Created by: Barry Shaw

Barry Shaw: Waarom trappen de westerse media altijd in de val van Hamas? Why does the Western media always fall into the Hamas trap?

Hebt u tijdens de recente massale rellen aan de grens van Israël met Gaza gemerkt hoe de westerse media hun knie-val rol hebben gespeeld door het geweld om te zetten in een emotionele verdediging van de Palestijnen en een aanval op Israël? Waarom vallen de media altijd in de val van het terrorisme?

Ze hebben het altijd over Palestijnse doden en niet over Hamas of de Islamitische Jihad doden. Dat laatste zou waarachtiger zijn, maar het zou toch niet zo’n tranentrekkend "koppen"koor maken? Als de waarheid wordt gezegd, zou het vertellen van de waarheid Israël op morele hoogten zetten, maar dat zou tegen redactionele bedoeling zijn. Verhalen over dode baby's winnen elke keer tegen een verhaal over Joden die hun land verdedigen tegen een betoverde menigte van 40.000.

Bekijk de foto dus goed. Dit zijn de echte gezichten van de mensen die zijn gedood tijdens de door Hamas gemotiveerde zelfmoordpogingen. Het zijn drie van de Palestijnse islamitische jihad-terroristen die door Israëlische IDF-sluipschutters zijn gedood tijdens de zogenaamde "protesten" op 14 mei. Natuurlijk droegen ze hun uniformen niet, want ze dreven opgewonden Gazans naar het grenshek om banden te verbranden die bedwelmende en verstikkende zwarte rookgordijnen creëerden voor blinde Israëlische soldaten, terwijl ze koortsachtig aan het grenshek knipten of daar explosieve apparaten plaatsten.

Zelfs als de doden geen Hamas zijn, maakt het hen geen onschuldig slachtoffer van een conflict. Zij worden Palestijnse islamitische jihadisten, Palestijnse salafisten of aan Fatah gelieerde terroristen.

Verreweg de meeste slachtoffers waren betaalde leden van de Hamas-terreurgroep. Dit werd toegegeven door Salah Bardawil, een hooggeplaatste functionaris van Hamas, en Yahiya Sinwar, het hoofd van Hamas in de Gazastrook. Bardawil gaf toe dat 50 van de doden Hamas strijders waren. Mahmoud Rantisi, een Hamas-terrorist die door Israël was opgepakt en gevangengezet, maar in een gevangenenruil was vrijgelaten voor de gevangen genomen Israëlische soldaat, Gilad Shalit, gaf toe dat zijn zoon een “jihadstrijder” was en “een operator in het nukhba," de Hamas elitestrijdkrachten. Zo vader, zo zoon. Moordenaars, of potentiële moordenaars, op Joden.

Natuurlijk zou je deze dingen niet weten als je de westerse media leest of hun waanzinnige verslaggevers bekijkt die gekleed zijn in flak-jacks en helmen dragen voor een achtergrond van dramatische galmende rook. Ze hebben het nooit over "jihad" of "gewapende strijd", of over het feit dat "de zionistische vijand onze tegenstander is, en daar is geen plaats voor op ons land. Dit is jihad - overwinning of de dood voor de zaak van Allah".

Dit waren officiële citaten van Hamas aan het volk terwijl ze hen naar de grens brachten en hen naar het slagveld brachten met de verklaarde intentie om door het wankele hek te breken om soldaten en kolonisten te doden en, met verborgen messen en geweren, Joodse dorpelingen te ontvoeren en ze terug naar Gaza te slepen.

In plaats daarvan vielen de media in de val van de beschrijving van ongewapende Palestijnen die door Israëli's met "onevenredig geweld" werden gedood en gewond.

Als hoogleraar internationaal recht vroeg Alan Dershowitz, die de grens bezocht, "Waarom blijven de media het geweld van Hamas aanmoedigen" door de feiten verkeerd te melden.

De reden is dat de luie journalisten niet worden lastiggevallen om hun onderzoeksverslaggeving te doen. Als ze dat wel hadden gedaan, zouden ze weten dat de IDF niet zomaar het vuur opent. Eerder, de sluipschutters zijn onder het bevel van een officier en elk schot vereiste goedkeuring. Wat de luie journalisten niet weten is de technologie in gevechtsomstandigheden die de soldaat in staat stelt om de terroristische individuen die zich onder ondersteunende burgers verstoppen te identificeren en te lokaliseren en hen te leiden in hun zoektocht naar de grens hek te krijgen. De IDF-soldaten kennen misschien niet de identiteit van de terroristen terwijl de gebeurtenissen zich ontvouwen, maar met behulp van technologie kunnen ze wel zien hoe het slagveld zich ontvouwt en wie de belangrijkste agenten zijn die de aanval leiden. In veel gevallen kunnen de IDF-units met technologische hulpmiddelen zien wie wapens, explosieven of voorwerpen draagt die zijn ontworpen om de omheining te doorbreken. Zonder al te veel te onthullen over het gesofisticeerde gebruik van gevechtstechnologie die door de IDF wordt gebruikt, is het mogelijk om met nauwkeurigheid te doden of te verminken om levensbedreigende situaties te voorkomen tegen soldaten of de Israëlische burgerbevolking die zij verdedigen en die vlakbij de grens wonen. Daarom komen dagen later, nadat de waanzinnige oppervlakkige journalisten hun emotioneel geladen verslagen hebben gedrukt en uitgezonden, de feitelijke feiten langzaam naar voren dat de overgrote meerderheid van de doden als bekende terroristen wordt geïdentificeerd. Tegen die tijd is de anti-Israëlische schade aangericht en verklaart Hamas een enorme propagandaoverwinning.

De kloof tussen redactionele output en feiten werd tentoongesteld door de Britse Dagelijkse Uitdrukking die Israël als baby-killers met de sluwe kop portretteerde, ,,moeder’s kwelling terwijl haar baby overlijdt in de gashorror van Gaza.

Het probleem met deze lastige en gruwelijke kop was dat het in tegenspraak was met de arts van Gaza die AP vertelde dat de baby in kwestie een reeds bestaande hartkwaal had en dat hij niet geloofde dat zijn dood door traangas werd veroorzaakt.

Even weerzinwekkend was de onzin van The Independent. Verwijzend naar de dood van het kind, schreef het: "In dit verband is het de moeite waard onszelf te herinneren aan de wereldwijde golf van afkeer van chemische wapens die we hebben gezien in de afgelopen weken".

Wat heeft dit te maken met niet-dodelijk traangas? Dit werd verkeerd uitgelegd in het artikel. "Palestijnse slachtoffers verdienen hetzelfde medeleven en dezelfde protesten als ieder ander wanneer hun kinderen last hebben van vergassing.

Ziet u het totale plaatje? De groteske Independent vergelijkt het gebruik door Israël van niet dodelijk traangas om een massale oproer van 40.000 Palestijnen te breken met het opzettelijk bombarderen van Syrische burgers door Assad met dodelijke chemische wapens. Assad, die tot nu toe 600.000 van zijn eigen bevolking en duizenden Palestijnen heeft vermoord.

Honest Reporting noemde dit onafhankelijk stuk terecht “volstrekt verachtelijk”.

De Arabische media moesten Hamas dwingen toe te geven dat de meerderheid van de doden als gevolg van hun zelfmoordpogingen Hamas was. Een Arabische tv-interviewer eiste waarom Hamas "kinderen van mensen tot hun dood had laten gaan terwijl Hamas de vruchten plukte". Om de reputatie van Hamas te beschermen beweerde Bardawil. "Het kan niet gezegd worden dat Hamas 'de vruchten plukte'. Het betaalde de hoogste prijs. Vijftig waren van Hamas. De cijfers zijn officieel.

Zo zijn dit soort kranten en de Daily Express propagandamachines geworden van de Hamas-terreurorganisatie en de Palestijnse Islamitische Jihad, terwijl sommigen in de Arabische media precies weten wat er aan de hand is.

Schande voor de westerse media. Ze hebben totaal hun geloofwaardigheid verloren met hun fake-nieuws. En zij vallen consequent in de val van Hamas met hun oppervlakkige journalistiek.

Barry Shaw is de auteur van 'De strijd tegen Hamas, BDS en antisemitisme'. Hij is ook de Senior Associate for Public Diplomacy aan het Israëlisch Instituut voor Strategische Studies.


Why does the Western media always fall into the Hamas trap?

Did you notice, during the recent mass riots on Israel’s border with Gaza how the Western media played their knee-jerk role of turning the violence into an emotional defense of Palestinians and an attack on Israel? Why do the media always fall into the terrorist trap?

They always talk of Palestinian dead and not Hamas or Islamic Jihad dead. The latter would be more truthful, but it wouldn’t make such tear-jerking headlines, would it? If truth be told, telling the truth would put Israel on the moral high ground but that would be against editorial intention. Tales of dead babies win every time against a tale of Jews defending their country against a fomented mob of 40,000.

So take a good look at the photo. These are the real faces of those killed during the Hamas-motivated suicide riots. They are three of the Palestinian Islamic Jihad terrorists killed by Israeli IDF snipers during the so-called “protests” on May 14. Of course, they didn’t wear their uniforms as they herded excited Gazans to the border fence to burn tires creating intoxicating and choking black smokescreens to blind Israeli soldiers as they feverishly snipped at the border fence or placed explosive devises there.

Even when the dead aren't Hamas it doesn't make them innocent victims of a conflict. It makes them Palestinian Islamic Jihad, Palestinian Salafists, or Fatah affiliated terrorists.

The vast majority of those killed were paid up members of the Hamas terror group. This was admitted by both senior Hamas official, Salah Bardawil, and by Yahiya Sinwar, the head of Hamas in the Gaza Strip. Bardawil admitted at 50 of the dead were Hamas fighters. Mahmoud Rantisi, a Hamas terrorist who had been caught and imprisoned by Israel but released in a prisoner exchange for captured Israeli soldier, Gilad Shalit, while grieving over the death of his son, admitted that his son was a “jihad fighter” and “an operator in the nukhba,” the Hamas elite force. Like father, like son. Killers, or potential killers, of Jews.

Of course, you wouldn’t know these things if you read the Western media or viewed their frenetic reporters dressed in flak-jackets and wearing helmets in front of a background of dramatic bellowing smoke. They never talk of “jihad,” or “armed struggle,” or that “The Zionist enemy is our adversary, and there is no room on our land for it. This is jihad – victory or causing death in the way of Allah!”

These were official Hamas quotes to the people as they bused them to the border and led them onto the battlefield with the declared intention of breaking through the flimsy fence to kill soldiers and settlers and, using concealed knives and guns, to kidnap Jewish villagers and drag them back into Gaza.

Instead, the media fell into the trap of describing unarmed Palestinians being killed and injured with “disproportionate force” by Israelis.

As international law professor, Alan Dershowitz, who went to visit the border, asked, “Why does the media keep encouraging Hamas violence?” by their misreporting of the facts.

The reason is the lazy journalists can’t be bothered to do their investigative reporting. Had they done so they would know that the IDF does not open fire indiscriminately. Rather, the snipers are under the command of an officer and each shot required approval. What is not known by the lazy journalists is the technology in battle conditions that enables the soldier to identify and pinpoint the terrorist individuals hiding among supportive civilians and leading them in their quest to get to the border fence. The IDF soldiers may not know the identity of the terrorists while events are unfolding but, with the use of technology, they can see how the battlefield is unfolding and who are the major operatives leading the charge. In numerous cases, the IDF units can see with technological aids who is carrying weapons, explosives, or items designed to breach the fence. Without divulging too much about the sophisticated use of battle technology employed by the IDF, it is possible to kill or to maim with accuracy to prevent life-threatening situations against soldiers or the Israeli civilian population they are defending and who are living very close to the border. That is why, days later after the frenzied shallow journalists have printed and aired their emotion-charged reports, the actual facts slowly emerge that the vast majority of those killed are identified as known terrorists. By then the anti-Israel damage has been done and Hamas declares a huge propaganda victory.

The gap between editorial output and facts was exhibited by the British Daily Expresswhich portrayed Israel as baby-killers with the lurid headline, “Mother’s agony as baby dies in Gaza gas horror.”

The problem with this troublesome and gruesome headline lie was that it conflicted with the Gazan doctor who told AP that the baby in question had a pre-existing heart condition and that he didn’t believe its death was caused by tear gas.

Equally repulsive was the nonsense put out by The Independent newspaper. Referring to the baby’s death, it wrote, “In this context it is worth reminding ourselves of the worldwide wave of revulsion against chemical weapons we have seen in recent weeks.”

What has this to do with non-lethal tear gas? This was falsely explained in the article. “Palestinian victims deserve the same sympathy and protests as anyone else when their children suffer from gassing.”

Get the picture? The grotesque Independent equates Israel’s use of non-lethal tear gas to break up a mass riot of 40,000 Palestinians to the deliberate barrel-bombing of Syrian civilians by Assad with deadly chemical weapons. Assad, who has so far killed 600,000 of his own people and thousands of Palestinians.

Honest Reporting rightly called this Independent piece as “utterly despicable.”

It took the Arab media to force Hamas into an admission that, overwhelmingly, the majority of the dead that resulted from their suicide riots were Hamas. An Arab TV interviewer demanded to know why Hamas had allowed “people’s children to go to their deaths while Hamas reaps the fruit.” To protect the reputation of Hamas Bardawil claimed. “It cannot be said that Hamas was ‘reaping the fruits.’ It paid the highest price. Fifty were from Hamas. The figures are official.”

As such, papers such as this and the Daily Express have become propaganda sheets of the Hamas terror organization and Palestinian Islamic Jihad, while some in the Arab media know exactly what is going on.

Shame on the Western media. They have totally lost the plot with their fake news. And they consistently fall into the Hamas trap with their shallow journalism.

Barry Shaw is the author of ‘Fighting Hamas, BDS, and Anti-Semitism.’ He is also the Senior Associate for Public Diplomacy at the Israel Institute for Strategic Studies.

Source: https://www.linkedin.com/pulse/why-does-western-media-always-fall-hamas-trap-barry-shaw/?published=t

90 views


Comments