Created by: Barry Shaw

Barry Shaw: De schijnheiligheid van het kruispuntdenken en de Joodse kwestie - The Hypocrisy of Intersectionality and the Jewish Question


Nederlands en/and English


NEDERLANDS

Mensen met strategische antennes kunnen een terugval detecteren naar de door de Sovjet-Unie geïnspireerde canard van 'Zionisme is racisme'. Deze radicale linkse anti-Israëlische manier van spreken stak in 2001 zijn lelijke kop op tijdens de VN-Wereldconferentie tegen racisme in Zuid-Afrika, waar duizenden anti-Israëlische demonstranten en groepen de gebeurtenis kaapten om de joodse staat te treffen met valse propaganda, waaronder verwijten over de apartheid. Helaas, ondanks dat het in de Verenigde Naties is neergeslagen is ditzelfde anti-zionisme, dat zich inzet voor de steun aan Hamas en Hezbollah, nieuw leven ingeblazen en is het vandaag de dag actief op de campussen en in de straten van Amerika en Groot-Brittannië 

Zoals het toen was, is het verkleed als een universeel mensenrechten probleem. Dezelfde vermoeiende bezweringen komen opnieuw aanzetten en de zachte onbevangen geesten van de ontvankelijke jongelui zijn verslaafd aan een zaak waaraan ze fysiek zijn onthecht, maar waaraan ze zijn verleid om hun energie aan te wijden. Het past bij hun progressieve opvoeding. Helaas is een groeiend aantal van de nieuw misleide Joden.

In Amerika zijn er veel door ouders opgevoed uit de anti-oorlogs, hippie, flowerpower-periode, die van een afstand Israël afkeurde omdat ze de Palestijnen geen vrede hadden gebracht en hun kinderen, vanaf hun verre leunstoel, aanmoedigden om activisten te worden in een anti-Israëlische zaak. En ze doen het, beweren ze, ten behoeve van een Israël dat te dom en te agressief is, om de dwaling van onze wegen te zien. Wat ze zich nog moeten realiseren is dat ze ten eerste het bij het verkeerde eind hebben, en ten tweede dat hun kinderen zijn uitgegroeid van liberaal naar de meest kleingeestige, gesloten en onverdraagzame mensen in de gemeenschap. Ze bestaan, zie je, op een hogere morele vlakte dan de rest van ons. Ze weten beter.

In Groot-Brittannië verliest een afnemende Joodse bevolking de controle over hun land. Sommigen houden koppig vast aan een Labour-partij die bol staat van antisemitisme. Een deel van de nieuwe generatie roept op Israël niet te steunen, maar om door Europese NGO's gefinancierde Palestijnse activisten te bezoeken of, thuis, deel te nemen aan openbare vertoningen van rouw om dode Palestijnen, meestal leden van Hamas of Islamitische Jihad-terreurgroepen gedood in pogingen om over te steken naar Israël en het vermoorden en ontvoeren van Israëliërs.

Onlangs hebben Amerikaanse en Britse anti-Israëlische Joodse groepen misbruik gemaakt van bedrog (sommigen zouden zeggen fraude) door gebruik te maken van georganiseerde en gesubsidieerde Israëlische groepsreizen om de reisroute te gebruiken om hun pro-Palestijnse propaganda met andere groepsleden te bevorderen, of naar Israëli's op straat.

Een kleine groep van hen werd betrapt bij het verspreiden van hun "Israel is occupying Palestine" -afval op de Mahane Yehuda-markt in Jeruzalem. Ari Fuld, een bekende Israël-advocaat, filmde een van hen met een simpele vraag: "Wanneer bezet Israël Palestina?" De Joodse propagandist kon de vraag niet beantwoorden over die slogan die op zijn t-shirt was afgedrukt. In plaats daarvan beschuldigde hij Fuld van intimidatie.

Dit zijn de hashtag-activisten. Vraag hun hashtag soundbites en slogans en ze vallen uit elkaar. Lees 'BDS voor IDIOTS' en zie hoe dit van toepassing is op de meeste propagandisten tegen Israël.

Intimidatie? Dit is verrassend. Een van de leiders aan zijn kant van de Amerikaanse politieke scheidslijn, Maxine Waters, heeft onlangs gelovigen zoals hij gelast degenen met een tegengestelde mening lastig te vallen. Ze zei tegen hen dat ze moesten pushen “en vertel hen dat ze nergens meer welkom zijn.” Toch werd deze man boos toen hij naar Israël kwam om zijn impopulaire leugens te verspreiden en iemand voor hem terugduwde. Huichelaar!

Intimidatie is iets dat pro-Israël-woordvoerders heel goed kennen. Probeer de waarheid over Israël en de Palestijnen te brengen, laat staan de frauduleuze berichtgeving van de BDS-beweging bloot te stellen aan campussen in Amerika en Groot-Brittannië. Succes daarmee.

De anti-Israëlische opvattingen van de steeds radicaler wordende linkerzijde van de Democratische Partij in Amerika en binnen de Britse Labour-partij, geleid door een leider die Hamas en Hezbollah als zijn vrienden beschouwt, zou een ramp in de maak kunnen zijn, zowel voor Israël als voor de Joden van die naties. Israëlische stemmen worden verstikt tijdens publieke evenementen. Mocht een pro-Israël evenement plaatsvinden in Groot-Brittannië, dan moet de locatie een goed bewaard geheim worden vanwege de angst voor een gewelddadig ontwrichtende reactie. Toch is het volledig acceptabel dat duizenden vlagzwaaiende Israël-haters de straten van Londen op gaan om Hezbollah en Hamas te ondersteunen.

In Amerika is er geen kruispuntdenken voor zionistische Joden. Kruispuntdenken (Intersectionaliteit) is een nieuw politiek woord dat aangeeft dat er interesses zijn tussen twee of meer verschillende groepen. Het is bijvoorbeeld acceptabel om een feministe of homo te zijn en een aanhanger van de Palestijnse zaak.

Als je echter een feministe of een homo bent en Israël steunt, ben je onaanvaardbaar voor en verbannen van de linkse club, een club waarin de beruchte haatdragende Linda Sarsour een van de leiders is die de regels bepaalt.

Sarsour is geadopteerd als een icoon van deze radicale tak van politiek en als zodanig deelt zij de lakens uit. Ze denken dat ze heel progressief en liberaal zijn, maar ze zijn in hart en nieren de meest intolerante, radicale en gecontroleerde groepering in Amerika vandaag. Ze verdraaien de rede tot een krakeling in die mate dat Sarsour de Palestijnse terreur het embleem van absolute morele rechtvaardiging kan geven.

Verwijzend naar Sarsour, werd Amerikaanse rocker Courtney Love neergeslagen toen ze tweette: "Ik zal niets volgen dat geleid wordt door een antisemitische terrorist die feminisme gebruikt als een middel om haar radicalisme te promoten. 

Sarsour leidde de twitter campagne tegen de liefde. Dit is op zichzelf een metafoor voor waar Sarsour over gaat

Sarsour heeft geen terreurdaden verricht maar zij heeft Palestijnse terroristen gepromoot en verheerlijkt. In 1917 deelde ze een podium met Rasmea Odeh, een vrouwelijke Palestijnse terrorist die twee jonge studenten vermoordde buiten een supermarkt in Jeruzalem in 1969. Ze omhelsde Odeh en vertelde het publiek dat ze "vereerd en bevoorrecht was om hier in deze ruimte te zijn, en geëerd om op dit podium te zijn met Rasmea."

Sarsour is een vaste BDS-supporter. Ze heeft gezegd dat "er niets griezeliger is dan het Zionisme" en haar oplossing voor het Zionisme is de eliminatie van de Joodse staat. Met andere woorden, ze zou Israël van de kaart vegen. In haar wereld, wees een feministe en steun de Palestina-bevrijdingsbeweging en je bent erbij. Wees een feministe en steun de Joodse bevrijdingsbeweging en je wordt niet toegelaten in haar intersectionaliteitsclub.

Helaas is deze manier van politiek zo trendy geworden voor beïnvloedbare jongeren dat te veel joodse kinderen worden verleid en opgezogen in de spoeling van deze gevaarlijke onzin.

Te veel van de radeloze en haatdragende radicaal linksen zien als 'blanke supremacisten'. De Black Lives Matter folk ziet de Arabische Palestijnen als hun 'bruine broers'. Hun gebrekkige, sloganistische denken laat hen verblind voor het feit dat de meerderheid van Israëli's zijn afkomstig uit Arabische en islamitische landen met duizenden zwarte Afrikanen uit Ethiopië en dat Israël het meest diverse land in het hele Midden-Oosten en Afrika is.

Als de Black Lives Matter echt om hun broeders en zusters geeft buiten hun Amerikaanse kusten, moeten ze zich ervan bewust zijn dat er tegenwoordig op grote schaal slavernij wordt gepraktiseerd in Afrika, waar zwarten gedwongen worden tot slavernij en zwarte vrouwen gedwongen worden tot seksslavernij door slavenhandelaars en -eigenaren die overwegend Moslim en Arabisch zijn.

Dit is waar de BLM-mensen de misdaad van hypocrisie delen met de pro-Palestijnse intersectionaliteit-pretenders. Degenen die belijden de Palestijnse zaak te verdedigen, doen dat alleen om Israël te treffen, maar zwijgen wanneer misbruik, onderdrukking en slachting door andere Arabieren op de Palestijnse Arabieren worden gestapeld. Voorbeelden zijn etnische zuivering door Assad bij het bombarderen van de Palestijnse bevolking in Syrië, de 70-jarige apartheid die stateloze vluchtelingen in Jordanië werd aangedaan en de blokkade van Gaza opgelegd door Egypte. Allen worden niet betwist door degenen die beweren de Palestijnse mensenrechten te verdedigen.

Dat geldt ook voor de 'verontwaardiging' van Black Live Matter-voorstanders die de Palestijnse beweging in hun revolutionaire zaak hebben opgenomen. Ze woeden over Israëlische 'blanke supremacisten' in hun leuzen, maar keren hun rug voor het leed en de slavernij van hun Afrikaanse broeders op schokkende wijze af. Weten zij niet dat de huidige plaag van de slavernij in Afrika wordt gepleegd door de Moslim-Arabieren die zij steunen en dat de slachtoffers hun medezwarten zijn? Waarom verschijnt dit niet in hun intersectionaliteitsactivisme?

Twee vragen moeten worden beantwoord door de naïeve jonge Joden die de weg kwijt zijn. Kun je jezelf nog steeds een trotse Jood noemen als je je verbindt en samenwerkt met degenen die boe roepen wanneer G-d en Israël wordt genoemd? Heb je geen gevoel van verraad voor je eigen mensen, voor jezelf? Dit zijn tekenen voor jou om je af te keren van een valse en haatdragende zaak die noch de Palestijnen, noch de Israëli's, noch jij ten goede komt.

Vind je weg uit het bedrog. Uiteindelijk, met morele duidelijkheid, kom je tot de realiteit en het kerngeloof in overleving en bescherming, inderdaad het legitieme recht van het Joodse volk, om in vrede in hun eigen land, Israël, te bestaan. Sta ons dat tenminste toe.

Als je op dat punt aankomt, kun je misschien beter meevoelen met onze jonge mannen en vrouwen van je eigen leeftijd, die bereid zijn om te vechten en sterven om ons en ons recht om in ons eigen land te leven te beschermen.

Je zult dit als moreel en net zo goed vinden als alles wat wordt opgeblazen door mensen zoals Sarsour en BLM.

Barry Shaw is de Senior Associate for Public Diplomacy van het Israel Institute for Strategic Studies. Hij is ook de auteur van 'BDS for IDIOTS' en 'Fighting Hamas, BDS, and Anti-Semitism.

______________________________________________

ENGLISH:
People with strategic antennae can detect a throwback to the Soviet inspired canard of “Zionism is Racism.” This radical left-wing anti-Israel trope raised its ugly head way back in 2001 at the UN World Conference Against Racism in South Africa where thousands of anti-Israel demonstrators and groups hijacked the event to target the Jewish state with phony propaganda including apartheid accusations. Sadly, despite being beaten down in the United Nations, this same anti-Zionism has breathed new life and is active today on the campuses and streets of America and Britain reaching out into support for Hamas and Hezbollah.     

As it was then, it is dressed up as a universal human rights issue. The same tiresome aspersions are trotted out, and soft vacant minds of the impressionable young are hooked on a cause to which they are physically detached but to which they have been seduced to dedicate their energies. It fits their progressive upbringing. Sadly, a growing number of the newly deceived are Jewish.

In America, many have been raised by parents from the anti-war, hippie, flower power, era who, from a distance, frowned on Israel for not bringing peace to the Palestinians and, from their distant armchair, encourage their kids to become activists in an anti-Israel cause. And they do it, they claim, for the benefit of an Israel that is too dumb, and too aggressive, to see the error of our ways. What they have yet to realize is that firstly, they are wrong, and secondly their kids have gone from being liberal to becoming the most illiberal, closed-minded, and intolerant people in the community. They exist, you see, on a higher moral plain than the rest of us. They know better

In Britain, a diminishing Jewish population is losing control over their country. Some of them doggedly cling to a Labor Party that is riddled with antisemitism. Some of the new generation to Israel not to support Israel but to visit European NGO-funded Palestinian activists or, at home, participate in public displays of mourning for dead Palestinians, mostly members of Hamas or Islamic Jihad terror groups killed in attempts to cross into Israel and kill and kidnap Israelis.

Recently, both American and the British anti-Israel Jewish fringe groups have used deception (some would say fraud) by taking advantage of organized and subsidized Israel experience group trips to exploit the itinerary to advance their pro-Palestinian propaganda with other group members, or to Israelis on the street.

A small group of them were caught trying to spread their “Israel is occupying Palestine” garbage in Jerusalem’s Mahane Yehuda market. Ari Fuld, a noted Israel advocate, videoed one of them with a simple question, “When did Israel occupy Palestine?” The Jewish propagandist couldn’t answer the question to that slogan printed in his t-shirt.  Instead, he accused Fuld of harassment.

These are the hashtag activists. Question their hashtag soundbites and slogans and they fall apart. Read ‘BDS for IDIOTS’ and see how it applies to most of the anti-Israel BDS propagandists.

Harassment? This is surprising. One of the leaders on his side of the US political divide, Maxine Waters, recently ordered leftists like him to harass those with opposing views. She told them to “push back on them. And tell them they’re not welcome anymore, anywhere.” Yet this guy got upset when he comes to Israel to spread his unpopular lies and someone pushes back on him.  Hypocrite!

Harassment is something that pro-Israel spokespeople know very well. Try bringing the truth about Israel and the Palestinians, let alone expose the fraudulent messaging of the BDS Movement, to campuses in America and Britain. Good luck with that.

The anti-Israel views of the increasingly radical left of the Democratic Party in America and within the British Labour Party, led by a leader who considers Hamas and Hezbollah as his friends, could be a disaster in the making both for Israel and for the Jews of those nations. Israeli voices are stifled at public events. Should a pro-Israel event take place in Britain the venue must be kept a closely-guarded secret due to fear of a violent disruptive backlash. Yet, it is perfectly acceptable for thousands of flag-waving Israel-haters to take to the streets of London in support of Hezbollah and Hamas.

In America, there is no intersectionality for Zionist Jews. Intersectionality is a new political word indicating a joining of interests between two or more different groups. So, for example, it is acceptable to be a feminist or gay and a supporter of the Palestinian cause.

If, however, you are a feminist or gay and support Israel you are beyond the pale and banished from the leftist club, a club in which the notoriously hateful Linda Sarsour is one of the leaders that sets the rules.

Sarsour has been adopted as an icon of this radical brand of politics and, as such, she calls the shots. They think they are being awfully progressive and liberal but they are, at heart, the most intolerant, radical, and regimented grouping in America today. They twist reason into a pretzel to the extent that Sarsour can grant Palestinian terror the badge of absolute moral justification.

Referring to Sarsour, US rocker, Courtney Love, got slammed when she tweeted that “I won’t follow anything that is being led by an anti-Semitic terrorist that’s using feminism as a tool to promote her radicalism.”

Sarsour led the twitter campaign against Love. This is, in itself, a metaphor of what Sarsour is all about.

Sarsour has not conducted acts of terror but she has promoted and glorified Palestinian terrorists.  In 1917, she shared a stage with Rasmea Odeh, a female Palestinian terrorist who murdered two young students outside a Jerusalem supermarket in 1969. She embraced Odeh and told the audience that she was “honored and privileged to be here in this space, and honored to be on this stage with Rasmea.”

Sarsour is a firm BDS supporter. She has said that “there is nothing creepier than Zionism” and her solution to Zionism is the elimination of the Jewish state. In other words, she would wipe Israel off the map. In her world, be a feminist and support the Palestine liberation movement and you are in. Be a feminist and support the Jewish liberation movement and you are banned from entering her intersectionality club.

Unfortunately, this mode of politics has become so trendy to impressionable youngsters that too many Jewish kids are being seduced and sucked into the swill of this dangerous nonsense.

Too many of the unhinged and hate-mongering radical left look on Israel as “white supremacists.” The Black Lives Matter folk look on Arab Palestinians as their “brown brothers.” Their stunted, sloganistic thinking leave them blinded to the fact that the majority of Israelis originate from Arab and Muslim countries with thousands of black Africans from Ethiopia and that Israel is the most diverse country in the whole of the Middle East and Africa.

If the Black Lives Matter people really cared about their brethren beyond their American shores they should be made aware that, today, slavery is being practiced on a massive scale in Africa where blacks are forced into slavery and black women are forced into sex slavery by slave traders and owners who are predominantly Muslim and Arabs. 

This is where the BLM people share the crime of hypocrisy with the pro-Palestinian intersectionality pretenders. Those who profess to champion the Palestinian cause do so solely to hit on Israel, but are silent when abuses, oppression, and slaughter, are heaped on Palestinian Arabs by other Arabs. Examples include ethnic cleansing perpetrated by Assad in the bombing of the Palestinian population in Syria, the 70-year-old apartheid inflicted on stateless refugees in Jordan, and the blockade of Gaza imposed by Egypt. All go unchallenged by those who profess to champion Palestinian human rights.

So goes the “outrage” of Black Live Matter advocates who have adopted the Palestinian movement into their revolutionary cause. They rage about Israeli “white supremacists” in their slogans, but shockingly turn their backs on the suffering and slavery of their African brethren. Do they not know that the current plague of slavery in Africa is perpetrated by the Muslim Arabs they support and the victims are their fellow blacks? Why doesn’t this appear in their intersectionality activism?

What connects current political trends in America and Britain is the rise of radical Socialism hiding behind a thin veneer of liberal democracy. The Democratic political scene in America is reminiscent of the clash between the Bolsheviks and the Mensheviks, begun in 1903, to see how far left they could drag Communist Russia. It is sad to see so many young impressionable Jewish minds being dragged into this poor excuse for political progressivism. It is not progressive. It is an intolerant regressive hard Socialism.

Two questions should be answered by the naïve young Jews who have lost their bearings. Can you still call yourself a proud Jew when you associate and partner with those that boo whenever G-d and Israel is mentioned? Don’t you have a feeling of betrayal to your own people, to yourself? These are signs for you to walk away from a false and hateful cause that will benefit neither Palestinians, nor Israelis, nor you.

Work your way through the delusion. Eventually, with moral clarity, you will arrive at the reality and core belief in the survival and protection, indeed the legitimate right of the Jewish people, to exist in peace in their own nation, Israel. Allow us that at least.

Once you arrive at that point you may be able to better sympathize with our young men and women, those of your own age, who are prepared to fight and die to protect us and our right to live in our own land.

You will find this as moral and as just as anything being pumped out by people such as Sarsour and BLM.

Barry Shaw is the senior associate for public diplomacy at Israel institute strategic studies. He is also author of ‘BDS for IDIOTS,’ and ‘Fighting Hamas, BDS, and Anti-Semitism.’

92 views


Comments