28 januari 2020

2020-01-28: Israël werd niet gesticht om de Joden te compenseren voor de Holocaust; dat is een mythe - Israel was not founded to compensate the Jews for the Holocaust; that's a myth


Nederlands - English

NEDERLANDS:

Een hardnekkige mythe die nog steeds opgang vindt onder Israëlhaters en Jodenhaters in het algemeen (in feite de 2 kanten van dezelfde munt), is dat Israël zou gecreërd zijn om de Joden te compenseren voor de Holocaust.

Door Brabosh

Een wiedergutmachung na de Tweede Wereldoorlog leek de daders, collaborateurs en bijstaanders in het algemeen, wel op z’n plaats te zijn omdat de nazi’s tenslotte zes miljoen Joden hadden vermoord, en vooral: omdat zowat alle landen en naties in de wereld hebben laten begaan, al dan niet met hun instemming en of collaboratie.

Sommigen voelden zich daarover schuldig of beschaamd. Vele anderen vonden het jammer dat niet alle Joden waren uitgeroeid en na WOII bleek dat nogal wat Joden de verschrikkingen hadden overleefd. Bovendien kreeg de Zionistische droom op een eigen Jodenstaat een nieuwe impuls gevoed door de massacre van de zes miljoen.

Van die frustratie (nadat spoedig ) is de wereld nog steeds niet bekomen en hebben ze, weliswaar met flinke tegenzin, de Zionisten en overlevende Joden maar laten begaan toen de Zionistische beweging, die overigens meer dan een halve eeuw eerder ontstond, een poot hervond in Eretz Israël, het land van hun voorvaderen en in mei 1948 in Tel Aviv de Joodse soevereiniteit uitriepen.

Overigens werd de eerste Joodse stad Tel Aviv al in 1909 gesticht in de duinen nabij Jaffa, zowat 40 jaar vooraleer Israël werd heropgericht. Maar dit even terzijde. Een feit is dat de Joodse aanspraken op hun thuisland reeds dateren uit de oudheid toen de Israëlische en Hasmoneese koninkrijken meer dan 400 jaar regeerden in de regio die later bekend werd als Palestina.

Het Joodse volk heeft het gebied nooit verlaten, maar werd gedwongen te leven onder het bewind van een opeenvolging van veroveraars. In de late 19de eeuw werd de Zionistische politieke beweging gesticht met het doel de Joodse soevereiniteit in het land Israël te herstellen.

Nadat de Britten in 1917 de legers van het Ottomaanse Rijk (aka de Turken) hadden verslaan die het Midden-Oosten en het Heilig Land 400 jaar hadden bezet en uitgebuit, onderschreef de Verklaring van Balfour in datzelfde jaar, de oprichting van een Joods huis in Palestina en verwierf het de steun van de Verenigde Staten en andere naties voordat het werd opgenomen in het mandaat van de Volkenbond.

Tijdens het Britse mandaat, voordat Duitsland Polen binnenviel, kwamen meer dan 350.000 Joden naar Palestina. Ondertussen creëerde de joodse gemeenschap in de interbellum de infrastructuur voor een toekomstige staat. Professor Dov Waxman merkte op:

De chronologische nabijheid van de Holocaust en de vestiging van Israël heeft ertoe geleid dat veel mensen aannemen dat de twee gebeurtenissen causaal met elkaar verbonden zijn en dat Israël is ontstaan vanwege de Holocaust. In tegenstelling tot wat vaak wordt gedacht, zou er waarschijnlijk vroeg of laat een Joodse staat zijn ontstaan in Palestina, met of zonder de Holocaust.

Politieke zionisten zoals Theodor Herzl pleiten decennia voor een Joodse soevereine staat voordat de massale moord op het Europese jodendom plaatsvond en de zionistische beweging had jarenlang actief in Palestina de politieke en economische infrastructuur gebouwd voor een eventuele joodse staat.

Zionisten, in Palestina en elders, hadden de Holocaust niet nodig om hen te overtuigen van de existentiële behoefte van de Joden aan de staat, hoewel het hen nog vastberadener en minder geduldig maakte om dit lang gekoesterde doel te bereiken.

De meeste Joden in de diaspora, die eerder tegen het zionisme waren geweest of grotendeels onverschillig tegenover, waren overtuigd van de noodzaak van joodse staat bij het leren over de bijna-vernietiging van het Europese jodendom en de wanhopige benarde toestand van degenen die erin slaagden te overleven.

In de nasleep van de Holocaust werd het Zionisme de dominante ideologie in de joodse wereld. De Holocaust leek het zionistische argument te rechtvaardigen dat joden een eigen staat nodig hadden om hen te beschermen, te redden en te beschermen tegen hun vijanden.

Dit leidde ertoe dat veel diaspora-joden, vooral die in de Verenigde Staten, vocale en energieke pleitbezorgers werden voor de oprichting van een joodse staat in Palestina. Amerikaanse Joden voorzagen ook in broodnodige geld en wapens aan Joden in Palestina om hen te helpen een dergelijke staat te ontwikkelen en te verdedigen.

De Holocaust toonde de behoefte aan een toevluchtsoord waar Joden hun eigen lot zouden beheersen en niet afhankelijk zouden zijn van de goodwill en of willekeur van anderen. Het gaf ook de zoektocht naar de staat meer urgentie en genereerde sympathie voor de overlevenden in de Amerikaanse Joodse gemeenschap en het grote publiek.

Dit zorgde voor een zekere druk op de regering van de Amerikaanse president Harry S. Truman om de partitie te ondersteunen. Truman verklaarde zijn positie in zijn memoires: “Mijn doel was toen en later om de belofte van de Balfour Verklaring en de redding van ten minste enkele van de slachtoffers van het nazisme te helpen realiseren.

Truman zei dat zijn beleid noch pro-Arabisch noch pro-zionistisch was, het was Amerikaans omdat “het gericht was op de vreedzame oplossing van een probleemlocatie in de wereld” en “gebaseerd was op de wens om beloften te houden en menselijke ellende te laten afnemen.

In mei 1947, zei Andrei Gromyko, de afgevaardigde van de Sovjet-Unie:

Het feit dat geen enkele West-Europese staat in staat is geweest de elementaire rechten van het Joodse volk te verdedigen en te beschermen tegen het geweld van de fascistische beulen, verklaart de aspiraties van de Joden om hun eigen staat te vestigen. Het zou onrechtvaardig zijn om hier geen rekening mee te houden en het recht van het Joodse volk om dit streven te realiseren, te ontkennen.

Deze verklaring was niet geheel oprecht. De steun van de Sovjet-Unie voor de oprichting van een joodse staat had niets te maken met de Holocaust of het medeleven met de Joden. De Sovjets waren vooral geïnteresseerd in het zien van de Britten die Palestina verlaten.

De Britten waren duidelijk onbewogen door de Holocaust. Ze verhinderden dat Joden naar Palestina gingen om aan de nazi’s te ontsnappen en verzetten zich tegen de Joodse staat:

Het is niet zo dat als er geen holocaust was geweest, er geen staat Israël zou zijn geweest. Het is andersom, en we moeten het nooit vergeten: dat als er een staat Israël was geweest – het inheemse thuisland voor een inheems Joods volk er ook geen Holocaust zou zijn geweest of de vele verschrikkingen van de Joodse en menselijke geschiedenis.

Bronnen:

♦ naar een artikel van Mitchell Bard “MYTH: Israel was created to compensate the Jews for the Holocaust” en een artikel “Discussion on the Establishment of a Special Committee on Palestine (May 14, 1947)” op de site van The Jewish Virtual Library (JVL)

♦ naar een artikel van Dov Waxman “Was Israel created because of the Holocaust?” van 18 mei 2019 op de site van Oxford Academic

♦ naar een artikel van Irwin Cotler “Auschwitz 75 years later: Universal lessons” van 22 januari 2020 op de site van The Jerusalem Post

********************************
ENGLISH:

A persistent myth that is still emerging among Israeli haters and Jewish haters in general (in fact the 2 sides of the same coin) is that Israel was created to compensate the Jews for the Holocaust.

A wiedergutmachung after the Second World War seemed to be the perpetrators, collaborators and assistants in general, because the Nazis finally killed six million Jews, and especially: because just about all countries and nations in the world committed , with or without their consent and / or collaboration.

Some felt guilty or ashamed about this. Many others felt it was a shame that not all Jews had been exterminated and after WWII it appeared that quite a few Jews had survived the horrors. In addition, the Zionist dream was given a new impetus on its own Jewish state by the massacre of the six million.

The world has still not recovered from that frustration (soon after) and, albeit with great reluctance, they let the Zionists and surviving Jews commit themselves when the Zionist movement, which moreover came into being more than half a century earlier, found a leg in Eretz Israel, the land of their forefathers and in May 1948 proclaimed Jewish sovereignty in Tel Aviv.

Incidentally, the first Jewish city of Tel Aviv was founded in 1909 in the dunes near Jaffa, some 40 years before Israel was re-established. But this aside. The fact is that the Jewish claims to their homeland date back to ancient times when the Israeli and Hasmonean kingdoms ruled for over 400 years in the region that later became known as Palestine.

The Jewish people never left the area, but were forced to live under the rule of a succession of conquerors. The Zionist political movement was founded in the late 19th century with the aim of restoring Jewish sovereignty in the land of Israel.

After the British defeated the armies of the Ottoman Empire (aka the Turks) in 1917 who had occupied and exploited the Middle East and the Holy Land for 400 years, the Declaration of Balfour in the same year endorsed the establishment of a Jewish house in Palestine and gained the support of the United States and other nations before it was included in the mandate of the League of Nations.

During the British mandate, before Germany invaded Poland, more than 350,000 Jews came to Palestine. In the meantime, the Jewish community created the infrastructure for a future state in the interbellum period. Professor Dov Waxman noted:

The chronological proximity of the Holocaust and the establishment of Israel has led many people to assume that the two events are causally linked and that Israel originated because of the Holocaust. Contrary to popular belief, sooner or later a Jewish state would have emerged in Palestine, with or without the Holocaust.
Political Zionists such as Theodor Herzl argued for decades for a Jewish sovereign state before the mass murder of European Judaism took place and the Zionist movement had for years actively built the political and economic infrastructure in Palestine for a possible Jewish state.

Zionists, in Palestine and elsewhere, did not need the Holocaust to convince them of the existential need of the Jews for the state, although it made them even more determined and patient to achieve this long-held goal.

Most of the Jews in the diaspora, who had previously been opposed to Zionism or were largely indifferent to it, were convinced of the need for the Jewish state to learn about the near-destruction of European Judaism and the desperate plight of those who succeeded in survive.

In the aftermath of the Holocaust, Zionism became the dominant ideology in the Jewish world. The Holocaust seemed to justify the Zionist argument that Jews needed their own state to protect, save and protect them from their enemies.

This led many diaspora Jews, especially those in the United States, to become vocal and energetic advocates for the establishment of a Jewish state in Palestine. American Jews also provided much needed money and weapons to Jews in Palestine to help them develop and defend such a state.

The Holocaust showed the need for a place of refuge where Jews would control their own destiny and not depend on the goodwill and / or arbitrariness of others. It also gave the search for the state more urgency and generated sympathy for the survivors in the American Jewish community and the general public.

This put some pressure on the US President Harry S. Truman's government to support the partition. Truman explained his position in his memoir: "My goal then and later was to help realize the promise of the Balfour Declaration and the rescue of at least some of the victims of Nazism."

Truman said that his policies were neither pro-Arab nor pro-Zionist, it was American because "it was aimed at the peaceful solution of a problem location in the world" and "was based on the desire to keep promises and leave human misery decrease."

In May 1947, Andrei Gromyko, the representative of the Soviet Union said:

The fact that no Western European state has been able to defend the basic rights of the Jewish people and protect them from the violence of the fascist executioners explains the aspirations of the Jews to establish their own state. It would be unjust to ignore this and to deny the right of the Jewish people to realize this endeavor.


This statement was not entirely sincere. The support of the Soviet Union for the establishment of a Jewish state had nothing to do with the Holocaust or compassion for the Jews. The Soviets were particularly interested in seeing the British leaving Palestine.

The British were clearly unmoved by the Holocaust. They prevented Jews from going to Palestine to escape from the Nazis and opposed the Jewish state:

It is not that if there had been no holocaust, there would have been no state of Israel. It is the other way around, and we must never forget: that if there had been a state of Israel - the native homeland for a native Jewish people, there would have been no Holocaust or the many horrors of Jewish and human history.

Sooner or later, a Jewish State would have emerged in Palestine, with or without the Holocaust

Sources:

♦ to an article by Mitchell Bard "MYTH: Israel was created to compensate the Jews for the Holocaust" and an article "Discussion on the Establishment of a Special Committee on Palestine (May 14, 1947)" on the site of The Jewish Virtual Library (JVL)

♦ to an article by Dov Waxman "Was Israel created because of the Holocaust?" Of 18 May 2019 on the Oxford Academic site

♦ to an article by Irwin Cotler "Auschwitz 75 years later: Universal lessons" from January 22, 2020 on the site of The Jerusalem Post


Google Translate


267 views