2021-06-25: Gewelddadig of niet, de komende botsing om Evyatar zal een keerpunt zijn voor Israël - Violent or not, the coming clash over Evyatar will be a turning point for israel

De vernietiging van Amona in 2006 - Zal dit ook gebeuren met Evyatar in 2021?

Nederlands + English

NEDERLANDS:

De algemene veronderstelling van de meeste waarnemers is dat Israël is opgesplitst langs religieuze en culturele lijnen - een ongelijksoortig assortiment van kibbelende facties en stammen die alleen gebonden zijn door de noodzaak van zelfverdediging tegen een gevaarlijke Arabische vijand.

Bron:  IsraelUnwired

Er is inderdaad veel verdeeldheid in Israël, maar deze verdeeldheid is in de loop der jaren verschoven. In zekere zin zijn er groepen binnen groeperingen die een kruispunt van belangen zien met andere groepen. Velen in de Chareidi-straat identificeren zich bijvoorbeeld meer en meer met degenen die in de geïsoleerde "nederzettingen" wonen. Degenen die in de "nederzettingen" wonen waar overeenstemming heerst, identificeren zich veel meer met de moderne orthodoxe Israëli's - diep verbonden met de hi-tech scene. Dit alles is natuurlijk niet alles of niets, maar eerder een geheel van belangen en voorkeuren.

Evyatar is de eerste keer dat we de Israëlische rechtse versie van kruisbestuiving zien, waar een reeks overlappende belangen een verscheidenheid van mensen samen brengt tegen de obsessie van de minister van Defensie Benny Gantz om een gemeenschap van meer dan 50 eenheden, gebouwd op staatsgrond, te slopen. Chareidi-jongeren en Hill Top Youth, vermengd met niet-religieuze nationalisten en oude kolonistenleiders lijken klaar voor een grote krachtmeting met de strijdkrachten van het Israëlische regime.

In 2006, toen toenmalig premier Olmert de oproerpolitie te paard stuurde om gezinnen en demonstranten uit acht huizen in Amona te verwijderen, liep het uit op een bijna bloedbad. Bennett weet dat de tijden zijn veranderd en dat de jeugd in Judea en Samrië alleen maar meer bereid is om zich te verzetten tegen de Israëlische regering als het gaat om het ontwortelen van Joden uit hun land. Hij weet dat niemand in Evyatar of waar dan ook in Judea en Samaria rustig zal gaan zoals de Joden in Gush Katif dat deden. Tenslotte was hij na Gush Katif de directeur van Yesha, de organisatie die toezicht houdt op de gemeenschappen in Judea en Samaria.

De krachtmeting in Evyatar is veel meer dan het omver werpen van een andere jonge gemeenschap door regeringstroepen. Het gaat over het perspectief en de koers van de Joodse natie in Israël. Het gaat ook over waar de macht van de natie ligt - bij de corrupte en gepolitiseerde centrale regering of bij de mensen ter plaatse en hun lokale regeringen. Evyatar gaat over het bepalen wat voor natie we zijn. Zijn we een soort Singapore uit het Midden-Oosten - een hi-tech machtscentrum of zijn we hier voor iets veel groters - een verlossende visie die nog niet voltooid is.

Tot Bennetts ontsteltenis verenigt Evyatar alle krachten die hij gescheiden hoopte te houden. Deze krachten werken nu samen tegen zijn regering - een regering die velen aan de rechterzijde van het midden niet legitiem vinden. Bennett staat op gespannen voet met zijn vroegere basis en nu moet hij het opnemen tegen een rijzende ster - Yossi Dagan, het hoofd van de regionale raad van Shomron, die Evyatar in een paar maanden uit het niets heeft opgebouwd.

Ondanks Bennetts "succes" heeft hij laten zien hoe zijn eigen overmoed hem met Evyatar in de problemen heeft gebracht. Hij weet heel goed dat Evyatar zijn ondergang kan worden. Als hij een manier vindt om het goed te keuren, dan zullen Meretz en de Arabieren de coalitie verlaten. Als het wordt vernietigd, kunnen de beelden het geweld van Amona overtreffen.

Israël staat op een tweesprong. Het kan de Joden die zijn teruggekeerd naar de heuvels van hun voorvaderen met hersenloze haat blijven bestoken, of het kan hen omhelzen - en hen toestaan de rechtmatige leiders te worden waarnaar wij zo hebben verlangd. Evyatar zal het eerste teken zijn van de richting die de staat Israël zal inslaan in het post-Bibi-tijdperk.



*******************************
ENGLISH:

The Expulsion Of Amona from 2006 – Will This Happen To Evyatar in 2021?

The common assumption of most observers is that Israel is broken down along religious and cultural lines – a disparate assortment of squabbling factions and tribes bound only by the need for self defense against a dangerous Arab enemy.

Source: IsraelUnwired

True there is much tribalism in Israel, but these tribes or factions have shifted over the years. In a sense there are factions within factions that see an intersection of interests with other groups. For example, many on the Chareidi street identify more and more with those living in the isolates “settlements.” Those in the main stream consensus “settlements” identify far more modern orthodox Israelis – deeply connected to the hi-tech scene. None of this of course is all or nothing, but rather a set of interests and preferences.

Evyatar is the first time we see the Israeli right’s version intersectionality, where a set of overlapping interests are pushing a variety of people together against the Minister of Defense Benny Gantz’s obsession with knocking over a 50 plus unit community built on State Land. Chareidi youth and Hill Top Youth, mixed with non-religious nationalists and old time settler leaders appear ready for a large showdown with Israeli regime forces.

In 2006 when then Prime Minister Olmert sent in riot police on horseback to remove families and protestors from eight homes in Amona, it ended up being a near bloodbath. Bennett knows times have changed and the youth in Judea and Samria have only grown more prepared to stand up against the Israeli government when it comes to uprooting Jews from their land. He knows that no one in Evyatar or anywhere else in Judea and Samaria will go quietly as the Jews in Gush Katif did. After all, he was the director after Gush Katif of Yesha, the organization overseeing communities in Judea and Samaria.

The showdown at Evyatar represents far more than government forces knocking over another fledgling community. It is about perspective and trajectory of the Jewish nation in Israel. It is also about where the power of the Nation rests – in the corrupt and politicized centralized government or with the people on the ground and their local governments. Evyatar is about determining what kind of nation we are. Meaning, are we some sort of Middle Eastern Singapore – a hi-tech power house or are we here for something far bigger – a Redemptive vision not yet complete.

To Bennett’s dismay, Evyatar is uniting all the forces he was hoping to keep separate. These forces are now working together against his government – a government that many on the right of center do not consider legitimate. Bennett finds himself at odds with his former base and now he finds himself going head to head with a rising star – Yossi Dagan, the head of the Shomron regional council who has built up Evyatar from nothing in a matter of a couple of months.

For all of Bennett’s “success” he has shown how his own hubris has gotten himself into a mess over Evyatar. He knows full well that Evyatar may well be his downfall. If he finds a way to approve it, then Meretz and the Arabs will leave the coalition. If it is destroyed, then the visuals may very well dwarf the violence seen at Amona.

Israel stands at a crossroads. It can continue to purse with mindless hate those Jews who have returned to the hills of their forefathers or it can embrace them – allowing them to become the rightful leaders we have yearned for. Evyatar is set to be the first sign of the direction the State of Israel will take in the post Bibi era.