30 maart 2020

2020-03-30: Een terugblik op de oude Joodse geschiedenis van Gaza – Deel 1 - A look back at the ancient Jewish history of Gaza - Part 1

Gaza Stad ca. 1857, één van de oudste foto’s van Gaza [beeldbron: Francis Frith]

Nederlands - English

NEDERLANDS:

“Gaza zal zijn zoals Ponevezh”, voorspelde de beroemde Israëlische theehandelaar Ze’ev Kalonymus Wissotzky in de zomer van 1885, toen hij zijn revolutionaire visie uiteenzette over “het bouwen van stedelijke joodse wijken in Arabische steden als Lod, Nablus, Bethlehem, Tyrus, Sidon en Gaza.”

Wissotsky deed zijn voorstel nadat hij had geconcludeerd dat de joodse agrarische nederzetting in het land Israël onvoldoende was om te voorzien in de nieuwe oliem die uit Rusland binnenkwamen. Wissotzky’s visie begon anderhalf jaar later werkelijkheid te worden. Een oprichtende kerngroep arriveerde vanuit Jaffa onder leiding van Avraham Haim Shlush en Nissim Elkayam. Later voegden andere families uit Jeruzalem en Hebron zich bij hen, en uiteindelijk groeide de Joodse gemeenschap uit tot 30 families. De Arabieren van Gaza verwelkomden hen, hoe moeilijk het ook is om te geloven.

Journalist en onderzoeker Haggai Hoberman heeft zojuist een nieuw boek over de onderneming gepubliceerd, getiteld “Een joodse gemeenschap in Gaza”, waarin hij het verhaal vertelt van de joodse geschiedenis van de stad. Als ‘Gaza’ vandaag synoniem is met terrorisme en vervreemding, een plaats met een Filistijns en Palestijns verleden, vertelt Hobermans nieuwe onderzoek het onbekende verhaal van de Joden die daar generaties lang woonden, vanaf de dagen van de Hasmoneeën, tijdens de Misjnaïsche en Talmoedische Periodes, in de middeleeuwen en tot het begin van de 20e eeuw.

In onze tijd worden Gaza en zijn religieuze leiders gezien als demonen. Hoberman, een beeld dat wordt versterkt door de tv-serie Fauda, onthult dat Gaza ooit de thuisbasis was van islamitische religieuze leiders die niet minder vroom waren dan die van onze tijd, maar anders. Het leest bijna als sciencefiction.

Wie zou geloven dat slechts 110 jaar geleden, toen opperrabbijn van Gaza Nissim Binyamin Ohana, en vervolgens moefti van Gaza Sheikh Abdullah al-Alami, co-auteur was van een boek? “In Gaza”, schreef Ohana in een van zijn essays, “schreef ik een boek, Know What the Heretic Will Say in reactie op de moefti van Gaza, Sheikh Abdullah, die twee keer per week mijn huis zou bezoeken omdat hij de exacte betekenis van de verzen die door de apostelen uit het Oude Testament in het Nieuwe Testament zijn gekopieerd.”

Ohana schreef ook dat hij de bouw van een mikveh (ritueel bad) voor vrouwen in de stad initieerde, evenals een project om grond te kopen voor een joodse begraafplaats nadat hij had gezien hoe de doden van Gaza naar Hebron werden vervoerd voor begrafenis op de ruggen van ezels.

Mozaiek in de oude synagoge van Gaza die werd gebouwd in 508 na Christus tijdens de Byzantijnse periode en werd ontdekt in 1965. Hij bevond zich in de oude havenstad Gaza, toen bekend als ‘Maiumas’, momenteel het Rimal-district van Gaza Stad. Toen professor Avia-Yonah van de Hebreeuwse Universiteit de foto’s zag, las hij echter snel de Hebreeuwse inscriptie bij het hoofd van de harpist met de tekst ‘David’ en erkende dat dit een afbeelding was van de beroemde Israëlische koning en muzikant. Niet lang nadat Israël de controle over Gaza overnam in de Zesdaagse Oorlog van 1967, haastten Israëlische archeologen zich naar de locatie, maar ontdekten dat het mozaïek zwaar beschadigd was en dat verschillende gebieden, waaronder Davids hoofd en een van zijn handen, verdwenen waren [beeldbron: Bas Library]

De kinderen van Gaza – Joden en Arabieren – droegen graag dolken versierd met lokaal geproduceerde kralen. Op islamitische feestdagen nam Avraham Elkayam deel aan paardrij- en worstelwedstrijden. “We hebben met opzet verloren van de bedoeïenen, anders zouden ze beledigd zijn”, zouden de joden van Gaza zich later herinneren.

In september 1910 meldde de nieuwsbrief ‘HaPoel HaTzair‘ dat “de betrekkingen tussen Arabieren en joden erg goed zijn, en geen enkele jood heeft ooit geleden in Gaza omdat hij een jood was.” In 1914 schreef Zvi Hirschfeld, de stichter van de Ruhama moshava in het westen van Negev, in zijn dagboek dat “Op Tu BiShvat hadden de kinderen van de Gaza-school een excursie op ons land en plantten bomen en aten de vruchten van het land en vierden Het nieuwe jaar voor bomen op een passende manier, met liederen en poëzie.

De beslissing om de schoolkinderen naar Ruhama te brengen was niet willekeurig. Hirschfeld, de gastheer, omarmde de Joodse geschiedenis van Gaza. Hij kocht zelfs een fragment van een pilaar van een oude synagoge van de priesters van de katholieke kerk die op de ruïnes van diezelfde synagoge waren gebouwd. Het fragment was gegraveerd met de woorden: “De engel die mij verlost van alle kwaad zal mij het voorrecht geven om naar Jeruzalem op te gaan.”

Toen Ruhama werd vernietigd, nam Hirschfeld het fragment mee naar Rishon LeZion, en toen hij stierf aan tyfus in 1918, legden zijn familieleden het op zijn graf, waar het vandaag de dag nog steeds ligt.

Hier zijn een paar belangrijke punten over de geschiedenis van de joden in Gaza: het werd veroverd door Jonathan Hasmonean in 145 voor Chr.; het wordt genoemd in de Jeruzalem Talmud in de vierde eeuw na Chr.; Nathan van Gaza, die de Thora van de valse Messias Shabbtai Zvi verpletterde, die zich tot de islam bekeerde.

Nathan van Gaza is degene die, aan de vooravond van Sjavoeot 1660, Zvi ‘de redder van Israël’ noemde. Dat deed hij in de synagoge van Gaza. Het beroemde Cairo Geniza vult door de generaties ook enkele details in over de Joodse gemeenschap in Gaza. Er is ook de rabbijn en dichter Yisrael Najara, mogelijk de beroemdste van de Gazaanse joden.

Najara was vijf jaar opperrabbijn van Gaza tot hij stierf in 1625. Hij was de zoon van de Safed-rabbijn Moshe Najara, een van de studenten van Rabbi Yitzhak Ben Shlomo Luria. Yisrael Najara schreef 650 gedichten, zowel seculier als religieus, waarvan sommige nooit in druk zijn gezien.

Een van de beroemdste reizigers die het Land van Israël bezocht, die zijn bezoek hier in 1481 registreerde, is Rabbi Meshulam van Volterra. Rabbi Meshulam vertelt dat de Joden van Gaza wijn maakten, beschrijft een kleine synagoge die actief was in de stad, en noemt de locatie van Delilah’s huis, waar Simson woonde.

Een Franse kruisvaarder die het Land van Israël in 1395 bezocht, noemt Simson en, net zo interessant, beschrijft de kleding van de inwoners van Gaza in die periode: de moslims droegen witte tulbanden, de christenen droegen lichtblauwe hoofdbedekkingen en de joden droegen gele!

Bronnen: BRABOSH
♦ naar een artikel van Nadav Shragai “Gaza, like you never knew it; For modern-day Israelis, Gaza is synonymous with terrorism and alienation. But Gaza has a long history of a thriving Jewish presence, explains researcher Haggai Hoberman” van 19 maart 2020 op de site van Israel Hayom



*******************************
ENGLISH:

Gaza City ca. 1857, one of the oldest photos of Gaza [image source: Francis Frith]

"Gaza will be like Ponevezh," famous Israeli tea merchant Ze'ev Kalonymus Wissotzky predicted in the summer of 1885, when he set out his revolutionary vision of "building urban Jewish quarters in Arab cities such as Lod, Nablus, Bethlehem, Tire, Sidon and Gaza. ”

Wissotsky made his proposal after concluding that the Jewish agricultural settlement in the land of Israel was insufficient to supply the new oil coming in from Russia. Wissotzky's vision began to materialize a year and a half later. A founding core group arrived from Jaffa led by Avraham Haim Shlush and Nissim Elkayam. Later, other families from Jerusalem and Hebron joined them, and eventually the Jewish community grew to 30 families. The Arabs of Gaza welcomed them, no matter how hard it is to believe.

Journalist and researcher Haggai Hoberman has just published a new book about the company, entitled “A Jewish Community in Gaza,” telling the story of the city's Jewish history. If 'Gaza' is today synonymous with terrorism and alienation, a place with a Philistine and Palestinian past, Hoberman's new research tells the unknown story of the Jews who lived there for generations, from the days of the Hasmoneans, during the Mishnaic and Talmudic Periods , in the Middle Ages and until the beginning of the 20th century.

In our day, Gaza and its religious leaders are viewed as demons. Hoberman, an image bolstered by the TV series Fauda, reveals that Gaza was once home to Muslim religious leaders who were no less pious than those of our time, but different. It almost reads like science fiction.

Who would believe that just 110 years ago, when Chief Rabbi of Gaza Nissim Binyamin Ohana, then Gaza Sheikh Abdullah al-Alami mufti, co-authored a book? "In Gaza," Ohana wrote in one of his essays, "I wrote a book, Know What the Heretic Will Say in Response to Gaza's Mufti, Sheikh Abdullah, Who Would Visit My House Twice a Week Because He Had the Exact Meaning of the verses copied into the New Testament by the Old Testament apostles. "

Ohana also wrote that he initiated the construction of a mikveh (ritual bath) for women in the city, as well as a project to buy land for a Jewish cemetery after seeing the dead transported from Gaza to Hebron for burial on the backs. of donkeys.

Mosaic in the old Gaza synagogue built in 508 AD during the Byzantine period and discovered in 1965. It was located in the ancient port city of Gaza, then known as 'Maiumas', currently the Rimal district of Gaza City. However, when Professor Avia-Yonah of the Hebrew University saw the photos, he quickly read the Hebrew inscription at the head of the harpist saying "David" and acknowledged that it depicted the famous Israeli king and musician. Not long after Israel took control of Gaza in the 1967 Six-Day War, Israeli archaeologists rushed to the site, only to discover that the mosaic was badly damaged and several areas, including David's head and one of his hands, had disappeared [image source : Bas Library]

The children of Gaza - Jews and Arabs - liked to wear daggers decorated with locally produced beads. On Islamic holidays, Avraham Elkayam participated in horse riding and wrestling competitions. "We deliberately lost to the Bedouin, or they would have been offended," the Jews of Gaza would later recall.

In September 1910, the newsletter "HaPoel HaTzair" reported that "relations between Arabs and Jews are very good, and no Jew has ever suffered in Gaza because he was a Jew." In 1914, Zvi Hirschfeld, the founder of the Ruhama moshava in western Negev, wrote in his diary that “At Tu BiShvat, the children of the Gaza School had an excursion on our land and planted trees and ate the fruits of the land and Celebrated the New Year for trees in an appropriate way, with songs and poetry. "

The decision to take the schoolchildren to Ruhama was not arbitrary. Hirschfeld, the host, embraced Gaza's Jewish history. He even bought a fragment of a pillar from an old synagogue of the priests of the Catholic Church built on the ruins of that same synagogue. The fragment was engraved with the words: "The angel who redeems me from all evil will give me the privilege of going up to Jerusalem."

When Ruhama was destroyed, Hirschfeld took the fragment to Rishon LeZion, and when he died of typhus in 1918, his relatives put it on his grave, where it still stands today.

Here are some important points about the history of the Jews in Gaza: it was conquered by Jonathan Hasmonean in 145 BC; it is mentioned in the Jerusalem Talmud in the fourth century AD; Nathan of Gaza, who crushed the Torah of the false Messiah Shabbtai Zvi, who converted to Islam.

Nathan of Gaza is the one who, on the eve of Shavuot 1660, called Zvi "the savior of Israel." He did this in the Gaza synagogue. The famous Cairo Geniza also fills in some details about the Jewish community in Gaza through the generations. There is also the rabbi and poet Yisrael Najara, possibly the most famous of the Gazan Jews.

Najara was Chief Rabbi of Gaza for five years until he died in 1625. He was the son of the Safed Rabbi Moshe Najara, one of the students of Rabbi Yitzhak Ben Shlomo Luria. Yisrael Najara wrote 650 poems, both secular and religious, some of which have never been seen in print.

One of the most famous travelers who visited the Land of Israel, who registered his visit here in 1481, is Rabbi Meshulam of Volterra. Rabbi Meshulam says that the Jews of Gaza made wine, describes a small synagogue that was active in the city, and the location of Delilah's house, where Samson lived.

A French crusader who visited the Land of Israel in 1395 mentions Samson and, just as interestingly, describes the clothing of the people of Gaza during that period: the Muslims wore white turbans, the Christians wore light blue headgear, and the Jews wore yellow!

Sources: BRABOSH
♦ from an article by Nadav Shragai “Gaza, like you never knew it; For modern-day Israelis, Gaza is synonymous with terrorism and alienation. But Gaza has a long history of a thriving Jewish presence, explains researcher Haggai Hoberman ”of March 19, 2020 on the site of Israel Hayom

google translate

207 views