19 februari 2020

2020-02-19: Nederlands museum censureert werk van Edgar Degas om moslims niet te beledigen - Dutch museum censures work by Edgar Degas not to offend Muslims

Twee schilderijen van de impressionist Edgar Degas (1834-1917): “Ballet“, ook gekend als “l’Etoile” uit ca. 1876 en in het midden “Badende vrouw” met een pront bloot achterwerk uit een reeks naakten die Degas schilderde omstreeks 1886 en dat in januari werd aangekocht door het Van Gogh Museum in Amsterdam voor 6 miljoen euros. Laatste: affiche van 1938 in nazi-Duitsland ‘Entartete Kunst‘ (ontaarde kunst) [beeldbron:]

Nederlands - English

NEDERLANDS:

Ze zijn twee van de meest geliefde kunstenaars aller tijden: Edgar Degas, gevierd om zijn buitengewone vakmanschap en tedere, dynamische schilderijen van ballerina’s; En Vincent van Gogh, niet alleen aanbeden voor zijn tragische levensverhaal, maar ook voor zijn glinsterende doeken, die wereldberoemde beelden van sterrennachten en heldere zonnebloemen.  

Nu vraagt een museum gewijd aan het oeuvre van Van Gogh of het ‘gepast’ is in anno 2020
om een tekening van Degas te exposeren. Voor alle zekerheid is het niet zomaar een tekening. De schets in kwestie toont een badende vrouw van achteren, haar derrière onthuld in al zijn vlees en glorie.

Het is ook een tekening die het Amsterdamse Van Gogh Museum vorig jaar op een veiling heeft gekocht voor de oogvergrotende prijs van $ 6 miljoen. Maar blijkbaar, zelfs voordat het werk de ‘Badende vrouw‘ werd aangekocht, is bekend dat een deel van een serie dat Van Gogh vooral bewonderde, museummedewerkers de kwestie bespraken of het te zien zou kunnen of moeten worden geplaatst.

Eerder deze maand constateerde de nieuwe directeur van het Van Gogh Museum, Emilie Gordenker, op de Nederlandse nationale televisie dat hoewel ze blij is dat het werk nu in het museum hangt, ze het belangrijk vindt om de vraag te beantwoorden “of vrouwelijke naakten geschikt zijn voor mensen van alle culturen.” Dit was, zoals iedereen onmiddellijk begreep, code, een subtiele manier om echt te vragen of naakten überhaupt moeten worden tentoongesteld in een museum in een stad waar toevallig veel moslims wonen.

Het is niet de eerste keer dat een dergelijke vraag is gesteld. In 2006 annuleerde een Berlijns operagebouw zijn uitvoering van ‘Idomeneo’ van Mozart uit bezorgdheid over het ‘onberekenbare veiligheidsrisico’ van een scène met de afgehakte hoofden van Mohammed, Jezus, Boeddha en Neptunus.

Een jaar later boog het Gemeentemuseum in Den Haag onder druk van moslimradicalen die het museum bedreigden als het foto’s toonde van de Iraanse kunststudent Soorah Hera die homomannen afbeeldde vermomd als Mohammed en zijn schoonzoon Ali. De werken werden uit de tentoonstelling verwijderd en Hera moest zich verbergen.

En na de doodsbedreigingen en moordpogingen tegen verschillende Europese cartoonisten die de profeet Mohammed hadden afgebeeld, een zonde in de islam, bestormden gewapende mannen de redactie van het Franse satirische tijdschrift Charlie Hebdo in januari 2015. Twaalf mensen werden gedood en 11 gewond bij de aanval.

Maar sinds het bloedbad van Charlie Hebdo zijn westerse culturele leiders minder bereid om een compromis te sluiten over deze kwesties. Belangrijker nog, er is niets godslasterlijks aan de Degas-tekening, niets eraan om geradicaliseerde moslims in een gewelddadige woede te sturen. Het vormt geen ‘beveiligingsrisico’ voor het museum. Bovendien heeft geen enkele moslim of moslimgroep gedreigd om actie te ondernemen of zelfs maar enig ongemak met de tekening genoemd, althans niet in het openbaar, noch heeft het museum anders aangegeven.

Goed om weten: Ten tijde van de Dreyfus Affaire kozen veel leden van de artistieke avant-garde partij: Monet en Pissarro, met hun oude vriend en supporter Zola, waren Dreyfusard, of pro-Dreyfus, net als de jongere radicale kunstenaars Luce, Signac en Vallotton en de Amerikaanse Mary Cassatt; echter Cézanne, Rodin, Renoir èn Edgar Degas waren anti-Dreyfusard.

Geen van de voormalige impressionisten was echter zo vurig anti-Dreyfusard en, zo lijkt het, zo antisemitisch als Edgar Degas. Toen een model in de studio van Degas twijfelde of Dreyfus wel schuldig was, schreeuwde Degas tegen haar “je bent joods … je bent joods …” en beval haar om haar kleding aan te trekken en te vertrekken, hoewel hem werd verteld dat de vrouw eigenlijk protestants was .

Pissarro, die Degas “werk bleef bewonderen, noemde hem in een briefje aan Lucien ‘de woeste antisemiet’. Later vertelde hij zijn vriend Signac dat Degas en Renoir hem sinds de antisemitische incidenten van 1898 schuwden. Degas, op het hoogtepunt van de affaire, ging zelfs zo ver dat hij suggereerde dat het schilderij van Pissarro onwetend was; Toen hij eraan werd herinnerd dat hij ooit hoog had gedacht over het werk van zijn oude vriend, antwoordde hij: “Ja, maar dat was vóór de Dreyfus-affaire.”


Déjà vu: “Ontaarde Kunst” in het Derde Rijk
Oorspronkelijk komt deze term “gedegenereerde” uit de rassenleer van de nazi’s – in de euthanasie beweging van het Derde Rijk werd het gebruikt voor erfelijke ziektes en handicaps. De overdracht van het belang voor het culturele leven moet de zogenaamd inferieure aard van moderne “ontaarde kunst” aan de kaak stellen. 

Vooral het Duitse expressionisme kwam in het vizier van de nazi’s, in het bijzonder de kunstenaars collectief groep “Die Brücke” in Dresden  wer dhet slachtoffer met kunstenaars zoals Ernst Ludwig Kirchner, Erich Heckel, Karl Schmidt-Rottluff, Max Pechstein en Emil Nolde. De Nieuwe Zakelijkheid van Otto Dix en het Bauhaus uit de tijd van de Weimarrepubliek wekte het ongenoegen van de nazi’s.

In 1938 werd een wet aangenomen voor de onteigening van musea die de verwijdering van dergelijke werken hadden geweigerd. De kunstenaars werden onderdrukt met het schilderen en tentoonstellen verboden, velen werden gevangen gezet of naar concentratiekampen gestuurd.

Op 27 februari 1938 bezocht Joseph Goebbels de tentoonstelling in het ‘Haus der Kunst’ in München over ‘Entartete Kunst’. Links van de deur zien we twee werken van Emil Nolde, de expressionistische kunstenaar die in 1867 in het Nederlandse dorpje Nolde werd geboren als Emil Hansen. Emil Nolde studeerde bij Adolf Hölzel in Dachau en aan de Académie Julian in Parijs.

Terug in Duitsland groeide hij door zijn heftige kleurgebruik snel uit tot een avant-gardist met veel invloed op zijn jongere tijdgenoten. Nolde sloot zich in 1906 aan bij Die Brücke. Hij wordt gezien als een van de grote pioniers van het expressionisme in Duitsland. Nolde was een vroeg aanhanger van de NSDAP en antisemiet.

Hij bracht Joodse kunstenaars en handelaren in diskrediet, maar ook zijn werk werd niet geduld door de nationaalsocialisten. Op de propagandatentoonstelling over Entartete Kunst in München diende zijn kunst als voorbeeld van hoe het niet moest.

Emil Nolde mocht niet meer schilderen en exposeren. Emil Nolde trok zich terug in Seebüll en werkte in het geheim aan de serie ‘Ungemalte Bilder’; aquarellen en schetsen voor doeken die hij nooit zou schilderen. Nolde overleed in 1956.

Bronnen: Brabosh

♦ naar een artikel van Abigail R. Esman “Dutch museum mulls censoring Degas to avoid offending Muslims” van 18 februari 2020 op de site van Israel Hayom

♦ naar een artikel Linda Nochlin “Degas and the Dreyfus Affair: A portrait of the artist as an anti-Semite” van 4 januari 2019 op de site van The Tablet Magazine

♦ naar een artikel van Roelf Jan Duin “Directeur Van Gogh: past naakt nog in een museum? Is een tekening met vrouwelijk naakt geschikt voor mensen uit alle culturen, en moet een museum daar rekening mee houden?” van 10 februari 2020 op de site van Het Parool

♦ naar een artikel van Ruud van Capelleveen “Entartete Kunst van Emil Nolde” op de site van Cultuur Archief.nl

♦ naar een artikelDie Nazi-Kampagne gegen die Moderne” op de site van ORTF.at


********************************
ENGLISH:


Two paintings by the impressionist Edgar Degas (1834-1917): "Ballet", also known as "l'Etoile" from around 1876 and in the middle "Bathing woman" with a print of a naked backside from a series of nudes that Degas painted around 1886 and that was purchased in January by the Van Gogh Museum in Amsterdam for 6 million euros. Last: poster of 1938 in Nazi Germany "Entartete Art"
(degenerate art) [image source:]

They are two of the most beloved artists of all time: Edgar Degas, celebrated for his extraordinary craftsmanship and tender, dynamic paintings of ballerinas; And Vincent van Gogh, worshiped not only for his tragic life story, but also for his glittering canvases, those world-famous images of starry nights and bright sunflowers.

Now a museum dedicated to Van Gogh's oeuvre asks whether it is 'appropriate' in the year 2020 to exhibit a drawing by Degas. To be sure it is not just a drawing. The sketch in question shows a bathing woman from behind, her derriere revealed in all his flesh and glory.

It is also a drawing that the Van Gogh Museum in Amsterdam bought at an auction last year for the eye-catching price of $ 6 million. But apparently, even before the work "The Bathing Woman" was purchased, it is known that part of a series that Van Gogh particularly admired, museum staff discussed the issue of whether it could or should be placed.

Earlier this month, the new director of the Van Gogh Museum, Emilie Gordenker, noted on Dutch national television that although she is happy that the work is now in the museum, she finds it important to answer the question "whether female nudes are suitable for people of all cultures. " This was, as everyone immediately understood, code, a subtle way to really ask if nudes should be exhibited at all in a museum in a city where many Muslims happen to live.

It is not the first time that such a question has been asked. In 2006, a Berlin opera house canceled its performance of Mozart's "Idomeneo" out of concern about the "unpredictable security risk" of a scene with the severed heads of Mohammed, Jesus, Buddha, and Neptune.

A year later, the Gemeentemuseum in The Hague bowed under pressure from Muslim radicals that threatened the museum when it showed photographs of Iranian art student Soorah Hera who portrayed gay men disguised as Mohammed and his son-in-law Ali. The works were removed from the exhibition and Hera had to hide.

And after the death threats and assassination attempts against various European cartoonists who had portrayed the Prophet Mohammed, a sin in Islam, armed men stormed the editors of the French satirical magazine Charlie Hebdo in January 2015. Twelve people were killed and 11 injured in the attack.

But since the Charlie Hebdo massacre, Western cultural leaders have been less willing to compromise on these issues. More importantly, there is nothing blasphemous about the Degas drawing, nothing about sending radicalized Muslims into violent anger. It does not constitute a "security risk" for the museum. Moreover, no Muslim or Muslim group has threatened to take action or even mentioned any inconvenience with the drawing, at least not in public, nor has the museum indicated otherwise.

Good to know: At the time of the Dreyfus Affaire, many members of the artistic avant-garde party: Monet and Pissarro, with their old friend and supporter Zola, were Dreyfusard, or pro-Dreyfus, just like the younger radical artists Luce, Signac and Vallotton and the American Mary Cassatt; however, Cézanne, Rodin, Renoir and Edgar Degas were anti-Dreyfusard.

However, none of the former Impressionists was as fiercely anti-Dreyfusard and, it seems, as anti-Semitic as Edgar Degas. When a model in Degas's studio doubted whether Dreyfus was guilty, Degas shouted at her "you are Jewish ... you are Jewish ..." and ordered her to put on her clothes and leave, although he was told that the woman was actually Protestant.

Pissarro, who continued to admire Degas' work, called him "the savage anti-Semite" in a letter to Lucien. He later told his friend Signac that Degas and Renoir had shun him since the anti-Semitic incidents of 1898. Degas, at the height of the affair, even went so far as to suggest that the Pissarro painting was ignorant; When he was reminded that he once thought highly about his old friend's work, he replied, "Yes, but that was before the Dreyfus affair."


Déjà vu: "degenerate art" in the Third Reich Originally this term "degenerate" comes from the racial doctrine of the Nazis - in the euthanasia movement of the Third Reich it was used for hereditary diseases and disabilities. The transfer of the importance for cultural life must denounce the so-called inferior nature of modern "degenerate art".

German expressionism in particular came to the fore of Nazis, in particular the artists' collective group "Die Brücke" in Dresden, who fell victim to artists such as Ernst Ludwig Kirchner, Erich Heckel, Karl Schmidt-Rottluff, Max Pechstein and Emil Nolde. The New Objectivity of Otto Dix and the Bauhaus from the time of the Weimar Republic aroused the displeasure of the Nazis.

In 1938 a law was passed for the expropriation of museums that had refused the removal of such works. The artists were suppressed with painting and display prohibited, many were imprisoned or sent to concentration camps.

On 27 February 1938, Joseph Goebbels visited the exhibition at the "Haus der Kunst" in Munich on "Entartete Kunst". To the left of the door we see two works by Emil Nolde, the expressionist artist who was born in 1867 in the Dutch village of Nolde as Emil Hansen. Emil Nolde studied with Adolf Hölzel in Dachau and at the Académie Julian in Paris.

Back in Germany, he quickly grew into an avant-garde with much influence on his younger contemporaries due to his intense use of color. Nolde joined Die Brücke in 1906. He is seen as one of the great pioneers of expressionism in Germany. Nolde was an early supporter of the NSDAP and anti-Semite.

He discredited Jewish artists and traders, but his work was also not tolerated by the National Socialists. At the propaganda exhibition on Entartete Art in Munich, his art served as an example of how things should not be done.

Emil Nolde was no longer allowed to paint and exhibit. Emil Nolde retired to Seebüll and worked secretly on the "Ungemalte Bilder" series; watercolors and sketches for canvases that he would never paint. Nolde died in 1956.

Sources: Brabosh

♦ to an article by Abigail R. Esman "Dutch museum mulls censoring Degas to avoid offending Muslims" of 18 February 2020 on the site of Israel Hayom

♦ to an article by Linda Nochlin "Degas and the Dreyfus Affair: A portrait of the artist as an anti-Semite" of 4 January 2019 on the site of The Tablet Magazine

♦ to an article by Roelf Jan Duin “Director Van Gogh: does nude still fit in a museum? Is a drawing with a female nude suitable for people from all cultures, and should a museum take this into account? ” from February 10, 2020 on the site of Het Parool

♦ to an article by Ruud van Capelleveen "Entartete Kunst van Emil Nolde" on the site of Cultuur Archief.nl

♦ to an article "Die Nazi-Kampagne gegen die Moderne" on the site of ORTF.at

Google Translate

173 views