Created by: Ria Doekes

Ria Doekes: Beter iets dan niets - Better something than nothing.

Nederlands en/and English

NEDERLANDS:

Waarom heb ik altijd die gemengde gevoelens als het over de Israëlzondag gaat? 

Er zijn weinig onderwerpen waarbij de gemoederen zo snel en zo hoog kunnen oplopen als bij het onderwerp Israël - of waarbij er plotseling een doodse stilte valt.  

Het is goed dat de gemoederen weer eens even opgeschud worden over de, ‘Onopzegbare verbondenheid met Israël,’ maar de vraag is, of één zondag in het jaar genoeg is.  

Voor sommigen predikanten (of velen) valt één keer zelfs niet mee, en willen niet meer preken op Israëlzondag,  vooral niet in eigen gemeentes, bang voor kritiek. Sommige predikanten willen nog liever dat het woord “Onopzegbare” helemaal geschrapt wordt. Voor andere christenen is Israël niet meer dan politiek.De emoties lopen soms hoog op, want hoe zit het eigenlijk met de verbondenheid met de Palestijnen?

Ik ben bang dat hetzelfde oude antisemitisme weer naar boven komt, met een gloednieuw gezicht. Vandaag zei iemand tegen mij:” Het is toch beter iets, dan niets.” 

Laat me uitleggen waarom ik dat nare gevoel heb.

Door de eeuwen heen werd het Joodse volk belasterd en kregen ze overal de schuld van - zelfs voordat er een staat was.  Tegenwoordig wordt de Joodse staat belasterd en is het de boosdoener van alle ellende in de wereld.

Om een paar voorbeelden te noemen. Of het nu in de jaren rond 1348  was toen de zwarte dood ( de pest ) huishouden hield in Europa, waarbij ongeveer een derde van de bevolking werd weg gevaagd, 

of de beschuldiging van rituele moorden, één van de grootste anti-Joodse leugens, dat Joden een christelijk kind ontvoerden en vermoordden, het bloed drinken en/of gebruiken voor de Pesach matse.

Altijd hetzelfde liedje, de Joden kregen de schuld. 

In 1343 werd de hele Joodse gemeenschap in Germersheim (Duitsland) daarvan beschuldigd, waarop de hele gemeenschap op de brandstapel aan hun einde kwam.  Niet alleen toen, maar tot vandaag de dag wordt deze beschuldiging ook verspreid in de Arabische landen.   

Vanaf de 15deeeuw tot 1808 zijn er onder de Spaanse inquisitie duizenden Joden op de brandstapel vermoord. [men schat 30.000] Alle niet gedoopte Joden werden in 1492 verbannen en verdwenen gewoon. 

Er zijn tal van verhalen waardoor de Joden verketterd en vermoord zijn. Het was, je bekeren of gruwelijk aan je einde

komen. Veel uitspraken van de kerkvaders hebben mee geholpen haat te zaaien, om zo de Holocaust te doen laten plaats vinden. Zelfs Luther vervloekte aan het eind van zijn leven de Joden. 

Ik raad u aan het boekje “Bloed aan onze handen” van Michael L. Brown te lezen.

Ik maak me grote zorgen om de kerken/gemeentes, omdat ook vandaag, die eeuwige vervangingstheologie nog steeds aanwezig is. En als gevolg van die eeuwenlange vervangingstheologie is Israël vergeten, gewoon afgedaan, met alle rampzalige gevolgen van dien.

Nog niet zolang geleden werden zes miljoen Joden in koelen bloede afgeslacht. We kunnen denken dat de oorlog voorbij is.  Maar wat nog schokkender was dan die waanzinnige poging van Hitler en de zijnen, om het hele Joodse volk uit te moorden was, is dat die zieke en uitgemergelde mensen, die uit de kampen kwamen en de oorlog overleefd hadden, nog steeds nergens in de wereld welkom waren. Velen werden op gammele schepen gezet en van hot naar her gestuurd en verdronken alsnog, of werden zelfs teruggestuurd  naar de kampen.

Deze mensen moeten wij nog in de ogen kijken, en ze zijn nog zo menselijk, dat wij er namens de stichting Yad L’Ami nog binnen mogen komen.

Ik ben bang dat het “Nooit weer” na de oorlog, in onze tijd een “Nu weer” dreigt te worden als de kerk zwijgt. Daarom dat nare gevoel.    

Laten we niet vergeten dat het eerste  Testament ( OT )  in de eerste plaats voor de Joden geschreven werd. Er was nog geen kerk te bekennen. We waren nog helemaal niet ‘in the picture.’ Al die beloften zijn in de eerste plaats voor Zijn volk, en ze zijn nooit herroepen. 

Het antisemitisme is nu erger dan vlak voor WOII. “Je kunt niets vriendelijks over Israël zeggen, want dan krijg je de wind van voren.We willen graag de geschiedenis vergeten en er niet meer denken aan  “de Christelijke leerstellingen over de Joden, die de weg naar de Holocaust baanden”. De Joden vergeten de geschiedenis niet. Ze worden er nog dagelijks aan herinnerd.  

U zult meer en meer leugens om u heen horen. Het is tijd dat Israël zijn eigen weg gaat. Ongeacht wat de wereld en zelfs de kerk vindt. De tijd is voorbij dat ze hun eigen mensen aan gevaar blootstellen. Iedereen zal moeten accepteren dat land en volk bij elkaar horen. Ook de Palestijnen die het nog nooit beter hebben gehad dan in deze tijd. Maar dat is weer een ander verhaal.

Wat denkt u, aan welke kant God stond? Stond Hij achter de methodes en dogma's van de afgevallen kerk in die tijd en ook weer in deze tijd?  

We zullen grote dingen gaan zien, als we de Bijbel nog laten spreken tenminste. 

God komt wel klaar met Israel, dat weet ik vanuit het Woord.

En die “tien mannen uit de volken”? Die “zullen de slip van een Joodse man vastgrijpen”, omdat “zij gehoord hebben dat God met hen is” - Zacharia 8:23  Ze grijpen toch echt niet de slip vast van een gereformeerd dominee of een pinkster voorganger, maar van een echte Jood!

Ria Doekes. Yad L'Ami

________________________________________________________

ENGLISH: 

Why do I always have mixed feelings when it comes to Israel Sunday? 

There are few issues where emotions can rise as fast and as high as with the subject of Israel - or where there is suddenly a dead silence.

It is good that the moods are shaken again for a moment about the 'non-negotiable solidarity with Israel,' but the question is whether one Sunday in the year is enough.

For some preachers (or many) it does not even happen one time, and they no longer want to preach on Israel Sunday, especially in their own congregations, afraid of criticism. Some preachers would prefer that the word "non-negotiable" be completely removed. For other Christians, Israel is no more than politics. The emotions sometimes run high, because what about the solidarity with the Palestinians?

I'm afraid the same old anti-Semitism is coming up again, with a brand new face. Today someone said to me: "It is better something than nothing."

Let me explain why I have that bad feeling.

Throughout the ages, the Jewish people were vilified and blamed for everything - even before there was a state. Today the Jewish state is vilified and is the culprit of all misery in the world.

To name a few examples. Whether it was in the years around 1348 when the black death (the plague) canme over Europe, during which about a third of the population was being wiped away, or the accusation of ritual murders, one of the greatest anti-Jewish lies, that Jews kidnapped and murdered a Christian child, drinking the blood and / or using it for the Pesach matse.

Always the same song, the Jews got the blame.

In 1343 the entire Jewish community in Germersheim (Germany) was accused of this, and the whole community came to an end at the stake. Not only then, but to this day this accusation is also being spread in the Arab countries. 

From the 15th century to 1808, thousands of Jews were murdered at the stake under the Spanish Inquisition. [one estimates 30,000] All unbaptized Jews were exiled in 1492 and simply disappeared.

There are plenty of stories through which the Jews are denounced and murdered. It was, you repent, or come to an end

horribly. Many of the Church Fathers' sayings helped to sow hate in order to let the Holocaust take place. Even Luther cursed the Jews at the end of his life.

I advise you to read the book "Our Hands are stained with Bloold" by Michael L. Brown.

 I am very concerned about the churches and communities because even today, that eternal replacement theology is still present. And as a result of that age-long replacement theology, Israel has been forgotten, simply dismissed, with all the disastrous consequences that entails.

 Not so long ago, six million Jews were slaughtered in cold blood. We can think that the war is over. But what was even more shocking than that insane attempt by Hitler and his people to murder the entire Jewish people was that those sick and emaciated people who came out of the camps and survived the war are still nowhere welcome in the world. Many were put on rickety ships and sent to sea and drowned, or were even sent back to the camps.

We still have to look these people in the eye, and they are still so human, that we can still come in on behalf of the Yad L'Ami foundation.

I'm afraid that "Never again" after the war, in our time a "Now again" threatens to become when the church is silent. That's why that bad feeling.

 Let us not forget that the Old Testament (OT) was written for the Jews in the first place. There was no church in sight yet. We were not at all in the picture yet. "All these promises are primarily for His people, and they have never been revoked.

Anti-Semitism is now worse than just before WWII. "You can not say anything friendly about Israel, because then you get the wind from the front. We would like to forget history and no longer think of "the Christian teachings about the Jews who paved the way to the Holocaust". The Jews do not forget history. They are still reminded daily.

You will hear more and more lies around you. It is time that Israel goes its own way. No matter what the world and even the church thinks. The time is over that they expose their own people to danger. Everyone will have to accept that country and people belong together. Also the Palestinians who have never had better than in this time. But that is another story.

What do you think, on which side God stood? Did He support the methods and dogmas of the fallen church at that time and again in this time?

We will see great things, if we let the Bible speak at least.

God is getting ready with Israel, I know that from the Word.

 And those "ten men from the nations"? Those "will grasp the slip of a Jewish man" because "they have heard that God is with them" - Zechariah 8:23. They do not really grab the slip of a Reformed minister or a Pentecostal preacher, but of a real Jew!

Ria Doekes. Yad L'Ami

392 views


Comments