Created by: Simon Soesan

2020-09-29: ‘Sprookje voorbij’ – Een nieuwe column van Simon Soesan - "Fairytale over" - A new column by Simon Soesan

Het Sprookje: Abbas en de 40 rovers

Nederlands - English

NEDERLANDS:

Al vele jarenlang geef ik lezingen. Niet alleen over mijn verhalen en boeken, maar ook veel over Israël. Vaak doe ik mee aan forums. Het verschil met een lezing geven en een forumlid zijn is, dat je met een lezing in het midden van belangstelling staat en in een forum de aandacht deelt met andere leden van het forum. Vaak zijn dat pro-Palestijnse activisten, met wie ik graag een gesprek aan ga, dat vaak begint met mijn lievelings vragen: Waar was de staat Palestina? Wat was de hoofdstad, Wie was het staatshoofd. Wat waren de grenzen? Munteenheid? 

Door Simon Soesan -

Meestal na de eerste paar vragen word ik uitgemaakt als propaganda verspreider. Vooral wanneer ik zeg dat ik “Midden-Oosten-Crisis” geen juiste beschrijving vind voor wat wij al zo lang meemaken in onze regio: een crisis is een moeilijke situatie, maar in een crisis wordt normaliter niemand met de dood bedreigd. Wij worden al bijna 100 jaar met de dood bedreigd. Terreur nam tienduizenden levens weg. Als je bestookt wordt met raketten, gestoken wordt met messen, scholen, hotels en restaurants worden opgeblazen, mensen met wagens worden geramd – en dat allemaal omdat we Joods zijn – nee, dat is geen crisis. Dat is een doodsbedreiging. 

En geschiedenis heeft ons geleerd die dingen heel serieus te nemen.

En toen kwam 2020. Een Amerikaanse president, die wordt uitgelachen om zijn onpolitieke houding, iemand met een woordenschat van misschien 600 woorden, gaat naar onze buren en vraagt hoeveel het moet kosten om die onzin nou eens voorgoed te beëindigen. En langzaam maar zeker blijkt dat het hele geheim voor een rustig Midden-Oosten zaken zijn en geen politiek geouwehoer.

Hup, alle politici op hun achterste benen, want dit kan niet he: iemand die zich zonder protocol gaat bemoeien met de wereldorde die door zo vele politici gecreëerd is. De wereldpolitiek is een spel van Matsen: jij helpt mij, ik help jou en het welzijn van het publiek is onbelangrijk. In de politiek kun je liegen en je woord niet nakomen, iedereen begrijpt dat de politiek zo werkt. In zaken moet je eenmaal je woord verbreken en je bent snel klaar.

Plotseling zijn er Arabische landen die geen zin meer hebben in een embargo op Israël. Die geen nut zien in herhalen van leugens, die nergens op slaan. Die met ons willen samenwerken om te zien wat we samen bereiken kunnen. Arabische leiders vragen zich af waar dat Palestina eigenlijk ooit was. En waar al dat geld wat ze gestuurd hebben, naar toe is gegaan. Arabische leiders die zich in het publiek uitspreken tegen de Palestijnse Autoriteit en zich afvragen waarom ze maar geld blijven vragen, waarom ze nu al de vierde generatie met vluchtelingenstatus creëren, terwijl niemand op de vlucht is.

Abbas en kornuiten zoals Saeb Erekat hebben hun geld al veiliggesteld. Hun geld? Gewoon gejat van de diverse subsidies. Tegenover de camera’s beschuldigen ze een ieder, die hun sprookje niet meer wil geloven, van verraad. 

Meer en meer Islamitische landen hebben contact met ons. In het begin stiekem, maar langzamerhand komt iedereen in het voetlicht en zegt dat het wel mooi geweest is: er moet per direct een Palestijnse Staat komen, maar niet gebaseerd op die rare verhaaltjes.

Abbas en zijn 40 rovers zitten met hun handen in het haar: ook in de Palestijnse straat is men zich bewust geworden dat hun jarenlang smoesjes zijn verkocht en dat het hele Palestijnse narratief op onwaarheden rust.

Gelukkig hebben ze Nederland nog: een traditioneel antisemitische overheid laat demonstraties toe waar je nog leugens kunt verspreiden. Zelfs in Amsterdam, ooit het Mokum van ons Joden, mag je op de Dam staan en zeggen dat wij aan volkerenmoord doen. En je hoeft niets te bewijzen, want het domme wicht dat Amsterdam mag leiden (niet vanwege persoonlijk talent of een persoonlijk impressive resume – nee, gewoon, ze kende wat mensen) is gek op nep.

Meer en meer winkels hebben een probleem met Israëlische producten. Het zou politiek niet correct zijn om terreur producten te verkopen. Dankzij de Corona vliegen we nu allemaal wat minder, maar, zoals ik al eerder schreef, Israëliërs gaan binnenkort op vakantie naar de Emiraten. Dat gaat een aantal jaren duren en hopelijk zal dat invloed hebben op het aantal Israëliërs die naar Europa op vakantie gaan: als we Arabisch willen horen, hoeven we niet meer naar Europa.

Ik vermoed dat Abbas en zijn 40 rovers op een dag in Nederland zullen wonen. 

Het enige land dat nog gretig zijn waanzin koopt.

Het enige land waar antisemitisme grootscheeps wordt geïmporteerd, herverpakt en weer geëxporteerd wordt.



*****************************
ENGLISH:

Fairytale: Abbas and the 40 robbers

I have been giving lectures for many years. Not only about my stories and books, but also a lot about Israel. I often participate in forums. The difference with giving a lecture and being a forum member is that with a lecture you are in the center of attention and in a forum you share the attention with other members of the forum. Often these are pro-Palestinian activists, with whom I like to have a conversation, who often start with my favorite questions: Where was the state of Palestine? What was the capital, Who was the head of state. What were the limits? Currency?

By Simon Soesan - September 29, 2020 - Joods.nl

Usually after the first few questions I am called a propaganda distributor. Especially when I say that I do not think “Middle East Crisis” is an accurate description of what we have been experiencing for so long in our region: a crisis is a difficult situation, but in a crisis, no one is normally threatened with death. We have been threatened with death for nearly 100 years. Terror took tens of thousands of lives. When you're bombarded with rockets, stabbed with knives, schools, hotels and restaurants get blown up, people rammed with wagons - all because we're Jewish - no, that's not a crisis. That's a death threat.

And history has taught us to take those things very seriously.

And then came 2020. An American president, laughed at for his unpolitical attitude, someone with a vocabulary of maybe 600 words, goes to our neighbors and asks how much it would cost to end that nonsense for good. And slowly but surely it turns out that the whole secret to a quiet Middle East is business and not political bullshit.

Go on, all politicians on their hind legs, because this is not possible, hey: someone who will interfere with the world order created by so many politicians without protocol. World politics is Matsen's game: you help me, I help you and the well-being of the public is unimportant. In politics you can lie and not keep your word, everyone understands that politics works like that. In business you have to break your word once and you are done quickly.

Suddenly, there are Arab countries that are no longer interested in an embargo on Israel. Who see no use in repeating lies, that make no sense. Who want to work with us to see what we can achieve together. Arab leaders wonder where that Palestine ever was. And where all that money they've sent has gone. Arab leaders who speak out in public against the Palestinian Authority and wonder why they keep asking for money, why they are already creating the fourth generation with refugee status, when no one is on the run.

Abbas and comrades like Saeb Erekat have already secured their money. Their money? Just stolen from the various subsidies. In front of the cameras, they accuse anyone who no longer wants to believe their fairy tale of treason.

More and more Islamic countries are in contact with us. Secretly at first, but gradually everyone comes into the limelight and says that it has been nice: there must be a Palestinian State immediately, but not based on those strange stories.

Abbas and his 40 robbers have their hands in their hair: people in the Palestinian street have also become aware that they have been sold excuses for years and that the entire Palestinian narrative rests on untruths.

Fortunately, they still have the Netherlands: a traditionally anti-Semitic government allows demonstrations where you can still spread lies. Even in Amsterdam, once the Mokum of us Jews, you can stand on Dam Square and say that we are committing genocide. And you don't have to prove anything, because the stupid girl that Amsterdam is allowed to lead (not because of personal talent or a personally impressive resume - no, just, she knew some people) is crazy about fake.

More and more stores have a problem with Israeli products. It wouldn't be politically correct to sell terrorist products. Thanks to the Corona, we are all flying a little less now, but, as I wrote before, Israelis are going on vacation to the Emirates soon. That will take a number of years and hopefully it will affect the number of Israelis who go on vacation to Europe: if we want to hear Arabic, we no longer have to go to Europe.

I suspect that Abbas and his 40 robbers will one day live in the Netherlands.

The only country that still eagerly buys its madness.

The only country where anti-Semitism is widely imported, repackaged and re-exported.

google translate

215 views