11 februari 2021

2021-02-11 Internationaal Strafhof heeft ‘Palestina’ tot een soevereine staat uitgeroepen - International Criminal Court has declared 'Palestine' a sovereign state

Nederlands - English

NEDERLANDS:

Het sterk gepolitiseerde Internationaal Strafhof heeft zojuist de Palestijnen een staat verklaard. Ze deden het zonder enige onderhandeling met Israël, zonder enig compromis en zonder erkende grenzen.

Ze deden het ook zonder enige wettelijke bevoegdheid, omdat het Statuut van Rome, waarbij het Internationaal Strafhof is opgericht, niet voorziet in de erkenning van nieuwe staten door deze strafrechtbank. Bovendien hebben noch Israël, noch de Verenigde Staten dat verdrag geratificeerd, zodat de beslissingen van het Internationaal Strafhof hen niet binden.

Deze verdeelde beslissing is evenmin bindend voor de ondertekenaars, aangezien zij de bevoegdheid van de zogenaamde rechtbank te boven gaat. Ik zeg ‘zogenaamd’ hof, omdat het Internationaal Strafhof geen echte rechtbank is in de zin van dat woord. In tegenstelling tot echte rechtbanken, die statuten en gewoonterecht hebben om te interpreteren, verzint het Internationaal Strafhof het gewoon.

Zoals de afwijkende rechter zo treffend opmerkte, is de Palestijnse beslissing niet gebaseerd op de bestaande wetgeving. Het is gebaseerd op pure politiek. En de politiek van de meerderheidsbeslissing is op zijn beurt gebaseerd op het toepassen van een dubbele standaard op Israël – zoals de Verenigde Naties, het Internationaal Gerechtshof en andere internationale organen al lang hebben gedaan.

Er zijn talloze andere groepen – onder hen de Koerden, de Tsjetsjenen en de Tibetanen – die een zekere mate van onafhankelijkheid claimen. Toch hebben noch het Internationaal Strafhof, noch andere internationale organisaties er ooit tijd aan besteed.

Maar de Palestijnen – zowel op de Westelijke Jordaanoever als in Gaza – die hebben geweigerd te goeder trouw te onderhandelen en terrorisme hebben gebruikt als hun primaire aanspraak op erkenning, zijn door deze beslissing beloond voor hun geweld. Israël, dat de Palestijnen bij verschillende gelegenheden een staat heeft geboden in ruil voor vrede, is gestraft voor zijn onderhandelingsbereidheid en zijn vastberadenheid om zijn burgers te beschermen tegen Palestijns terrorisme.

Er vinden zoveel ernstige oorlogsmisdaden en andere schendingen van humanitaire wetten overal ter wereld plaats die het Internationaal Strafhof opzettelijk negeert. De hoofdaanklager ziet het als een van haar taken om de aandacht weg te trekken van derdewereldlanden, waar veel van deze misdaden plaatsvinden, en naar westerse democratieën.

Wat zou een beter doelwit kunnen zijn voor deze perverse vorm van ‘vervolgende positieve actie’ dan Israël? Ik zeg pervers omdat de echte slachtoffers van een dergelijke selectieve vervolging de burgers zijn van deze derdewereldlanden waarvan de leiders hen vermoorden en verminken.

Aan de andere kant heeft Israël de beste staat van dienst op het gebied van mensenrechten, de rechtsstaat en bezorgdheid voor vijandige burgers dan enig land dat met vergelijkbare dreigingen wordt geconfronteerd. Volgens de Britse militaire expert Richard Kemp ‘heeft geen enkel land in de geschiedenis van oorlogvoering meer gedaan om burgerslachtoffers te vermijden dan Israël tijdens Operatie Cast Lead.’

Het Israëlische Hooggerechtshof heeft zijn leger ontmoedigende beperkingen opgelegd en heeft zinvolle rechtsmiddelen geboden voor criminele handelingen die door individuele Israëlische soldaten zijn gepleegd. De rol van het Internationaal Strafhof is volgens het verdrag alleen inbreuk te maken op de soevereiniteit van naties als die naties niet in staat zijn om recht te doen.

Het principe van ‘complementariteit’ is bedoeld om rechtbanken in democratische landen, zoals Israël, in staat te stellen hun eigen problemen binnen de rechtsstaat aan te pakken. Alleen als de rechterlijke macht deze problemen totaal niet aanpakt, is de rechtbank bevoegd – zelfs in zaken waarbij partijen bij het verdrag betrokken zijn, wat Israël niet is.

De Verenigde Staten zouden de beslissing van het Internationaal Strafhof moeten verwerpen, niet alleen omdat het oneerlijk is jegens hun bondgenoot Israël, maar omdat het een gevaarlijk precedent schept dat kan worden toegepast tegen de Verenigde Staten en andere landen die volgens de rechtsstaat opereren.

Israël moet de beslissing aanvechten, maar moet meewerken aan elk onderzoek, omdat de waarheid haar beste verdediging is. Of een onderzoek door het Internationaal Strafhof de waarheid kan opleveren, is twijfelachtig, maar het bewijs – inclusief real-time video en audio – zal het voor ICC-onderzoekers moeilijker maken om de werkelijkheid te verdraaien.

Al met al is de uitspraak van het Internationaal Strafhof over Palestina een tegenslag voor één enkele mensenrechtenstandaard. Het is een overwinning voor het terrorisme en een onwil om over vrede te onderhandelen. En het is een sterk argument tegen de toetreding van de Verenigde Staten en Israël tot deze bevooroordeelde ‘rechtbank’ en deze enige legitimiteit te geven.


Bronnen:

♦ naar een artikel van Alan M. Dershowitz “Is Palestine a State?” van 9 februari 2021 op de site van The Gatestone Institute



********************************
ENGLISH:

The highly politicized International Criminal Court has just declared Palestine a state. They did it without any negotiations with Israel, without any compromise and without any recognized borders.

They also did it without any legal authority, because the Rome Statute, which established the International Criminal Court, does not provide for the recognition of new states by this criminal court. Moreover, neither Israel nor the United States have ratified that treaty, so the decisions of the ICC do not bind them.

Nor is this divided decision binding on the signatories, since it exceeds the jurisdiction of the so-called court. I say "so-called" court because the ICC is not a real court in the sense of that word. Unlike real courts, which have statutes and common law to interpret, the ICC simply makes things up.

As the dissenting judge so aptly noted, the Palestinian decision is not based on existing law. It is based on pure politics. And the politics of the majority decision is in turn based on applying a double standard to Israel - as the United Nations, the International Court of Justice and other international bodies have long done.

There are numerous other groups - among them the Kurds, the Chechens and the Tibetans - who claim some degree of independence. Yet neither the International Criminal Court nor other international bodies have ever devoted time to it.

But the Palestinians - both in the West Bank and Gaza - who have refused to negotiate in good faith and used terrorism as their primary claim to recognition have been rewarded for their violence by this decision. Israel, which on several occasions has offered the Palestinians a state in exchange for peace, has been punished for its willingness to negotiate and its determination to protect its citizens from Palestinian terrorism.

There are so many serious war crimes and other violations of humanitarian laws taking place around the world that the International Criminal Court deliberately ignores. The Chief Prosecutor sees it as one of her tasks to draw attention away from Third World countries, where many of these crimes take place, and toward Western democracies.

What could be a better target for this perverse form of "persecutory affirmative action" than Israel? I say perverse because the real victims of such selective persecution are the citizens of these Third World countries whose leaders murder and maim them.

On the other hand, Israel has the best record on human rights, rule of law and concern for hostile civilians than any country facing similar threats. According to British military expert Richard Kemp, "No country in the history of warfare has done more to avoid civilian casualties than Israel did during Operation Cast Lead.

Israel's Supreme Court has imposed daunting restrictions on its military and provided meaningful remedies for criminal acts committed by individual Israeli soldiers. The role of the International Criminal Court, according to the treaty, is to infringe on the sovereignty of nations only when those nations are incapable of administering justice.

The principle of "complementarity" is intended to allow courts in democratic countries, such as Israel, to address their own problems within the rule of law. Only if the judiciary fails to address these problems altogether does the court have jurisdiction - even in cases involving parties to the convention, which Israel is not.

The United States should reject the ICC decision, not only because it is unfair to its ally Israel, but because it sets a dangerous precedent that can be applied against the United States and other countries operating under the rule of law.

Israel should challenge the decision, but should cooperate with any investigation, because the truth is its best defense. Whether an investigation by the ICC can produce the truth is questionable, but the evidence-including real-time video and audio-will make it harder for ICC investigators to distort reality.

All in all, the International Criminal Court's ruling on Palestine is a setback for a single human rights standard. It is a victory for terrorism and an unwillingness to negotiate peace. And it is a strong argument against the United States and Israel joining this biased "court" and giving it any legitimacy.


Source: Brabosh - to an article by Alan M. Dershowitz "Is Palestine a State?" dated February 9, 2021 on The Gatestone Institute site