10 mei 2021

2021-05-10: Sh.HaTzadik en Sheikh Jarrah in Jeruzalem: het Arabisch-Israëlische conflict in een notendop - Sh HaTzadik and Sheikh Jarrah in Jerusalem: the Arab-Israeli conflict in a nutshell

Een algemeen beeld van het voormalige Hotel Shepherd, op 23 mei 2010 in de Sheikh Jarrah buurt van Oost-Jeruzalem, Israël. (Foto door Uriel Sinai/Getty Images)

Nederlands + English

NEDERLANDS

Shimon HaTzadik is een buurt waar Joden en Arabieren vreedzaam naast elkaar hadden kunnen leven – als de Arabieren niet hadden geprobeerd alle Joden die daar woonden etnisch te zuiveren.

Bron: Jewish Journal - Micha Danzig (Vertaling Brabosh)

Vorige week staken anti-Israëlische krachten een tandje met betrekking tot de beslissing van de rechtbank van Jeruzalem om de verdrijving van bepaalde Arabische families uit huizen in de “Sheikh Jarrah” -buurt van Jeruzalem goed te keuren. 

Deze critici hebben zich agressief uitgelaten tegen Israël op sociale media en begonnen zelfs een trending hashtag, “SaveSheikh Jarrah”, terwijl ze beweerden dat wat er in deze buurt in Jeruzalem gebeurt, een voorbeeld is van het hele Arabisch-Israëlische conflict.

En ze hebben gelijk. Het geschil over “Sheikh Jarrah” illustreert veel van de belangrijkste kenmerken van het hele Arabisch-Israëlische conflict.

Maar eerst is er wat geschiedenis over deze buurt nodig. “Sheik Jarrah” is een Arabische wijk die werd opgericht in 1865. En vóór 1949 was er een aparte Joodse wijk in. Ongeveer 2000 jaar daarvoor stond dit gebied bekend onder de naam “Shimon HaTzadik” (Simon de Rechtvaardige), genoemd naar de beroemde rabbijnse wijze wiens graf zich daar bevindt.

Eeuwenlang draaide de Joodse aanwezigheid in het gebied rond het  graf van Shimon HaTzadik, die beroemd was als een van de laatste leden van de  Grote Vergadering (HaKnesset HaGedolah), het bestuursorgaan van het Joodse volk tijdens het Tweede Joodse Gemenebest (naar de Babylonische Verbanning). 

Shimon HaTzadik, wiens volledige naam Shimon ben Yohanan is, was zo indrukwekkend dat praktisch elk Joods kind dat 2000 jaar teruggaat, zijn beroemdste vers leerde in Pirkei Avot (‘Gezegden van de Vaderen’), dat millennia geleden werd opgenomen in het Joodse ochtendgebed. : “De wereld steunt op drie peilers: Torah, de dienst van God, en daden van vriendelijkheid.”

Vanwege het graf en de betekenis ervan voor het Joodse volk, kochten het Sefardische Gemeenschapscomité en de Asjkenazische Vergadering van Israël het graf en het omliggende land (ongeveer 4,5 hectare) in 1875. 

Kort daarna, samen met de buurt van  Kfar Hashiloah  in het Silwan-gebied van Jeruzalem werd de thuisbasis van vele, voornamelijk Jemenitische, Joden die in 1881 naar Jeruzalem (Zion) waren gemigreerd. Met name in 1844 waren Joden de grootste etnische bevolking in Jeruzalem.

Tussen 1936 en 1938, en vervolgens weer in 1948, hielp het Britse Rijk Arabieren, aangezet door rauwe Jodenhaat, bij het wegrukken van Joden uit hun huizen in Shimon HaTzadik (en in Kfar Hashiloah). 

De Jemenitische joodse gemeenschap werd ook uit Silwan verdreven, voor “hun eigen veiligheid”, door het Britse Office of Social Welfare. In wezen gaven de Britten er de voorkeur aan om Joden uit hun eigen huis te dwingen in plaats van de middelen te besteden om Joodse families en hun eigendomsrechten in Jeruzalem te beschermen.

Toen, in 1949, nadat Trans-Jordanië (nu Jordanië) Israël binnenviel als onderdeel van een uitdrukkelijke poging van de hele Arabische Liga om Israël te vernietigen en “de Joden in de zee te duwen”, veroverde het door de Britten opgerichte en door Britten geleide Arabische Legioen van TransJordanië  Judea en Samaria, de hele oude stad van Jeruzalem en veel van de omliggende wijken, inclusief de wijk Shimon HaTzadik. 

Vervolgens doodde of zuiverde het Arabische Legioen elke laatste Jood. Niemand mocht blijven. Niet een. Zelfs degenen wier families al eeuwen in de regio woonden vóór de Arabische invasie in de zevende eeuw.

Nadat Israël tijdens de Zesdaagse Oorlog van 1967 de controle over heel Jeruzalem had verworven vanaf de Jordaan, nam Israël een wet aan die het mogelijk maakt dat Joden wier gezinnen door de Jordaniërs of de Britten uit hun huizen waren verdreven, de controle over hun gezinswoningen terug konden krijgen als ze het eigendomsbewijs konden voorleggen en de huidige bewoners konden geen bewijs van een geldige aankoop of eigendomsoverdracht voorleggen. 

Alle huizen die het onderwerp zijn van deze uitzettingsprocedure in 2021, waren niet alleen op grond die in 1875 door de Joodse gemeenschap was gekocht, maar waren eigendom van Joodse families die die huizen hadden gekocht, en hadden eerst een akte geregistreerd bij het Ottomaanse Rijk (dat bestuurde de regio van 1517 tot 1917) en vervolgens met de Britse autoriteiten (die het gebied controleerden van 1917 tot 1948).

Deze vier huizen, onderhevig aan de hangende ontruimingsbevel, zijn al het onderwerp geweest van uitgebreide rechtszaken in Israël, met beroepen die helemaal tot aan het zeer liberale Hooggerechtshof van Israël liepen en waarbij alle partijen vertegenwoordiging en een eerlijk proces kregen. 

De rechtbank bepaalde vorige week dat deze woningen aan hun wettelijke eigenaren moeten worden teruggegeven en dat tegen het einde van de zomer nog eens vier woningen aan hun juridische eigenaren moeten worden teruggegeven. De rechtbank stelde verder vast  dat de mensen die momenteel in deze huizen wonen, al decennia lang illegaal in deze huizen hebben gekraakt zonder huur te betalen of een eigendomsbewijs te hebben.

Dit is hoe de huidige controverse en het conflict rond de wijk Shimon HaTzadik symbolisch is voor het hele Arabisch-Israëlische conflict:

Shimon HaTzadik is een gebied dat een diepe historische en religieuze betekenis heeft voor het Joodse volk. Het is een plek waar het Joodse volk zich ontwikkelde – zoals Ben-Gurion zei in de Onafhankelijkheidsverklaring van Israël – hun ‘spirituele, religieuze en politieke identiteit’. 

Het is een plaats waar het Joodse volk “voor het eerst onafhankelijk werd en een cultuur creëerde van nationale en universele betekenis”. Het is land dat deel uitmaakte van de enige onafhankelijke staat die de afgelopen 2000 jaar ooit ten westen van de rivier de Jordaan heeft bestaan (dat geen deel uitmaakte van een of ander buitenlands koloniserend rijk). Dit alles is natuurlijk ook van toepassing op elke centimeter van het land Israël.

Shimon HaTzadik is ook de plaats waar Joodse organisaties land kochten en huizen bouwden tijdens het Ottomaanse rijk en de controle van het Britse rijk over de regio. De Jemenitische Joden die in de jaren 1880 naar de wijk Shimon HaTzadik verhuisden, kwamen met de droom om in Zion te wonen en het Joodse thuisland te herstellen. Dit geldt voor elke joodse gemeenschap die tussen 1870 en 1947 in het land Israël is gevestigd.

Shimon HaTzadik is een wijk waar Joden en Arabieren vreedzaam naast elkaar hadden kunnen leven met Arabieren – met antisemitische ijver aangezet door nazi-bondgenoot en medewerker Haj Amin al-Husseini en vervolgens door vijf van de machtigste legers van de hele Arabische Liga – niet geprobeerd om  alle Joden die daar wonen etnisch te zuiveren. Dit geldt ook voor elke Joodse gemeenschap die vóór 1947 in het land Israël is gevestigd.

In Shimon HaTzadik proberen Joden terug te gaan naar huizen die vreedzaam en legaal zijn gekocht door hun voorouders op land dat deel uitmaakt van het inheemse, historische en religieuze thuisland van het Joodse volk. 

Ze proberen terug te verhuizen naar huizen op land dat werd veroverd door een buitenlands Arabisch leger en hernoemd om de historische Joodse connectie en het karakter van het gebied uit te wissen. Dit geldt ook voor elke centimeter van het land Israël vóór 1948.

Shimon HaTzadik en Sheikh Jarrah: het Arabisch-Israëlische conflict in een notendop.

Micha Danzig diende in het Israëlische leger en is een voormalig politieagent bij de NYPD. Hij is thans advocaat en is zeer actief bij talrijke Joodse en pro-Israël organisaties, waaronder Stand With Us, T.E.A.M. en de FIDF.



*****************************
ENGLISH:

A general view of the former Hotel Shepherd, on May 23, 2010 in east Jerusalem's Sheikh Jarrah neighborhood, Israel. (Photo by Uriel Sinai/Getty Images)

Shimon HaTzadik is a neighborhood where Jews and Arab could have lived side by side peacefully—had Arabs not tried to ethnically cleanse all of the Jews living there.

By: Jewish Journal - Micha Danzig

Last week, anti-Israel forces went into overdrive regarding the Jerusalem District Court’s decision authorizing the eviction of certain Arab families from homes in the “Sheikh Jarrah” neighborhood of Jerusalem. These critics have aggressively railed against Israel on social media and even started a trending hashtag, “SaveSheikhJarrah,” all while claiming that what is happening in this Jerusalem neighborhood exemplifies the entire Arab-Israeli conflict.

And they are right. The dispute over “Sheikh Jarrah” does illustrate many of the principal features of the entire Arab-Israeli conflict.

But first, some history about this neighborhood is needed. “Sheik Jarrah” is an Arab neighborhood that was established in 1865. And before 1949, there was a separate Jewish neighborhood within it. For about 2,000 years before that, this area was known by the name “Shimon HaTzadik” (Simon the Righteous), named after the famous rabbinical sage whose tomb is located there.

For centuries, the Jewish presence in the area revolved around the tombof Shimon HaTzadik, who was famously one of the last members of the Great Assembly (HaKnesset HaGedolah), the governing body of the Jewish people during the Second Jewish Commonwealth (after the Babylonian Exile). Shimon HaTzadik, whose full name is Shimon ben Yohanan, was so impactful that practically every Jewish kid going back 2,000 years learned his most famous verse in Pirkei Avot (“Sayings of the Fathers”), which was incorporated millennia ago into the Jewish morning prayers: “The world stands on three things: Torah, the service of God, and deeds of kindness.”

Because of the tomb and its significance to the Jewish people, the Sephardic Community Committee and the Ashkenazi Assembly of Israel purchased the tomb and its surrounding land (about 4.5 acres) in 1875. Shortly thereafter, it, along with the neighborhood of Kfar Hashiloah in the Silwan area of Jerusalem, became home to many, mostly Yemenite, Jews who had migrated to Jerusalem (Zion) back in 1881. Notably, by 1844, Jews were the largest ethnic population in Jerusalem.

Between 1936 and 1938, and then again in 1948, the British Empire assisted Arabs, incited by raw Jew hatred, in ripping Jews from their homes in Shimon HaTzadik (and in Kfar Hashiloah). The Yemeni Jewish community was also expelled from Silwan, for “their own safety,” by the British Office of Social Welfare. Essentially, the British preferred to force Jews out of their own homes rather than expend the resources to protect Jewish families and their property rights in Jerusalem.

Then, in 1949, after TransJordan (now Jordan) invaded Israel as part of an express attempt by the entire Arab League to destroy Israel and “push the Jews into the sea,” TransJordan’s British-created and British-led Arab Legion captured Judea and Samaria, all of the Old City of Jerusalem and many of its surrounding neighborhoods, including the Shimon HaTzadik neighborhood. Then the Arab Legion either killed or ethnically cleansedevery last Jew. Not one was allowed to remain. Not one. Even those whose families had lived in the region for centuries before the Arab invasion in the seventh century.

After Israel gained control of all of Jerusalem from the Jordan during the 1967 Six-Day War, Israel passed a law that allows Jews whose families had been forced out of their homes by the Jordanians or the British to regain control of their family homes if they could provide proof of ownership and the current residents could not provide proof of a valid purchase or transfer of title. All of the homes that are the subject of these 2021 eviction proceedings, in addition to being on land purchased in 1875 by the Jewish community, were owned by Jewish families that had purchased those homes, and had deeds registered first with the Ottoman Empire (which governed the region from 1517 to 1917) and then with the British authorities (who controlled the area from 1917 to 1948).

These four houses, subject to the pending eviction notice, have already been the subject of extensive litigation in Israel, with appeals going all the way up to Israel’s very liberal Supreme Court and with all parties receiving representation and due process. The court determined last week that these homes must be returned to their legal owners and that another four homes shall be returned to their legal owners by the end of the summer. The court further determined that the people currently living in these homes had been illegally squatting in these homes for decades without paying rent or holding proof of ownership.

This is how the current controversy and conflict surrounding the Shimon HaTzadik neighborhood is emblematic of the entire Arab-Israeli conflict:

Shimon HaTzadik is an area that holds deep historical and religious significance to the Jewish people. It is a place where the Jewish people developed—as Ben-Gurion said in Israel’s Declaration of Independence—their “spiritual, religious and political identity.” It is a place where the Jewish people “first achieved independence and created a culture of national and universal significance.” It is land that was part of the only independent state that has ever existed west of the Jordan River over the last 2,000 years (that wasn’t part of some foreign colonizing empire). All of this, of course, also applies to every inch of the land of Israel.

Shimon HaTzadik is also where Jewish organizations purchased land and built homes during the Ottoman Empire and British Empire’s control of the region. The Yemenite Jews who moved to the Shimon HaTzadik neighborhood in the 1880s came with the dream of living in Zion and re-establishing the Jewish homeland. This applies to every Jewish community established in the land of Israel between 1870 and 1947.

Shimon HaTzadik is a neighborhood where Jews and Arab could have lived side by side peacefully had Arabs—incited with antisemitic fervor by Nazi ally and collaborator Haj Amin al-Husseini and then by five of the most powerful armies of the entire Arab League—not tried to ethnically cleanse all of the Jews living there. This also applies to every Jewish community established in the land of Israel before 1947.

In Shimon HaTzadik, Jews are trying to move back into homes which were purchased peacefully and legally by their ancestors on land that is part of the Jewish people’s indigenous, historical and religious homeland. They are trying to move back into homes on land that was conquered by a foreign Arab army and renamed to erase the historic Jewish connection and character of the area. This, too, applies to every inch of the land of Israel before 1948.

Shimon HaTzadik and Sheikh Jarrah: the Arab-Israeli conflict in a nutshell.

Micha Danzig served in the Israeli Army and is a former police officer with the NYPD. He is currently an attorney and is very active with numerous Jewish and pro-Israel organizations, including Stand With Us, T.E.A.M. and the FIDF.