These two newly published mosaics join a pantheon of others — from 2012 and 2013, two Samson depictions, to fantastical elephants and mythical creatures from 2013-2015, Noah’s Ark in 2016, and colorful and as yet unpublished Jonah and the whale in 2017.

During this year’s dig, the team also continued to expose and study rare 1,600-year-old columns, first uncovered in previous seasons, which are covered in painted plaster with red, orange, and yellow vegetal motifs. Other discovered columns, said Magness, were painted to imitate marble.

"However, despite these “imitation marble” columns, this was no poor man’s synagogue. Much in the manner of King Herod decorating his palaces with painted faux-marble frescoes, the columns and gorgeous mosaics point to a wealthy, flourishing fifth-century Jewish settlement", said Magness. “In general, unless you’re in a really important church in the Byzantine period, you won’t find marble, rather this common local alternative" she said. She laughed, saying there is a feeling of “one-ups-manship” in the construction of the Huqoq synagogue.

A fish swallows an Egyptian soldier in a mosaic scene depicting the splitting of the Red Sea from the Exodus story, from the fifth-century synagogue at Huqoq, in northern Israel (Photo: Jim Haberman/University of North Carolina Chapel Hill)


“Every village has its own synagogue", Magness said. “In Huqoq there’s a feeling that the villagers said, 'We’re going to build the biggest and best'. It’s as if they decided to throw everything into it".

The obvious wealth and disposable income displayed in the synagogue is “contradicting a widespread view — not my view — that the Jewish community was in decline", she said.

However, not only the synagogue was rich and diverse, but also the Judaism it housed.

“The mosaics decorating the floor of the Huqoq synagogue revolutionize our understanding of Judaism in this period", said Magness in a press release. “Ancient Jewish art is often thought to be aniconic, or lacking images. But these mosaics, colorful and filled with figured scenes, attest to a rich visual culture as well as to the dynamism and diversity of Judaism in the Late Roman and Byzantine periods".

The Huqoq synagogue’s fifth century mosaic, with the upper register showing a war elephant (Photo: Jim Haberman)


According to Magness, “Rabbinic sources indicate that Huqoq flourished during the Late Roman and Byzantine periods (fourth–sixth centuries CE). The village is mentioned in the Jerusalem Talmud in connection with the cultivation of the mustard plant".

Aside from the outstanding mosaics and colorfully painted columns, there are other features of note in this synagogue: Discovered in 2012, an inscription flanked by the faces of two women and a man (a fourth face, presumably of a man, is not preserved) might be the first donor portraits found in a Jewish house of prayer. "The practice", said Magness, "was not uncommon in Byzantine churches, but has no parallel example found in a synagogue of the era".

Although there are aspects of the synagogue which may point to a Christian influence, for example the possible donor portraits, Magness does not believe the Huqoq community was more impacted than other neighboring congregations.

Detail from the Huqoq synagogue’s 5th century mosaic showing Samson carrying the gate of Gaza, from Judges 16 (Photo: Jim Haberman)


“In general there was some interaction between Jews and Christians, as well as Judaism and Christianity, in the sense that both religions laid claim to the same tradition and called themselves the ‘true Israel'", said Magness. It is not coincidental that the same biblical themes appear in both forums.

“They is clearly some sort of dialogue, broadly speaking. A lot of what we see at Huqoq can be understood on the background of the rise of Christianity", she said. “There is evidence of occupation at the site during the Persian, Hellenistic, Early Roman, Abbasid, Fatimid and Crusader-Mamluke periods. The modern village was abandoned in 1948 during the fighting in Israel’s War of Independence. In the 1960s, the site was bulldozed", writes Magness in BAR.

2018 Huqoq excavation with students from University of North Carolina-Chapel Hill, surrounding dig director Dr. Jodi Magness (Photo: Jim Haberman via UNC-Chapel Hill)


It appears that the Huqoq synagogue is the ancestor of what seems to be a later, 12-13th century Jewish house of prayer. Faint, broken remnants of that incarnation’s mosaic flooring have also been discovered a meter above the dynamic mosaics of the Byzantine era.

"It is possible", said Magness, "that this is a synagogue mentioned by French 14th century Jewish physician-turned-traveler Isaac HaKohen Ben Moses, aka Ishtori Haparchi, mentioned in his 1322 geography of the Holy Land, 'Sefer Kaftor Vaferach'".

Pair of donkeys in Noah’s Ark scene at the Huqoq excavation (Photo: Jim Haberman via UNC-Chapel Hill)


Both of these finds — the medieval synagogue and beautiful Byzantine mosaics — are all the more remarkable in that they are a by-product of a different scholarly quest: Magness decided to excavate at Huqoq to test a wide-spread Galilean synagogue dating system, which dated the buildings based on their architectural structures.

“Since the early 20th century, when these synagogues began coming to light, scholars developed a tripartite chronology: The earliest, these so-called ‘Galilean-type synagogues', were dated to the second and third centuries CE, followed by ‘transitional synagogues’ in the fourth century, and then by ‘Byzantine synagogues’ in the fifth and sixth centuries", writes Magness in the BAR article.

Although housed in a fifth-century village, based on its architectural features, according to previous scholarly consensus, the Huqoq synagogue should have been classified a “Galilean-type synagogue” and dated to the second or third centuries. This is, Magness has proven, clearly not the case.

Pictured is the Huqoq synagogue mosaic depicting the month of Teveth (December-January) with the sign of Capricorn (Photo: Jim Haberman UNC Media Relations)


What was originally to have been a brief excavation has turned into eight seasons. And although Magness is assisted by Shua Kisilevitz of the Israel Antiquities Authority (IAA) and Tel Aviv University, the excavation is funded independently of the IAA, by sponsors including UNC-Chapel Hill, Baylor University, Brigham Young University and the University of Toronto, the Friends of Heritage Preservation, the National Geographic Society, the William R. Kenan Jr. Charitable Trust, and the Carolina Center for Jewish Studies.

"There will be a 2019 dig season", said Magness, who estimated she needs at least another four years to complete the ever-evolving project.

“Every year, there is another mind-blowing, weird discovery", said Magness.

211 views


Comments