15 januari 2019

Bijbelse plaats, opgegraven bij klooster in Midden-Israël, in verband gebracht met Ark van het Verbond - Biblical site tied to Ark of the Covenant unearthed at convent in central Israel

Illustratie uit de 13e eeuw uit de Morgan Bijbel, van David die de Ark naar Jeruzalem brengt, 2 Samuël 6 (Foto: wikipedia) - Illustration from the 13th century Morgan Bible of David bringing the Ark into Jerusalem, 2 Samuel 6 (Photo: wikipedia)


Nederlands en/and English

NEDERLANDS

Opgravingen onthullen een unieke, monumentale structuur die voorheen onbekend was in de regio. Was het een heiligdom? Of de plek waar David de legendarische Ark ophaalde?

Bron: TOI, AMANDA BORSCHEL-DAN, 10 januari 2019


"Een enorm plateau uit de 8e eeuw voor Christus, ontdekt in een katholiek klooster in Midden-Israël, heeft misschien gediend als een oud heiligdom voor de Ark van het Verbond", zei de vooraanstaande archeoloog Israël Finkelstein van de Universiteit van Tel Aviv. Het heiligdom is opgegraven in Kiriat-Jearim en geeft potentieel nieuw inzicht in de politieke intriges van de aan elkaar verwante koninkrijken Juda en Israël.

Overblijfselen van het monumentale verhoogde plateau zijn opgegraven op een Judese heuveltop die lang in verband gebracht werd met de locatie van het Bijbelse Kiriat-Jearim. Volgens de Hebreeuwse Bijbel was de legendarische Ark van het Verbond 20 jaar lang op die plek aanwezig totdat hij door Koning David in een feestelijke optocht naar Jeruzalem werd gebracht.

De gezamenlijke expeditie door de universiteit van Tel Aviv en het College de France waren echter niet op zoek naar de moeilijk te lokaliseren Ark. Finkelstein, de mede-directeur van de opgravingen geloofde immers niet  dat de Ark van het Verbond bestond.

Integendeel, zij waren op zoek naar fysiek bewijs van de geopolitieke situatie in de grensstad van bijna drie millennia geleden, gelegen tussen de twee monotheïstische koninkrijken.

Het grote verhoogde plateau werd volgens Finkelstein door het Noordelijke Koninkrijk gebouwd als een heiligdom voor het Bijbelse verhaal van de Ark.

"De opgravingen in Kiriat-Jearim werpen licht op de kracht van Israël (het Noordelijke Koninkrijk) in het begin van de 8e eeuw, inclusief mogelijk de overheersing over Juda”, vertelde Finkelstein aan The Times of Israel. "Ze belichten ook een belangrijk thema in de Bijbel - de Ark en zijn geschiedenis”.

Een luchtfoto van gebied C, een breed plateau op de lagere oostelijke helling, aan het einde van het seizoen 2017, gericht op het Noorden (Foto: Shmunis Family Excavations in Kiriath-Jearim)


In de zomer van 2017 deden Finkelstein en de co-directeuren Thomas Römer en Christophe Nicolle opgravingen, samen met zo'n 50 vrijwillige studenten, in de Shmunis Family Excavations in Kiriat-Jearim op het privéterrein van een katholiek nonnenklooster in de buurt van het centrale Israëlisch-Arabische dorp Abu Ghosh.

In 1995-1996 was er een kleine bergingsopgraving onder leiding van Gabriel Barkay voorafgaand aan de bouw van het klooster op de heuvel. Aanvullende onderzoeken werden uitgevoerd door Amir Feldstein in de jaren '80, en Boaz Zissu en Chris McKinny in 2013.

"De vorige studies - zowel de bergingsopgraving als de onderzoeken - hebben een vergelijkbaar beeld opgeleverd van de geschiedenis van de locatie, maar men heeft hier niets tastbaars voor kunnen ontdekken", aldus Finkelstein.

Dat wil zeggen, tot de recente baanbrekende ontdekking van een enorm door mensen gemaakt plateau. Dit verhoogde rechthoekige plateau, melden de archeologen, moet circa 150-110 m groot geweest zijn en beslaat een oppervlakte van ongeveer 1,65 hectare. Gemaakt met typische muren uit de IJzertijd, 3 m breed en 2 m hoog, zijn deze precies Noord-Zuid en Oost-West georiënteerd.

Israëlische archeoloog, prof. Israel Finkelstein (Foto: Argonauter, CC-BY-SA, via wikipedia)


Het plateau is een bijzonderheid in het koninkrijk van Juda, dat volgens de Bijbel ooit over Kiriat-Jearim regeerde.

Finkelstein en zijn co-directeuren geloven dat het plateau een heiligdom is geweest, gebouwd door het Noordelijke Koninkrijk ter nagedachtenis aan het verhaal van de Ark van het Verbond, een indrukkend verhaal dat spreekt over een traditie die wordt gedeeld met het koninkrijk Juda.

Zou het ook een indicatie kunnen zijn voor de machtsstrijd in de regio in de 8e eeuw voor Christus?

"Het is niet zo verrassend dat er een noordelijke aansluiting is met die plek in het begin van de 8e eeuw, vanwege de dominantie van Israël over Juda in die tijd én omdat het verhaal van de Ark, in de boeken van Samuel, van een noordelijke oorsprong lijkt te zijn”, zei Finkelstein.

Volgens het voorlopige opgravingsrapport van het team "was het doel waarschijnlijk om Kiriat-Jearim te legitimeren als het 'nieuwe' heiligdom van de Ark. In het geval van een aansluiting bij het Noordelijke Koninkrijk werd het verhoogde plateau gebouwd om een gemengd Israëlisch bestuur te huisvesten, waaronder een tempel, gericht op het overheersen van de vazal Juda”.

Een heuvel met uitzicht

Het moderne Kiryat Ye'arim wordt begrensd door Abu Ghosh, een Israëlisch-Arabisch dorp dat bekend staat om zijn overvloed aan gespecialiseerde humuswinkels. Tegenwoordig is het ook bekend onder de naam Telz-Stone, naar de Europese wortels van de ultraorthodoxe gemeenschap die daar is gevestigd. Gelegen op minder dan een kilometer ten noorden van de Tel Aviv-Jeruzalem Hoofdweg, staat het klooster op de heuveltop op een strategische plaats.

Volgens het recente voorlopige rapport "Opgravingen in Kiriat-Jearim nabij Jeruzalem, 2017", dat in 2018 werd gepubliceerd in het jaarlijkse collegiale toetsingsorgaan Semitica-journaal, “nodigt de heuveltop uit tot een wijds uitzicht op grote delen van de kustvlakte en de Middellandse Zeekust (van Jaffa tot Ashkelon) in het westen, de westelijke buurten van het moderne Jeruzalem in het oosten en het Judea-gebergte in het zuidoosten”.

Op het bovenste plateau van Kiriat-Jearim werd een massieve muur ongeveer 15 cm onder de grond blootgelegd. De goed bewaard gebleven muur is circa 3 m breed en was aan de buitenzijde tot 2,15 m in goede staat (Foto: Shmunis Family Excavations in Kiriath-Jearim)


Vandaag de dag is de heuvel opgedeeld door terrasvormige hellingen bezaaid met olijfbomen, die groen oplichten tegen de stenen constructie van het oude klooster uit 1906. Iets later werd dat een hostel, en daarna de kerk van Onze-Lieve-Vrouw van de Ark van het Verbond in 1924.

Het is ongebruikelijk dat de archeologische opgraving zich bevindt op het privéterrein van de kerk, onder de bescherming van de Franse overheid. Dit is een situatie die voortvloeit uit een overeenkomst van 1949 met de nieuwe staat Israël. Tegenwoordig dient de plek op de top van de heuvel als klooster van de Ark van het Verbond, en wordt bewoond door de zusters van de Verschijning van de Heilige Jozef

Er is geen mogelijkheid om opgravingen op de top te doen. De top was in de oude geschiedenis een belangrijke strategische locatie. Finkelstein somde op: "Ten eerste kunnen we de rust van het klooster niet verstoren; ten tweede is de top waarschijnlijk uitgehold; en ten derde werd er een groot klooster uit de Byzantijnse periode overheen gebouwd”.

Het is enigszins verrassend dat zelfs bij de bouw van de kerk op zo'n belangrijke Bijbelse plek er geen opgravingen zijn uitgevoerd. "Misschien heeft dit te maken met het feit dat het een privé-eigendom is. Men kan zeker de wens van de nonnen om niet te worden gestoord begrijpen. Nu het College de France meedoet was het gemakkelijker om groen licht van het klooster te krijgen”, zei Finkelstein.

Vanaf het begin heeft het team nauw samengewerkt met de nonnen bij het vinden van geschikte locaties tussen de structuren op het terrein van het klooster. "De interactie met de nonnen is hartelijk en vriendelijk”, zei Finkelstein.

Als de opgravingen klaar zijn, zullen de zusters moeten beslissen of zij de plek openstellen voor toeristen. "De nonnen", zei hij, "waren zeer meegaand, maar als er steeds ontdekkingen worden gedaan, vrezen zij meer en meer voor een aanslag op hun rust".

Illustratie uit de 13e eeuw uit de Morgan Bijbel, van David die de Ark naar Jeruzalem brengt, 2 Samuël 6 (Afbeelding: wikipedia)


En terecht: aan de hand van de voorwerpen die tot nu toe zijn opgegraven bestaat er weinig twijfel over, dat dit de Bijbelse plaats Kiriat-Jearim is. De naam wordt vermeld in verschillende boeken van de Hebreeuwse Bijbel, inclusief een gedetailleerd verhaal waarin koning David de Ark al juichend naar Jeruzalem brengt.

"Samen met de Israëlieten ging hij naar Baäla, naar Kirjat Jearim in Juda, om de Ark van God op te halen,….  David en de Israëlieten dansten vol overgave voor God, begeleid door zang en muziek van lieren, harpen, tamboerijnen, cimbalen en trompetten”, I Kronieken 13, 5-8 (NBV)

Andere historische teksten, waaronder het oude geschrift, het "Onomasticon" van Eusebius van Caesarea, een kerkhistoricus en adviseur van Constantijn de Grote uit de 3e-4e eeuw, wijzen er ook op dat dit de Bijbelse plek is.

Evenzo merken de archeologen op dat de Arabische naam van de plek, Deir el-'Azar, “een verbastering lijkt te zijn van 'Het klooster van Eleazar'. Waarschijnlijk was dit de naam van het Byzantijnse klooster, waarmee de priester werd herdacht, die verantwoordelijk was voor de Ark, toen deze werd bewaard in Kirjat-Jearim” (1 Sam. 7:1).

Technologie om het eeuwenoude te doorgronden

Om de meest waarschijnlijke graaflocatie tussen de gebouwen op het terrein te lokaliseren, heeft het team zowel Beierse verkenningsfoto’s als moderne luchtfoto's geraadpleegd en een hi-tech orthofoto gemaakt met behulp van een drone en een Digitaal Hoogtemodel.

"De hightechmethoden hebben ons geholpen om de oude topografie te visualiseren en de lijnen van de belangrijkste terrassen te lokaliseren. Dus deze methoden hielpen bij het vinden van de locaties waar de opgravingen plaats moesten vinden. Het bleek zeer succesvol te zijn”, zei Finkelstein.

Luchtfoto van de plek, genomen door de Beierse luchtmacht in 1918, gericht op het Noorden. Let op de grote westerse en oosterse terrassen. Het moderne gebouw is het oude huis van het klooster; in noordelijke richting zijn de fundamenten van de noordelijke sector van het hostel te zien toen de kerk nog niet gebouwd was (Foto: Shmunis Family Excavations in Kiriath-Jearim)


Hoewel het team talloze voorwerpen heeft opgegraven, was de ontdekking van de muren van het platform uit de IJzertijd duidelijk het grootste succes.

"Inderdaad, het bestaan van deze muren, die een verhoogd plateau uit de IJzertijd ondersteunden, is tot nu toe de belangrijkste vondst”, zei Finkelstein. Op het feit, dat door de 3D-visualisaties van de heuvel het bewijs van het plateau uiteindelijk werd geleverd, reageerde Finkelstein: "Ik was verrast en ook weer niet. Verrast, want dit soort verhoogde plateaus is vooral bekend in het Noordelijke Koninkrijk (Israël) en hier zijn we in het uiterste Zuiden daarvan. Niet verrast, want door naar de topografie en de orthofoto te kijken, vermoedde ik al het bestaan van een verhoogd plateau op de top”.

“Het plateau is een monumentale architectonische prestatie en doet de vraag rijzen wie het gebouwd heeft. Welke mensen waren tot zoiets in staat in het tijdperk waar het aardewerk en het uiterlijk van de muren naar verwijzen. Het is een extra probleem, dat er gebrek is aan vondsten die typerend zijn voor die cultuur. Er is niets concreets, behalve het plateau, dat een verwijzing is naar het Noorden”, zei Finkelstein.

Omdat de wetenschappers absoluut het tijdperk moesten weten, hebben ze hi-tech Optical Stimulated Luminescence (OSL) datering toegepast. Daar kwam de tijdsperiode van Iron IIB uit, oftewel circa 8ste eeuw voor Chr.

Digitaal hoogtemodel van de heuvel van Kiriat-Jearim (Foto: Shmunis Family Excavations in Kiriath-Jearim)


De archeologen schrijven in hun rapport: "Rekening houdend met de monumentale omvang van deze onderneming, en het feit dat er geen verhoogde plateaus van dit type bekend zijn in Juda, zijn er twee mogelijkheden binnen het IJzeren Tijdperk IIB: een Assyrische onderneming ná 720 v. Chr., of een Noord-Israëlische constructie vóór 732 v. Chr., eigenlijk vóór het begin van het verval van het Koninkrijk in 747 v. Chr.”.

Volgens de archeologen waren andere soortgelijke platforms bekend in het Noordelijk Koninkrijk gedurende die tijd, ook in de hoofdstad Samaria. Meestal bestonden ze uit massieve steunmuren gevuld met grond, waardoor een kunstmatige heuvel ontstond.

“Het aardewerken puin dicht bij de muur dateert uit het IJzeren Tijdperk IIB (900-700 v.Chr.)”, zeiden de archeologen, “en de timing van de constructie kon ook wijzen op het Noordelijke Koninkrijk. Een verhoogd plateau in Kiriat-Jearim zou gebouwd kunnen zijn door Israël, volgend op de onderwerping van Juda door Joas, zoals staat geschreven in 2 Koningen 14:11-13. Dienovereenkomstig kwam de tijd van Jerobeam II (788-747 v. Chr.) in het midden van de 8e eeuw overeen met zowel de OSL- als de keramische gegevens”.

Tijdens het opgraven en tijdens het vergelijken met de bevindingen van de kleinere eerdere opgravingen, onderkenden de archeologen voortdurende, intensiverende nederzettingen in het volgende IJzeren Tijdperk IIC (700-586 v.Chr.), evenals een reconstructie van het plateau. Verdere reconstructie vond plaats in de late Hellenistische periodes. "Dit laatste kan geassocieerd worden met de versterkingsinspanningen van de Seleucidische generaal Bacchides”, suggereren de wetenschappers.

Vanaf één plateau om over alles te regeren

Het tweede graafseizoen begint in augustus 2019 met een even groot team van professionals en vrijwilligers. "Ook deze keer zijn we van plan om de nadruk te leggen op de grote muren die het verhoogde plateau ondersteunen”, zei Finkelstein.

Finkelstein, voor wie de Ark van het Verbond een legende is en geen feit, zei dat er geen fysiek bewijs is in Kiriat-Jearim voor een historisch feit, dat de Ark op die plek heeft gestaan en hij verwacht ook geen enkel bewijs daarvan te vinden. Wat van belang is voor het team is, waarom de legende werd verspreid.

Bij Kiriath-Jearim, opgraving van een reeks terrassen langs de zuidoostelijke helling van de heuvel (Foto: Shmunis Family Excavations in Kiriath-Jearim)


"Waarom het Noordelijke Ark-verhaal in de Bijbel werd geïntroduceerd, is een heel goede vraag. Het is één van een reeks Noordelijke tradities die hun weg naar het Zuiden vonden. Misschien was het om uit te leggen hoe de Ark zijn weg naar Jeruzalem vond”, zei hij.

“Het grote plateau op Kiriat-Jearim zou multifunctioneel geweest kunnen zijn, zowel een heiligdom als een regeringscentrum”, zei hij.

"Ik denk dat het verhaal van de Ark de ideologie van het Noordelijke Koninkrijk ten tijde van Jerobeam II diende, evenals de feitelijke territoriale behoeften die voortkwamen uit de heerschappij over Juda”, opperde Finkelstein. "Ik vermoed dat dit heiligdom van de Ark deel uitmaakte van de ideologie van een Verenigd Israël (geregeerd vanuit Samaria) - de voorloper van het latere concept van de Judese Verenigde Monarchie”, zei hij.

____________

ENGLISH

Excavation uncovers a unique, monumental structure previously unknown in the region. Was it a shrine — or the site of David’s triumphant parade of the legendary ark?

By:TOI, AMANDA BORSCHEL-DAN 10 January 2019


"A massive 8th century BCE man-made platform discovered at a Catholic convent in central Israel may have served as an ancient shrine to the Ark of the Covenant", said leading Tel Aviv University archaeologist Israel Finkelstein. Unearthed at Kiriath-Jearim, the shrine gives potential new insight into the political machinations of the sibling kingdoms of Judah and Israel.

Remains of the monumental elevated podium have been unearthed on a Judean hilltop long associated with the location of biblical Kiriath-Jearim. According to the Hebrew Bible, the spot was the 20-year home of the legendary Ark of the Covenant until taken by King David and paraded to Jerusalem.

The joint expedition by Tel Aviv University and the College de France is not on the trail of the elusive ark, however. Indeed Finkelstein, the dig’s co-director, does not believe the Ark of the Covenant existed.

Rather, it is in search of physical evidence from almost three millennia ago of the geopolitical situation in the border town, located between the two monotheistic kingdoms.

The large elevated platform, Finkelstein believes, was constructed by the northern kingdom as a shrine to the biblical story of the ark.

“The excavations at Kiriath-Jearim shed light on the strength of Israel (the Northern Kingdom) in the early 8th century, including, possibly, its domination of Judah", Finkelstein told The Times of Israel. “They also illuminate an important theme in the Bible – the Ark and its history".

An aerial view of Area C, a broad terrace on the lower eastern slope, at the end of the 2017 season, looking north (Photo: Shmunis Family Excavations at Kiriath-Jearim)


Alongside some 50 student volunteers, in the summer of 2017 Finkelstein and co-directors Thomas Römer and Christophe Nicolle broke ground on the Shmunis Family Excavations at Kiriath-Jearim on the private grounds of a Catholic nunnery situated near the central Israeli-Arab village of Abu Ghosh.

In 1995-96, there was a small salvage excavation headed by Gabriel Barkay ahead of convent construction on the hill. There were additional surveys conducted there by Amir Feldstein in the 1980s, and Boaz Zissu and Chris McKinny in 2013.

“The previous studies – both the salvage dig and the surveys – drew a similar picture of the settlement history of the site, but no find of note has been discovered", said Finkelstein.

That is, until the recent game-changing discovery of a massive man-made platform. The elevated rectangular podium, report the archaeologists, can be reconstructed to have been circa 150-110 m in size and covering an area of some 1.65 hectares. Created with typical Iron Age walls, 3-m wide and which still stand 2-m high, it is oriented exactly north-south and east-west.

Israeli archaeologist, Prof. Israel Finkelstein (Photo: Argonauter, CC-BY-SA, via wikipedia)


It is an oddity in the kingdom of Judah, which, according to the Bible, once ruled Kiriath-Jearim.

Finkelstein and his co-directors believe the platform may have been a shrine built by the Northern Kingdom in commemoration of the Ark of the Covenant story, a compelling narrative that speaks to a tradition shared with the kingdom of Judah.

Could it also be an indication of the power struggle in the region during the 8th century BCE?

“A Northern affiliation of the site in the early 8th century is not that surprising, because of the domination of Israel over Judah at that time and as the Ark Narrative in the Books of Samuel seems to be of Northern origin", said Finkelstein.

According to the team’s preliminary excavation report, “the goal was probably to legitimate Kiriath-Jearim as the ‘new’ shrine of the Ark. Accordingly, in the case of a North Kingdom affiliation, the elevated platform was built in order to accommodate an Israelite administration compound, including a temple, aimed at dominating the vassal kingdom of Judah".

A hill with a view

Modern Kiryat Ye’arim is bordered by Abu Ghosh, an Israeli-Arab village celebrated for its plethora of specialty humus shops. Today it is also known as Telz-Stone, after the European roots of the ultra-Orthodox community residing there. Located less than a kilometer north of the Tel Aviv–Jerusalem Highway, the hilltop upon which the convent sits is strategically placed.

According to the recent preliminary report “Excavations at Kiriath-Jearim near Jerusalem, 2017", which was published in 2018 in the annual peer-reviewed Semitica journal, the hilltop “commands a sweeping view of large stretches of the coastal plain and the Mediterranean coast (from Jaffa to Ashkelon) in the west, the western neighborhoods of modern Jerusalem in the east and the Judean Mountains in the southeast".

In the upper terrace at Kiriath-Jearim, a massive wall was unearthed some 15 cm below topsoil. The well-preserved wall is circa 3 m broad and preserved to 2.15 m on its outer face (Photo: Shmunis Family Excavations at Kiriath-Jearim)


Today the hill is carved up by terraced slopes dotted with olive trees, which provide an evergreen relief to the stone construction of the old 1906 convent, slightly later hostel, and the 1924 Church of Our Lady of the Ark of the Covenant.

The archaeological dig is unusually located on private church property under the protection of the French government, a situation stemming from a 1949 agreement with the fledgling State of Israel. Today the site serves as the Convent of the Ark of the Covenant, which covers the hill’s summit, and is occupied by the Sisters of St. Joseph of the Apparition.

There is no possibility of excavating the summit, an important strategic location in the ancient world. “First, we cannot disturb the peace of the convent; second, the summit is probably eroded; third, it was built over by a large monastery in the Byzantine period", Finkelstein enumerated.

Even with the church construction, it is somewhat surprising that such an important biblical site has not yet been excavated. “Perhaps this has to do with the fact that it is a private property; certainly, one can understand the wish of the nuns not to be disturbed. Now, with the College de France involved, it was easier to get the green light from the convent", said Finkelstein.

From the initial planning stages, the team has worked closely with the nuns in finding appropriate spots between the compound’s structures. “The interaction with the nuns is cordial and friendly", said Finkelstein.

At the dig’s conclusion, the sisters will be faced with the decision of whether to open up the site to tourists. "The nuns", he said, "have been very accommodating, but as the discoveries mount, are increasingly concerned about their peace of mind".

Illustration from the 13th century Morgan Bible of David bringing the Ark into Jerusalem, 2 Samuel 6 (Image: wikipedia)


Rightly so: analysis of the artifacts unearthed so far leave little doubt that this is the biblical site of Kiriath-Jearim. The name is mention in several books of the Hebrew Bible, including a detailed story in I Chronicles 13, 5-8, in which King David jubilantly transports the ark to Jerusalem.

“And David went up, and all of Israel, to Baalah, that is, to Kiriath-jearim, which belonged to Judah, to bring up from thence the ark of God… David and all the Israelites played, celebrating with all their might before God, with songs and with harps, lyres, timbrels, cymbals and trumpets".

Other historical texts, including the ancient name directory, the “Onomasticon” by Eusebius of Caesarea, a 3rd-4th century Church historian and counselor of Constantine the Great, also indicate this spot is the biblical site.

Likewise, the archaeologists note that the Arabic name of the site, Deir el-ʿAzar, “seems to be a corruption of ‘The Monastery of Eleazar,’ probably the name of the Byzantine monastery, which commemorated the name of the priest who was in charge of the Ark when it was kept at Kiriathjearim (1 Sam 7: 1)".

Technology to plumb ancient depths

To locate the most likely dig spot between the compound’s buildings, the team consulted World War I Bavarian aerial survey images as well as modern aerial footage, and created a hi-tech orthophoto using a drone and Digital Elevation Model. “The high-tech methods helped us to visualize the ancient topography and locate the lines of the main terraces. So these methods helped in dictating the fields of excavations, which indeed proved to be highly successful", said Finkelstein.

Aerial view of the site, taken by the Bavarian air force in 1918, looking north. Note large western and eastern terraces. The modern building is the old house of the convent; to its north are the foundations of the northern sector of the hostel; the church was not built yet (Photo: Shmunis Family Excavations at Kiriath-Jearim)


While the team has unearthed countless artifacts, but the discovery of the Iron Age platform’s walls was clearly its biggest success.

“Indeed, the existence of these walls, which supported an elevated Iron Age platform, is the most important find so far", said Finkelstein. Due to the 3-D visualizations of the mound, when evidence of the platform was finally discovered said Finkelstein, “I was surprised and not. Surprised, because this type of elevated podiums is known mainly in the Northern Kingdom (Israel) and here we are on their very southern boundary. Not surprised, because from looking at the topography and the orthophoto I suspected the existence of an elevated platform on the summit".

The platform, a monumental architectural feat, compels the question of who built it? Which people would have had the ability to construct it in the era suggested by the pottery dating and the walls’ appearance? In an additional wrinkle, there is the paucity of culturally typifying finds. “There is nothing in the material culture, except for the podium, to hint at the north", said Finkelstein.

Stymied, the scientists commissioned hi-tech Optical Stimulated Luminescence (OSL) dating, which suggested the time period of Iron IIB, or circa 8th century BCE.

Digital Elevation Model of the mound of Kiriath-Jearim (Photo: Shmunis Family Excavations at Kiriath-Jearim)


“Bearing in mind the monumentality of this endeavor, and the fact that no elevated platforms of this type are known in Judah, there are two possibilities within the Iron IIB: an Assyrian venture after 720 BCE, or a North Israelite construction before 732 BCE, in fact before the beginning of decline of the kingdom in 747 BCE", write the archaeologists in their report.

According to the archaeologists, other similar platforms were well-known in the Northern Kingdom during the suggested window of time, including in the capital Samaria. Typically they consisted of massive support walls with land fills which create an artificial hill.

The pottery debris close to the wall dates to the Iron IIB (900-700 BCE), said the archaeologists and the timing of the construction could also point to the northern kingdom: “An elevated platform at Kiriath-Jearim could have been built by Israel following the subjugation of Judah by Joash", as noted in 2 Kings 14: 11-13. “Accordingly, the days of Jeroboam II (788-747 BCE), in the middle of the 8th century, well-fit both the OSL and the ceramic data", write the authors.

During the course of the excavation, and in comparing the findings from the smaller earlier digs, the archaeologists discerned continued, intensified settlement in the following Iron IIC period (700-586 BCE), as well as reconstruction of the platform. Further reconstruction occurred in the late Hellenistic periods. “The latter may be associated with the fortification efforts undertaken by the Seleucid General Bacchides", suggest the scholars.

One platform to rule them all

The second excavation season will commence in August 2019 with an equally large team of professionals and volunteers. “This time too we plan to put the main emphasis on the big walls which support the elevated platform", said Finkelstein.

Finkelstein, for whom the Ark of the Covenant is legend, not fact, said there is no physical evidence at Kiriath-Jearim of the ark having historically resided at the site — nor does he expect to find any. But why the legend was propagated is of interest to the team.

At Kiriath-Jearim, excavation of a set of terraces along the southeastern slope of the mound (Photo: Shmunis Family Excavations at Kiriath-Jearim)


“Why the Northern Ark Narrative was introduced into the Bible is a very good question. It is one of a series of Northern traditions which found their way to the south. Perhaps the idea was to explain how the ark found its way to Jerusalem", he said.

"The large platform at Kiriath-Jearim would have been multi-functional — both as a shrine and a ruling center", he said.

“I think that the story of the Ark served the ideology of the Northern Kingdom in the time of Jeroboam II, as well as the actual territorial needs which stemmed from the domination over Judah", suggested Finkelstein. “I suspect that this shrine of the ark was part of a United Israel (ruled from Samaria) ideology – the forerunner of the later Judahite United Monarchy concept", he said.