06 augustus 2019

2019-08-06 - 10.20: Wie is toch minister Sigrid Kaag - Who is Minister Sigrid Kaag after all?

Minister Sigrid Kaag

Redactie IsraelCNN.
Wij willen u onderstaand artikel uit 2017, gepubliceerd na de kabinetsformatie door NIW,
 extra onder uw aandacht brengen. Het artikel is nog steeds zeer relevant, vanwege de Anti-Israel- en Pro Palestijnse houding van haar en haar echtgenoot, de voormalige Palestijnse Ambassadeur in Zwitserland en voormalige viceminister onder Yasser Arafat, Anis al-Qaq.

Uit het Nieuw Israëlietisch Weekblad van 27-10-2017

Sigrid Kaag in vijf vragen

Wie is Sigrid Kaag?
Kaag (1961)is een Nederlands diplomaat die vooral carrière heeft gemaakt bij de Verenigde Naties. Haar laatste functie was Speciale Coördinator voor Libanon, maar we kennen haar vooral als leider van de OPCW UN-missie die Syrië moest ontdoen van chemische wapens. In die hoedanigheid kreeg ze de bijnaam Iron Lady. Ze was onder meer verbonden aan het Clingendael Instituut en had een hoge functie bij de UNWRA, de speciale VN-organisatie voor Palestijnse vluchtelingen. Ze spreekt vijf talen, waaronder Arabisch, en staat bekend als zeer intelligent. Ze woont al jaren niet meer in Nederland, haar laatste adres was in New York.

Vanwaar de onrust rond haar benoeming? De bewindsvrouw voor Ontwikkelingssamenwerking staat bekend als pro-Palestijns en is getrouwd met een voormalige viceminister onder Yasser Arafat, Anis al-Qaq. Kaag is een voorstander van de BDS-beweging, die Israël wil boycotten en sancties wil opleggen, en heeft zelfs volgens veel leden van D66 – waarvan ze kortgeleden lid werd – in dit opzicht ‘linkse’ ideeën. Tijdens een discussie in het programma Buitenhof in 1996 sprak ze over ‘3,3 miljoen Palestijnse vluchtelingen’. Dat getal is dubieus omdat zelfs kleinkinderen (ook als die worden geboren in Gaza of Ramallah) van de oorspronkelijke Palestijnse vluchtelingen door haar voormalige werkgever UNWRA als vluchteling worden erkend en miljarden ontvangen; een unicum in de internationale politiek.


Waarom horen we zoveel over haar huwelijk?
 
Haar man, Anis al-Qaq, was Palestijns ambassadeur in Zwitserland. Zijn vader is volgens Kaag na 1967 uit zijn huis verjaagd en werd ooit door een Jood aangevallen, zo vertelde de minister tijdens een uitzending van Buitenhof in 1996. Al-Qaq werkte mee aan het bewind van Arafat, dat bekendstond om enorme corruptie, een situatie die anno 2017 onder de huidige Palestijnse Autoriteit nog niet is verbeterd. Al-Qaq noemt zichzelf nu activist en ‘vechtend voor vrede’ op Twitteraccount @jerusalem47, waarvan de laatste tweet dateert van 27 april 2015. Op dat account veel retweets van Electronic Intifada, een activistische BDS-organisatie, en veel meldingen over de carrière van zijn vrouw. Hij is opvallend neutraal over Hamas. Het Twitteraccount van Kaag zelf is afgeschermd, zij bepaalt wie haar tweets mogen zien, wat niet bijdraagt aan het gevoel van transparantie waar veel Nederlanders zo’n behoefte aan hebben. In een Correspondent-artikel noemt zij haar kinderen Palestijns en vertelt ze dat haar dochter vrijwilliger is in een Palestijns vluchtelingenkamp in Libanon.

Hoe denken de ambtenaren op het ministerie over Kaag?
Bij de meerderheid gaat voor Kaag de rode loper uit, anders dan voor haar ‘baas’ Halbe Zijlstra. Het is publiek geheim dat op het ministerie door de meeste medewerkers negatief over Israël wordt gedacht. Ook is bekend dat zij de eerste post op het ministerie ambieerde, maar ze moet Zijlstra, die een genuanceerder oordeel over Israël heeft, boven zich dulden. De VVD en ook de ChristenUnie hebben zich regelmatig uitgesproken tegen BDS-groeperingen, dus is het interessant om te zien hoe het spanningsveld tussen Kaag en Zijlstra zich gaat ontwikkelen.

Wat te verwachten van Kaag als minister? 
Zoals u vorige week in het NIW kon lezen, geeft het regeerakkoord Kaag op het eerste gezicht weinig speelruimte. Maar als opvolger van Lilian Ploumen gaat ze wel de scepter zwaaien over een grote pot ontwikkelingswerkgeld voor een aantal NGO’s die ook een stevige vinger in de pap hebben in de Palestijnse gebieden. Hoe groot die vinger is, is nog altijd niet duidelijk, want ondanks diverse pogingen daartoe houden deze organisaties de deur stijf dicht als het gaat om openheid van de geldstromen richting (sommige dubieuze) Palestijnse organisaties. Daarnaast is er nog altijd het hete hangijzer van de salarissen die door de Palestijnse Autoriteit worden uitbetaald aan de families van terroristen, waarvan de Tweede Kamer zich inmiddels bewust is. Het zal aan de oplettendheid van het parlement liggen om te monitoren of Kaag, direct of indirect, ‘douceurtjes’ die kant op zal proberen te sluizen.

______________________________
ENGLISH:

Editorial staff IsraelCNN.
We would like to bring to your attention the following article from 2017, published after the cabinet formation by NIW. The article is still very relevant because of the anti-Israel and pro-Palestinian attitude of her and her husband, the former Palestinian Ambassador to Switzerland and former Deputy Minister under Yasser Arafat, Anis al-Qaq.

From the Nieuw Israëlietisch Weekblad of 27-10-2017

Sigrid Kaag in five questions

Who is Sigrid Kaag?
Kaag (1961) is a Dutch diplomat who has mainly made a career at the United Nations. Her last position was Special Coordinator for Lebanon, but we mainly know her as the leader of the OPCW UN mission to rid Syria of chemical weapons. In that capacity, she was nicknamed Iron Lady. She was affiliated with the Clingendael Institute and had a senior position at UNWRA, the special UN organization for Palestinian refugees. She speaks five languages, including Arabic, and is known to be very intelligent. She has not lived in the Netherlands for years, her last address was in New York.

Why the unrest surrounding her appointment?
The Minister for Development Cooperation is known as pro-Palestinian and is married to a former vice minister under Yasser Arafat, Anis al-Qaq. Kaag is an advocate of the BDS movement, which wants to boycott Israel and impose sanctions, and even according to many members of D66 - of which she recently became a member - has "left" ideas in this regard. During a discussion in the Buitenhof program in 1996, she spoke about "3.3 million Palestinian refugees." That figure is dubious because even grandchildren (even if born in Gaza or Ramallah) of the original Palestinian refugees are recognized as refugees by her former employer UNWRA and receive billions; unique in international politics.

Why do we hear so much about her marriage?
Her husband, Anis al-Qaq, was a Palestinian ambassador to Switzerland. According to Kaag, his father was expelled from his house after 1967 and was once attacked by a Jew, the minister told during a broadcast from Buitenhof in 1996. Al-Qaq cooperated in the reign of Arafat, known for enormous corruption, a situation that has not been improved under the current Palestinian Authority in 2017. Al-Qaq now calls itself an activist and 'fighting for peace' on Twitter account @ jerusalem47, the last tweet of which dates from 27 April 2015. On that account many retweets from Electronic Intifada, an activist BDS organization, and many reports about the career of his wife. He is remarkably neutral about Hamas. The Twitter account of Kaag itself is protected, it determines who can see her tweets, which does not contribute to the sense of transparency that many Dutch people need. In a Correspondent article, she calls her children Palestinian and tells them that her daughter is a volunteer in a Palestinian refugee camp in Lebanon.

What do the officials at the Ministry think about Kaag?
For the majority, the red carpet goes for Kaag, unlike her "boss" Halbe Zijlstra. It is public secret that at the ministry most employees think negatively about Israel. It is also known that she aspired to be the first post at the ministry, but she must tolerate Zijlstra, who has a more nuanced judgment of Israel. The VVD and also the ChristenUnie have regularly spoken out against BDS groups, so it is interesting to see how the tension between Kaag and Zijlstra will develop.

What to expect from Kaag as a minister?
As you could read in the NIW last week, the Kaag coalition agreement at first sight gives little scope for maneuver. But as a successor to Lilian Ploumen, she will be in charge of a large pot of development work money for a number of NGOs who also have a firm say in the Palestinian territories. It is still unclear how big that finger is, because despite various attempts, these organizations are keeping the door shut when it comes to openness of money flows to (some dubious) Palestinian organizations. In addition, there is still the hot issue of the salaries paid by the Palestinian Authority to the families of terrorists, of which the Lower House is now aware. It will be up to parliament to be vigilant to monitor whether Kaag, directly or indirectly, will try to "shower" that direction.

(Google Translate)