09 december 2020

2020-12-09: ‘Iedereen deed het’, is geen excuus voor Roosevelt om de Joden in de steek te laten tijdens WOII - "Everyone did it" is no excuse for Roosevelt to abandon the Jews during WWII

Nederlands - English

NEDERLANDS:

Elke gefrustreerde ouder heeft wel eens te maken gehad met een kind dat zijn wangedrag rechtvaardigde met het argument dat ‘iedereen het deed’. Dat is wat men verwacht van een kleuter.

Het is niet wat men verwacht van een woordvoerder van Amerika’s meest prominente Holocaustmuseum, als een manier om de reactie van president Franklin D. Roosevelt (FDR) op de Holocaust te rechtvaardigen.

“Iedereen deed het”
We hebben onlangs een veel gepubliceerd essay geschreven waarin we het feit documenteerden dat de Franklin D. Roosevelt (FDR) en zijn regering in de jaren dertig hartelijke, soms zelfs vriendschappelijke betrekkingen met nazi-Duitsland nastreefden.

De acties van de president en zijn regering omvatten het verwelkomen van nazi-oorlogsschepen in Amerikaanse havens; Het toestaan van misleidende etikettering op Duitse importen om anti-nazi-boycotters te ontwijken; het censureren van anti-nazi-opmerkingen door kabinetsleden; en afzien van het publiekelijk veroordelen van de vervolging van Duitse joden door het Hitler-regime (van 1933 tot eind 1938).

Ons essay merkte op dat niets van dit alles wordt vermeld in de tentoonstelling over ‘Americans and thAmericans and the Holocaust Holocaust‘ in het United States Holocaust Memorial Museum (USHMM), in Washington, D.C. Geen van de stafhistorici van het museum heeft de juistheid van ons essay betwist.

In plaats daarvan gaf het museum deze verklaring van zijn communicatiedirecteur af:

De tentoonstelling laat zien hoeveel segmenten van de Amerikaanse samenleving, niet alleen de president, maar ook het Congres, het ministerie van Buitenlandse Zaken, de media en het publiek op de hoogte waren van de vervolging en moord op de Joden terwijl het gebeurde, maar voor het grootste deel niet reageerden.

Met andere woorden, concentreer de schuld niet op Franklin D. Roosevelt (FDR), want iedereen deed het. We zijn deze eigenaardige redenering eerder tegengekomen. Toen ik (Stephen Norwood) een lezing hield over de banden van de Amerikaanse universiteiten met nazi-Duitsland, later gepubliceerd in mijn boek The Third Reich in the Ivory Tower (2009), reageerden verdedigers van Harvard en Columbia met de regel dat iedereen het deed.

 Een grote meerderheid van de Amerikanen keurt het nazibeleid jegens de Joden af, maar een meerderheid wil de Duitse Joden geen helpende hand reiken … [bron: USHMM]

John T. Bethell, voormalig redacteur van Harvard Magazine, beweerde ten onrechte dat ik “het echt goed heb gedaan voor Harvard.” Volgens Bethell: “Er waren toen veel behoorlijk smakeloze dingen. Er zijn veel behoorlijk smakeloze dingen die in de vroege jaren 2000 plaatsvinden.

De provoost van de Columbia University, Alan Brinkley, verklaarde:

De Amerikaanse interacties met nazi-Duitsland – financieel, commercieel, cultureel, academisch en politiek – waren uitgebreid gedurende de jaren dertig van de vorige eeuw … Als de gebeurtenissen die professor Norwood beschrijft voorbeelden zijn van ‘samenwerking’, dan omvatten de collaborateurs vele duizenden leiders en burgers van de Verenigde Staten, Groot-Brittannië en vele andere landen.

Dat zijn nogal zwakke argumenten, om het nog vriendelijk uit te drukken. De ‘smakeloze’ cultivatie van nazi-banden door Harvard in de jaren dertig is nauwelijks te vergelijken met de ‘smakeloosheid’ die er gaande was in Amerika in het eerste decennium van de 21ste eeuw.

En als er ‘duizenden’ Amerikanen waren die vriendschappelijke betrekkingen met de nazi’s hebben gesmeed, maakt dat het gedrag van Columbia nauwelijks acceptabel.

Er zijn twee belangrijke problemen met de regel ‘iedereen deed het’. De eerste is dat het immoreel is. Goed en fout mag nooit worden bepaald op basis van wat andere mensen doen. Je zou denken dat dat duidelijk zou zijn voor de leiders van het U.S. Holocaust Museum, Harvard University en Columbia University.

Het tweede probleem is dat het historisch gezien onverdedigbaar is. ‘Het congres, het ministerie van Buitenlandse Zaken, de media en het publiek’ – de schurken die door de woordvoerder van het Holocaust Museum worden genoemd – waren geen gelijkwaardige actoren naast president Roosevelt in hun kennis van, of hun vermogen om te reageren op, nieuws over de Holocaust.

♦ Het congres weerhield  Franklin D. Roosevelt (FDR) er niet van de Joden te helpen. Hoewel het grootste deel van het congres in de jaren dertig en begin jaren veertig anti-immigratie was, had Roosevelt nog steeds bijna 200.000 meer joodse vluchtelingen van 1933 tot 1945 kunnen toelaten via ongebruikte quota-plaatsen, zonder goedkeuring of actie van het congres. Toen leden van het Congres eind 1943 een resolutie voorlegden om een reddingsbureau voor vluchtelingen op te richten, was de regering-Roosevelt er bovendien fel tegen.

♦ Het ministerie van Buitenlandse Zaken heeft Franklin D. Roosevelt (FDR) er niet van weerhouden de Joden te helpen. Integendeel, het was het ministerie van Buitenlandse Zaken dat met enthousiasme het beleid van Roosevelt uitvoerde om nieuws over de Holocaust te bagatelliseren, de immigratie van vluchtelingen te onderdrukken en reddingsmogelijkheden te negeren of te belemmeren.

♦ De media hebben Franklin D. Roosevelt (FDR) er niet van weerhouden de Joden te helpen. Het vluchtelingenbeleid van Roosevelt was niet gebaseerd op berichtgeving in de media. In feite was de regering gedeeltelijk verantwoordelijk voor de inadequate berichtgeving van de media over de massamoord op de Joden, omdat de president en zijn woordvoerders, die de toon zetten die veel van de nieuwsmedia volgden, dat nieuws bagatelliseerden.

♦ Het Amerikaanse publiek was evenmin schuldig aan het feit dat Franklin D. Roosevelt( FDR) de Joden achterliet. Het publiek had niet de macht om Joden te redden van de nazi’s.

Franklin D. Roosevelt had die macht echter wel. Als president had hij het vermogen om Joodse vluchtelingen te helpen zonder de oorlogsinspanning te ondermijnen, en hij had de morele verantwoordelijkheid om op te treden tegen de moord op miljoenen onschuldige mensen door maatregelen te nemen die de oorlogsinspanning niet zouden hebben beïnvloed, zoals het openen van deuren naar vluchtelingen of het bombarderen van de spoorwegen en bruggen die naar Auschwitz leiden (door Amerikaanse vliegtuigen die al aangrenzende doelen bombardeerden).

Het door de belastingbetaler gefinancierde Amerikaanse Holocaust Museum zou de hele waarheid moeten vertellen, en niets dan de waarheid over Roosevelts verlating van de Joden – de verantwoordelijkheid van de FDR niet minimaliseren door zijn toevlucht te nemen tot kinderachtige excuses over hoe iedereen hen ook in de steek liet.


Bronnen: Brabosh:
♦ naar een artikel van Drs. R. Medoff en S.Norwood “‘Everybody did it’ is a poor excuse for FDR’s response to the Holocaust” van 9 december 2020 op de site van Arutz Sheva
♦ een artikel op deze blog “Waarom werd Auschwitz niet gebombardeerd? Omwille van het ‘America First’ -beleid van Roosevelt” van 26 januari 2020 en een artikel “Anti-Joodse vooroordelen van Roosevelt tijdens WOII verhinderde redding van de Joden” van 5 november 2019 en een artikel “Waarom generaal Dwight D. Eisenhower waarschuwingen omtrent de Holocaust negeerde” van 19 oktober 2019 en een artikelVooroorlogse dwaasheid: wie boycotte nazi-Duitsland en vooral wie deed dat niet?” van 27 juli 2019


**********************************
ENGLISH:

Every frustrated parent has had to deal with a child who justified his misconduct on the grounds that "everyone did it." That is what one expects from a toddler.

It is not what is expected of a spokesman for America's most prominent Holocaust Museum, as a way to justify President Franklin D. Roosevelt's (FDR) response to the Holocaust.

"Everyone did it"
We recently wrote a widely published essay documenting the fact that the FDR and its government pursued cordial, sometimes even friendly relations with Nazi Germany in the 1930s.

The actions of the president and his administration include welcoming Nazi warships into US ports; Allowing misleading labeling on German imports to evade anti-Nazi boycotters; censoring anti-Nazi comments by cabinet members; and to refrain from publicly condemning the persecution of German Jews by the Hitler regime (from 1933 to the end of 1938).

Our essay noted that none of this is mentioned in the `` Americans and the Holocaust '' exhibit at the United States Holocaust Memorial Museum (USHMM), Washington, DC None of the museum's staff historians have disputed the accuracy of our essay .

Instead, the museum issued this statement from its communications director:

The exhibit shows how many segments of American society, not only the President, but also Congress, the State Department, the media and the public, were aware of the persecution and murder of the Jews while it was happening, but for most of them did not respond.

In other words, don't focus the blame on FDR because everyone else did. We have encountered this peculiar reasoning before. When I (Stephen Norwood) gave a lecture on American universities' ties to Nazi Germany, later published in my book The Third Reich in the Ivory Tower (2009), defenders of Harvard and Columbia responded with the rule that everyone did it .


A large majority of Americans disapprove of the Nazi policy against the Jews, but a majority do not want to reach out to the German Jews ... [source: USHMM]

John T. Bethell, former editor of Harvard Magazine, falsely claimed that "I did really well for Harvard." According to Bethell, “There were a lot of pretty tacky things back then. There are a lot of pretty tacky things going on in the early 2000s. ”

Columbia University Provost Alan Brinkley stated:

American interactions with Nazi Germany - financial, commercial, cultural, academic and political - were extensive during the 1930s ... If the events Professor Norwood describes are examples of 'cooperation', then the collaborators include many thousands of leaders and citizens of the United States, Great Britain and many other countries.
Those are rather weak arguments, to put it mildly. Harvard's "tawdry" cultivation of Nazi ties in the 1930s is hardly comparable to the "tastelessness" that was happening in America in the first decade of the 21st century.

And if there were "thousands" of Americans who forged friendly relations with the Nazis, that makes Columbia's behavior hardly acceptable.

There are two main problems with the "everyone did it" rule. The first is that it is immoral. Right and wrong should never be determined by what other people do. You would think that would be clear to the leaders of the U.S. Holocaust Museum, Harvard University and Columbia University.

The second problem is that it is historically indefensible. `` Congress, the State Department, the media and the public '' - the thugs mentioned by the Holocaust Museum spokesman - were not equal actors to President Roosevelt in their knowledge of, or ability to respond to, news about the Holocaust.

♦ Congress did not stop the FDR from helping the Jews. While most of the congress in the 1930s and early 1940s was anti-immigrant, Roosevelt could still have admitted nearly 200,000 more Jewish refugees from 1933 to 1945 through unused quota places, without congressional approval or action. In addition, when members of Congress presented a resolution to establish a refugee rescue agency in late 1943, the Roosevelt administration was vehemently against it.

♦ The State Department has not stopped the FDR from helping the Jews. On the contrary, it was the State Department that enthusiastically enacted Roosevelt's policy of downplaying news about the Holocaust, suppressing refugee immigration, and ignoring or hindering rescue opportunities.

♦ The media has not stopped the FDR from helping the Jews. Roosevelt's refugee policy was not based on media coverage. In fact, the government was partly responsible for the media's inadequate coverage of the mass murder of the Jews, because the president and his spokespersons, who set the tone followed by many of the news media, downplayed that news.

♦ Nor was the American public guilty of the FDR leaving the Jews behind. The public did not have the power to save Jews from the Nazis.

Franklin D. Roosevelt did have that power, however. As president, he had the ability to aid Jewish refugees without undermining the war effort, and he had a moral responsibility to act against the murder of millions of innocent people by taking measures that would not have affected the war effort, such as opening doors to refugees or the bombing of the railways and bridges leading to Auschwitz (by American planes already bombing adjacent targets).

The taxpayer-funded American Holocaust Museum should be telling the whole truth, and nothing but the truth about Roosevelt's abandonment of the Jews - not minimizing the responsibility of the FDR by resorting to childish excuses about how everyone else is deserting them left.

Sources: Brabosh:
♦ to an article by Drs. R. Medoff and S. Norwood “Everybody did it” is a poor excuse for FDR's response to the Holocaust, December 9, 2020 on the Arutz Sheva site
♦ an article on this blog “Why wasn't Auschwitz bombed? Because of Roosevelt's 'America First' Policy ”of January 26, 2020 and an article“ Anti-Jewish Prejudice by Roosevelt During WWII Prevented Rescue of the Jews ”of November 5, 2019 and an article“ Why General Dwight D. Eisenhower warned about ignored the Holocaust ”of October 19, 2019 and an article“ Pre-war folly: who boycotted Nazi Germany and especially who didn't? ” of 27 July 2019