20 oktober 2017

​De sociale mediapraktijk van de Israëlische Hyrax


Dassie (Cape Hyrax) photgraphed on Table Mountain, Cape Town in February 2005 by Anthony Steele. The photo was taken on the rocks near the upper cable car station. The sea is visible in the background.. (photo credit:Wikimedia Commons)

Dr. Amiel Illany uit Israël komt met nieuwe inzichten op het terrein hoe Hyraxes hun complexe sociale verbindingen handhaven.

Israëlische wetenschapper Dr. Amiel Illany werd gefascineerd door de reden dat hyraxes zingen.


Twee mogelijke ideeën werden getest en afgewezen. Het eerste idee was dat hyraxes zingen wanneer ze hulp nodig hebben van andere packmates. Dit idee werd snel afgewezen, omdat wanneer een hyrax zingt, kan het helemaal geen hulp krijgen. Het is in feite zo wanneer een zeer jonge hyrax gaat zingen oudere hyraxes mee zullen gaan zingen met een complexe serie geluiden en oproepen, maar ze bieden geen hulp.

Het andere idee was dat de hyrax aan vrouwtjes en mannetjes van zijn soort aantoont dat dat hij zeer geschikt is. Dit principe (ontdekt door de Israëlische bioloog Amotz Zahavi) beweert dat gedrag dat riskant is, zoals het maken van luide geluiden die bijvoorbeeld roofdieren kunnen aantrekken, worden beloond, aangezien het bewijs is dat het dier die het geluid maakt, sterk en in goede staat is. Om dezelfde reden hebben pauwen lange staarten, omdat alleen mannen die zeer goed overleven de tijd en energie blijken te hebben om zo veel aandacht te besteden aan kwaliteit.

Dr. Ilany wijst er wel op dat terwijl we weten waarom de hyraxes niet zingen, hebben we geen idee waarom ze dat wel doen. "De zang geeft veel informatie aan andere hyraxes, maar we weten niet wat ze precies leren. We hebben correlaties gevonden tussen liedjes, leeftijd, hormonen en sociale status."

Dit betekent dat de liedjes in net zoals een Facebook-pagina, een manier zijn om informatie over het lid van een gemeenschap te verstrekken.

En niet anders dan sociale media lijkt het meer zinvol te zijn voor de persoon die erbij betrokken is voor aan andere mensen.

"Vrouwelijke Hyraxes zijn niet echt onder de indruk door liedjes," zegt Dr. Ilany, "soms zal een man zich aansluiten bij een andere man om samen een duet zingen." Net zoals een berichtje of chat op een facebooktjidlijn tussen twee personen.

Dit bracht dr. Illany ertoe om te overwegen dat hyraxes zich in hun eigen groep bezighouden met sociaal gedrag. Het blijkt dat hyraxes en andere dieren sociale betrekkingen binnen hun groep erfen, omdat hun ouders hen voorstellen aan andere leden van de groep. Net zoals bij mensenfamilies hebben hyraxes die afkomstig zijn van goed verbonden families de neiging om deze relaties te onderhouden, maar een laagwaardige hyrax zal proberen oude banden te verlaten en nieuwe sociale banden te creëren.

De noodzaak om bekende en betrouwbare partners in het dierenrijk te hebben, wordt verklaard door de angst om tijd en energie te verspillen, op zoek naar nieuwe vrienden en helpers. "Met mensen is deze behoefte verbroken door technologie. We leven niet de hele dag in één stam, maar in verschillende stammen hier en daar. Dit maakt ons ook onstabiel, omdat de inzet om in het team te werken vaak in tegenstelling is aan onze verplichting voor onze familie en goede vrienden, "legt hij uit.

Dankzij een nieuwe inzicht die ons laat zien hoe verbonden de hyraxes zijn voor andere hyraxes te allen tijde, zelfs wanneer ze in hun grotten en tunnels zijn, hoopt Dr. Illany de sociale gewoontes beter te begrijpen en, zo mogelijk, de taal van de hyrax.

Vertaald door Hagay Hacohen.

THE SOCIAL MEDIA PRACTICE OF THE ISRAELI HYRAX

Dr. Amiel Illany from Israel breaks new grounds in the understanding of how Hyraxes maintain their complex social connections.

Israeli scientist Dr. Amiel Illany became fascinated by the reason that hyraxes sing.

Two possible ideas were tested and rejected. The first was that hyraxes sing when they need help from other pack-mates. This idea was quickly rejected, becayse when a hyrax sings, it may not get any help at all. In fact, when a very young hyrax calls out, older hyraxes will join in the singing with a complex series of sounds and calls, but they do not offer aid.

The other idea was that the hyrax calls to show to females and males of his kind that he is highly capable. This principle (invented by Israeli biologist Amotz Zahavi) claims that behaviors that are risky, like making loud noises that can attract predators, for example, are rewarded, as they are proof that the animal making the noise is strong and in good shape. For the same reason, peacocks have long tails, as only males who are very good at surviving could have the time and energy to spend on such an attention-calling quality.

Dr. Ilany is quick to point out that while we know why the hyraxes do not sing, we have no idea why they do. "The singing provides [other hyraxes] a lot of information, but we don't know what it is they learn from it exactly. We [have] found correlations between songs and age, hormones and social status."

This means that the songs are not unlike a Facebook page, a way to provide information about the member of a community.

And not unlike social media, it seems to be more meaningful for the person engaged in it then to other people.

"Female Hyraxes are fairly unimpressed [by songs]," says Dr. Ilany, "Sometimes a male will join [another male] and they will have a duet." Not unlike a thread or a chat on a Facebook wall between two people.

This led Dr. Illany to consider that hyraxes are engaged in social behavior within their own group. It appears that hyraxes and other animals inherit social relations within their group because their parents introduce them to other group members. Just as in human families, hyraxes who come from well-connected families tend to maintain these relations, but a low-ranking hyrax will try to abandon old ties and create new social ties of their own.

The need to have familiar and reliable partners in the animal kingdom is explained by the fear of wasting time and energy looking for new friends and helpers. "With humans, this need has been broken by technology. We don't live in one tribe all day long, but in various tribes here and there. This also makes us unstable, as the commitment to working in the team is often in contrast to our obligation to our family and close friends," he explains.

Thanks to a new sleeve that monitors how close the hyraxes are to other hyraxes at all times, even when inside their caves and tunnels, Dr. Illany hopes to better understand the social habits, and, if possible, the language of the hyrax.

Translated by Hagay Hacohen.

http://www.jpost.com/Israel-News/The-social-media-...


Comments