29 januari 2019

2019-01-29 The Guardian’s haat voor Israël bereikt een nieuw dieptepunt - The Guardian’s hatred of Israel reaches a new low

De Londense kantoren van The Guardian (Foto: Wikimedia) - The Guardian newspaper’s London offices (Photo: Wikimedia)

Nederlands en/and English

NEDERLANDS

“De Guardian’s kijk op Israëls democratie: ongestraft moorden, liegen zonder consequenties”

Bron: algemeiner, Adam Levick, 24 januari 2019

 

We volgen The Guardian al lange tijd en gedurende bijna 10 jaar hebben we commentaar gegeven op de institutionele vijandigheid naar Israël toe van deze mediagroep, dus schrikken we tegenwoordig niet zo gauw meer. Maar in een officieel artikel dat deze week gepubliceerd werd, bereikte de boosaardigheid en de overduidelijke oneerlijkheid van de mediagroep een nieuw dieptepunt.

De kop alleen al is walgelijk. Daarin wordt een taal gebruikt die je normaal gesproken gebruikt bij het beschrijven van totalitaire regimes. Regimes die representatief zijn voor het type lelijke, ongegronde antizionistische laster dat je verwacht op Electronic Intifada en in andere extremistische gebieden.

“De Guardian’s kijk op Israëls democratie: ongestraft moorden, liegen zonder consequenties”

De opiniepagina begint als volgt: 

“Bij de protesten van Palestijnen langs het grenshek tussen Israël en Gaza werd er, volgens de Verenigde Naties, in de laatste negen maanden van 2018, ongeveer één keer per dag een Palestijn, meestal een kind, gedood. De Palestijnen demonstreerden voor het recht van terugkeer naar de huizen van hun voorouders. Medici en journalisten namen ook deel. De meeste doden waren ongewapend en vormden geen gevaar voor wie dan ook, met weinig meer dan stenen in hun handen en slogans op hun lippen. Toch ging Israël  door  met haar  immorele en onwettige beleid. Het leger dat onder democratische civiele controle staat, schiet met scherp, gooit met traangas, bombardeert en doodt demonstranten,  inclusief degenen die geen directe bedreiging vormen”.

Wat The Guardian vreedzame 'protesten' en 'slogan' - roepende demonstranten noemt, zijn eigenlijk georganiseerde gewelddadige rellen waarbij o.a. gebruik wordt gemaakt van Molotov-cocktails, het planten van IED's (geïmproviseerde bommen) en ontelbare pogingen om het grenshek open te breken en Israël binnen te komen (in veel gevallen om terroristische aanslagen uit te voeren).

(Video: YouTube)

Het is de werkelijkheid op z’n kop zetten als je beweert dat duizenden relschoppers, onder wie geïdentificeerde leden van terroristische groeperingen, ‘geen gevaar’ vormen. Die terroristische groeperingen proberen de grens over te komen en burgers aan te vallen, kortom zijn uit op de vernietiging van Israël.

Vervolgens, met welke juridische autoriteit concluderen de redacteuren van The Guardian dat de gedragsregels van de IDF tegen gewelddadige relschoppers, die Israëlische burgers bedreigen, "onwettig" zijn? Is er een land in de wereld dat een schending van zijn grens door een internationaal verboden terroristische groep zonder het gebruik van geweld zou toestaan?

De leugens van The Guardian gaan door:

“Ziekenhuizen in Gaza, die al te lijden hebben onder een Israëlisch-Egyptische blokkade, worden tot het uiterste op de proef gesteld bij het behandelen van de vloedgolf aan patiënten die na de protesten binnenkwamen. Ter verdediging voeren  Israëlische  diplomaten aan dat Hamas, de Islamitische militante groepering die het in de Gazastrook voor het zeggen heeft, terroristen zijn die demonstraties organiseren in "een oorlogsgebied". Het lijkt er helaas op dat Israël een luchtoorlog zowel als een grondoorlog tegen de Palestijnen wil voeren. Deze flagrante minachting voor de levens van mensen uit Gaza en het gebrek aan verantwoordelijkheid wordt ondersteund door een politiek van wrok en veinzerij die ingrijpende gevolgen heeft voor Israël. Als iemand straffeloos kan doden, kan men dan zonder consequenties liegen?”

Ten eerste wordt de invoer van medicijnen, zoals bijna alle andere medische apparatuur die in de ziekenhuizen van Gaza worden gebruikt, niet  beïnvloed  door de blokkade van Israël. Bovendien is het feit dat de Gazanen "tot het uiterste op de proef worden gesteld",  grotendeels te wijten aan de sancties die de Palestijnse Autoriteit in 2017 aan Hamas heeft opgelegd in verband met hun aanhoudende politieke geschillen. Sancties die een verlaging van het algemene budget voor de gezondheidszorg van Gaza omvatten.

Wat nog belangrijker is, dat redacteuren van The Guardian (hoe bizar) suggereren dat 'Israëlische diplomaten' claimen dat Hamas een terroristische groepering is en de hoofdorganisator van het protest.

De Hamas-leiders hebben voortdurend ZELF erkend dat zij de protesten van de "mars van terugkeer" organiseerden en regisseerden, dat het hun doel was om een intra-Palestijnse crisis te voorkomen en druk uit te oefenen op Israël, en pochte dat zij de wereld misleidden - inclusief, duidelijk , The Guardian - door de rellen "vreedzame" protesten te noemen.

Als er één partij is die beschuldigd kan worden van "flagrante minachting voor mensenlevens", dan zijn het de jihadisten van Hamas. Zij orkestreerden, cynisch genoeg, een gewelddadige confrontatie met Israël. Zij gebruikten kindsoldaten als menselijke schilden met het doel propagandapunten te scoren in de internationale media. Hamas gebruikt ook kostbare middelen (miljoenen vanuit internationale hulpbronnen) voor raketten, terreurtunnels en andere militaire projecten in plaats van voor huizen, ziekenhuizen, infrastructuur en andere inheemse behoeften.

Tenslotte, na een paragraaf over de electorale uitdagingen van de minister-president van Israël, bereikt The Guardian's arsenaal van haat een hoogtepunt:

“De woorden van de schrijver Amos Oz dat "zelfs een onvermijdelijke bezetting een corrupte bezetting is" zijn te lang genegeerd. De naaste rivaal van de heer Netanyahu schept op dat hij, toen hij in het leger zat, delen van Gaza "terug naar het stenen tijdperk" zond. Netanyahu zou de waarschuwingen van Oz  negeren; maar misschien moet hij letten op de recente ruzie tussen de historicus  Benny Morris  en de schrijver  Gideon Levy. De eerste, die naam maakte door het geheim van de etnische zuiveringen te onthullen, toen Israël werd gesticht. Hij maakte een draai naar rechts toen hij zei dat deze gruwelijke misdaden niet ver genoeg gingen. De tweede, een linkse columnist, vindt dat de twee-staten oplossing langzaam uit het zicht verdwenen is. De heer Netanyahu sust het publiek met de gedachte dat een 2-staten oplossing moet wachten tot Israël de tijd rijp acht. Hij verwijst naar nieuwe vrienden in Washington, Riyad en Abu Dhabi die met een voorstel zullen komen dat de Palestijnen zullen aanvaarden. Dit is puur cynisme. Er is geen nieuw plan, slechts een nieuwe naam voor de status-quo, die met geweld door Israël wordt gehandhaafd, met Palestijnen die binnen en buiten de grenzen van Israël onderworpen en afhankelijk zijn. Israëli's moeten de bezetting afwijzen, die hun samenleving verzwakt en de Palestijnen verstikt”.

Het was Amos Oz die ook zei: "Ik ben mijn hele leven een man van compromissen geweest, maar zelfs een man van compromissen kan Hamas niet benaderen en zeggen: 'Misschien kunnen we elkaar halverwege ontmoeten en bestaat Israël alleen op maandag, woensdag en vrijdag'". Oz was een man van vrede, die wist dat vrede niet kon worden bereikt met een nihilistische beweging die probeert "de Joodse geschiedenis te beëindigen" - een nuchtere realiteit die de Joden instinctief begrijpen.

De nadruk die The Guardian legt op het ontkennen, bagatelliseren en anderszins verdoezelen van de kwaadwillende intentie van deze extremistische groep, die tegelijkertijd de Joodse staat demoniseert en wil vernietigen, is meer dan alleen een commentaar op de fanatieke vijandigheid van deze mediagroep tegenover Israël. Het is zeker een weerspiegeling van hun geïnstitutionaliseerd onvermogen om modern antisemitisme te begrijpen en serieus te nemen. Het is als een atavistische reflex in de stijl van Corbyn die, terwijl hij racisme in elke vorm veroordeelt, geconfronteerd met "het Joodse probleem", Joden als het probleem ziet.

-----    

Adam Levick monitort de Britse media voor CAMERA, het 65.000 leden tellende, in Boston gevestigde Committee for Accuracy in Middle East Reporting in America




_________

ENGLISH

The Guardian view on Israel’s democracy: killing with impunity, lying without consequence

By: algemeiner, Adam Levick, January 24, 2019


We’ve been monitoring The Guardian and commenting on the media group’s institutional hostility to Israel for nearly 10 years, and nothing much shocks us at this point. But an official editorial published this week reaches a new low in malice and plain dishonesty.

The headline alone, using language you’d normally use when describing totalitarian regimes, is repulsive — representative of the type of ugly, baseless anti-Zionist smear you’d expect to see at Electronic Intifada and other extremist outlets.

"The Guardian view on Israel’s democracy: killing with impunity, lying without consequence"

The op-ed begins:

"In the last nine months of 2018, according to the United Nations, Palestinians — many of them children — were killed at the rate of around one a day while taking part in protests along Israel’s perimeter fence with Gaza about their right to return to ancestral homes. They included medics and journalists. Most of the dead were unarmed and posed no danger to anyone, with little more than rocks in their hands and slogans on their lips. Yet Israel continued with an immoral and unlawful policy that sees soldiers of its military, which is under democratic civilian control, shoot, gas, shell and kill protesters, including those who pose no credible threat".

What The Guardian suggests are peaceful “protests” by “slogan”-shouting marchers are actually organized violent riots that include the use of Molotov cocktails, the planting of IEDs, and countless attempts to cut through the security fence and infiltrate the Israeli border (in many cases, to carry out terrorist attacks).

(Video: YouTube)

To claim that thousands of rioters — many of whom have been identified as operatives of terrorist groups committed to Israel’s destruction — attempting to breach the border and attack civilians pose “no danger” turns reality on its head.

Further, by what legal authority do Guardian editors conclude that the IDF’s rules of engagement against violent rioters threatening Israeli civilians are “unlawful”? Is there any country in the world that would allow an infiltration of its border launched by an internationally-proscribed terror group without the use of force?

The Guardian’s lies continue:

"Hospitals in Gaza, which already struggle under an Israeli-Egyptian blockade, have been stretched to breaking point in dealing with the flood of patients ferried in from the protests. In its defence, Israel’s diplomats cast Hamas, the Islamist militant group that controls Gaza, as terrorists who are organising demonstrations in “a war zone”. It would appear, sadly, that Israel wishes to conduct a war over the airwaves, as well as one on the ground, against the Palestinians. This blatant disregard for Gazan lives and the lack of accountability is underpinned by a politics of resentment and dissembling that has profound repercussions for Israel. If one can kill with impunity, then can one lie without consequence?"

First, the imports of medicine, as with almost all other medical equipment used in Gaza’s hospitals, are not impacted by Israel’s blockade. Moreover, to the extent that Gazans are “stretched to the breaking point", it is in large measure due to the Palestinian Authority’s sanctions imposed on Hamas in 2017 related to their ongoing political dispute — sanctions that include a cut to Gaza’s overall health care budget.

More importantly, note how Guardian editors bizarrely suggest that it’s merely a claim by “Israeli diplomats” that Hamas is a terrorist group and the chief organizer of the protest.

In fact, Hamas leaders have continually acknowledged that they organized and directed the “March of Return” protests, that their goal was to avert an intra-Palestinian crisis and divert pressure onto Israel, and boasted that they were deceiving the world — including, clearly, The Guardian — by casting the riots as “peaceful” protests.

If there’s any party that can be accused of displaying a “blatant disregard for human lives” it is the jihadists of Hamas, who cynically orchestrated a violent confrontation with Israel — that has included the illegal use of child combatants as human shields — for the goal of scoring propaganda points in the international media. Hamas also uses precious resources (including millions in international aid) for rockets, attack tunnels, and other military projects, instead of on homes, hospitals, infrastructure, and other domestic needs.

Finally, after a paragraph on the electoral challenges of Israel’s prime minister, The Guardian’s panoply of hate reaches its crescendo:

"The novelist Amos Oz’s words that “even unavoidable occupation is a corrupting occupation” have been ignored for too long. Mr Netanyahu’s nearest rival brags that he sent parts of Gaza “back to the stone age” when in the military. Mr Netanyahu would dismiss Oz’s warnings; but perhaps he ought to take heed of the recent spat between the historian Benny Morris and the writer Gideon Levy. The former, who made his name by lifting the veil on the ethnic cleansings on which Israel was founded, but drifted rightwards to say that these heinous crimes did not go far enough, and the latter, a leftwing columnist, agree that the two-state solution is a fading prospect. Mr Netanyahu lulls the public with the notion that a two-state solution will wait until Israel deems the conditions to be ripe. He hints that new friends in Washington, Riyadh and Abu Dhabi will come up with a proposal the Palestinians will swallow. This is pure cynicism. There is no new plan — just a rebranding of the status quo, maintained by force by Israel, and with Palestinians within and without Israel’s borders subjugated and dependent. Israelis must turn away from the occupation, which is debasing their society and suffocating the Palestinians".

It was Amos Oz who also said, “I have been a man of compromise all my life, but even a man of compromise cannot approach Hamas and say: ‘Maybe we meet halfway and Israel only exists on Mondays, Wednesdays, and Fridays.’” Oz was a man of peace who knew that peace couldn’t be reached with a nihilistic movement that seeks to “end Jewish history” —  a sober reality that Jews understand instinctively.

The Guardian’s insistence on denying, downplaying, and otherwise obfuscating this extremist group’s malevolent intent, whilst simultaneously demonizing the Jewish state they seek to destroy, is more than merely a commentary on the media group’s fanatical hostility towards Israel. It is, to be sure, a reflection of their institutional failure to understand and take seriously modern antisemitism — a Corbyn-style atavistic reflex that, while condemning racism in every form, when confronted with “the Jewish problem,” sees Jews as the problem.

-----

Adam Levick covers the British media for CAMERA, the 65,000-member, Boston-based Committee for Accuracy in Middle East Reporting in America

321 views


Comments