22 juni 2021

2021-06-22: Palestijnisme opent postuum een nazi-front tegen joden - Palestinianism is opening up a posthumous Nazi front against Jews

Palestijnen protesteren bij de compound van de Al-Aqsa moskee in de Oude Stad van Jeruzalem, 21 mei 2021. Foto door Jamal Awad/Flash90.

In het Verenigd Koninkrijk dreigt een strategie van culturele manipulatie en intimidatie politici tot vijandigheid jegens Israël te dwingen, en het brengt actief de veiligheid van Britse joden in gevaar.

Door: JNS - MELANIE PHILLIPS

De Palestijnse oorlog tegen Israël is niet langer iets dat het Westen kan beschouwen als een ruzie in een ver land tussen mensen van wie ze niets weten.

Tijdens een recente hoorzitting van het congres in Amerika stelde afgevaardigde Ilhan Omar (D-Minn.), die een lange geschiedenis van antisemitische en anti-Israëlische opmerkingen heeft, de Verenigde Staten en Israël gelijk met Hamas en de Taliban bij het plegen van “misdaden tegen de mensheid." Toen 12 Joodse Democraten haar beschuldigden van onverdraagzaamheid, beschuldigden zij en haar bondgenoten hen van racisme en islamofobie.

Elke kritiek op moslims lokt dergelijke beschimpingen uit van zogenaamde progressieven, van wie velen, zo niet de meesten, ook Israël met afkeer of erger beschouwen.

Aangemoedigd door een dergelijke straffeloosheid gaan de leugens en ophitsing door. Deze week belasterde volksvertegenwoordiger Rashida Tlaib (D-Mich.) Israël door te zeggen dat het "het leven van Palestijnen niet belangrijk acht" en het valselijk te beschuldigen van "een decennia-lang etnisch zuiveringsproject".

Ondertussen, als een direct gevolg van een dergelijke demonisering van Israël en de daarmee gepaard gaande Jodenhaat, zijn de aanvallen op Amerikaanse joden gestegen tot recordhoogte en de Democratische Partij verliest snel haar morele en politieke anker omdat ze zich laat meeslepen door het Palestijnse leugens.

De manier waarop het Palestijnisme antisemitisme en islamisering opdrijft, is zelfs nog op een schokkender manier aan de hand in Groot-Brittannië, waar aanvallen op Joden nog hogere pieken vertonen.

De meeste van dergelijke aanvallen worden gepleegd door moslims. Deze zijn ook onevenredig vertegenwoordigd op pro-Palestijnse marsen waar ze schreeuwen om de vernietiging van Israël en in het Arabisch "Khaybar ya yahud" zingen, een dreigende verwijzing naar Mohammeds slachting van de Joden van Khaybar in de zevende eeuw.

Antisemitisme en de Palestijnse beweging voeden elkaar. De Britse Jewish Chronicle heeft een bandopname bemachtigd met opmerkingen van leden van een konvooi dat afgelopen weekend van Bradford naar Londen reisde voor een pro-Palestijnse demonstratie. Tijdens deze bijeenkomst, waar sprekers herhaaldelijk beweerden dat Hamas een legitieme verzetsmacht was, waren er borden die Israël een “nazi-staat” noemden en waarop werd gevraagd: “Wat is er antisemitisch aan als er wordt gezegd dat alle Joden geweld en imperialisme steunen?”

Op de band verwezen moslimactivisten naar de nieuwe premier van Israël, Naftali Bennett, als "een grotere Satan" dan Benjamin Netanyahu. Zij beweerden dat de Verenigde Naties gemanipuleerd werden door een louche netwerk ten gunste van Israël en noemden deze Israël-aanhangers dajjals, mythologische demonen. Een maand eerder reed een konvooi met Palestijnse vlaggen door Joodse gebieden van Londen, terwijl activisten, hangend uit hun auto’s, riepen "f*** de Joden, verkracht hun dochters".

Toch helpen een aantal Labour-politici deze giftige hysterie en ophitsing aan te wakkeren. Tijdens een debat over "Israël-Palestina" op maandag riepen Labour-parlementsleden op tot een boycot van Israël.

Naz Shah, parlementslid uit Bradford, die een geschiedenis heeft van anti-Joodse opmerkingen, beschreef Bennett en beschreef Israëls opvatting van het recht op zelfverdediging als "pervers" en zei dat als er nog meer "Palestijns bloed" "onterecht" vergoten zou worden, ze er werk van zou maken dat Israël wordt berecht voor oorlogsmisdaden bij het Internationaal Strafhof.

Labour-parlementsleden nemen regelmatig deel aan demonstraties waarbij demonstranten zich zingend uitlaten vóór de vernietiging van Israël en het doden van Joden. Tijdens een van die bijeenkomsten in Bradford eerder deze maand, met een optreden van Shah, scandeerden activisten in het Arabisch: "God, maak ons deel van de mujahideen in Palestina" en "God, hef de vloek van de Joden op de moslims in Palestina op."

Niet alleen voedt het Palestijnisme de anti-Joodse hysterie en aanvallen, maar het daagt de Britten ook steeds meer uit om gehoor te geven aan haar voorschriften, die in strijd zijn met eerlijkheid, fatsoen en redelijkheid.

Na het geweld van vorige maand in Israël en Gaza hebben leerlingen van een middelbare school in Manchester geld ingezameld voor liefdadigheidsinstellingen die Palestijnen helpen. Maar er kwam opschudding toen bekend werd dat het geld naar het Rode Kruis zou gaan, dat zowel Israëlische als Palestijnse slachtoffers van geweld helpt.

Een ouder zei: “Stel je voor dat je terroristen financiert die baby’s, kinderen en bejaarde onschuldige mensen vermoorden. Dat is precies wat de IDF doet.” Een andere ouder, Tom Price genaamd, zei: "Een nucleaire supermacht die een inheems volk onderwerpt en vermoordt en dagelijks wegkomt met het overtreden van het internationaal recht, heeft het geld niet nodig."

Toch verontschuldigde de hoofdonderwijzer zich “zonder voorbehoud” voor het onopzettelijk “beledigen van sommige leden van de bredere gemeenschap.” Het is grotesk, alleen voor het steunen van hulp aan Israëli’s naast Palestijnen. Hij bedankte de “leiders van onze lokale moskeeën, onze gouverneurs en de bredere gemeenschap die steun en advies aanboden.”

Een nog grotere “eye-opener” is hoe de Palestijnse zaak een groot probleem is geworden in de aanstaande parlementaire tussentijdse verkiezing om de Yorkshire-zetel van Batley en Spen.

Dit komt door het aanzienlijke aandeel moslimkiezers in het kiesdistrict, dat is geprikkeld door de demagogische George Galloway. Hij is een virulente pro-Palestijnse extremist, die bijna twintig jaar geleden uit de Labour-partij werd gezet en die zich verkiesbaar stelt op basis van een anti- Zionistisch platform dat vijandigheid jegens Israël en hysterie over 'islamofobie' opzweept.

Het is dus buitengewoon dat een buitenlandse kwestie waar Groot-Brittannië niet bij betrokken is, zichzelf in het centrum van de Britse politiek en cultuur plaatst, en beide corrumpeert met zijn agenda van obsessieve onverdraagzaamheid tegen Israël en het Joodse volk.

Door de piek in het antisemitisme aan te wakkeren, opent het Palestijnisme postuum een nazi-front tegen de Joden.

Als dit vreemd en monsterlijk klinkt, is het dat ook. Maar het bewijs suggereert dat het niettemin een al te realistische beschrijving is van wat er nu gebeurt.

Toen Hitler werd verslagen, leek de oorlog tegen het Joodse volk voorbij. Maar dat was het niet. Westers antisemitisme ging gewoon ondergronds, wachtend om weer vrijgelaten te worden als de natuurlijke orde der dingen.

En in een deel van de wereld stond de oorlog tegen de Joden op het punt een nieuwe fase in te gaan. Onder de grootmoefti van Jeruzalem, Haj Amin al-Husseini, waren de Arabieren van het Britse Mandaat Palestina het legioen van Hitler in het Midden-Oosten geworden. Al-Husseini vermengde het nazisme met islamitisch fundamentalisme en zette de Palestijns-Arabische massa's op tot moorddadige pogroms door de leugen te verspreiden dat de Joden op het punt stonden de Al-Aqsa-moskee te vernietigen.

Precies dezelfde retoriek komt vandaag de dag van de Palestijnse Autoriteit en heeft geleid tot de recente opleving van terreur door Palestijnen en Israëlische Arabieren. De PA, geleid door de holocaust-ontkenner Mahmoud Abbas, die voor eigen rekening al-Husseini als held vereert, pompt week in week uit antisemitisme met nazi-thema’s rond en hersenspoelt zijn mensen tot moorddadige haat tegen de Joden.

Bovendien zijn zowel de Palestijnse zaak als de Palestijnse 'identiteit' zelf gebaseerd op de poging tot diefstal en toe-eigening van het historische thuisland en de geschiedenis van de Joden, de inheemse bevolking van het land Israël.

Dus het is niet alleen dat de demonisering en delegitimisering van Israël fundamenteel anti-Joods zijn, maar wat niet goed begrepen wordt, is dat Palestijnisme antisemitisme is. Westerse liberalen die de Palestijnse zaak steunen, steunen een diep anti-Joodse agenda, niet alleen om het land van het Joodse volk te stelen, maar ook om hun geschiedenis en daarmee hun identiteit uit te wissen.

Veel onheilspellender is dat dit failliete standaardverhaal ook hartstochtelijk wordt volgehouden door miljoenen moslims die zich in Groot-Brittannië en andere westerse landen hebben gevestigd.

Naarmate ze meer geassimileerd raken en hun kinderen het beroep en het politieke leven betreden, op zich een welkome ontwikkeling in termen van sociale acceptatie, verspreiden ze helaas dit giftige verhaal in de hele Britse samenleving.

Een dodelijke obsessie die ooit beperkt was tot uiterst links, krijgt nu een enorme culturele aantrekkingskracht door het aantal Britse moslims dat publieke invloed heeft (met uitzondering van die paar Britse moslims die een moedig en principieel publiek standpunt innemen tegen Jodenhaat). Maar iedereen die hierop durft te wijzen, wordt uitgemaakt voor racist en islamofoob.

Deze strategie van culturele manipulatie en intimidatie dreigt Britse politici aan te zetten tot vijandigheid tegenover Israël. Het brengt actief de veiligheid van Britse Joden in gevaar. En het ondermijnt de integriteit en waarden van Groot-Brittannië zelf, aangezien de culturele leiders steeds meer gehoorzamen aan deze strategie door onwetendheid, ideologie of angst. En Amerika gaat in dezelfde richting.

Palestijnisme gaat niet langer alleen over het Midden-Oosten. Het werkt nu als een culturele raketmotor die zowel antisemitisme als islamisering in het Westen aanjaagt.

Melanie Phillips, een Britse journalist, presentator en auteur, schrijft een wekelijkse column voor JNS. Momenteel is zij een columnist voor 'The Times of London'. Haar persoonlijke en politieke memoires, 'Guardian Angel', zijn gepubliceerd door Bombardier, die ook haar eerste roman 'The Legacy' publiceerde. Ga naar  melaniephillips.substack.com  om toegang te krijgen tot haar werk.

 


*****************************
ENGLISH:

Palestinians protest at the Al-Aqsa mosque compound in Jerusalem's Old City, May 21, 2021. Photo by Jamal Awad/Flash90.

In the United Kingdom, a strategy of cultural manipulation and intimidation threatens to push politicians into hostility towards Israel, and it is actively imperiling the security of British Jews.

By: JNS - MELANIE PHILLIPS

The Palestinian war against Israel is no longer something that the West can regard as a quarrel in a far-away country between people of whom they know nothing.

At a recent congressional hearing in America, Rep. Ilhan Omar (D-Minn.), who has a long history of anti-Semitic and anti-Israel remarks, equated the United States and Israel with Hamas and the Taliban in committing “crimes against humanity.” When 12 Jewish Democrats accused her of bigotry, she and her allies accused them of racism and Islamophobia.

Any criticism of Muslims elicits such taunts from so-called progressives, many if not most of whom also regard Israel with distaste or worse.

Emboldened by such impunity, the lies and incitement continue. This week, Rep. Rashida Tlaib (D-Mich.) slandered Israel by saying it “doesn’t value Palestinian lives” and accusing it falsely of “a decades-long ethnic-cleansing project.”

Meanwhile, as a direct result of such demonization of Israel and its associated Jew-baiting, attacks on American Jews are at record levels—and the Democratic Party is fast losing its moral and political moorings as it allows itself to be dragged behind the narrative of Palestinian lies.

The way in which Palestinianism is driving anti-Semitism and Islamization is on even more shocking display in Britain, where attacks on Jews are running at even higher levels.

Most such attacks are committed by Muslims. These are also disproportionately represented at pro-Palestinian marches where they scream for the destruction of Israel and chant in Arabic “Khaybar ya yahud”—a threatening reference to Mohammed’s slaughter of the Jews of Khaybar in the seventh century.

Anti-Semitism and Palestinianism feed each other. Britain’s Jewish Chronicle has obtained a recorded tape of remarks made by members of a convoy traveling from Bradford to London for a pro-Palestinian demonstration last weekend. At this rally, where speakers made repeated claims that Hamas was a legitimate resistance force, there were placards calling Israel a “Nazi state” and which asked: “What is anti-Semitic in saying that all Jews support violence and imperialism?”

On the tape, Muslim activists referred to Israel’s new prime minister, Naftali Bennett, as “a bigger Satan” than Benjamin Netanyahu, claimed that the United Nations was being manipulated by a shady network in favor of Israel and called these Israel supporters dajjals, or mythological demons. A month previously, a convoy flying Palestinian flags drove through Jewish areas of London with activists shouting “f*** the Jews, rape their daughters” out of car windows.

Yet a number of Labour Party politicians are helping fuel this venomous hysteria and incitement. During a debate on “Israel-Palestine” on Monday, Labour MPs called for a boycott of Israel.

Addressing Bennett, Bradford MP Naz Shah, who has a history of anti-Jewish remarks, described Israel’s understanding of the right to self-defense as “perverted” and said if any more “Palestinian blood” was “unjustly spilled,” she would push for Israel to be tried for war crimes in the International Criminal Court.

Labour MPs regularly take part in demonstrations where marchers chant for the destruction of Israel and the killing of Jews. At one such rally in Bradford earlier this month that featured an appearance by Shah, activists chanted in Arabic: “God, make us part of the mujahideen in Palestine” and “God, lift the curse of the Jews off the Muslims in Palestine.”

Not only is Palestinianism fueling anti-Jewish hysteria and attacks, but it is also increasingly cowing the British into acceding to its dictates, which fly in the face of fairness, decency and reason.

Following last month’s violence in Israel and Gaza, pupils at a high school in Manchester raised money for charities aiding Palestinians. But there was uproar when it was revealed that the funds were to go to the Red Cross, which aids Israeli and Palestinian victims of violence alike.

One parent said: “Imagine funding terrorists who kill babies, children and elderly innocent people. The IDF exactly do that.” Another parent, named Tom Price, said: “A nuclear superpower that subjugates and murders an indigenous people and gets away with breaking international law on a daily basis has no need for the money.”

Yet the head teacher “unreservedly” apologized for having inadvertently “caused offense to some members of the wider community”—grotesquely, just for supporting aid to Israelis alongside Palestinians—and thanked “leaders of our local mosques, our governors and the wider community who offered support and counsel.”

Even more eye-opening is how the Palestinian cause has become a major issue in the imminent parliamentary by-election in the Yorkshire seat of Batley and Spen.

This is because of the constituency’s significant proportion of Muslim voters, who have been galvanized by the demagogic George Galloway—a virulent pro-Palestinian extremist, who was expelled from the Labour Party almost two decades ago and who is standing for election on an anti-Zionist platform that whips up hostility to Israel and hysteria over “Islamophobia.”

So extraordinarily, a foreign issue in which Britain is not involved is insinuating itself into the center of British politics and culture, corrupting both with its agenda of obsessional bigotry against Israel and the Jewish people.

In driving the spike in anti-Semitism, Palestinianism is opening up a posthumous Nazi front against the Jews.

If this sounds outlandish and monstrous, it is. But the evidence suggests that it is nevertheless an all-too-realistic description of what is now taking place.

When Hitler was defeated, the war against the Jewish people seemed to be over. But it wasn’t. Western anti-Semitism merely went underground, waiting to be released again as the natural order of things.

And in one part of the world, the war against the Jews was about to enter a new phase. Under the Grand Mufti of Jerusalem, Haj Amin al-Husseini, the Arabs of British Mandatory Palestine had become Hitler’s legion in the Middle East. Fusing Nazism and Islamic fundamentalism, al-Husseini incited the Palestinian Arab masses to murderous pogroms with the lie that the Jews were about to destroy the Al-Aqsa mosque.

Exactly the same rhetoric emanates today from the Palestinian Authority and incited the recent terror upsurge by Palestinians and Israeli Arabs. The P.A., led by the Holocaust-denier Mahmoud Abbas, who on his own account hero-worships al-Husseini, pumps out Nazi-themed anti-Semitism week in, week out, brain-washing its people into murderous hatred against the Jews.

Furthermore, both the Palestinian cause and Palestinian “identity” itself are based on the attempted theft and appropriation of the historic homeland and history of the Jews—the indigenous people of the land of Israel.

So it’s not just that the demonization and delegitimization of Israel are fundamentally anti-Jew. What’s not properly understood is that Palestinianism is anti-Semitism. Western liberals who support the Palestinian cause are supporting a profoundly anti-Jewish agenda not only to steal the land of the Jewish people, but to wipe out their history and thus their identity.

Far more ominously, this is also the passionately held default narrative for millions of Muslims who have settled in Britain and other Western countries.

As they become more assimilated, and their children enter the professions and political life—in itself a welcome development in terms of social acceptance—they are unfortunately seeding this poisonous narrative throughout British society.

A lethal obsession once confined to the far left is now gaining enormous cultural traction through the number of British Muslims developing public influence (with the sterling exception of those few British Muslims who take a brave and principled public stand against Jew-hatred). But anyone who dares point this out is denounced as a racist and Islamophobe.

This strategy of cultural manipulation and intimidation threatens to push British politicians into hostility towards Israel. It is actively imperiling the security of British Jews. And it is undermining the integrity and values of Britain itself, as its cultural leaders increasingly kowtow to its dictates through ignorance, ideology or fear. And America is going in the same direction.

Palestinianism is no longer just about the Middle East. It’s now providing cultural rocket boosters behind both anti-Semitism and Islamization in the West.

Melanie Phillips, a British journalist, broadcaster and author, writes a weekly column for JNS. Currently a columnist for “The Times of London,” her personal and political memoir, “Guardian Angel,” has been published by Bombardier, which also published her first novel, “The Legacy.” Go to melaniephillips.substack.com to access her work.