21 oktober 2019

2019-10-21-14.40: Wereldbank verbergt de oorzaak van de Palestijnse financiële crisis: Terreur Salarissen - World Bank Hides Cause of Palestinian Financial Crisis: Terror Salaries

 
Khalil Abu Aram, die vijf Israëli's vermoordde, werd gefotografeerd met een gesmokkelde mobiel en bakte koekjes in de gevangenis. (Twitter)

Khalil Abu Aram, who murdered five Israelis, was photographed with a smuggled cellphone, baking cookies in prison (Twitter)

Nederlands - English

NEDERLANDS:   

In een recent rapport over de sombere financiële vooruitzichten van de Palestijnen verwees de Wereldbank nooit naar een PA-beleid dat miljoenen besteedt aan salarissen aan moordenaars en andere criminelen.

Door Palestinian Media Watch - 3 okt. 2019
Vertlang: Paula van den Bos - IsraelCNN.com

In een persbericht horend bij een nieuw rapport van de Wereldbank waarin de economie van de Palestijnse Autoriteit (PA) wordt beoordeeld, zei Kanthan Shankar, de landendirecteur van de Wereldbank voor door Palestijnen gecontroleerde gebieden, dat de PA financiële problemen heeft als gevolg van een "liquiditeitskrapte".

Volgens de Wereldbank zijn de vooruitzichten voor de Palestijnse gebieden zorgelijk omdat de aanjagers voor de economie afnemen en de ernstige liquiditeitskrapte het vermogen van de PA om zijn verantwoordelijkheden voor het betalen van zijn ambtenaren en het leveren van openbare diensten te vervullen, zijn invloed begint te gelden.

Deze ogenschijnlijk sombere prognose, gedaan in september 2019, was gebaseerd op een rapport van 15 pagina's dat wees op twee belangrijke factoren die hebben bijgedragen aan de financiële crisis van de PA. De waarheid als een olifant werd in dat rapport volledig genegeerd: dat de financiële crisis van de PA een direct gevolg is van haar 'Pay-for-Slay'-beleid d.w.z.de PA verspilt miljoenen dollars per jaar om maandelijkse salarissen te betalen aan terroristische gevangenen en vrijgelaten gevangenen, evenals maandelijkse toelagen voor gewonde terroristen en de families van dode terroristen!

Volgens het rapport van de Wereldbank zijn de twee dominante factoren die aan de laatste financiële crisis van de PA ten grondslag liggen, de "eenzijdige aftrek door Israël van bijna US $ 12 miljoen per maand van de belastinginkomsten die voor de PA geïnd worden" én een vermindering van de buitenlandse hulp.

De Wereldbank heeft geen redenen benoemd voor de Israëlische inhoudingen. Dat kan op zijn best worden gezien als een daad van opzettelijke blindheid en in het slechtste geval als een opzettelijke poging om de internationale gemeenschap te misleide. Het rapport van de Wereldbank heeft nooit ooit rechtstreeks verwezen naar Israëls anti-“Pay-for- Slay-wet, volgens welke Israël PA-belastingen inhoudt die gelijk zijn aan het bedrag waarmee de PA terroristen beloont. Het heeft nooit de moeite genomen te noteren dat het bij wet een direct antwoord op het "Pay-for-Slay" -beleid van de PA is.

Het rapport legde bijvoorbeeld niet uit dat de PA alleen al in 2018 honderden miljoenen shekels had begroot om de gewonde terroristen en de families van dode terroristen te belonen, en dat de PA toegaf 502 miljoen shekels aan salarissen te betalen aan terroristische gevangenen en vrijgelaten gevangenen.

Na kennis te hebben genomen van de aftrek en het feit dat de PA vervolgens weigerde de resterende belastingfondsen te accepteren - die Israël al aan de PA heeft doorgegeven en die de PA weigerde te accepteren - is een groot deel van het rapport van de Wereldbank gewijd aan het uitleggen hoe de PA is omgegaan met de gevolgen van haar eigen beslissing. Ook hier gaat het rapport echter tot het uiterste om de lengte en de breedte van de gevolgen van de crisis te verklaren, maar er wordt nooit genoemd dat de hele crisis om een aantal redenen door henzelf veroorzaakt is.

Ten eerste, als de PA zijn "Pay-for-Slay" -beleid zou opgeven, zou Israël niet langer zijn anti-"Pay-for-Slay" -wet hoeven toe te passen en inhoudingen op de belastinginkomsten hoeven te doen.

Ten tweede zijn de inhoudingen van Israël slechts 6% van de belastinginkomsten. Israël heeft de resterende 94% overgedragen aan de PA, maar de PA verwierp de fondsen.

Ten derde was de beslissing niet van toepassing op de ontvangers van de PA 'Pay-for-Slay' - de terroristen. In tegenstelling tot de gezagsgetrouwe PA-werknemers wiens salarissen werden verlaagd, bleven de maandelijkse salarissen die de PA betaalt aan de terroristische gevangenen en vrijgelaten gevangenen of de maandelijkse toelagen die werden betaald aan de gewonde terroristen en de families van de dode terroristen onveranderd.

Onschuldig slachtoffer?

De cumulatieve vertekende indruk die doelbewust door het rapport van de Wereldbank wordt gegeven, is dat Israël gewoon willekeurig en zonder reden handelde om geld van de PA af te trekken, en dat de PA slechts een onschuldig slachtoffer is van deze willekeurige acties.

Als samenvatting van zijn opzettelijke blindheid (in het beste geval) of zijn opzettelijke poging om de internationale gemeenschap te misleiden (in het slechtste geval) voegt het rapport eraan toe dat een extra oorzaak van de financiële crisis de afname van buitenlandse hulp is. Ook hier negeert het rapport de werkelijke reden.

In 2018 stelde de Amerikaanse Taylor Force Act honderden miljoenen dollars aan Amerikaanse directe hulp beschikbaar aan de PA op voorwaarde dat het "Pay-for-Slay" -beleid van de PA afgeschaft werd.

Hoewel het voortdurend belonen van terrorisme zou leiden tot het verlies van alle hulp van de meest genereuze donor van de PA, wees de PA de Amerikaanse voorwaarde af.

Terwijl de PA-leider Mahmoud Abbas deze hulp al verloren had, verklaarde hij in 2018 op televisie: 'Zelfs als we nog maar een cent over hebben, wordt het alleen uitgegeven aan de families van de martelaren en de gevangenen, en pas daarna wordt het besteed aan de rest van de mensen."

Abbas heeft dit sindsdien steeds herhaald. In december 2018 gaf de PA-premier, Rami Hamdallah, uitgeproken voorrang aan de “Pay-for-Slay-politiek boven elke hulp van de VS en hij zag af van alle resterende Amerikaanse hulp die niet afhankelijk was van de afschaffing van het beleid van de PA.

Andere landen die de hulp aan de PA hebben ingekrompen als gevolg van haar beleid om terroristen te belonen, waren Australië en Nederland, terwijl Zweden en Noorwegen soortgelijke beslissingen namen.

Ongelofelijk, net als het weglaten van enige uitleg met betrekking tot de "aftrek" van Israël, wordt in het rapport van de Wereldbank niet vastgesteld dat de afname van buitenlandse hulp ook een direct gevolg is van het "Pay-for-Slay" -beleid van de PA.

Alsof deze kritieke contextuele omissies onvoldoende zijn, eindigt het rapport van de Wereldbank met de aanbeveling: “De PA moet nauw samenwerken met ontwikkelingspartners om aanvullende externe hulp te genereren, want zonder deze kan een fiscale en economische crisis niet worden vermeden als de kosten en baten in 2020 niet in balans zijn. "

Met andere woorden, in plaats van het "Pay-for-Slay" -beleid van de PA duidelijk te identificeren als het belangrijkste obstakel en de oorzaak van haar financiële crisis en aan te bevelen dat de PA dit beleid onmiddellijk afschaft, is de aanbeveling van de Wereldbank dat de internationale gemeenschap zowel de PA als zijn schadelijke beleid blijft financieren.

Vervormde rapporten zoals deze, van ogenschijnlijk neutrale en professionele internationale organisaties, bevestigen de vooringenomenheid jegens Israël en moedigen het verhaal van de PA aan. Zulke rapporten doen niets om de PA verantwoordelijk te houden voor zijn eigen beslissingen en niets om vrede of fiscale stabiliteit voor de PA en de Palestijnen te bevorderen.

De anti-"Pay for Slay" -wet van Israël werd in juli 2018 aangenomen. De wet geeft de staat de opdracht het bedrag dat de PA betaalt aan salarissen aan terroristen en families van "Martelaren" in één jaar van het geïnde belastinggeld in Israël af te trekken en te bevriezen, en het over te hevelen naar de PA in het volgende jaar.

Als de PA deze betalingen voor een heel jaar stopzet, zou de Israëlische regering kunnen overwegen om het bevroren geld geheel of gedeeltelijk aan de PA te geven. De wet werd voor het eerst toegepast in februari 2019, kort nadat een Palestijn een  Israëlische tiener Ori Ansbacher op brute wijze had verkracht en vermoord. Toen heeft het Israëlische veiligheidskabinet besloten 502.697.000 Israëlische shekels (ongeveer $ 138 miljoen) van de PA in te houden in 12 maandelijkse termijnen.

 

_____________________________________________
ENGLISH:


In a recent report on the Palestinians’ bleak financial outlook, the World Bank never once referred to a PA policy that diverts millions to pay salaries to murderers and other criminals.

By Palestinian Media Watch

In a press release accompanying a new World Bank report assessing the Palestinian Authority (PA) economy, Kanthan Shankar, the World Bank’s Country Director for Palestinian-controlled areas, said that the PA is having financial difficulties due to a “liquidity squeeze.”

According to the World Bank, “The outlook for the Palestinian territories is worrisome as drivers of growth are diminishing and the severe liquidity squeeze has started to affect the PA’s ability to fulfill its responsibilities of paying its civil servants and providing public services.”

This ostensibly bleak prognosis, issued in September 2019, was based on a 15-page report that pointed to two major factors that contributed to the PA’s financial crisis, but completely ignored the elephant in the room: That the PA’s financial crisis is a direct result of its “Pay-for-Slay” policy which has the PA squander millions of dollars a year to pay monthly salaries to terrorist prisoners and released prisoners as well as monthly allowances to wounded terrorists and the families of dead terrorists!

According to the World Bank report, the two dominant factors underlying the PA’s latest financial crisis are Israel’s “unilateral deductions of almost US$12 million per month from the tax revenues it collects on behalf of the PA” and a reduction in foreign aid.

Providing no context for the Israeli deductions, in what can at best be seen as an act of willful blindness and at worst a deliberate attempt to mislead the international community, the World Bank report never once referred directly to Israel’s Anti-“Pay-for-Slay” law, according to which Israel withholds PA taxes equaling the amount the PA rewards terrorists, and never bothered to note that it was legislated as a direct response to the PA’s “Pay-for-Slay” policy.

The report did not explain, for example, that the PA budgeted hundreds of millions of shekels, in 2018 alone, to reward the wounded terrorists and the families of dead terrorists, and that the PA admitted to paying 502 million shekels in salaries to terrorist prisoners and released prisoners.

Having noted the deduction and the fact that the PA then refused to accept the remaining tax funds – which Israel has already passed on to the PA, and which the PA refused to accept – much of the rest of the World Bank report is dedicated to explaining how the PA has dealt with the consequences of its own decision. Here too, however, the report goes to great lengths to explain the depth and effects of the crisis, but never notes that the entire crisis is self-made for a number of reasons.

First, were the PA to abandon its “Pay-for-Slay” policy Israel would no longer need to implement its Anti-“Pay-for-Slay” law and make deductions from the tax revenues.

Second, the deductions made by Israel account for only 6% of tax revenues. Israel has transferred the remaining 94% to the PA, but the PA rejected the funds.

Third, while the PA decided to cut the salaries of its public employees as a result of the financial crisis it has driven itself into, that decision did not apply to the PA’s “Pay-for-Slay” recipients – the terrorists. As opposed to the law abiding PA employees whose salaries were cut, the monthly salaries the PA pays to the terrorist prisoners and released prisoners or to the monthly allowances paid to the wounded terrorists and the families of the dead terrorists remained unchanged.

Innocent Victim?

The cumulative distorted impression deliberately given by the World Bank report, is that Israel simply acted arbitrarily and without cause to deduct funds from the PA, and that the PA is merely an innocent victim of these arbitrary actions.

Compounding its willful blindness (at best) or its deliberate attempt to mislead the international community (at worst) the report adds that an additional cause of the financial crisis is the decline in foreign aid. Here too, the report ignores the elephant in the room.

In 2018, the American Taylor Force Act conditioned hundreds of millions of dollars of US direct aid to the PA on the abolition of the PA’s “Pay-for-Slay” policy.

Instead of accepting that the continued implementation of the policy of rewarding terrorists would result in the loss of all aid from the PA’s most generous donor, the PA rejected the US condition.

Having already lost the aid, PA Chairman Mahmoud Abbas declared on television in 2018, “Even if we have only a penny left it will only be spent on the families of the Martyrs and the prisoners, and only afterwards will it be spent on the rest of the people.”

Abbas has since reiterated this numerous times. Giving outright precedence to its “Pay-for-Slay” policy over any US aid, in December 2018, then PA Prime Minister, Rami Hamdallah, waived all the remaining US aid that was not conditional upon the PA abolishing its policy.

Other countries that cut aid to the PA as a result of its policy of rewarding terrorists included Australia and Holland, with Sweden and Norway making similar decisions.

Incredibly, similar to its omission of any context regarding Israel’s “deduction,” the World Bank report fails to note that the decline in foreign aid is also a direct product of the PA’s “Pay-for-Slay” policy.

As if these critical contextual omissions were insufficient, the World Bank report ends with the recommendation: “The PA should work closely with development partners to identify additional external aid as without it, a fiscal and economic crisis cannot be avoided in the absence of clearance revenues in 2020.”

In other words, instead of clearly identifying the PA’s “Pay-for-Slay” policy as the main obstacle and root of its financial crisis and recommending that the PA immediately abolish this policy, shamefully the World Bank’s recommendation is that the international community continue to fund both the PA and its noxious policy.

Distorted reports such as these, from ostensibly neutral and professional international bodies, entrench the bias against Israel and embolden the PA’s victimhood narrative. Such reports do nothing to hold the PA accountable for its own decisions and nothing to promote either peace or fiscal stability for the PA and the Palestinians.

Israel’s Anti-“Pay for Slay” law was passed in July 2018. The law instructs the state to deduct and freeze the amount of money the PA pays in salaries to imprisoned terrorists and families of “Martyrs” in one year from the tax money Israel collects and transfers to the PA in the following year.

Should the PA stop these payments for a full year, the Israeli government would have the option of giving all or part of the frozen money to the PA. The law was first implemented in February 2019, shortly after a Palestinian brutally raped and murdered Israeli teen Ori Ansbacher, when Israel’s Security Cabinet decided to withhold 502,697,000 Israeli shekels (approximately $138 million) from the PA to be deducted in 12 monthly parts.

 

 

211 views