03 oktober 2017

Interpol en de Palestijnen: Waar is een agent als je er eentje nodig hebt?


Palestinian Authority President Mahmoud Abbas addresses the UN General Assembly last month. Photo: UN.

door Jonathan S. Tobin / JNS.org

Het goede nieuws is dat Interpol blijkbaar niet het internationale politiebureau is zoals films en televisieprogramma's ons wilden doen geloven. Het slechte nieuws is dat de internationale gemeenschap zojuist een andere blijk van goedkeuring gaf aan degenen die handelen in terrorisme.

De Palestijnse Autoriteit (PA), net zoals ze het gedaan hebben bij andere internationale organisaties, heeft onlangs toegang verkregen tot Interpol door een overweldigende meerderheid van stemmen door de lidmaatschapslanden.

Hoewel de PA autonoom over het grootste gedeelte van de Westelijke Jordaanoever regeert, hebben ze geen soevereine controle over enig gebied. Ondanks dat omhelst de internationale gemeenschap iedere gelegenheid om erkenning te verlenen aan Palestijnse Arabische ambities voor een eigen staat - zonder ze er eerst toe te dwingen om vrede te sluiten met Israël, een vrede die het geschil over een klein land door de twee volkeren kan oplossen.

De laatste zet klinkt enger dan sommige van de andere, omdat de meeste van ons ervan uitgaan dat Interpol een internationale politiemacht is met de macht om arrestaties te verrichten en om over de hele wereld straffeloos op te treden.

Toch blijkt dat dit beeld van Interpol misleidend is. Interpol heeft geen rechtshandhavingsagenten en arresteert niemand. Het is maar een coördinerende groep die fungeert als een administratieve verbinding tussen politieafdelingen van verschillende landen. Het helpt bij de bestrijding van de internationale criminaliteit door grote databanken te maken die zij voor wetshandhavingsinstanties beschikbaar stelt - maar dat gaat over de omvang ervan.

Een ding dat leden van Interpol kunnen doen, is om zogenaamde "rode notities" over loslopende criminelen uit te geven; maar dit zijn geen internationale aanhoudingsbevelen. Desalniettemin leidt dit tot de mogelijkheid dat de PA de praktijk van linkse vijanden van Israël in verschillende westerse landen zou kunnen kopiëren, die proberen om Israëlische ambtenaren aan te klagen met valse beschuldigingen van oorlogsmisdaden.

De VS heeft al gezegd dat het geen rode notities van de PA zal erkennen. En aangezien de PA afhankelijk is van samenwerking met Israëlische veiligheidsbureaus om zich tegen Hamas en meer radicale tegenstanders te verdedigen, zou dit een riskante strategie zijn. Als de PA deze tactiek gebruikt, zal het waarschijnlijk worden gericht tegen Palestijnse politieke vijanden, in plaats van tegen Israëli's.

In dat licht gezien, kan de Interpol-stem worden beschouwd als een ander zinloos gebaar dat niets doet om vrede te bevorderen - of voor de Palestijnse ambities voor een eigen staat.

Maar de beslissing is niet helemaal onschadelijk - omdat dezelfde PA die net bij Interpol is aangesloten, daadwerkelijk terrorisme financiert.

De PA betaalt salarissen en pensioenen aan Palestijnen die terrorisme plegen tegen Israëli's en anderen (waaronder Amerikanen). Dit programma heeft een stijgende schaal van vergoedingen, waarbij hogere beloningen worden gegeven aan ernstigere misdaden waarbij veel bloed wordt vergoten. Het onderwijssysteem van de PA en de officiële media zaaien haat, en verheerlijken regelmatig terreurdaden.

Abbas 'Fatah-partij heeft net vorige week een dodelijke aanval geprezen waarbij een Israëlische grenspolitie officier en twee veiligheidsbeambten werden gedood, waarvan er één een Israëlische Arabier was. En nu kan de familie van de gedode terrorist een royaal pensioen van de PA verwachten.

Alhoewel sommingen deze praktijk om terroristen te betalen, verontschuldigen als zijnde een legitiem aspect van hun politieke cultuur, is het nog een indicatie dat Palestijnen nog steeds vastzitten in dezelfde oorlog tegen het Zionisme en tegen Israël die ze al meer dan een eeuw vechten. En het illustreert de dwaasheid van elk beleid ten aanzien van de Palestijnen die niet beginnen met een poging om hen duidelijk te maken dat het noodzakelijk is om het bestaan van een Joodse staat te accepteren. Tot Israël duidelijk maakt dat zijn bestaan echt definitief is, zal er geen vredesplan, inclusief een tweestaten oplossing, mogelijk zijn.

In tegenstelling tot zijn voorganger heeft de Trump-administratie duidelijk gemaakt dat het de houding van de PA ten aanzien van het terrorisme als een belemmering voor de vrede beschouwt. Het Congres zou van plan zijn om de Taylor Force Wet aan te nemen, die is genoemd naar een Amerikaanse veteraan die door een Palestijnse terrorist werd gedood; dit wetsvoorstel zou de toekomstige hulp aan de PA afhankelijk maken van de beëindiging van de aansporing tot- en financiëring van het terrorisme.

Maar met de Interpol-stem heeft de wereld het tegenovergestelde bericht aan de Palestijnen over terrorisme en beëindiging van het conflict gestuurd. Een groep die terroristen eerbiedigt en hen betaalt in plaats van hen te arresteren, heeft zich net bij de internationale wetshandhavingsinstelling aangesloten. Israëli’s, Joden en Amerikanen die een doelwit zijn van Palestijnse moordenaars, vragen zich terecht af: waar is een agent als je er eentje nodig hebt?

Jonathan S. Tobin is opinie redacteur van JNS.org en een bijdrage schrijver voor National Review.

Interpol and the Palestinians: Where’s a Cop When You Need One?

by Jonathan S. Tobin / JNS.org

Palestinian Authority President Mahmoud Abbas addresses the UN General Assembly last month. Photo: UN.

JNS.org – The good news is that Interpol apparently isn’t the international police agency that movies and television shows have led us to believe. The bad news is that the international community just gave another seal of approval to those who traffic in terrorism.

The Palestinian Authority (PA), just as it has done at other international organizations, recently gained admittance to Interpol by an overwhelming vote of member nations.

Though the PA does autonomously govern most of the West Bank, it doesn’t exercise sovereign control over any territory. But the international community has nevertheless embraced every opportunity to grant recognition to Palestinian Arab aspirations for statehood — without first forcing them to conclude a peace with Israel that could resolve the dispute by the two peoples over one, small land.

The latest move sounds scarier than some of the others, because most of us assume that Interpol is an international police force with power to make arrests and act with impunity around the globe.

Yet it turns out that this perception of Interpol is misleading. Interpol has no law enforcement agents, and arrests no one. It is merely a coordinating group that functions as an administration liaison between police departments of different countries. It does help fight international crime by making the large database that it maintains available to law enforcement agencies — but that’s about the extent of it.

One thing that members of Interpol can do is to issue so-called “red notices” about outstanding criminals; but these are not international arrest warrants. Nevertheless, this raises the possibility that the PA might copy the practice of leftist foes of Israel in various Western countries, who seek to indict Israeli officials on bogus allegations of war crimes.

The US has already said it won’t recognize any red notices from the PA. And since the PA is dependent on cooperation with Israeli security agencies to defend themselves against Hamas and more radical opponents, this would be a risky strategy. If the PA does use the tactic, it would probably be directed against Palestinian political foes, rather than Israelis.

Seen in that light, the Interpol vote can be viewed as just another meaningless gesture that does nothing to advance peace — or Palestinian aspirations for actual statehood.

But the decision is not entirely harmless — because the same PA that just joined Interpol actually funds terrorism.

The PA pays salaries and pensions to Palestinians who commit terrorism against Israelis and others (including Americans). This program has an ascending scale of compensation, which gives greater rewards for more serious crimes involving bloodshed. The PA’s education system and official media also incite hate, and applaud acts of terror on a regular basis.

Just last week, Abbas’ Fatah party lauded a deadly attack that resulted in the killing of an Israeli Border Police officer and two security guards, one of whom was an Arab Israeli. And now, the family of the slain terrorist can expect a generous pension from the PA.

Though some excuse this practice of paying terrorists as a legitimate aspect of their political culture, it is one more indication that Palestinians are still stuck fighting the same war on Zionism and Israel that they’ve been fighting for a century. And it illustrates the folly of any policy towards the Palestinians that does not start with an effort to impress upon them the necessity to accept the existence of a Jewish state. Until Israel makes it clear that its existence is conclusive and final, no peace plan, including a two-state solution, will be possible.

Unlike its predecessor, the Trump administration has made it clear that it regards the PA’s attitude toward terror as an impediment to peace. Congress might be on its way to passing the Taylor Force Act, which is named for an American veteran who was killed by a Palestinian terrorist; the bill would make future aid to the PA contingent on ending its incitement and terror funding.

But with the Interpol vote, the world has once again sent the opposite message to the Palestinians about terror and ending the conflict. A group that honors and pays terrorists rather than arresting them just joined the international law enforcement establishment. Israelis, Jews and Americans that are targeted for death by Palestinians are justified in wondering: where’s a cop when you need one?

Jonathan S. Tobin is opinion editor of JNS.org and a contributing writer for National Review.

Source: https://www.algemeiner.com/2017/10/02/interpol-and...


Comments