Created by: Gast / guest

​Een nacht van volmaakte genade in Jeruzalem

Geen enkele social media campagne heeft dit evenement rondgebazuind. Het had geen woordvoerder, geen formele organisatie. Maar ik had het voorrecht om erbij te zijn, en hier is wat ik zag:

Duizenden mensen in het centrum van Jeruzalem die midden in de nacht Thora leren in lezingen, seminars en hevruta studieparen, of de traditionele Sjawoe-ot Tikkun reciteren. Een vader en zijn zoon, die lang na middernacht door een raam bespioneerd werden, zaten in een lege synagoge en bestudeerden samen het Boek Samuël.

Om 4.00 uur komen tienduizenden mensen uit alle wijken en steegjes van de stad, op weg te voet naar de westelijke muur. Sommigen van hen comfortabele, mainstream types, met de ogen half gesloten (zoals ik), sommige sigaretten rokend, omdat het een feest is die het verlichten van vuur van een bestaande vlam toestaat. Sommigen Hassidim met handdoeken over hun schouders omdat ze in de mikwe gingen duiken ter ere van het ontvangen van de Thora, en anderen - vooral de jeugd - gewoon tijdens het lopen zingend en dansend.

Er werden enorme hoeveelheden eten, drinken en snoepjes gebracht naar de veiligheidsmensen die ingezet worden in de stad. Als we iets aanbieden aan de twee soldaten van de militaire politie van de Druzische stad Daliyat El Karmel aan de Shivtei Israel Street, dan weigeren ze dat, omdat ze al zo'n overvloed hebben gekregen.

Aangekomen bij het Kotel: De talloze minjanim, de kakofonie van gebedsstijlen en liturgische liederen en accenten. Ik vraag aan iedereen die ik ontmoet waar ze vandaan komen. Ze kwamen uit Zuid-Israël, uit de Golanhoogvlakte, uit Gush Etzion, uit het grotere Tel-Aviv-gebied, uit de periferie van Gaza. Ik had er geen idee van dat zoveel mensen en gezinnen de moeite nemen om deze pelgrimstocht naar Jeruzalem te maken.

En dan realiseer ik me dat dit helemaal geen Israëlisch verhaal is, we maken deel uit van iets groters. Naar mijn schatting vlogen duizenden Joden alleen al uit New York om hier te zijn voor deze momenten. De vrouwen naast me, gespoeld van opwinding, vertelden me dat ze deel uitmaakten van een WIZO delegatie uit Mexico, Panama en Peru.

Op weg naar het dak van de Aish HaTorah Yeshiva met een groep studenten van het Nefesj Yehudi project die voor het eerst in hun leven de verzen van Hallel hoorden zingen op zo'n plek en zo'n tijd. En het Boek van Ruth. En de Tien Geboden.

En de manier waarop al die menigten later rustig de plaats verlieten.

En de volgende ochtend las ik de krant, en het enige wat ik vind is een samenvatting van de files en het aantal bezoekers van de Israëlische nationale parken tijdens de vakantie.

En daarom heb ik dit geschreven.


Sivan Rahav Meir is an Israeli television and print journalist, author and radio and TV host.

A night of perfect grace in Jerusalem

No social media campaign trumpeted this event. It had no spokesperson, no formal organization. But I was privileged to be there, and here is what I saw:

Thousands of people in the center of Jerusalem learning Torah in the middle of the night in lectures, seminars and hevruta study pairs, or reciting the traditional Shavuot Tikkun. A father and his son, spied through a window long after midnight, sitting in an empty synagogue studying the Book of Samuel together.

At 4:00 am, tens of thousands of people spilling out of all of the city’s neighborhoods and alleys, making their way on foot to the Western Wall. Some of them comfortable, mainstream types, with eyes half-closed (like me), some smoking cigarettes because it’s a holiday that permits lighting fire from a preexisting flame. Some Hassidim with towels over their shoulders because they went to dip in the mikveh in honor of the receiving of the Torah, and some — especially the youth — just walking while singing and dancing.

The huge quantities of food, drink and candies that people brought throughout the night to the security people deployed around the city. When we offer something to the two military police soldiers from the Druze town of Daliyat El Karmel on Shivtei Israel Street, they refuse, because they have already received such an abundance.

Arriving at the Kotel: The myriad minyanim, the cacophony of prayer styles and liturgical hymns and accents. I ask every person I meet where they are from. They came from southern Israel, from the Golan Heights, from Gush Etzion, from the greater Tel-Aviv area, from the Gaza periphery. I had no idea so many individuals and families make the effort to make this pilgrimage to Jerusalem.

And then I realize this is not just an Israeli story at all, we are part of something bigger. By my estimate, thousands of Jews flew from New York alone just to be here for these moments. The women standing next to me, flushed with excitement, told me they were part of a WIZO delegation from Mexico, Panama and Peru.

Going up to the roof of the Aish HaTorah yeshiva with a group of students from the Nefesh Yehudi project who were hearing, for the first time in their lives, the verses of Hallel sung at such a location and at such a time. And the Book of Ruth. And the Ten Commandments.

And the way all these multitudes of people later left the place quietly.

And the next morning, I read the newspaper, and all I find is a summary of the traffic jams and the number of visitors to Israel’s national parks over the holiday.

And that’s why I wrote this.

Source: http://blogs.timesofisrael.com/a-night-of-perfect-...


Comments