03 december 2018

​Iran, geconfronteerd met Israël in Syrië, stuurt nu rechtstreeks wapens naar Libanon - Iran, facing off against Israel in Syria, now sending arms directly to Lebanon

De Iraanse minister van buitenlandse zaken Mohammad, Javad Zarif (M), spreekt met de eerste minister van Libanon, Saad Hariri (R), na een groepsfoto op de conferentie 'Ondersteuning van de toekomst van Syrië en de regio' in het Europa-gebouw in Brussel op 25 april 2018 (Foto: AP/Virginia Mayo) - Iranian Foreign Minister Mohammad Javad Zarif (C), speaks with Lebanon's Prime Minister Saad Hariri (R), after a group photo at a conference 'Supporting the future of Syria and the region' at the Europa building in Brussels on Wednesday, April 25, 2018 (Photo: AP/Virginia Mayo)


Nederlands en/and English

NEDERLANDS

Israël’s luchtaanval donderdagnacht in Syrië was een zeldzame uitzondering op de nieuwe, door Rusland opgelegde regels; Teheran verschuift haar tactiek

Bron: TOI, Avi Issacharoff, 30 november 2018


De luchtaanvallen in het Zuiden van Syrië die op donderdag aan Israël werden toegeschreven, waren niet noodzakelijkerwijs indicatief voor de vernieuwing van wat eens routinematige Israëlische aanvallen op Syrisch grondgebied waren, maar eerder een waarschijnlijke uitzondering op de nieuwe regels die Rusland aan de regio oplegde. Israël is bijna volledig gestopt met deze aanvallen gedurende de laatste twee en een halve maand, sinds het Syrische luchtafweervuur - als reactie op een Israëlische aanval op Latakia - per ongeluk een Russisch verkenningsvliegtuig neerhaalde, waarbij alle 15 militairen aan boord omkwamen. Moskou heeft de schuld bij het Israëlische leger gelegd.

Sindsdien is er simultaan een aantal dingen gebeurd.

Ten eerste stuurde Rusland een duidelijke boodschap naar Israël met betrekking tot haar woede over de aanvallen op de Iraans gelinkte doelen, door o.a. S-300 luchtverdedigingssystemen in Syrië af te leveren om dergelijke aanvallen nog ingewikkelder te maken. Israël leek de hint te begrijpen, aangezien het aantal luchtaanvallen aanzienlijk daalde.

Als Israël inderdaad achter de uitgebreide aanval afgelopen donderdag in Syrië zat, kan ervan worden uitgegaan dat het doelwit van de aanvallen een duidelijke bedreiging vormde voor Israël en dat bovendien, van cruciaal belang, het bestaan van deze doelen op Syrisch grondgebied ook niet iets was waar de Russen tevreden over waren.

Rechtstreekse verzending

Ten tweede blijkt ook, dat sinds het incident in september in Latakia, er een verschuiving heeft plaatsgevonden in de modus operandi van Iran. Zoals generaal-majoor (res.) Amos Yadlin, hoofd van de Institute for National Security Studies' denktank, donderdag aan Radio 103FM verklaarde: Iran heeft zijn tactiek gewijzigd

In plaats van Syrië militair en economisch te willen overnemen, heeft Iran zijn aandacht verlegd naar twee andere arena's: Libanon en Irak. Deze nieuwe focus omvat het veranderen van Libanon in een de facto Iraanse provincie, met behulp van een verscheidenheid aan politieke, economische en militaire maatregelen.

Hoewel dit niet wil zeggen dat Iran Syrië verlaat, zoals de noodzaak voor de aanvallen van donderdag onderstreepte, is Syrië niet langer een cruciale link voor de overdracht van geavanceerde wapensystemen aan Hezbollah. Wapens kunnen in plaats daarvan rechtstreeks worden verzonden. In de afgelopen paar dagen zijn er talloze berichten geweest van Iraanse vliegtuigen, gelieerd aan de elitaire Islamitische Revolutionaire Garde, die op de luchthaven van Beiroet landen met moderne wapens, mogelijk hetzelfde type waarvan Israël heeft geprobeerd te voorkomen dat het Libanon binnenkomt, door wapenkonvooien in Syrië aan te vallen.

Het is duidelijk dat Iran een effectievere methode heeft gevonden - een eenvoudig kanaal dat is ontworpen om de aanwezigheid van Hezbollah en de sjiitische terreurgroep in Libanon te versterken. In plaats van wapens te sturen naar Hezbollah via Syrië en een botsing met Israël te riskeren en spanningen met Rusland, levert Teheran ze rechtstreeks aan Libanon.

In Irak is het nog eenvoudiger: wapens en jagers kunnen direct over land worden overgebracht naar de sjiitische militie van Iran in Irak.

Deze verandering in het operationele patroon van Iran komt eerst en vooral, zoals hierboven opgemerkt, vanwege Rusland's standpunt. Hoewel Moskou de Israëlische aanvallen niet goedkeurde, keurde het ook de Iraanse inspanningen om Syrië over te nemen niet goed. De boodschap lijkt te zijn gehoord in Teheran, waardoor meer van de inspanningen van Iran nu gericht zijn op Libanon, wat verdere problemen met zich meebrengt voor Israël.

Wapens en invloed

In Libanon heeft bovendien een substantiële verandering plaatsgevonden met betrekking tot de aanwezigheid en dominantie van Hezbollah.

Hezbollah is sinds het begin van de jaren negentig min of meer de eigenaar van Libanon geweest, na de overeenkomst van Taif die de 15-jaar durende burgeroorlog van het land heeft beëindigd en alle politieke groeperingen heeft gedwongen zich te ontwapenen ... behalve Hezbollah.

Toch lijkt Iran het afgelopen jaar verdere belangrijke stappen te hebben gezet met het oog op de overname van niet alleen de militaire dimensies van Libanon, maar ook de regering. Het ministerie van Volksgezondheid wordt bijvoorbeeld geleid door een arts die verbonden is aan Hezbollah. Er is ook Abbas Ibrahim, het hoofd van het Directoraat algemene veiligheid - één van Libanon's belangrijkste inlichtingendiensten - die wordt beschouwd als een aangestelde vanuit Hezbollah. De president van Libanon, Michel Aoun, wordt beschouwd als lid van de alliantie van 8 maart, die wordt geleid door de sjiitische groep. Dat is ook het geval met de stafchef van de Libanese strijdkrachten en vele anderen.

De Libanese president Michel Aoun (L), ontmoet premier Saad Hariri in het presidentieel paleis in Baabda, ten Oosten van Beiroet, Libanon, 24 mei 2018 (Foto: Dalati Nohra/Libanese regering via AP)


Een onderzoek door westerse en Arabische inlichtingendiensten dat vorige week in een krant in de Emiraten werd gepubliceerd, onthulde dat de "eenheid 900" van Hezbollah, bekend als de "veiligheidseenheid" binnen de terreurgroep, met succes tientallen mollen heeft geworven en geplant in officiële Libanese overheidsinstellingen, waaronder de directeur-generaals van de ministeries, het hoofd van de economische lichamen en de hogere commandanten in het leger. Volgens het onderzoek voorzien deze personen Hezbollah van gevoelige informatie, zodat het kan doen wat het wil in het land.

Op deze foto van 13 april 2018 houden aanhangers van Hezbollah-leider Sayyed Hassan Nasrallah een spandoek met zijn portret en Arabische woorden die luiden: 'Alle loyaliteit aan de man van de adel' (Foto: AP/Hussein Malla)


De inspanningen van Iran komen ook tot uiting in de chaotische politiek van Libanon, zonder regering sinds de nationale verkiezingen in mei. Premier Saad Hariri heeft tevergeefs geprobeerd een regering bij elkaar te brengen en toen hem werd gevraagd om de vertraging in het benoemen van een nieuw kabinet uit te leggen, gaf hij Hezbollah onmiddellijk de schuld. De sjiitische organisatie dringt schijnbaar aan op een ministeriële benoeming van één van de zes soennitische leden van het parlement, die als bondgenoten worden beschouwd. Een eis die wordt tegengewerkt door Hariri, zelf een soenniet.

Terwijl Libanon wellicht een week geleden 75 jaar onafhankelijkheid heeft gevierd, maken de overnameactiviteiten van Iran een lachertje van elke notie van Libanese onafhankelijkheid. Terwijl Israël probeert te voorkomen dat Iran zich in Syrië vestigt, moet ze tegelijkertijd steeds oplettender worden wat Libanon betreft.

___________

ENGLISH

Israel’s airstrike in Syria overnight was a rare exception to the new Russian-imposed rules; Tehran is shifting its tactics, as well

By: TOI, Avi Issacharoff, November 30, 2018


Airstrikes in southern Syria on Thursday attributed to Israel were not necessarily indicative of the renewal of what were once routine Israeli attacks on Syrian territory, but rather a likely exception to the new rules imposed by Russia on the region. Israel has almost completely halted these strikes over the last two-and-a-half months, since Syrian anti-aircraft fire — responding to an Israeli strike in Latakia — accidentally shot down a Russian reconnaissance plane, killing all 15 servicemen aboard in an incident Moscow has blamed on the Israeli military.

Since then, it turns out a number of things have happened simultaneously.

First, Russia sent a clear message to Israel regarding its anger over the strikes on Iranian-linked targets, including by dispatching S-300 aerial defense systems to Syria to complicate further such strikes. Israel appeared to take the hint, with the number of airstrikes dropping considerably. If Israel was in fact behind the extensive attack in Syria late on Thursday, it can be assumed the target of the strikes posed a clear-cut threat to Israel and that additionally, crucially, the existence of these targets in Syrian territory was not to the satisfaction of the Russians either.

Direct shipment

Second, it also appears that since the September incident over Latakia there has been a shift in Iran’s modus operandi. As Maj. Gen. (res.) Amos Yadlin, the head of the Institute for National Security Studies think tank, told Radio 103FM on Thursday: Iran changed tactics.

Rather than seeking to take control of Syria militarily and economically, Iran has switched its attention to two other arenas — Lebanon and Iraq. This new focus includes turning Lebanon into a de facto Iranian province, using a variety of political, economic and military measures.

While this does not mean Iran is abandoning Syria, as the imperative for Thursday’s strikes underlined, the country is no longer a critical waypoint for the transfer of advanced weapons systems to Hezbollah. Arms can instead be shipped, and are being shipped, directly. In the past few days, there have been numerous reports of Iranian planes affiliated with the elite Islamic Revolutionary Guard Corps landing at Beirut’s airport with modern weaponry, possibly the same type Israel has tried to prevent from entering Lebanon by attacking weapons convoys in Syria.

Evidently Iran has found a more effective method — a simple channel designed to strengthen Hezbollah and the Shiite terror group’s presence in Lebanon. Rather than sending weapons bound for Hezbollah through Syria and risking a clash with Israel and tension with Russia, Tehran delivers them directly to Lebanon.

In Iraq things are even easier — weapons and fighters can be transferred directly by land to the Iranian-backed Shiite militias in Iraq.

This change in Iran’s operating pattern comes first and foremost, as noted above, because of Russia’s stance. Though Moscow did not approve of the Israeli strikes, neither did it approve of Iran’s efforts to take over Syria. The message appears to have been heard in Tehran, with more of Iran’s efforts now focused on Lebanon, presenting further headaches for Israel.

Guns and influence

In Lebanon, furthermore, a substantial change has taken place concerning Hezbollah’s presence and dominance.

Hezbollah has been more or less the landlord in Lebanon since the early 1990s, following the Taif Agreement ending the country’s 15-year-long civil war and requiring all political groups to disarm… except Hezbollah.

Still, Iran seems to have made further significant moves over the past year with an eye toward taking over not only Lebanon’s military dimensions, but also its government. The Ministry of Public Health, for instance, is headed by a doctor tied to Hezbollah. There is also Abbas Ibrahim, the head of General Security Directorate — one of Lebanon’s most important intelligence agencies, who is considered a Hezbollah appointee. Lebanon’s president, Michel Aoun, is considered a member of the March 8 Alliance, which is led by the Shiite group.

Lebanese President Michel Aoun (L), meets with Prime Minister Saad Hariri at the Presidential Palace in Baabda, east of Beirut, Lebanon, May 24, 2018 (Photo: Dalati Nohra/Lebanese Government via AP)


Such is the case, too, with the chief of staff of the Lebanese Armed Forces and many others. An investigation by Western and Arab intelligence agencies published in an Emirati newspaper last week revealed that Hezbollah’s “Unit 900,” known as the “security unit” within the terror group, has successfully recruited and planted dozens of moles in official Lebanese government institutions, including the director generals of government ministries, the head of economic bodies and senior commanders in the military. According to the report, these same agents are transferring sensitive information to Hezbollah, allowing it to do as it likes in the country.

In this photo from April 13, 2018, supporters of Hezbollah leader Sayyed Hassan Nasrallah hold a banner with his portrait and Arabic words that read: ‘All the loyalty to the man of nobility’ (Photo: AP/Hussein Malla)


Iran’s efforts are also reflected in Lebanon’s fractious politics, with no government in place since national elections in May. Prime Minister Saad Hariri has tried unsuccessfully to cobble together a government and when asked to explain the delay in appointing a new cabinet, he immediately blamed Hezbollah. The Shiite organization is apparently insisting on a ministerial appointment for one of six Sunni members of parliament considered allies, a move opposed by Hariri, himself a Sunni.

While Lebanon may have celebrated 75 years of independence a week ago, Iran’s takeover activities are making a mockery of any notion of Lebanese independence. Seeking to prevent Iran establishing itself in Syria, Israel now needs to be watching Lebanon ever more warily as well.


Comments