14 november 2019

2019-11-14: Lessen van de kortstondige opstoot van Gazaans geweld & terreur - Lessons learned from the brief upsurge of Gazan violence & terror

Nederlands - English

NEDERLANDS:

De nieuwste Gaza-brand was allesbehalve voorspelbaar. Hoewel het hen ontbreekt aan geavanceerde wapensystemen zoals jachtvliegtuigen, tanks en artillerie, hebben Hamas en de Islamitische Jihad een formidabel militair systeem opgebouwd dat aan hun strategische behoeften voldoet door de belangrijkste aspecten van Israëls militaire suprematie te neutraliseren.

Door: Brabosh

Zozeer zelfs dat het betwistbaar is dat de twee terreurgroepen een strategisch evenwicht met Israël hebben bereikt. Niet in de zin om (hoe klein ook) delen van Israël te kunnen veroveren of om te voorkomen dat de IDF Gaza binnenvalt; Maar in hun vermogen om de nationale routine van Israël zodanig te verstoren dat de financiële en economische activiteit in het binnenland van het land wordt gestopt – het grootstedelijke gebied Gush Dan.

Aan de basis van deze strategie ligt de erkenning dat muggen veel gevaarlijker zijn voor mensen dan wilde dieren. Muggen hebben door de eeuwen heen miljoenen mensen gedood, terwijl wilde beesten een relatief zeldzaam fenomeen zijn waar mensen mee hebben leren omgaan.

Zelfs junglebewoners komen niet regelmatig leeuwen en luipaarden tegen in hun woonruimte, terwijl muggen vanzelfsprekend de schijnbaar meest beschermde huizen binnendringen. Hamas en de islamitische Jihad erkennen dat elke poging om de IDF in een frontale aanval te overweldigen gedoemd is te mislukken en hebben geprobeerd Israël uit te putten door middel van continu talloze mugachtige ‘steken’.

Het vinden van een adequaat antwoord op deze strategie is natuurlijk een integraal onderdeel van de algemene verantwoordelijkheid van de IDF. Maar het hangt ook af van het vermogen van het Israëlische publiek om de aard van de terroristische dreiging te begrijpen en de veeleisende gevolgen ervan te dragen.

Al geruime tijd heeft Israelisch links de Israëli’s verteld dat ze hun machtsgrenzen moeten erkennen en een einde moeten maken aan de ‘bezetting’ van de Westelijke Jordaanoever. In feite is het niet het voortdurende behoud van dit grondgebied (zij het niet de bevolking, die sinds 1996 wordt geregeerd door de Palestijnse Autoriteit) die de limiet van de macht van Israël betekent, maar het onvermogen van de IDF om de catastrofale gevolgen van een dergelijke terugtrekking te herstellen .

In tegenstelling tot de overtuiging dat de bekwaamheid van de IDF haar in staat zal stellen elke dreiging van de toekomstige Palestijnse staat gemakkelijk te verslaan, illustreren de Gaza-ervaringen in het algemeen en de laatste vuurzee in het bijzonder de grenzen van de Israëlische macht.

Zelfs als de IDF in de strijd wordt gegooid en een ondubbelzinnige overwinning behaalt (iets dat het de afgelopen tien jaar niet heeft kunnen bereiken in de drie Gaza-oorlogen), kan het de langdurige verstoring van het nationale leven van Israël door massieve raket nog steeds niet voorkomen en raketaanvallen op de burgerbevolking van het land. Dit is een situatie die geen enkele Israëlische beleidsmaker gemakkelijk zal kunnen smaken.

Bronnen:

♦ naar een artikel van Maj. Gen. (res.) Gershon Hacohen “Lessons of the Gaza Conflagration” van 14 november 2019 op de site van The Begin-Sadat Center for Strategic Studies (BESA)


________________________
ENGLISH:


The latest Gaza brand was anything but predictable. Although they lack advanced weapon systems such as fighter aircraft, tanks and artillery, Hamas and the Islamic Jihad have built a formidable military system that meets their strategic needs by neutralizing the key aspects of Israel's military supremacy.

By: Brabosh

So much so that it is arguable that the two terror groups have reached a strategic balance with Israel. Not in the sense of being able to conquer parts of Israel (no matter how small) or to prevent the IDF from invading Gaza; But in their ability to disrupt Israel's national routine in such a way as to stop financial and economic activity in the interior of the country - the Gush Dan metropolitan area.

At the basis of this strategy is the recognition that mosquitoes are much more dangerous to humans than wild animals. Mosquitoes have killed millions of people over the centuries, while wild beasts are a relatively rare phenomenon that people have learned to cope with.

Even jungle dwellers do not regularly encounter lions and leopards in their living space, while mosquitoes naturally penetrate the apparently most protected houses. Hamas and the Islamic Jihad acknowledge that every attempt to overwhelm the IDF in a frontal attack is doomed to fail and have attempted to exhaust Israel through continually countless mosquito-like "stings."

Finding an adequate answer to this strategy is of course an integral part of the overall responsibility of the IDF. But it also depends on the ability of the Israeli public to understand the nature of the terrorist threat and to bear its demanding consequences.

For some time, the Israeli left have been telling Israelis that they must recognize their power boundaries and put an end to the "occupation" of the West Bank. In fact, it is not the continued preservation of this territory (albeit not the population, which has been ruled by the Palestinian Authority since 1996) that signifies the limit of Israel's power, but the IDF's inability to cope with the catastrophic consequences of a restore such a withdrawal.

Contrary to the belief that the ability of the IDF will allow it to easily defeat any threat from the future Palestinian state, the Gaza experiences in general and the last blaze in particular illustrate the limits of Israeli power.

Even if the IDF is thrown into battle and achieves an unambiguous victory (something it has not been able to achieve in the three Gaza wars in the last ten years), it can still sustain the long-term disruption of Israel's national life by massive rocket non-occurrence and rocket attacks on the civilian population of the country. This is a situation that no Israeli policy maker will be able to taste easily.

Sources:

♦ to an article by Maj. Gene. (res.) Gershon Hacohen “Lessons of the Gaza Conflagration” of November 14, 2019 on the site of The Begin-Sadat Center for Strategic Studies (BESA)

(Google translate)

129 views