14 juli 2021

2021-07-14: Het probleem met buitenlandse hulp voor Gaza - The problem with foreign aid for Gaza

Een PALESTIJNSE arbeider maakt in april zakken voedsel klaar in een hulpdistributiecentrum van UNRWA in het vluchtelingenkamp Beach in Gaza-stad. (foto met dank: MOHAMMED SALEM/ REUTERS)

Nederlands - english

NEDERLANDS:

Als de internationale gemeenschap de inwoners van Gaza echt wil helpen, zou het verwijderen van de invloed van Hamas en het volledig herstructureren van UNRWA veel effectiever zijn dan geld of beton.

Door: Jerusalem Post - NAOMI GRANT   

Egypte heeft onlangs ontdekt dat het onmogelijk is om een overeenkomst te sluiten met Hamas, de aangewezen terroristische organisatie die de Gazastrook regeert, en de Palestijnse Autoriteit, die een deel van de Westelijke Jordaanoever bestuurt, aangezien de twee partijen met elkaar in oorlog zijn sinds 2007, na een gewelddadige staatsgreep door Hamas. En het maakt niet uit dat dit akkoord gaat over de wederopbouw na de 11-daagse oorlog in mei. Zelfs Palestijnen hebben zowel Hamas als de PA al lang van corruptie beschuldigd. Beide partijen staan erop dat zij de enige groep moeten zijn die verantwoordelijk is voor de wederopbouw en dat alle hulp rechtstreeks via hun respectieve regeringen moet verlopen. De internationale gemeenschap moet nog leren dat Hamas nooit mag worden vertrouwd. 

Ongeveer 55% van het budget van Hamas is bestemd voor zijn militaire 'behoeften', terwijl minder dan 5% naar het verbeteren van de levensstandaard in Gaza gaat. De hulp van internationale organisaties maakt 65% uit van de totale investering in de Gazastrook. Hamas’ politiek leider Ismael Haniyeh bouwde onlangs een rekening op van meer dan $ 1 miljoen in het Mandarin Oriental in Doha, een vijfsterrenhotel. Ondertussen leidde de oorlog die Hamas had gepland en op 9 mei begon, tot de dood van honderden van hun eigen mensen, terwijl Haneyeh aan de wereld, redelijk succesvol, predikte hoe arm de Palestijnen zijn.

Hamas is berucht om de exploitatie van internationale hulp. In 2018 weigerde Hamas Israëlische medische hulp, ondanks dat de ziekenhuizen gebrek leden. Ze stellen zelfs voorwaarden voor het ontvangen van Israëlische hulp. In plaats van de 3,5 miljoen ton bouwmateriaal dat net in 2016 Gaza binnenkwam, bijvoorbeeld om scholen of appartementen te bouwen, wordt een aanzienlijk bedrag omgeleid om meer tunnels te creëren waardoor militanten Israël illegaal kunnen binnenkomen. In 2009 stopten de Verenigde Naties tijdelijk met het sturen van hulp naar Gaza omdat Hamas 200 ton rijst, 100 ton meel, 3.500 dekens en 400 voedselpakketten wegsluisde die bedoeld waren om naar de bevolking te gaan. 

Alleen het wegsluizen van hulp die naar hen is verzonden, lijkt niet genoeg voor Hamas; ze hebben ook actief hulp gezocht voor vreedzame doeleinden. In augustus 2016 werd de Palestijnse VN-medewerker Waheed Borsh “belast met het wegsluizen van 300 ton puin van een UNDP-project in de Gazastrook... om een steiger te bouwen voor de zeemacht van de islamitische beweging” en veroordeeld tot zeven maanden gevangenisstraf.

Erger nog, Hamas heeft nauwe banden met de United Nations Relief and Works Agency for Palestine Refugees in the Near East (UNRWA), die geacht wordt te helpen bij de ontwikkeling in Gaza. En het is niet langer subtiel. In een recente verklaring bedankte UNRWA-adjunct-commissaris-generaal Lenny Steinseth Hamas-leider Yahya Sinwar voor zijn "verlangen om de samenwerking voort te zetten".

Deze week en in 2017 werden tunnels onder UNRWA-scholen ontdekt die door Hamas werden gebruikt om wapens te smokkelen. In 2014 werden de raketten van Hamas minstens drie keer ontdekt in UNRWA-scholen. Deze incidenten zijn vrijwel onmogelijk zonder enige coördinatie tussen Hamas en de VN-organisatie.

Veel UNRWA-medewerkers zijn ook begunstigden van het bureau en bezochten in het opgroeiden UNRWA-scholen, waar haat wordt gepredikt en Hamas waarschijnlijk wordt gepromoot. Volgens een EU-studie over 156 leerboeken en 16 leerplannen, promoten UNRWA-leerboeken nog steeds gewelddadig antisemitisme. Studenten die door deze boodschap worden gehersenspoeld, groeien op om bij UNRWA te werken en de vicieuze cirkel is rond.

Zelfs het Amerikaanse ministerie van Buitenlandse Zaken kan niet garanderen dat de hulp niet naar Hamas gaat, en biedt slechts vage garanties dat ze "alles zullen doen om ervoor te zorgen dat deze hulp de mensen bereikt die het het meest nodig hebben."

IN PLAATS VAN Hamas toe te staan zichzelf te reguleren, die in wezen helemaal geen regels erken, zou een ad hoc-orgaan om alle internationale hulp te verdelen moeten worden opgericht. Het zou moeten worden geleid door Egypte, dat grenst aan Gaza of door de VAE. Het is van cruciaal belang dat het orgaan ad hoc is met steeds wisselende leden, zodat Hamas het niet kan infiltreren, zoals bij de UNDP. 

Dit orgaan, dat ook een aantal inwoners van Gaza zou moeten omvatten, moet alle internationale hulp voor Gaza ontvangen en ervoor zorgen dat deze rechtstreeks naar de ontvangers gaat, waaronder scholen, ziekenhuizen en bouwbedrijven. Alle landen die via dit ad-hocorgaan hulp aan Gaza leveren, moeten het belangrijk vinden dat het orgaan verantwoordelijk wordt gehouden voor de juiste bestemming van hun hulp, en die hulp dienovereenkomstig intrekken als dat niet het geval is.

Niets in Gaza is veilig voor de invloed van Hamas. Geen scholen, geen hoofdkwartier van de Amerikaanse nieuwszender en zelfs geen ziekenhuizen. Internationale hulp aan de slachtoffers van de recente oorlog klinkt rechtvaardig, maar veroorzaakt vaak meer kwaad dan goed als Hamas daarmee de wapens kan aanvullen. UNRWA, het voor de hand liggende orgaan om de leiding te nemen, wordt al jaren zwaar beïnvloed door Hamas, wat heeft geleid tot in wezen nul toezicht op honderden miljoenen dollars. 

Verschillende landen, waaronder de VS, Duitsland, Egypte en Qatar en de EU, hebben toegezegd hulp te zullen sturen en hebben vanwege een gebrek aan coördinatie geleid tot een toegezegde 1,4 miljard dollar, terwijl de geschatte schade in Gaza ongeveer 322 miljoen dollar was. Dit stimuleert Hamas verder om oorlogen te beginnen waarvan ze weten dat Israël wraak zal nemen.

Als de internationale gemeenschap de inwoners van Gaza echt wil helpen, zou het verwijderen van de invloed van Hamas en het volledig herstructureren van UNRWA veel effectiever zijn dan geld of beton.

Naomi Grant is directeur communicatie bij de Endowment for Middle East Truth (EMET).

 

 *******************************************
ENGLISH:

A PALESTINIAN worker prepares bags of food supplies at an aid distribution center run by UNRWA, at Beach refugee camp in Gaza City in April. (photo credit: MOHAMMED SALEM/ REUTERS)

If the international community truly wants to aid Gaza residents, purging Hamas’s influence and completely restructuring UNRWA would be far more effective than money or concrete.

By Jerusalem Post - NAOMI GRANT  

Egypt has recently discovered that brokering an agreement with Hamas – the designated terrorist organization that governs the Gaza Strip – and the Palestinian Authority, which governs part of the West Bank, might be impossible, given that the two sides have been at war with each other since 2007, following a violent coup by Hamas. And it doesn’t matter that this agreement is concerning reconstruction from the 11-day war in May. Even Palestinians have long accused both Hamas and the PA of corruption. Both parties insist that they should be the sole group in charge of rebuilding and that all aid must go directly through their respective governments. The international community has yet to learn, but Hamas should never be trusted. 

Some 55% of Hamas’s budget is allocated for its military “needs,” while less than 5% goes to improving the Gaza standard of living, and international organizations’ aid comprises 65% of the total investment in the Gaza Strip. Hamas senior political leader Ismael Haniyeh recently racked up a bill of over $1 million at the Mandarin Oriental in Doha, a five-star hotel. Meanwhile, the war that Hamas had planned, beginning May 9, led to the deaths of hundreds of their own people, as Haneyeh preached to the world – fairly successfully – about how poor the Palestinians are.

Hamas is infamous for its exploitation of international aid. In 2018, Hamas refused Israeli medical aid, despite hospitals suffering shortages. They even set conditions for receiving Israeli aid. Rather than using the 3.5 million tons of construction material that entered Gaza just in 2016, for example, to build schools or apartments, a substantial amount is diverted to create more tunnels through which its militants can illegally enter Israel. In 2009, the United Nations temporarily stopped sending aid to Gaza because Hamas siphoned off 200 metric tons of rice, 100 metric tons of flour, 3,500 blankets and 400 food parcels that were meant to go to its populace. 

Simply diverting aid shipped to them does not seem to be enough for Hamas; they have also actively sought out aid meant for peaceful purposes. In August 2016, Palestinian UN employee Waheed Borsh “was charged with diverting 300 tons of rubble from a UNDP project in the Gaza Strip... to build a jetty for the Islamist movement’s naval force” and sentenced to seven months in prison.

Worse, Hamas has close ties to the United Nations Relief and Works Agency for Palestine Refugees in the Near East (UNRWA), which is supposed to assist with development in Gaza. And it’s no longer subtle. In a recent statement, UNRWA Deputy Commissioner-General Lenny Steinseth thanked Hamas leader Yahya Sinwar for his “desire to continue cooperation.” 

Tunnels used by Hamas to smuggle weapons were discovered this week and in 2017 beneath UNRWA schools. In 2014, Hamas’s rockets were discovered in UNRWA schools at least three times. These incidents are virtually impossible without some coordination between Hamas and the UN agency.

Plenty of UNRWA employees are also beneficiaries of the agency and attended UNRWA schools growing up, where hate is preached and Hamas is likely promoted. According to an EU study of 156 textbooks and 16 curricula, UNRWA textbooks still promote violent antisemitism. Students brainwashed by this message grow up to work at UNRWA, and the vicious cycle continues.

Even the US State Department can’t guarantee that aid won’t go to Hamas, offering only vague assurances that they’re “going to do everything that we can to ensure that this assistance reaches the people who need it the most.”

INSTEAD OF allowing Hamas to regulate itself, which is, in essence, no regulations at all, an ad hoc body run by Egypt – which borders Gaza – or the UAE, should be created to distribute all international aid. It is crucial that the body be ad hoc with ever-changing members so that Hamas won’t be able to infiltrate it, as they did with the UNDP. 

This body, which should also include several Gaza residents, should receive all international aid meant for Gaza and ensure that it goes directly to recipients, including schools, hospitals and construction companies. All countries who contribute aid to Gaza via this ad hoc body should have an interest in holding it accountable for ensuring their aid is correctly designated, and withdraw aid accordingly if it is not.

Nothing in Gaza is safe from Hamas’s influence. Not schools, not American news outlet headquarters and not even hospitals. International aid to the victims of the recent war sounds righteous, but it often causes more harm than good when it allows Hamas to restock weapons. UNRWA, the obvious body to take charge, has been heavily influenced by Hamas for years, leading to essentially zero monitoring of hundreds of millions of dollars. 

Several countries including the US, Germany, Egypt and Qatar and the EU have pledged to send aid and due to a lack of coordination, resulted in a pledged $1.4 billion, despite estimates placing damage in Gaza around $322 million. This further incentivizes Hamas to start wars during which they know Israel will retaliate.

If the international community truly wants to aid Gaza residents, purging Hamas’s influence and completely restructuring UNRWA would be far more effective than money or concrete.

Naomi Grant is the director of  communications at the Endowment for Middle East Truth (EMET).