29 mei 2018

2018-05-29 Sorry, maar het spijt me niet (Robert L. Wolkoff)

Nee, ik verontschuldig me niet voor de recente gebeurtenissen in Gaza. Dit is waarom:

1. Hoeveel molotovcocktails moeten Palestijnen nog gooien voordat ze stoppen met 'vreedzame demonstranten' te zijn? Dat is een strikvraag, want zolang ze ze naar Joden gooien, lijkt het getal oneindig. Hetzelfde geldt voor brandende vliegers (brandstichting is geen geweld voor Palestijnen (Wist iemand dat?), geïmproviseerde explosieven, messen, granaten, automatische wapens en katapulten. Ter informatie, een steen die een katapult verlaat, heeft startsnelheid van 100 mph (160 Km/u red.) met de stopkracht remkracht van een .44 Magnum (een van de krachtigste handvuurwapens ter wereld red.) en een bereik van een kwart mijl. Zoek het het maar op. Maar wat de Palestijnen ook doen, de media beschrijft hen als '60er jaren bloemenkinderen die madeliefjes in de lopen van National Guard-geweren steken.

En die morele blindheid is nog niet eens zo slecht als de morele stompzinnigheid die veel van de reporters ten toon spreiden. Een heel bizar voorbeeld was de commentator van de krant The Guardian, die vroeg hoe Israëli's het zouden vinden als Hamas vijftig Joden in de straten van Tel Aviv zou vermoorden. Merk allereerst de vergelijking van appels met peren op. De juiste vergelijking zou zijn als de Israëlieten opzettelijk vijftig willekeurige onschuldige Palestijnen zouden vermoorden terwijl ze gewoon door de straat liepen in Gaza. Dat zou natuurlijk nooit gebeuren.

Maar ten tweede, en belangrijker, het hele punt van verdediging van de grens van Israël - wat de verslaggever veroordeelt - is juist om ervoor te zorgen dat zo'n massale terreuraanval in Tel Aviv NOOIT GEBEURT! Duh.

2. Een gedachte-experiment: stel je voor dat alles wat de Palestijnen aan de grens deden, een paar honderd meter teruggeplaatst zou worden. De Palestijnen hadden dan net zoveel Palestijnse vlaggen kunnen zwaaien (en zoveel Israëlische en Amerikaanse vlaggen hebben kunnen verbranden als ze zouden willen. Ze hadden vertegenwoordigers van de EU, de Wereldraad van Kerken en Jeremy Corbyn kunnen uitnodigen. Ze hadden entertainment van Roger Waters en Lorde, beroemde Israël-boycotters, evenals toespraken van 'intellectuelen' Norman Finkelstein en Judith Butler kunnen laten komen. Ze hadden een echte antisemitische gezellige bijeenkomst kunnen hebben, tenzij de PR-mensen van Hamas met succes mensen ervan zouden kunnen overtuigen te zeggen “dood alle zionisten” in plaats van “alle Joden te doden", in welk geval de gezellige bijeenkomst slechts "anti-Israël" zou zijn.” 

Geen enkele persoon zou de dood hebben gevonden. Geen enkele persoon zou gewond zijn geraakt. (Met de mogelijke uitzondering van Judith Butler, die ze waarschijnlijk gewoon uit verveling zouden hebben willen doden).

In feite is dit wat de Israëli's hen hebben aangemoedigd om te doen (Laat Butler leven en blijf gewoon bij dat hek vandaan). Ze strooiden pamfletten en waarschuwden: "Ga niet bij het hek staan want dan speel je met je leven. "En Hamas reageerde door mensen honderd dollar per hoofd te betalen om naar het hek te gaan en gedood te worden.

3. En de Israëli's, met hun "onevenredig gebruik van geweld"? Alsjeblieft, spaar me. Natuurlijk was 99% van de demonstranten niet-gewelddadig. Nou, 99% van de demonstranten is dan ook niet gedood. In feite werd 99,9% van de demonstranten niet gedood. En van degenen die wel de dood vonden, waren bijna alle Hamas of islamitische Jihad-terroristen. Ik zal voor hen net zoveel tranen laten als voor dode terroristen van ISIS. Dat wil zeggen, geen druppel. Ik heb natuurlijk verdriet om alle onschuldigen die zijn omgekomen of gewond geraakt. Maar dat is niet hetzelfde als een verontschuldiging daarvoor. Immers, wie brengt deze onschuldigen in gevaar?

Ik wil elke Joodse moeder die vindt dat het een goed idee is om haar kinderen in de vuurlinie te plaatsen vragen om  haar hand op te steken. Niemand? Dacht ik al.

En voor de goede orde, ik heb absoluut geen excuses voor het feit dat geen Israëlische soldaten stierven. Bedankt G-d dat er geen Israëlische soldaten stierven. We hoeven onze kinderen niet te laten sterven, zelfs niet voor Amnesty International.

4. Het laatste en meest cruciale. Er zijn mensen die suggereren dat Israël mensen door het grenshek had moeten laten knippen en hen vervolgens had moeten arresteren. Op die manier zou er niemand hebben hoeven te sterven. Klinkt wel leuk, totdat je geconfronteerd wordt met de diepere implicaties daar van. In de echte wereld laat je mensen je grensafscheiding niet doorknippen. Want als je dat doet, is de volgende stap om ze naar nabijgelegen Israëlische steden en boerderijen te laten gaan (waar Hamas zorgvuldig kaarten van had verstrekt). En de volgende stap is om ze vastgoed te laten vernietigen, maar geen mensen. En de volgende stap is om ze mensen te laten aanvallen, maar ze niet te doden. En de volgende stap ... U begrijpt het. Denk je dat het niet zo ver zou gaan? Kijk dan nog even terug naar punt 1 hierboven.

Het is oneindig veel beter om de Palestijnen eraan te herinneren dat goede hekken zorgen voor goede buren zijn en slechte hekken dode buren veroorzaken. Begrijp dit: wij Joden hebben een fundamenteel recht om met rust gelaten te worden. Dat betekent geen raketten. Niet een. Geen steekpartijen. Niet een. Geen grensovertredingen. Niet een. En geen dode Joden (of zelfs dode Zionisten). Niet een.

Hoe eerder deze les wordt geleerd, eerst door de wereld die deze waanzin mogelijk maakt en vervolgens door de Palestijnen die er het voornaamste slachtoffers van zijn, des te sneller de Palestijnen zullen ophouden zich voor te stellen dat de dodelijke cocktail van bloedige theatrale en sympathieke krantenkoppen een redelijk alternatief is voor doordachte diplomatie en volwassen, bezadigde compromissen.

En des te eerder zullen de Palestijnse moeders stoppen met opstaan van hun rouw, een vervaagd krantenknipsel pakken en vragen: "Was dit echt het leven van mijn kind waard?"

Robert L. Wolkoff

Rabbi Wolkoff dient de Congregatie Bnai Tikvah in North Brunswick. Hij heeft honderden artikelen gepubliceerd en internationaal gesproken over Joodse....

Sorry, But I’m Not Sorry

No, I have no apologies for the recent events in Gaza. Here’s why:

1. How many Molotov cocktails do Palestinians have to throw before they stop being “peaceful protesters?” That’s a trick question, because as long as they are throwing them at Jews the number seems infinite. Same with flaming kites (arson isn’t violence for Palestinians. Who knew?), improvised explosive devices, knives, grenades, and automatic weapons. And slingshots. FYI, a stone leaving a slingshot travels at 100mph, with the stopping power of a .44 Magnum, and a range of a quarter mile. Look it up. No matter what the Palestinians do, though, the media describes them like ’60’s flower children sticking daisies in the barrels of National Guard rifles.

And that moral blindness is not as bad as the moral imbecility demonstrated by many of the talking heads. One particularly bizarre example was the Guardian newspaper commentator who asked how Israelis would like it if Hamas killed 50 Jews on the streets of Tel Aviv. First, please note the comparison of apples and oranges. The proper comparison would be if Israelis intentionally killed fifty random innocent Palestinians, minding their own business, walking down the street in Gaza. Of course, that would never happen.

But second, and more important, the whole point of defending the border of Israel—which the reporter condemns—is precisely to make sure that such a mass terror attack in Tel Aviv NEVER HAPPENS! Duh.

2. A thought experiment: Imagine that everything the Palestinians did at the border was moved back a couple of hundred yards. The Palestinians could have waved as many Palestinian flags (and burned as many Israeli and American ones) as they wanted. They could have invited representatives from the EU, the World Council of Churches, and Jeremy Corbyn. They could have had entertainment by Roger Waters and Lorde, famous Israel boycotters, as well as speeches from “intellectuals” Norman Finkelstein and Judith Butler. They could have had themselves a regular anti-Semitic hootenanny—unless the Hamas PR people successfully convinced people to say “kill all the Zionists” instead of “kill all the Jews”, in which case the hootenanny would be merely “anti-Israel.”

Not a single person would have been killed. Not a single person would have been wounded. (With the possible exception of Judith Butler, whom they would probably have wanted to kill just from boredom).

In fact, this is what the Israelis encouraged them to do (not kill Butler, just stay away from the fence). They dropped leaflets saying, “Don’t go near the fence. You might get killed.” And Hamas responded by paying people a hundred bucks a pop to go to the fence and get killed.

3. And the Israelis, with their “disproportionate use of force”? Please, spare me. Sure, 99% of the protestors were non-violent. Well, 99% of the protestors didn’t get killed. In fact, 99.9% of the protestors didn’t get killed. And of those that did, nearly all were Hamas or Islamic Jihad terrorists. I’ll cry for them as much as I will for dead ISIS terrorists. Which is to say, not one drop. I do, of course, feel sorrow for any innocents who were killed or wounded. But that’s not the same as an apology for it. After all, who put these innocents in harm’s way?

I want every Jewish mother who thinks it’s a good idea to bring their kids to a place where shots are being fired to raise their hand. No takers? Didn’t think so.

And just for the record, I absolutely have no apologies for the fact that no Israeli soldiers died. Thank G-d no Israeli soldiers died. We don’t have to let our children die just to even the score for Amnesty International.

4. Last, and most crucial. There are those who suggest that Israel should have let people cut through the border fence and then arrest them. That way, no one had to die. Sounds just dandy, until you grapple with the deeper implications. In the real world, you don’t let people cut through your border fence. Because if you do, the next step is to let them go to nearby Israeli towns and farms (to which Hamas had thoughtfully provided maps). And the next step is to let them destroy property but not people. And the next step is to let them attack people, but not kill them. And the next step…You get the point. You think it wouldn’t go that far? Refer to point 1, above.

Infinitely better to remind the Palestinians that good fences make good neighbors. And bad fences make dead neighbors. Understand this: We Jews have a fundamental right to be left alone. That means no rockets. Not one. No stabbings. Not one. No border breaches. Not one. And no dead Jews (or even dead Zionists). Not one.

The sooner this lesson is learned, first by the world that enables this madness and then by the Palestinians who are the primary victims of it, the sooner the Palestinians will stop imagining that the deadly cocktail of bloody histrionics and sympathetic headlines is a reasonable substitute for studied diplomacy and mature, dispassionate compromise.

And the sooner Palestinian mothers will stop getting up from their mourning, picking up a fading newspaper clipping, and asking, “Was this really worth the life of my child?”

Robert L. Wolkoff Rabbi Wolkoff serves Congregation Bnai Tikvah in North Brunswick. He has published hundred of articles and lectured internationally on Jewish...

Source: http://blogs.timesofisrael.com...

141 views


Comments