07 december 2018

​Nederlandse schrijfster: Mijn jaar in het gebied van de Palestijnse Autoriteit – Dutch writer: My year in the territories of the Palestinian Authority

Els van Diggele (Foto: Tzum) - Els van Diggele (Photo: Tzum)


Nederlands en/and English

NEDERLANDS   

Interview met Els van Diggele: 'Ik concludeerde dat er een eeuw van stagnatie, vernietiging en een machtsstrijd was die over de rug van de gewone Palestijnse Arabieren wordt uitgevochten”

 Bron: Arutz Sheva, Dr. Manfred Gerstenfeld, 7 december 2018


"Mijn eerste boek, 'Een volk dat alleen woont', verscheen in 2000 waarin de interne conflicten in Israël met betrekking tot de identiteit van de staat wordt besproken. Ik publiceerde in 2007 mijn volgende boek, 'Heilige ruzies, christenen in Israël', dat gaat over de verdeeldheid tussen christenen in Israël".

Els van Diggele werd geboren in 1967 in het Nederlandse dorp Warmond. Na haar geschiedenisstudies aan de Universiteit in Leiden, volgde ze een postdoctorale cursus journalistiek aan de Erasmus Universiteit in Rotterdam.

"Ik wilde een trilogie schrijven over de Palestijnse Arabieren. Ik woonde een tijdje in de gebieden van de Palestijnse Autoriteit, zorgvuldig op zoek naar mensen die de waarheid durfden te vertellen. Anders zou ik alleen maar horen: 'Alles is in orde. De Israëlische bezetting is het probleem’".

"Mijn eerste inzicht kwam toen een Palestijnse Arabier me vroeg: 'Schrijf je over onze bezetting? We zijn bezet door onze leiders. De Palestijnse bezetting begint in onze familie met onze vader en ooms. Vervolgens worden we bezet door onze baas en onze leiders. Het individu bestaat niet'. Hij voegde eraan toe: 'Dat is ons werkelijke en grootste probleem en verklaart de stagnatie van onze samenleving'".

"Ik heb een jaar binnen de gebieden van de Palestijnse Autoriteit gewoond. Ik heb me niet geregistreerd als journalist bij de autoriteiten. Ik werd op geen enkele manier door de autoriteiten gehinderd, hoewel er mensen waren die me ervan verdachten een spion te zijn. In Gaza heb ik ook geen hinder ondervonden. Interviewen was er zelfs gemakkelijker dan in Judea of Samaria. In Gaza zijn mensen angstig en de samenleving is erg hiërarchisch. Toch waren de mensen meer open, misschien omdat ze armer en wanhopiger zijn. Het werd me duidelijk dat er geen historische eenheid bestaat tussen  Judea/Samaria en de Gazastrook. Het is alsof je in verschillende werelden leeft”.

"De enige hindernis die ik tegenkwam was bij de Nablus-universiteit in Samaria. Ik vroeg de studenten naar een moord, gepleegd in 2007. Ik wilde weten wat er was gebeurd en waar het plaats had gevonden. Sommige mensen reageerden met: 'Welke moord? Ik weet er niets van'. Dit antwoord is kenmerkend voor een cultuur van angst die vaak resulteert in het ontkennen van feiten. Een tweede keer ging ik er samen met een Palestijnse vrouw naar toe, die daar gestudeerd had. Ik moest bij de directie van de universiteit komen die me de toegang verbood”.

"Kijkend door de lens van de geschiedenis naar de Palestijns-Arabische samenleving, concludeerde ik dat er een eeuw van stagnatie, vernietiging en een machtsstrijd was die over de rug van de gewone Palestijnen wordt uitgevochten. Niemand heeft hen iets gevraagd. Deze houding loopt als een rode draad door de Palestijnse Arabische samenleving. Een goed voorbeeld is het verdrijven van de voormalige PA premier, Salam Fayyad. Ik sprak met deze gematigde man en ook met leidinggevenden van Hamas. De gematigde stem heeft geen kans van slagen in de Palestijnse samenleving”.

"Het beeld dat ik heb verkregen uit gesprekken met meewerkende Palestijnen verschilt sterk, van wat ons de afgelopen vijftig jaar is verteld door de NOS en de bekende Nederlandse kranten. Dat achterhaalde beeld vertelt ons, dat de Palestijnse Arabieren machteloze slachtoffers zijn van de Israëlische bezetting die vijftig jaar heeft geduurd”.

"Het nieuwe beeld waarmee ik de situatie begon te begrijpen, was tegenovergesteld aan het beeld dat ik normaal gesproken had, voordat ik aan mijn onderzoek begon. Het was een schokkende maar interessante ontdekking. Ik besefte dat Nederland (nog) niet rijp is voor dit nieuwe inzicht”.

"Ik begon deze situatie langzaam te bevatten. Veel Nederlanders zijn emotioneel betrokken bij de Palestijnse Arabieren. Ze geloven dat ze in een kansarme samenleving leven die men niet mag bekritiseren. Journalisten en deskundigen zijn allebei zo emotioneel betrokken dat ze hun beroep niet langer correct uitoefenen. Veel journalisten zijn onderdeel geworden van hetgeen ze verslaan. Feiten zijn dus niet langer relevant. Dit is het resultaat van vijftig jaar eenzijdige rapportage in West-Europa”.

"Mijn boek uit 2017 over de Palestijnen heeft dan ook als titel: 'We haten elkaar meer dan de Joden'. Mensen in Nederland zeiden tegen me: 'U had dit boek niet mogen schrijven. U weet van de bezetting. Alles komt voort uit de koloniale overheersing. De Palestijnse Arabieren zijn nooit in staat geweest om hun eigen regering te vormen omdat ze werden geregeerd door buitenlanders'".

"Ik antwoordde: de benauwende verdeeldheid onder de Palestijnen houdt al een eeuw aan. Je kunt Engeland of Israël daar niet de schuld van geven”.

"Het is raar dat ik in Nederland met niemand op een serieuze, goed onderbouwde en rationele manier kan praten over mijn boek. Mensen begrijpen de aard van het Midden-Oosten niet. Wapens zijn overal aanwezig in de Palestijns-Arabische samenleving".

"Fayyad wilde een ordelijke staat creëren door samen te werken met Israël. Hij zei: 'Een staat is niet alleen ons recht, maar ook onze plicht. We hebben wet en orde nodig, ontwapening en een strijd tegen corruptie'. De Palestijnen wilden dit niet. Ze gaven de voorkeur aan verzet. Abbas werkte Fayyad eruit”.

Van Diggele concludeert: "Ik ben nu bezig met een boek, waarvan de titel luidt: 'De misleidingsindustrie: Nederlandse media in de ijzeren greep van Palestina'. Publicatie is gepland voor begin 2019".

__________

ENGLISH    

Interview with Els van Diggele: "I concluded that there was a century of stagnation, destruction and a power battle which was fought on the back of common Palestinian Arabs"

By: Arutz Sheva, Dr. Manfred Gerstenfeld, December 7, 2018


“My first book appeared in 2000 and discussed Israel’s internal conflicts regarding the state’s identity. The Dutch title translates into English as 'A People that Dwells Alone.' I published my next book in 2007 which deals with the divisions between Christians in Israel. The title translates as 'Holiy Quarrels'".

Els van Diggele was born in 1967 in the Dutch village of Warmond. After her history studies at Leiden University she followed a postdoctoral journalism course at Rotterdam’s Erasmus University.

“I wanted to complete a trilogy by writing about the Palestinian Arabs. I resided in the Palestinian Authority region, carefully looking for people who would dare to tell the truth. Otherwise I would only hear: ‘Everything is fine. The Israeli occupation is the problem'".

“My first insight occurred when a Palestinian Arab asked me: ‘Do you write about our occupation? We are occupied by our leaders. The Palestinian occupation starts in our family with our father and uncles. Afterwards we are occupied by our boss and our leaders. The individual does not exist'. He added: ‘That is our greatest real problem and explains our society’s stagnation’”.

“I lived for a year in the Palestinian Authority territories. I did not register as a journalist with the authorities. I was not hindered by the authorities in any way, though there have been people who suspected me of being a spy".

“In Gaza I also did not encounter any hindrance. Interviewing there was even easier than in Judea or Samaria. In Gaza people are also fearful and society is very hierarchical. Yet the people were more open, perhaps because they are poorer and more desperate. It became clear to me that there is no historical unity between Judea/Samaria and the Gaza Strip. It is as if living in different worlds".

“The sole hindrance I encountered was at Nablus University in Samaria. I asked the students about a murder committed in 2007. I wanted to know what happened and where it took place. Some people reacted: ‘What murder? I know nothing about it'. This response is characteristic for a culture of fear which frequently results in the denial of facts. A second time I visited with a Palestinian woman who had studied there. I was called to the university’s management which forbade entry".

“Looking through history’s lens at Palestinian Arab society, I concluded that there was a century of stagnation, destruction and a power battle which was fought on the back of common Palestinians. Nobody asked them anything".

“This attitude runs as a common thread through Palestinian Arab society. A strong example is the pushing out of former Prime Minister Salam Fayyad. I spoke with this moderate man and also with Hamas executives. The moderate voice cannot succeed in Palestinian society".

“The picture I obtained from conversations with cooperative Palestinians is greatly different from what we have been told during the past fifty years by the State News Service NOS and the major Dutch newspapers. That obsolete picture tells us that the Palestinian Arabs are powerless victims of the Israeli occupation which has lasted for fifty years".

“The new picture I came to understand is the opposite of the one I had before I started my research. It was a shocking but interesting discovery. I realized that this new picture cannot be revealed in the Netherlands".

“I started to grasp this situation slowly. Many Dutch people are emotionally involved with the Palestinian Arabs. They believe that they live in an underprivileged society which ome is not allowed to criticize. Journalists and experts are both so emotionally involved that they cease to practice their profession properly. Many journalists have become participants in what they report about. Thus facts are no longer relevant. This results from fifty years of one-sided reporting in Western Europe".

“The title of my 2017 book about the Palestinians translates as: We hate each other more than the Jews. People in the Netherlands told me: 'You were not allowed to write this book. You know about the occupation. Everything results from the colonial rule. The Palestinian Arabs have never been able to form their own government because they were ruled by foreigners'".

“I replied: The stifling division among the Palestinians has already lasted for a century. One cannot blame England or Israel for that".

“It is strange that I cannot reason in the Netherlands with anybody in a serious well-argumented and rational way about my book. People do not understand the nature of the Middle East. Weapons are everywhere in Palestinian Arab society".

“Fayyad wanted to create an orderly state by working together with Israel He said: ‘A state is not only our right but also our duty. We need law and order, disarmament and a fight against corruption'. The Palestinians did not want this. They preferred resistance. Abbas pushed Fayyad out".

Van Diggele concludes: “I am now working on a short book of which the title translates as: 'The misleading industry: Dutch media in the iron grip of Palestine'. Publication is planned for early 2019'.