21 juni 2020

2020-06-21: Canada gooit Israël voor de wolven om een zetel te bemachtigen in de VN-Veiligheidsraad - Canada throws Israel in front of the wolves to secure a seat on the UN Security Council

Nederlands - English

NEDERLANDS:

Het ging volledig onder de radar van de media – hoe Canada aangaf bereid te zijn om Israël op te offeren en bereid was een Faustiaans akkoord te sluiten met dictators, om een felbegeerde zetel in de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties te bemachtigen.

In de laatste dagen van zijn campagne tegen Noorwegen en Ierland voor twee beschikbare zetels, werd Canada gedwongen om zijn kritiek weerom in te slikken door zijn pro-Palestijnse geloofsbrieven te promoten en zijn pro-Israël-erfenis te verbergen.

Op 10 juni schreef Marc-André Blanchard, de Canadese ambassadeur bij de VN, een brief gericht aan alle lidstaten en waarnemers van de VN-Veiligheidsraad, waar hij Israël censureerde voor zijn plannen om de soevereiniteit toe te passen op Judea en Samaria als zijnde ‘in strijd met het internationale recht’ en omdat ze een ‘bedreiging’ vormen voor de tweestatenoplossing.

Niet erkend door de heer Blanchard, en volledig genegeerd door de reguliere media, zegt Israël dat het internationaal recht zijn rechten op deze landen verankert, onder verwijzing naar dringende veiligheidsproblemen en bijbelse, historische en politieke connecties met het land. De Joodse staat is van plan om de regio Israël correct te maken en de Israëlische wet toe te passen op de Jordaanvallei en 30% van het C-Gebied volgens de Oslo-Akkoorden van 1994.

Volgens het vredesplan van Trump en in overeenstemming met het verleden van de Amerikaanse vredesvoorstellen zullen veel van deze Israëlische gebieden in het C-Gebied in een definitief vredesakkoord behouden worden. Belangrijk is dat een natie geen land kan ‘annexeren’ waarop het soevereine aanspraken heeft.

Volgens het internationaal recht werden deze landen aan het Joodse volk beloofd tijdens de San Remo-conferentie in 1920, wat leidde tot de oprichting in Palestina van een Brits mandaat van een nationaal tehuis voor het Joodse volk. Israël beschouwt de ‘Westelijke Jordaanoever’ niet als ‘bezet’ omdat er vóór de defensieve Zesdaagse Oorlog in 1967 geen soeverein was.

Jordanië bezette het land illegaal en bestuurde het van 1948-1967 na de Israëlische Onafhankelijkheidsoorlog die werd gevoerd door pan-Arabische legers die bezweerden de kersverse staat Israël te zullen vernietigen. Jordanië had geen soevereiniteit over het land dat onder Brits verplicht Palestina viel. Zoals algemeen bekend, accepteerde Israël in november 1947 de verdeling (Resolutie 181) en de Arabische wereld verwierp het, in plaats daarvan op zoek naar de vernietiging van de Joodse staat.

In een recent rapport gepubliceerd door het officiële persbureau van de Palestijnse Autoriteit, Wafa, herhaalde minister van Buitenlandse Zaken François-Philippe Champagne het bezwaar van Canada tegen de soevereiniteitsaanvraag van Israël, waarbij hij de Palestijnse minister van Buitenlandse Zaken en Expatriates Riyad Malki vertelde dat als Canada zou gekozen worden als lid Van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties, het niet zal zwijgen.

Dit was een impliciet hondenfluitje voor het stemrijke Arabische blok dat als je voor Canada zou stemmen, het zijn macht en invloed op de Raad zou gebruiken om Israël in het vizier te krijgen, en het zou een van zijn meest vertrouwde vrienden en bondgenoten de rug toekeren.

Een en ander volgt op hoe Canada afgelopen november tegen Israël en met de vijanden van de Joodse staat bij de VN heeft gestemd, waarbij het zijn traditionele neutraliteit heeft laten vallen door de zijde van de Palestijnen tegen Israël te kiezen voor een resolutie over zelfbeschikking.

Canada brak met een bi-partijdige traditie en een principieel record van 10 jaar in het verzet tegen eenzijdige resoluties, en sloot zich aan bij een who’s who van malafide, tirannieke en mensenrechtenovertredende landen, door Israël aan te wijzen voor schande bij de VN.

De resolutie berispte Israël vanwege zijn veiligheidsbarrière tegen terrorisme, die aan beide kanten van het conflict talloze levens heeft gered, wrijving heeft verminderd en bloedvergieten heeft voorkomen. Het is niet verrassend dat er geen enkele verwijzing was naar ongebreidelde Palestijnse opruiing, corruptie en onverzettelijkheid tot vrede.

Destijds merkte UN Watch Executive Director Hillel Neuer op dat Canada’s ‘ruilen van zijn basisprincipes van eerlijkheid en gelijkheid voor een zetel van de VN-Veiligheidsraad niet veel goeds belooft voor een vrije en democratische samenleving.’ Nikki Haley, voormalig Amerikaans ambassadeur bij de VN, zei dat Canada een deal heeft gesloten met de duivel en met deze stemming ‘culturele corruptie’ heeft gepleegd.

De anti-Israël resolutie die werd gesteund door Noord-Korea, Egypte, Nicaragua, Zimbabwe en de Palestijnse Bevrijdingsorganisatie, veroordeelde Israël omdat het de Joodse wijk van zijn eeuwige en onverdeelde hoofdstad, Jeruzalem en zijn meest gekoesterde heilige plaatsen, ‘bezette’. In de brief van Blanchard was het opmerkelijk dat hij benadrukte hoe Canada dit land officieel niet erkent als onderdeel van Israël.

Israël beschouwde de resolutie als een essentieel onderdeel van een voortdurende poging om het land te deligitimiseren. In diplomatieke taal zei Israël dat het “zeer teleurgesteld” was over Canada en zich blind voelde. In zijn brief van 10 juni citeerde Blanchard trots de steun van Canada voor deze anti-Israël resolutie, en beweerde bizar dat het de tweestatenoplossing beschermde tegen verschillende ‘bedreigingen’.

Bronnen: Brabosh
♦ naar een artikel “Media Ignore Canada’s Throwing Israel to the Wolves in bid to get a United Nations Security Council Seat” van 17 juni 2020 op de site van Honest Reporting Canada


**************************
ENGLISH:

It went completely under the radar of the media - how Canada indicated its willingness to sacrifice Israel and a Faustian accord with dictators to secure a coveted seat on the United Nations Security Council.

In the final days of its campaign against Norway and Ireland for two available seats, Canada was forced to shrink its criticism again by promoting its pro-Palestinian credentials and hiding its pro-Israel legacy.

On June 10, Marc-André Blanchard, the Canadian Ambassador to the UN, wrote a letter addressed to all member states and observers of the UN Security Council censoring Israel for his plans to apply sovereignty to Judea and Samaria as " in violation of international law 'and because they' threaten 'the two-state solution.

Unrecognized by Mr. Blanchard, and completely ignored by the mainstream media, Israel says that international law enshrines its rights in these countries, citing urgent security concerns and biblical, historical and political connections to the country. The Jewish state plans to make the region of Israel correct and apply Israeli law to the Jordan Valley and 30% of the C Area according to the 1994 Oslo Accords.

According to Trump's peace plan and in line with the past of the US peace proposals, many of these Israeli areas in the C-area will be preserved in a final peace agreement. Importantly, a nation cannot "annex" a country to which it has sovereign claims.

Under international law, these countries were promised to the Jewish people at the 1920 San Remo conference, which led to the establishment in Palestine of a British mandate of a national home for the Jewish people. Israel does not consider the "West Bank" as "occupied" because there was no sovereign before the defensive Six-Day War in 1967.

Jordan illegally occupied and ruled the country from 1948-1967 after the Israeli War of Independence waged by pan-Arab armies who declared that they would destroy the brand new state of Israel. Jordan had no sovereignty over the land that fell under British compulsory Palestine. As is well known, in November 1947 Israel accepted the division (Resolution 181) and the Arab world rejected it, seeking instead to destroy the Jewish state.

In a recent report published by the official Palestinian Authority news agency, Wafa, Secretary of State François-Philippe Champagne reiterated Canada's objection to Israel's sovereignty claim, telling Palestinian Secretary of State and Expatriates Riyad Malki that if Canada would be elected as a member of the United Nations Security Council, it will not be silent.

This was an implicit dog whistle for the voting Arab bloc that if you voted for Canada it would use its power and influence over the Council to target Israel, and it would turn its back on one of its most trusted friends and allies .

This follows up on how Canada voted against Israel and the enemies of the Jewish state at the UN last November, dropping its traditional neutrality by sided with the Palestinians against Israel for a resolution on self-determination.

Canada broke with a bi-partisan tradition and a 10-year principle record in opposing one-sided resolutions, joining a who's who of rogue, tyrannical and human rights-violating countries, designating Israel for shame at the UN.

The resolution chided Israel for its security barrier to terrorism, which has saved countless lives on both sides of the conflict, reduced friction and prevented bloodshed. Not surprisingly, there was no reference whatsoever to rampant Palestinian sedition, corruption, and unyielding peace.

At the time, UN Watch Executive Director Hillel Neuer noted that Canada's “exchanging its basic principles of fairness and equality for a UN Security Council seat does not bode well for a free and democratic society.” Nikki Haley, former United States Ambassador to the United Nations, said Canada made a deal with the devil and committed "cultural corruption" with this vote.

The anti-Israel resolution, backed by North Korea, Egypt, Nicaragua, Zimbabwe and the Palestine Liberation Organization, condemned Israel for "occupying" the Jewish quarter of its eternal and undivided capital, Jerusalem and its most treasured sacred sites. In Blanchard's letter, it was noteworthy that he emphasized how Canada does not officially recognize this country as part of Israel.

Israel considered the resolution to be an essential part of an ongoing effort to digitize the country. In diplomatic language, Israel said it was “very disappointed” with Canada and felt blind. In his letter of June 10, Blanchard proudly cited Canada's support for this anti-Israel resolution, bizarrely claiming it protected the two-state solution from various "threats."

Sources: Brabosh
♦ to an article “Media Ignore Canada's Throwing Israel to the Wolves in bid to get a United Nations Security Council Seat” of June 17, 2020 on the Honest Reporting Canada site


Google Translate