21 februari 2020

2020-02-21: Toen president Lincoln voor de joden vocht - When President Lincoln fought for the Jews.

President Abraham Lincoln weerhield een generaal van de Unie om joden uit het zuiden uit te zetten. (Getty Images)

Nederlands - English:

NEDERLANDS:

Door: JTA - Steven J.Kessler

Vertaling: Paula van den Bos - IstaelCNN

PHILADELPHIA ( JTA ) -  Tijdens Black History Month erkennen we het historische belang van president Abraham Lincoln als de belangrijkste figuur in de strijd voor afschaffing van de slavernij. Maar zelfs toen Lincoln, wiens 210e verjaardag we vieren op 12 februari, alom bekend stond om zijn rol in de strijd voor gelijkheid, kan het zijn dat hij nog steeds ondergewaardeerd wordt. Als een moreel kompas en een rolmodel voor vrijheid reikt zijn invloed zelfs veel verder dan de specifieke gebeurtenissen waarvoor hij het meest bekend is.

In de tijd van Lincoln, zoals tegenwoordig, was de kwestie van gelijkheid relevant voor veel minderheidsgroepen. Terwijl Joden al eeuwenlang in Amerika woonden ten tijde van het presidentschap van Lincoln, was antisemitisme wijdverbreid, zelfs onder de abolitionisten (vóór afschaffing van de slavernij).

Terwijl de burgeroorlog eind 1862 woedde, wilde Union Generaal Ulysses S. Grant de handel in katoen uit het zuiden stoppen. Een aantal Joden was betrokken bij die katoenhandel, waaronder enkelen van hen actief waren op de zwarte markt. Op 17 december gaf Grant een schokkend bevel, waarin werd opgeroepen alle Joden uit een brede streek in het Zuiden te verdrijven.

Gelukkig had het bevel weinig impact vanwege gebrekkige legercommunicatie, én vanwege de gebrekkige communicatie met president Lincoln. Toen Lincoln hoorde dat Grant probeerde Joden te verbannen, deed hij het bevel teniet.

"Een bepaalde groep veroordelen is, op zijn zachtst gezegd, de goede door de slechten laten lijden," zei Lincoln. "Ik hoor niet graag dat een groep of een nationaliteit veroordeeld wordt vanwege enkele ‘zondaars’."

Lincoln vond vooroordeel weerzinwekkend en het was ondenkbaar dat de ene minderheid uitgewezen zou worden terwijl er voor de rechten van een andere gevochten werd. Het is opmerkelijk dat Grant, die de opdracht had gegeven om Joden uit het gebied te verbannen, zijn acties op latere leeftijd betreurde. Toen hij als president diende, werkte Grant er zelfs actief aan mee de joodse belangen in de Verenigde Staten en in het buitenland te bevorderen, door joden in een ongekend aantal in de federale regering toe te laten. Grant gaf later aan dat hij het bevel had uitgevaardigd zonder er goed over na te denken , maar zijn pro-joodse acties later in het leven kunnen misschien gedeeltelijk worden toegeschreven aan het morele leiderschap dat Lincoln toonde bij het afwijzen van dat bevel.

Op een dieper niveau kan Lincoln ook worden gezien als de man die echt de eer verdient voor het handhaven van het idee dat "alle mensen als gelijken zijn geschapen." Hoewel Thomas Jefferson die gedachte voor het eerst uitte in de Onafhankelijkheidsverklaring in 1776, werd het principe gedurende 90 jaar op zijn best selectief toegepast. Maar Lincoln sprak niet alleen deze waarde uit, maar hij bracht het ook in praktijk.

In de beroemde Lincoln-Douglas-debatten van 1858 benadrukte Lincoln dat het toepassen van uitzonderingen op de uitdrukking "alle mensen worden als gelijken geschapen" een logische misvatting is.

“Als een man het over een ‘neger’ heeft, waarom zegt een ander dan niet dat het om een andere mens gaat? Als die verklaring niet de waarheid is, laten we dan de Statuten waarin het te vinden is, erbij halen en het eruit scheuren!” zei hij.

Het idee van het beperken van gelijkheid was voor Lincoln een duidelijke afwijzing van het trefwoord "allen" in die zinsnede.

De boodschap van gelijkheid waar Lincoln voor vocht, speelde een belangrijke rol bij het afschaffen van de slavernij. Maar het was ook een belangrijke factor bij het vormen van Amerika tot een land dat vrijheid beschouwde als een waarde die het waard was om voor te vechten.

En in de daaropvolgende decennia namen generaties Amerikanen de waarden die Lincoln verdedigde in zich op en Grant ging beseffen dat:  onderdrukking van minderheden ontolereerbaar was, ongeacht wat die minderheid was.

De strijd om de Asmogendheden in de Tweede Wereldoorlog te verslaan wordt vaak ' De Goede Oorlog ' genoemd omdat die oorlog een breed gedragen strijd voor gerechtigheid was vanwege de wreedheden van de nazi's. Hoewel het waar is dat het Amerika van de jaren veertig verre van echte gelijkheid kende, waren de onderliggende waarden waar Lincoln voor stond ingebed in de harten van Amerikaanse soldaten.

Neem het verhaal van Leon Bass, een Afro-Amerikaanse inwoner van Philadelphia, die in een gescheiden eenheid diende tijdens de Tweede Wereldoorlog. Hij worstelde met de vraag of hij zijn leven moest riskeren voor een land waar hij alleen een tweederangs status had. Maar toen Bass met de Amerikaanse troepen het concentratiekamp Buchenwald bevrijdde, voelde hij medelijden met de gevangenen die hij tegenkwam.

"Ik begon me te realiseren," zei Bass later , "dat menselijk lijden niet alleen mij en de mijnen raakten. Menselijk lijden raakt iedereen. '

Door slachtoffers van het nazisme te ontmoeten, veranderde Leon Bass van een man die begrijpelijk worstelde met zijn eigen situatie, tot een leider die pleitte voor sociale gerechtigheid voor alle onderdrukte mensen. Na de oorlog gaf Bass  tientallen jaren lezingen aan het publiek over zijn ervaringen in de oorlog en het belang van het verslaan van tirannie en haat.

Toen het Horwitz-Wasserman Holocaust Memorial Plaza - een nieuw openbaar plein gewijd aan de herdenking van de Holocaust - enkele maanden geleden in Philadelphia werd geopend, werd het verhaal van Bass opgenomen op de zes pilaren, waarop de thema's van de Holocaust een contrast vormden met de Amerikaanse constitutionele bescherming en waarden.

Slechts een voet verwijderd van de pilaar gewijd aan Leon Bass en "Bevrijding" staat een andere pilaar met de krachtige inscriptie uit de Onafhankelijkheidsverklaring:  "alle mensen zijn als gelijken geschapen."  President Lincoln (in de jaren 1850 en 1860) diende als een brug tussen die Onafhankelijkheidverklaring en Amerikanen die in de jaren 1940 tegen de nazi's vochten. In de 19e eeuw werd de oproep van Lincoln voor gelijkheid uit de 18de eeuw onderstreept, waardoor Amerikaanse soldaten uit de 20e eeuw de passie kregen om te vechten om de onderdrukten te bevrijden.

Hoewel veel overlevenden van de Holocaust mogelijk nog nooit van president Lincoln hebben gehoord toen de oorlog in 1945 eindigde, is er geen twijfel over mogelijk dat zij hebben geprofiteerd van de grote stappen die hij heeft gezet in de zaak voor de vrijheid.

Lincoln mag dan al zijn plaats op Mount Rushmore hebben, maar we moeten hem ook in het pantheon van wereldleiders, die volharden in het nastreven van vrijheid,  betrekken. Als we de geest van Lincoln omarmen, kunnen we hoopvol blijven, dat de regering van een volk, door het volk, voor  alle  mensen, niet van de aarde zal verdwijnen. 

STEVEN J. KESSLER  is penningmeester van de Philadelphia Holocaust Remembrance Foundation. De meningen en opinies in dit artikel zijn die van de auteur en weerspiegelen niet noodzakelijk de meningen van JTA of haar moedermaatschappij, 70 Faces Media.




************************************
ENGLISH:

President Abraham Lincoln kept a Union general from kicking Jews out of the South. (Getty Images)

By: JTA - Steven J.Kessler

PHILADELPHIA (JTA) — During Black History Month, we recognize the historical importance of President Abraham Lincoln as the foremost figure in the battle to abolish slavery. But even as Lincoln, whose 210th birthday we mark on Feb. 12, is widely known for his role fighting for equality, he may still be underappreciated. In fact, as a moral compass and a role model for liberty, his influence extends far beyond the specific events for which he is most well-known.

In Lincoln’s time, like today, the issue of equality was relevant to many minority groups. While Jews had been living in America for centuries by the time of Lincoln’s presidency, anti-Semitism was widespread, even among the abolitionists.

While the Civil War raged in late 1862, Union Gen. Ulysses S. Grant wanted to stop the trade of Southern cotton. A number of Jews were involved in the cotton trade, including some in black market activity, and on Dec. 17, Grant issued a shocking order calling for the expulsion of all Jews from a wide swath of the South.

Fortunately the order had little impact because of faulty army communications – and to President Lincoln. When Lincoln heard that Grant was attempting to banish Jews, he quickly reversed the order.

“To condemn a class is, to say the least, to wrong the good with the bad,” Lincoln said. “I do not like to hear a class or nationality condemned on account of a few sinners.”

To Lincoln, prejudice was abhorrent, and expelling one minority while fighting for the rights of another was unthinkable. It’s noteworthy that Grant, who made the order banishing Jews from the area he commanded, regretted his actions later in life. In fact, when he served as president, Grant actively worked to promote Jewish interests in the United States and abroad, bringing Jews into the federal government at an unprecedented rate. Grant later indicated that he had issued the order without fully thinking it through, but his pro-Jewish actions later in life can perhaps be attributed in part to the moral leadership Lincoln displayed in rejecting the order.

On a deeper level, Lincoln can also be seen as the man who truly deserves credit for upholding the idea that “all men are created equal.” While Thomas Jefferson first expressed the sentiment in the Declaration of Independence in 1776, for some 90 years the principle was selectively applied at best. But Lincoln didn’t just speak this value, he practiced it.

In the famous Lincoln-Douglas debates of 1858, Lincoln emphasized how applying exceptions to the phrase “all men are created equal” is a logical fallacy.

“If one man says it does not mean a negro, why not another say it does not mean some other man? If that declaration is not the truth, let us get the Statute book in which we find it and tear it out!” he said.

The notion of limiting equality was, to Lincoln, a clear rejection of the phrase’s keyword: “all.”

The message of equality that Lincoln fought for was instrumental in abolishing slavery. But it was also a major factor in shaping America into a country that held freedom as a value worth fighting for.

And over the following decades, generations of Americans absorbed the values that Lincoln championed and Grant came to appreciate: That oppression against minorities was intolerable, regardless of the minority.

The fight to defeat the Axis powers in World War II is often called “The Good War” because of the atrocities committed by the Nazis and the widespread understanding that the war was a battle for justice. While it’s true that the America of the 1940s was far from reaching true equality, the underlying values Lincoln stood for were embedded in the hearts of American soldiers.

Take the story of Leon Bass, an African-American native of Philadelphia, who served in a segregated unit during World War II. He was conflicted about being asked to risk his life for a country where he only held second-class status. But when Bass liberated the Buchenwald concentration camp with the American troops, he felt compassion for the prisoners he encountered.

“I began to realize,” Bass later said, “that human suffering is not relegated just to me and mine. Human suffering touches everybody.”

Meeting victims of Nazism transformed Leon Bass from a man who was understandably conflicted about his situation to a leader who advocated for social justice for all oppressed people. After the war, Bass spent decades lecturing to audiences about his experiences in the war and the importance of defeating tyranny and hatred.

When the Horwitz-Wasserman Holocaust Memorial Plaza – a new public plaza devoted to Holocaust remembrance – opened in Philadelphia several months ago, Bass’ story was included on its Six Pillars, which contrast themes of the Holocaust with American constitutional protections and values.

Just one foot away from the pillar devoted to Leon Bass and “Liberation” stands another pillar, which is inscribed with the Declaration of Independence’s powerful statement that “all men are created equal.” In the 1850s and 1860s, President Lincoln served as a bridge between the Declaration and Americans who fought the Nazis in the 1940s. In the 19th century, Lincoln underscored the 18th-century Declaration’s call for equality, giving 20th-century American soldiers the passion to fight to liberate the oppressed.

While many Holocaust survivors may not have heard of President Lincoln when the war ended in 1945, there is no doubt that they benefited from the great strides he took in the cause for liberty.

Lincoln may already have his place on Mount Rushmore, but we should also be sure to include him in the pantheon of global leaders who persisted in the cause of freedom. Because if we embrace the spirit of Lincoln, we can hold out hope that government of the people, by the people, for all people, will not perish from the earth. 



STEVEN J. KESSLER is treasurer of the Philadelphia Holocaust Remembrance Foundation, The views and opinions expressed in this article are those of the author and do not necessarily reflect the views of JTA or its parent company, 70 Faces Media.

 

264 views