Nikki Haley levert STOUTMOEDIG en ONVERSCHROKKEN opmerkingen op de vergadering van de VN Veiligheidsraad - Nikki Haley delivers BOLD And FEARLESS remarks at UN Security Council meeting

Nederlands en/and English

NEDERLANDS:
Nikki Haley gaat misschien weg als ambassadeur bij de Verenigde Naties, maar niet voordat ze er alles aan doet om de instelling te verbeteren. Ze is stoutmoedig en onverschrokken! Luister naar haar en hoe ze de  VN toespreekt en hoe zij het conflict tussen Israël en de 'Palestijnen' hebben aangepakt.

ENGLISH:
Nikki Haley might be leaving her position as Ambassador to the United Nations but not before she does everything she can to improve the institution. She is bold and fearless! Listen to her call out the UN on how they have dealt with the conflict between Israel and the “Palestinians.”

__________________________________

TOESPRAAK Nikki Haley

Toen ik twee jaar geleden voor de eerste keer naar de VN kwam was ik wat verbaasd tijdens de maandelijkse vergadering die het Israëlisch-Palestijns conflict niet zo belangrijk vond. Het is tenslotte een zaak van internationale vrede en veiligheid. Wat wel opviel waren de herhaaldelijke eenzijdige discussies hierover. 

Leden van de Veiligheidsraad hebben me dit vaak horen zeggen. De problemen in het Midden-Oosten zijn talrijk en toch spenderen we buitenproportioneel veel tijd aan slechts één daarvan. De VN heeft zichzelf ontzettend vooringenomen getoond zoals we twee weken geleden weer hebben aanschouwd toen tijdens de algemene vergadering Hamas niet veroordeeld werd vanwege hun terroristische activiteiten tegen Israël. 

De laatste twee jaar heb ik gepoogd meerwaarde toe te voegen tijdens deze maandelijkse vergadering, door mijn tijd te gebruiken om andere prangende problemen in het Midden-Oosten aan te kaarten. Ik heb het gehad over de illegale wapentransporten van Iran en hun destabiliserende steun aan terrorisme in de hele regio. Ik sprak over de barbaarsheid van het Assad-regime in Syrië en over het illegale en afgrijselijke gebruik van menselijke schilden door Hamas. Ik vertelde hoe Hezbollah de veiligheid van het Libanese volk in gevaar brengt en hoe ze de soevereiniteit van Israël schendt, iets wat de laatste maand nog duidelijker aan het licht is gekomen. Ik sprak over Irak en Jemen, over vluchtelingen en humanitaire crisissen.

Dit heb ik om twee redenen gedaan. Ik heb dit gedaan om te illustreren dat de meeste problemen in die regio absoluut niets te maken hebben met het Israëlisch-Palestijns conflict en ik heb het gedaan om de VN aan te moedigen om te stoppen met hun Israël-obsessie. Die obsessie van de VN is volledig vruchteloos. In feite is het nog erger. De VN-obsessie aangaande deze zaak heeft een averechts effect.

Hiermee wordt een duidelijke maar verkeerde boodschap naar de Palestijnen verzonden, die hierdoor denken hun doel te kunnen bereiken via de VN in plaats van rechtstreekse onderhandelingen en het zendt een duidelijke boodschap naar de Israëliërs, namelijk dat ze de VN nooit zullen kunnen vertrouwen.

De VN-obsessie is geen weg naar vrede, maar naar een eindeloze impasse. Vandaag spreek ik voor de laatste keer tijdens deze maandelijkse bijeenkomst als ambassadeur van de VS. Daarom wijk ik af van mijn aanpak van de laatste twee jaar. Vandaag zal ik het Israëlisch-Palestijns conflict rechtstreeks aanpakken. Sommigen zullen gezien mijn reputatie ten onrechte concluderen dat ik geen sympathie voor het Palestijnse volk heb. Niets is minder waar.

Ik zie het als volgt: 

Israël is een welvarend, sterk en bloeiend land. Ze hebben altijd vrede gewild met hun buren. Ze hebben hun welwillendheid duidelijk gemaakt door grote offers te brengen voor vrede. Hiervoor hebben ze grote gebieden land opgegeven. Maar Israël zal niet tegen elke prijs vrede sluiten. Dat moeten ze ook niet doen. Geen enkele VN resolutie, antisemitische boycot of terroristische dreiging zal dat veranderen.

Sinds haar bestaan is de veiligheid van Israël in gevaar door alle dreigingen. Het zou dom van ze zijn een deal te sluiten die hun veiligheid verzwakt. Maar zelfs ondanks alle aanhoudende dreigingen is Israël een van de vooruitstrevendste landen ter wereld. Israël wil een vredesakkoord, maar ze hebben dat niet nodig. 

En dan is daar het Palestijnse volk. Net als de Israëliërs is het terecht een trots volk. Ook zij hoeven geen vredesakkoord tegen elke prijs te accepteren. Maar de positie van het Palestijnse volk is volledig anders. Economische kansen, gezondheidszorg, en zelfs elektriciteit zijn schaars in Palestijns gebied. Terroristen zwaaien met hun scepter in die gebieden en ondermijnen de veiligheid van alle burgers. Het Palestijnse volk lijdt enorm, terwijl hun leiders zich vasthouden aan 50 jaar oude eisen die alleen maar steeds minder realistisch worden. 

Wat het Palestijnse volk kan verwachten met een vredesakkoord is een enorme verbetering van hun levenskwaliteit en meer controle over hun politieke toekomst. Het wordt tijd de waarheid onder ogen te zien. Beide kanten zouden veel voordeel halen met een vredesakkoord. Maar de Palestijnen zouden er meer op vooruitgaan terwijl de Israëliërs meer risico zouden lopen. Met deze context in gedachten heeft de regering Trump haar plan voor vrede tussen Israël en de Palestijnen ontwikkeld. 

Ik verwacht geen commentaar op een vredesvoorstel dat ze nog niet hebben gelezen. Ik heb het wel gedaan. Ik zal er nu wat uit delen. In tegenstelling tot eerdere pogingen aangaande dit conflict bestaat dit plan niet uit slechts enkele pagina's met daarin ongespecificeerde en fantasieloze richtlijnen. Het is veel langer en bevat veel meer weloverwogen details. Het bevat nieuwe elementen voor de discussie, gebruikmakend van de nieuwe wereld van technologie waar we in leven. 

Het erkent de realiteit dat het Midden-Oosten veranderd is. Veranderd op erg heftige en belangrijke manieren. Het omvat de realiteit dat er nu dingen kunnen gebeuren die voorheen ondenkbaar waren. Dit plan is anders dan alle eerdere plannen. De kritieke vraag is of het antwoord erop anders zal zijn.

Er staan dingen in het plan die alle betrokkenen goed zullen vinden. En er ook staan dingen in die geen enkele betrokkene fijn zal vinden. Dat geldt zeker voor de Israëliërs en de Palestijnen. Maar het geldt zeker ook voor elk land dat zich in dit onderwerp verdiept. Elk land of partij zal daarom voor een belangrijke keuze komen te staan. Ze kunnen zich focussen op delen van het plan waar ze het niet mee eens zijn. Voor onverantwoordelijke partijen is dat de makkelijkste weg. Wijs het plan gewoon af omdat het niet aan al je eisen voldoet. Dat zou ons terugbrengen naar de onbevredigende status-quo van de laatste 50 jaar zonder uitzicht op verandering.

 Israël blijft groeien en gedijen. De Palestijnen blijven lijden en aan beide zijden blijven onschuldige mensen sterven. De andere keuze is je te richten op delen van het plan die je wel aanstaan. Waarbij je onderhandelingen aanmoedigt om verder te gaan. Ik garandeer jullie dat er veel dingen zijn die beide zijden zullen aanstaan. Zoals altijd kunnen de uiteindelijke beslissingen alleen gemaakt worden door de partijen zelf. Israëliërs en Palestijnen beslissen over hun eigen toekomst. Ze beslissen welke offers ze bereid zijn te maken en ze hebben leiders nodig met een echte visie om het uit te voeren.

Maar mijn vrienden bij de VN, dan doel ik voornamelijk op mijn Arabische en Europese broeders en zusters, spelen ook een erg belangrijke rol. Jullie staan voor dezelfde keuze. De keuze voor een hoopvolle toekomst die afrekent met de oude en onrealistische eisen uit het verleden of een donkerdere toekomst door vast te houden aan de bewezen gefaalde punten van eerdere gesprekken.

De wereld zal toekijken. Maar belangrijker is dat de Palestijnen en Israëliërs toe zullen kijken. Hun reactie zal worden beïnvloed door jullie reactie. Wat mijn Arabische vrienden betreft, ik heb privé veel met jullie gesproken. Jullie vertelden me dat er een urgente oplossing nodig is. Maar jullie regeringen zijn niet bereid om met jullie achterban te praten over wat realistisch is of met de Palestijnse machthebbers over het kwaad dat ze hun eigen volk aandoen. Door de makkelijke weg te kiezen zeggen jullie feitelijk dat het Palestijnse volk geen prioriteit voor jullie zijn, want als ze dat wel waren zouden jullie proberen om beide partijen aan de tafel te krijgen. 

Wat betreft het Amerikaanse volk we hebben keer op keer onze inzet voor vrede in het Midden-Oosten getoond. We blijven doorgaan een vriendschappelijke hand toe te reiken aan het Palestijnse volk, die we veel meer financieel gesteund hebben dan enig ander land. De Palestijnen hebben alle baat bij  vredesonderhandelingen. Maar wat anderen ook beslissen, de wereld moet weten dat Amerika getrouw is in haar steun aan Israël, haar volk en veiligheid. Dat is een onwrikbare band tussen onze twee volken en het is die band, meer dan wat dan ook, die vrede mogelijk maakt. Ik hoop dat er snel nadat ik een buitenstaander ben geworden, die zoveel tijd in deze kwestie heeft gestoken, dat jullie niet eindeloos door blijven gaan de dezelfde retoriek met dezelfde speeches in de jaren die voor ons liggen. 

Dank u. 

811 views


Comments