16 mei 2018

Een kijkje van binnenuit: Hoe Gaza demonstranten het grenshek proberen te doorbreken

De afgelopen acht weken hebben demonstranten in Gaza hun strategie gewijzigd, aangezien Israël hen heeft gewaarschuwd af te zien van het naderen van het grenshek.

Door Seth J. Frantzman

Er zijn nog veel vragen over wat maandag heeft geleid tot de dood van meer dan zestig Palestijnen. Een van de belangrijkste kwesties betreft de organisatie van de protesten. Op basis van observatie en besprekingen met bronnen dichtbij de protesten die hen bijwoonden, geeft het volgende een duidelijker beeld van wat in de loop van de laatste weken is voorgekomen en waarschijnlijk wijst op hoe de protesten van de maandag zich ontwikkelden.

Sinds eind maart is er langs de grens met Gaza massaal geprotesteerd. Deze protesten waren goed georganiseerd en gepland om deel uit te maken van een acht weken durende "Grote Mars van Terugkeer" van de Palestijnse "Land Day" op 30 maart tot "Nakba Day" op dinsdag 15 mei.

Maandag hebben de massale protesten, die samenvielen met de opening door de VS van hun ambassade in Jeruzalem en een dag voor de laatste dag van de protesten kwam, volgens Palestijnse berichten in Gaza geleid tot 60 doden en tot 2.700 gewonden.

De protesten zijn georganiseerd rond vijf plaatsen naast het veiligheidshek van Israël. In de acht weken dat ze plaatsvonden gebruikten ze verschillende tactieken en methoden. Zo begonnen demonstranten op de tweede vrijdag van 6 april met het aansteken van grote branden met brandende banden. Ze begonnen met het lanceren van vuurvliegers in Israël, om de velden in de brand te steken. Op 27 april scheurden ze ook een stuk prikkeldraad van een van de hekken. Het was tijdens dat protest dat een betrouwbare bron enig inzicht geeft in de methoden die Hamas en de demonstranten hebben gebruikt.

De demonstranten zijn op vrijdag bijeengekomen met tienduizenden deelnemers. Helemaal achterin het protest, op honderden meters van het hek, bevinden zich tenten- en veldhospitalen, gebedsruimtes en gezinnen. Hier verschijnen de Hamas-ambtenaren 's ochtends of in de vroege namiddag om de mensen wakker te schudden en aan te moedigen om te protesteren. Er worden toespraken gehouden en gebeden gehouden. Het is goed georganiseerd. Bussen brengen mensen naar de protesten. Er zijn mensen daar die voedsel verkopen. Er zit een macaber element aan vast: demonstranten zeggen dat ze gaan eten voordat ze "sjahid" of martelaar worden aan de voorkant.

De massa's die het hek benaderen zijn samengesteld uit in het algemeen jonge mannen en tieners, met inbegrip van jongeren en kinderen. Er zijn zeer weinig vrouwen dicht bij het hek. De demonstranten weten hoe de veiligheidstroepen hebben gefunctioneerd. Ze verwachten te worden doodgeschoten of zijn zich ervan bewust dat dit een mogelijkheid is. Er zijn ambulance teams en medici, evenals tal van spontane vrijwilligers, klaar om de gewonden weg te nemen, velen van hen geschoten in de benen. Terwijl de jongemannen banden verbranden en anderen molotovcocktails of katapulten bereiden, bereiden sommigen vliegers om te vliegen. Het doel van de demonstranten is om bij het hek te komen en het met een selecte groep jonge mannen die draadknippers hebben meegenomen, door te knippen. De meesten van hen maken het niet zo ver. Maar sommigen van hen wel.

Gazanen die het belangrijkste veiligheidshek proberen te bereiken, hebben eerst te maken met andere obstakels. Er is een prikkeldraad in secties om te voorkomen dat saboteurs het hoofdhek bereiken. Israël heeft sinds maart voortdurend gewaarschuwd dat iedereen die dit soort bufferzones nadert zou worden doodgeschoten. Het was een stuk prikkeldraad dat eind april werd afgebroken en weggesleurd. De Palestijnen juichten toe toen ze het naar het protestkamp brachten. Een teken van overwinning. Volgens berichten duurt het ongeveer 30 seconden om vanaf het prikkeldraadhek tot het belangrijkste veiligheidshek te lopen.

Maar wat er eind april gebeurde was niet alleen spontaan en chaos van relschoppers aan het hek. Sommige van hen die gewond raakten en gedood zijn door live vuur, zoals te zien is op video’s, zijn niet direct bedreigend voor het hek, maar er zijn andere groepen waarvan het enige doel is om de barrière te doordringen. De feitelijke poging om zo dicht mogelijk bij het hek te komen en het te doorbreken heeft planning en coördinatie aan Palestijnse zijde gevergd.

Hamas-leden, ongewapend maar duidelijk leidinggevend aan sommige jonge mannen, zitten in de menigte. Ze waken voor een gebied van brandende banden en demonstranten waar de demonstranten erin geslaagd zijn om dicht bij het hek te komen of de eerste lijn van prikkeldraad te doorbreken. Sommige van deze professionele activisten zijn op motorfietsen en ze kunnen komen en gaan of rijden langs de lijn van protesten of observeren ze vanaf een hoog punt. Wanneer ze merken dat er een overtreding kan worden begaan, verzamelen ze groepen jonge mannen, mannen die zich vooraf op de aanval hebben voorbereid. Als een soort aanval met de dood uit de Eerste Wereldoorlog haasten de jongemannen zich dan als een groep naar het hek.

Tijdens de 27ste April werden de gebeurtenissen tot 700 mensen gemeld door de woordvoerder Col. Jonathan Conricus van het IDF om het hek ,,op een bepaalde manier te hebben aangevallen dat wij hen niet voordien hebben zien aangevallen,” volgens een rapport van de New York Times. Een vroeger rapport van de Times getiteld ,,300 Meters in Gaza: Snipers, brandbanden en een betwiste omheining,” vatte de planning en de details van de protesten goed samen en bevestigde latere berichten.

De planning begon vóór de protesten van maandag. Joe Dyke, de AFP-correspondent in Gaza, schreef vorige donderdag dat bij een ,,briefing aan buitenlandse media, het hoofd van Gaza van Hamas aan journalisten op dinsdag vertelde hij duizenden Palestijnen zou steunen die door grensomheining volgende week breken.

Op zondag, liet IDF folders op Gaza vallen om demonstranten te waarschuwen om vanaf het hek weg te blijven. Maandag tweette Dijk in Gaza: "letterlijk nu de inauguratie van de Amerikaanse ambassade begint, doen luidsprekers ten oosten van Gaza City een beroep op demonstranten om zich voor te bereiden op het doorbreken van het grenshek.

Aan het eind van de dag waren er 60 doden gevallen.

INSIDE LOOK: HOW GAZA PROTESTERS ATTEMPTED TO BREACH THE BORDER FENCE

Over the past eight weeks, protesters in Gaza have altered their strategy as Israel has warned them to refrain from approaching the border fence.

BY SETH J. FRANTZMAN

Attempts to sabotage security infrastructure on Israel-Gaza border, May 14, 2018 (IDF Spokesperson’s Unit)

Many questions remain about what led to the deaths of over 60 Palestinians on Monday. One of the key issues surround how the protests are organized. Based on observation and discussions with sources close to the protests who witnessed them, the following presents a clearer picture of what has occurred over the last weeks and likely indicates how Monday’s protests unfolded.

Since the end of March there have been mass protests along the Gaza border. These protests have been well organized and planned to be part of an eight-week “Great March of Return,” from the Palestinian “Land Day” on March 30 to “Nakba Day” on Tuesday, May 15.

On Monday, the mass protests, which coincided with the US opening its embassy in Jerusalem and came a day before what was supposed to be last day of the protests, resulted in 60 killed and up to 2,700 wounded, according to Gaza-based Palestinian reports.

The protests have been organized around five locations next to Israel’s security fence. Over the eight weeks they took place they used different tactics and methods. For instance protesters began lighting massive fires with burning tires on the second Friday, April 6. They began launching fire kites into Israel, to set fields aflame. They also tore down a section of one of the fences’ barbed wire on April 27. It was during that protest that a reliable source provides some insight into the methods that Hamas and the protesters have used.

The protesters have gathered on Fridays with tens of thousands participating. At the very back of the protest, hundreds of meters from the fence, are tents and field hospitals, prayer areas and families. This is where Hamas officials show up in the morning or early afternoon to rouse the people and encourage them in their protest. Speeches are made and prayers offered. It is well organized. Buses bring people to the protests. There are people there selling food. There is a macabre element to this, with protesters saying they’ll have a meal before they become “shahid” or martyr at the front.

THE MASSES that approach the fence are made up of generally young men and teenagers, including youth and children. There are very few women closest to the fence. The protesters know how the security forces have been operating. They expect to be shot or are cognizant that this is a distinct possibility. There are ambulance teams and medics, as well as numerous spontaneous volunteers, ready to take away the injured, many of them shot in the legs. As the young men burn tires, and others prepare Molotov cocktails, or slingshots, some prepare kites to fly. The goal of the protesters is to get to the fence and, with select groups of young men who have brought wire cutters, to cut through. Most of them don’t make it this far. But some of them do.

Gazans who attempt to reach the main security fence first have to deal with other obstacles. There is a barbedwire fence in sections to deter saboteurs reaching the main fence. Israel has continuously warned since March that anyone approaching this kind of buffer zone would be shot. It was a section of barbed-wire fence that was torn down and dragged away in late April. The Palestinians cheered as they brought it back to the protest camp. A sign of victory. According to reports it takes about 30 seconds running between the barbed-wire fence and the main security fence.

But what happened in late April was not just spontaneous and chaos of rioters at the fence. Some of those wounded and killed by live fire, as shown on videos, have not been directly threatening the fence, but there are others groups whose sole purpose is to penetrate the barrier. The actual attempt to get closest to the fence and break through it has involved planning and coordination on the Palestinian side.

Hamas members, unarmed but clearly directing some of the young men, are in the crowd. They watch for an area of burning tires and protesters where the protesters have managed to get close to the fence or breach the first line of barbed wire. Some of these professional activists are on motorcycles and they may come and go or drive along the line of protests or observe them from a high point. When they sense that a breach can be made they gather together groups of young men, men who have prepared beforehand for the assault. Like some kind of First World War charge of death, the young men then rush as a group toward the fence.

During the April 27 events up to 700 men were reported by the IDF spokesman Col. Jonathan Conricus to have assaulted the fence “in a way that we have not seen them assault it before,” according to a New York Times report. An earlier Times report titled “300 Meters in Gaza: Snipers, Burning Tires and a Contested Fence,” summarized well the planning and details of the protests and confirmed later accounts.

Planning began ahead of Monday’s protests. Joe Dyke, the AFP correspondent in Gaza, wrote last Thursday that at a “briefing to foreign media, Gaza head of Hamas told journalists on Tuesday he would support thousands of Palestinians breaking through border fence next week.”

On Sunday, the IDF dropped leaflets on Gaza warning protesters to stay away from the fence. On Monday, Dyke, in Gaza, tweeted: “literally as the US embassy inauguration is beginning, loudspeakers east of Gaza City are calling on protesters to prepare to seek to breach the border fence.”

By the end of the day, 60 had been killed.

Source: https://www.jpost.com/Israel-News/Inside-look-at-h...


Comments