09 november 2019

2019-11-09: Kristalnacht in Duitsland, 81 jaar geleden: de Nacht van het Gebroken Glas van 1938 - Crystal night in Germany, 81 years ago: the Broken Glass Night of 1938

Plaatje hierboven: Reichskristallnacht (of Kristalnacht) in Duitsland, 9/10 november 1938. De nazi’s hebben de Boemestrasse synagoge  in Frankfurt in brand gestoken [beeldbron: The Jewish Journal]
Image above: Reich Crystal Night (or Crystal Night) in Germany, 9/10 November 1938. The Nazis set fire to the Boemestrasse synagogue in Frankfurt [image source: The Jewish Journal]

Nederlands - English

NEDERLANDS:

In de nacht van 9 op 10 november 1938 brak het geweld uit tegen de Joden in het toenmalige Derde Rijk van 1938 (Duitsland, Oostenrijk, Sudetengebied en Oost-Pruisen – zie kaartje hieronder).

Bron: Brabosh

Het leek alsof het ongepland was. Een zogeheten ‘spontane volkswoede’ was uitgebroken onder de Duitsers omwille van de moord op een Duitse functionaris in Parijs (Ernst vom Rath) door een Joodse tiener (Herschel Grynszpan). Echter, niets was minder waar. De Duitse propagandaminister Joseph Goebbels en andere nazi’s hadden de pogroms zorgvuldig georganiseerd.

In twee dagen tijd werden meer dan 250 synagogen afgebrand, meer dan 7.000 Joodse bedrijven werden vernield en geplunderd, tientallen Joodse mensen werden gedood en Joodse begraafplaatsen, ziekenhuizen, scholen en huizen werden geplunderd terwijl politie en brandweerbrigades passief stonden toe te kijken.

De pogroms werden later bekend als de Kristallnacht, de “Nacht van het Gebroken Glas”, zo genoemd naar al het verbrijzelde glas van de etalageruiten die op de straten vielen.

De ochtend na de pogroms werden 30.000 Duits-Joodse mannen gearresteerd voor hun “misdaad” om Joods te zijn en werden zij naar concentratiekampen gezonden, waar honderden van hen omkwamen. Sommige Joodse vrouwen werden ook gearresteerd en naar lokale gevangenissen gestuurd. Bedrijven die eigendom zijn van Joden mochten niet opnieuw openen tenzij ze werden beheerd door niet-Joden. De avondklok werd toegepast op de Joden waardoor de uren van de dag dat ze hun huizen konden verlaten, werden beperkt.

Na de “Nacht van het Gebroken Glas” was het leven nog moeilijker geworden voor Duitse en Oostenrijkse Joodse kinderen en tieners. Ze waren al uitgesloten van het betreden van musea, openbare speelplaatsen en zwembaden, nu werden ze van de openbare scholen verwijderd. Joodse jongeren, net zoals hun ouders, werden totaal afgescheiden van hun gemeenschappen in Duitsland. Vele Joodse volwassenen pleegden uit wanhoop zelfmoord.

Naar Palestina
De meeste families trachten wanhopig te vertrekken. Velen vluchtten naar het toenmalige Britse Mandaat voor Palestina. Maar die levenslijn werd spoedig gesloten door de Britse bezetter.

Op 23 mei 1939, zes maanden nà de Kristallnacht, bracht de Britse regering geleid door Nevil Chamberlain, het zogeheten White Paper 1939 uit. Daarin werd onder meer bepaald dat de legale Joodse immigratie naar het Mandaat Palestina over de volgende vijf jaren beperkt werd tot maximaal 75.000, of 15.000 Joodse mensen jaarlijks. Zelfs die jaarlijkse quota werd nooit bereikt en dat aan de vooravond van de Holocaust!

Het Britse parlementslid James ‘Jimmy’ de Rothschild (1878-1957) zei op 22 mei 1939 tijdens het parlementaire debat over het Britse White Paper 1939: “Voor de meerderheid van de Joden die naar Palestina gaan is het een kwestie van of immigratie of fysieke uitroeiing.”

Maar het mocht niet baten. De Britten had het met de Arabieren op een akkoordje gegooid omtrent de Joodse immigratie en beloofden hen zelfs om na die vijf jaren beperking dat de Arabieren voortaan mochten bepalen hoeveel Joden er nog het Mandaat binnen mochten reizen.

Dit Britse document luidde het begin in van de Aliyah Bet (1939-1948), de ‘illegale’ immigratie van de Joden naar pre-Israël, die voornamelijk geleid werd door de Haganah en de Palmach, het Joodse ondergrondse verzet.

Over die hele periode slaagden ca. 110.000 Joden (90 procent afkomstig uit Europa) om dankzij de Joodse ondergrondse, illegaal ‘Palestina’ te bereiken. Pas na Israël’s onafhankelijkheid in mei 1948 – en zes miljoen dode Joden later ! – kwam de immigratie naar het Land van Israël in de hoogste stroomversnelling.

Plaatje hierboven: Haïfa, 13 april 1947. Het schip  de ‘Theodor Herzl’, zo genoemd naar de ‘Vader van het Zionisme’, dat op 2 april 1947 was vertrokken vanuit de Franse haven Sète met aan boord 2.641 overlevenden van de Holocaust, legt aan in de haven van Haifa nadat het schip op volle zee werd geënterd door mariniers van het Britse bezettingsleger. 

De Joden werden na hevig verzet, waarbij drie Joden werden gedood en 27 anderen gewond, gearresteerd en opgesloten. De gewonden en de zieken werden opgesloten in het Atlit detentiekamp nabij Haifa en alle anderen gedeporteerd naarhet eiland Cyprus en opgesloten in Britse kampen. Het spandoek leest: “De Duitsers hebben onze families en huizen verwoest. Verwoesten jullie niet onze hoop!” [beeldbron: Palyam & Aliya Bet website]

Im Tirtzu: “Wanneer jullie willen is het geen sprookje.
Maar als jullie niet willen, zo is en zal het een sprookje blijven.”

[Orig. Duits: “Wenn Ihr wollt, ist es kein Märchen. Wenn Ihr aber nicht wollt, so ist es und bleibt es ein Märchen” of kort gezegd: ‘Waar een wil is, is een weg.’ Theodor Herzl in zijn novelle ‘Altneuland‘ uit, 1902]

Het is een goed idee om ons geheugen op te frissen – of onszelf te informeren – aan wat er werkelijk is gebeurd in 1938 en de jaren die volgden tot aan Israël’s onafhankelijkheid, in een tijd dat de hele wereld tracht de Joodse geschiedenis van overleving en zelfbeschikking te herschrijven.

Belangrijke data

28 oktober 1938
♦ Duitsland verdrijft Poolse joden. Ongeveer 17.000 Poolse joden worden door Duitsland verdreven en over de grens met Polen gedwongen. Polen weigert de joden binnen te laten. De meeste gedeporteerden zijn gestrand in het niemandsland tussen Duitsland en Polen in de buurt van de stad Zbaszyn. Onder de gedeporteerden zijn de ouders van Herschel Grynszpan, een 17-jarige Poolse jood die in Parijs, Frankrijk, woont.

7 november 1938
♦ Duitse diplomaat neergeschoten in Parijs. Herschel Grynszpan, een 17-jarige Poolse jood die in Parijs woont, schiet Ernst vom Rath neer, een diplomaat verbonden aan de Duitse ambassade in Parijs. Grynszpan handelt blijkbaar uit wanhoop over het lot van zijn ouders, die samen met andere Poolse Joodse gedeporteerden gevangen zitten in een niemandsland tussen Duitsland en Polen. De nazi’s gebruiken de schietpartij om antisemitische vurigheid aan te wakkeren en beweren dat Grynszpan niet alleen handelde, maar deel uitmaakte van een bredere joodse samenzwering tegen Duitsland. Vom Rath sterft twee dagen later.

9 november 1938
♦ Joseph Goebbels vereist radicale actie. Duitse propaganda-minister Joseph Goebbels houdt een gepassioneerde antisemitische toespraak voor de nazi-partij die trouw is in München. De partijleden worden verzameld ter herdenking van de mislukte nazi-putsch van 1923 (de eerste poging van Adolf Hitler om de macht te grijpen). Na de toespraak bevelen nazi-functionarissen de Storm Troopers (SA) en andere partijformaties om Joden aan te vallen en hun huizen, bedrijven en huizen van aanbidding te vernietigen. Het geweld tegen Joden duurt tot in de ochtenduren van 10 november en wordt bekend als Kristallnacht – de ‘Nacht van gebroken glas’. Enkele tientallen Joden verliezen het leven en tienduizenden worden gearresteerd en naar concentratiekampen gestuurd.

12 november 1938
♦ Nazi’s beboeten de Joodse gemeenschap. De nazi-staat legt een boete van een miljard Reichsmarks ($ 400.000.000) op aan de joodse gemeenschap in Duitsland. Joden moeten na de pogrom opruimen en reparaties uitvoeren. Ze mogen geen verzekering voor de schade innen. In plaats daarvan neemt de staat betalingen van verzekeraars aan Joodse bezitters in beslag. In de nasleep van de pogrom worden Joden systematisch uitgesloten van alle gebieden van het openbare leven in Duitsland.


__________________________________
ENGLISH:

During the night of 9-10 November 1938, violence broke out against the Jews in what was then the Third Reich of 1938 (Germany, Austria, the Sudeten area and East Prussia - see map below).

Source: Brabosh

It seemed like it was unplanned. A so-called "spontaneous popular anger" had broken out among the Germans because of the murder of a German official in Paris (Ernst vom Rath) by a Jewish teenager (Herschel Grynszpan). However, nothing was less true. The German propaganda minister Joseph Goebbels and other Nazis had carefully organized the pogroms.

In two days, more than 250 synagogues were burned down, more than 7,000 Jewish businesses were destroyed and looted, dozens of Jewish people were killed, and Jewish cemeteries, hospitals, schools, and homes were looted while police and fire brigades were watching them passively.

The pogroms later became known as the Crystal Night, the "Night of the Broken Glass," so named after all the shattered glass of the shop windows that fell on the streets.

The morning after the pogroms, 30,000 German-Jewish men were arrested for their "crime" of being Jewish and sent to concentration camps, where hundreds of them died. Some Jewish women were also arrested and sent to local prisons. Companies owned by Jews were not allowed to reopen unless they were managed by non-Jews. The curfew was applied to the Jews, limiting the hours of the day they could leave their homes.

After the "Night of the Broken Glass", life had become even more difficult for German and Austrian Jewish children and teenagers. They were already excluded from entering museums, public playgrounds and swimming pools, now they were removed from public schools. Jewish youth, just like their parents, were completely separated from their communities in Germany. Many Jewish adults committed suicide out of desperation.

To Palestine
Most families are desperately trying to leave. Many fled to the then British Mandate for Palestine. But that lifeline was soon closed by the British occupier.

On May 23, 1939, six months after the Kristallnacht, the British government led by Nevil Chamberlain released the so-called White Paper 1939. It stipulated, among other things, that legal Jewish immigration to the Palestine Mandate over the next five years was limited to a maximum of 75,000, or 15,000 Jewish people annually. Even that annual quota was never reached on the eve of the Holocaust!

British MEP James "Jimmy" de Rothschild (1878-1957) said on May 22, 1939 during the parliamentary debate on the British White Paper 1939: "For the majority of Jews going to Palestine, it is a matter of either immigration or physical extermination."

But it didn't help. The British had agreed with the Arabs on Jewish immigration and even promised them, after that five-year limitation, that the Arabs could now determine how many Jews were allowed to enter the Mandate.

This British document heralded the start of the Aliyah Bet (1939-1948), the "illegal" immigration of the Jews to pre-Israel, which was mainly led by the Haganah and the Palmach, the Jewish underground resistance.

Over the entire period, around 110,000 Jews (90 percent from Europe) succeeded in reaching Palestinian underground thanks to the Jewish underground. Only after Israel's independence in May 1948 - and six million dead Jews later! - Immigration to the Land of Israel gained momentum.

haganah Picture above: Haïfa, 13 April 1947. The 'Theodor Herzl' ship, so named after the 'Father of Zionism', which had left the French port of Sète on 2 April 1947 with 2,641 survivors of the Holocaust on board to the port of Haifa after the ship was boarded on the high seas by Marines of the British occupation army.

After fierce resistance, the Jews were killed and 27 others wounded, arrested and imprisoned. The wounded and the sick were locked up in the Atlit detention camp near Haifa and all others deported to the island of Cyprus and locked up in British camps. The banner reads: “The Germans have destroyed our families and houses. Don't you destroy our hope! ”[Image source: Palyam & Aliya Bet website]

Im Tirtzu: “When you want it is not a fairy tale.
But if you do not want to, it is and will remain a fairy tale. "
[Orig. German: “Wenn Ihr wollt, ist es kein Märchen. Wenn Ihr aber nicht wollt, so ist es und bleibt es ein Märchen "or in short:" Where there is a will, there is a way. "Theodor Herzl in his novella" Altneuland "from, 1902]

It is a good idea to refresh our memory - or to inform ourselves - of what actually happened in 1938 and the years that followed until Israel's independence, at a time when the whole world is trying the Jewish history of survival and self-determination to rewrite.

Important data

October 28, 1938
♦ Germany expels Polish Jews. About 17,000 Polish Jews are driven out by Germany and forced across the border with Poland. Poland refuses to let the Jews in. Most deportees are stranded in the no-man's-land between Germany and Poland near the city of Zbaszyn. Among the deportees are the parents of Herschel Grynszpan, a 17-year-old Polish Jew living in Paris, France.

November 7, 1938
♦ German diplomat shot in Paris. Herschel Grynszpan, a 17-year-old Polish Jew living in Paris, shoots Ernst vom Rath, a diplomat affiliated with the German embassy in Paris. Grynszpan apparently acts in despair about the fate of his parents, who, together with other Polish Jewish deportees, are imprisoned in no man's land between Germany and Poland. The Nazis use the shooting to stir up anti-Semitic fervor and claim that Grynszpan was not only acting but part of a broader Jewish conspiracy against Germany. Vom Rath dies two days later.

November 9, 1938
♦ Joseph Goebbels requires radical action. German propaganda minister Joseph Goebbels gives a passionate anti-Semitic speech to the Nazi party that is faithful in Munich. The party members are gathered to commemorate the failed Nazi putsch of 1923 (Adolf Hitler's first attempt to seize power). After the speech, Nazi officials ordered the Storm Troopers (SA) and other party formations to attack Jews and destroy their homes, businesses, and houses of worship. The violence against Jews lasts until the morning hours of November 10 and becomes known as Kristallnacht - the "Night of Broken Glass". A few dozen Jews lose their lives and tens of thousands are arrested and sent to concentration camps.

November 12, 1938
♦ Nazis fine the Jewish community. The Nazi state imposes a fine of one billion Reichsmarks ($ 400 million) on the Jewish community in Germany. Jews must clean up and perform repairs after the pogrom. They are not allowed to collect insurance for the damage. Instead, the state seizes payments from insurers to Jewish owners. In the aftermath of the pogrom, Jews are systematically excluded from all areas of public life in Germany.

Sources:

♦ to an article "The" Night of Broken Glass "" on the site of the United States Holocaust Memorial Museum (USHMM)

337 views